Verkracht door pastoor

Geachte heren,

Betreft: vijftig manen met seksueel misbruik binnen de Rkkerk.

Oprechte dank om het probleem aan de kaak te stellen.

Uiteindelijk had dit veel vroeger moeten gebeuren, maar de meeste kinderen misbruikt rond de jaren 50-60-70 en dan vooral in ons land (B) droegen dit heel hun leven mee.

Er was zo iets van ‘Hoe durf je zo iets zeggen van een geestelijke’. Vanaf dat ogenblik was je een leugenaar, bedrieger, niemand geloofde je.

In het kort,

Mijn moeder (15 a 16  jaar) was verkracht door de pastoor van de stad.

Ik was zijn kind en moest metéén naar een weeshuis om schande te mijden, daar mijn moeder een kind had en niet gehuwd was.

In het wees huis van de stad werd ik dan op mijn beurt misbruik door een priester.

Ik was onhandelbaar, fantaseerde, loog, vertelde verhalen om in de belangstelling te komen, kort om alles was goed om de waarheid weg te moffelen.

Het is pas toen ik 62 jaar was, dat ik het durfde naar buiten brengen (nu 63 jaar)

Ik heb ook goed priesters gekent, doch durfde de verhalen niet vertellen uit vrees dat ik hun steun zou verliezen.

Mijn moeder en (vader?) heb ik nooit nog gezien.

De liefde voor God en het geloof werd in ons geslagen.

Niemand kan dit begrijpen, de gevolgen draag je mee. Je vrouw en kinderen begrepen je argwaan tegenover de kerk niet, tot ik het verleden jaar vertelden.

Graag had ik naar de vergadering gekomen, doch de afstand is wat ver.

Beleefde groeten, en dank voor het lezen.

J. H.

Als misdienaar misbruikt.

Het is nu zo’n 46 jaar geleden,  ik was 12 jaar.

Ik was destijds misdienaar in de Andreaskerk te Zevenaar.

Ik ken de priester nu alleen nog als pater G. en ik weet niet of dit zijn voornaam

of dan wel achternaam was…..

Wat ik mij nog altijd herinnerde was dat hij op een dag een gele vlek op zijn

( hoe heet zo’n zwarte rok met van boven tot onder knoopjes ook al weer?)

had zitten,  hij had s’morgens een gekookt eitje bij het ontbijt gehad en daarbij gemorst.

Maar wat ik nog helder voor de geest kan halen is de walm en de smaak van de miswijn

die ik rook en proefde als hij mij begon te omarmen en te kussen.

Zijn (kouwe) hand gleed daarbij steevast in de voorkant of in de achterkant van mijn onderbroek.

Met zijn andere hand pakte hij mijn hand en duwde deze dan in zijn kruis.

Later heeft hij mij regelmatig afgetrokken en ik hem.

Dit vond altijd plaats in de toren, nabij het uurwerk.

Hij had mij bij de eerste keer gevraagd of ik het uurwerk wilde zien, omdat hij wist

dat ik dat soort dingen interessant vond.

Dit heeft ongeveer anderhalf tot twee jaar geduurd omdat ik daarna na het

vervolgonderwijs inging en ik geen misdienaar meer kon zijn.

Wat hieruit voortvloeide was dat ik deze “spelletjes” overnam en

deze herhaalde bij mijn jongere broer.

Het heeft me mijn hele leven achtervolgd, en  hierbij zijn ook de nodige

sexuele wangedragen uit voortgekomen, waarvan ik heden ten dage nog last van heb.

En dat op zijn beurt heeft mij ook twee echtelijke relaties  gekost.

Ik denk dat de man al lang niet meer leeft, maar ik kan hem nu nog,  en ook zijn

zalvende stem,  helder voor de geest halen.

Dat ik rond die tijd door een leraar van school ben misbruikt begon ik al als gewoon te zien.

Later ben ik nog door een oudere klasgenoot aangerand, maar hij zal het wel “geleerd”

hebben van of de leraar, of de prietster……

Goede Herders Internaten

hallo
Waar blijven de vrouwen uit de goede herders internaten.
We hebben elkaar nu zo hard nodig in deze tijd,al is het maar om verder te kunnen.
Ikzelf ben een vrouw van 57 jaar en verbeel 4 jaar in bovengenoemd internaat.
En ben op bruute wijze verkracht,op verzoek van internaat,en op bevel van raad van kinderbeschermijng, en ten uitvoer ggd rotterdam

oud bewoonster van de goede herder

Wetteren – Scheppersinstituut – internaat

Hallo, ik ben Tony (Teun) De Dobbelaere. Ik ben er nu 48 en zat in het internaat Scheppersinstituut te Wetteren eind de jaren zestig, begin de jaren zeventig. Ik ben er jarenlang seksueel misbruikt door broeder Eugene. Niet alleen ik, maar ook nog vele anderen. In 1975 is er dan toch een kind geweest die het vertelde aan zijn ouders. De pedosexuele broeder is dan overgeplaatst naar een andere dienst van de congegratie. Graag doe ik een oproep aan andere slachtoffers van deze dader. Ondertussen heb ik reeds 2 lotgenoten gevonden. We weten dat er meer zijn. Het internaat bestond vooral uit schipperskinderen die werden toevertrouwd aan broeder Eugene. De schuchterige en kalme jongens waren zijn prooien. De dader moet nu ongeveer een zeventiger zijn. We willen (h)erkenning in ons slachtoffer-zijn. De dader kreeg een overplaatsing en leeft in alle rust zijn oude dag. Wij , de slachtoffers, allen 40 en 50’ers kregen levenslang. Aarzel niet om contact op te nemen op teunenjan128@hotmail.com.

Broeders van liefde – gedicht van Ramsey Nasr

Ramsey Nasr, de Dichter des Vaderlands, vond in de vele verhalen over misbruik binnen de katholieke kerk aanleiding voor een gedicht.

Broeders van liefde

Probeer het eens. Je neemt een kind op schoot

zo’n ding dat nog doorschijnend is en broos

liefst blind of doof. Geslachtloos bijna.

Het zit daar maar, een zuiglam voor het oog.

Pak nu het hoofdje. Leid het zacht omlaag

tot aan de uitgang onzer naastenliefde.

Schuif het, prop het erdoor desnoods, niet bang zijn.

Vandaag mag het. Er zijn geen ouders bij.

Dit is de kracht van elk geloof.

Te groot om te bevatten stoot het vroeg of laat

tot daar waar wij ons soeverein nog dachten.

Ze zeggen: God werkt slechts met onze handen.

Wel God, dit kun je dan: een kind van acht

mishandelen en jaar na jaar verkrachten.

Vrouwen

hallo
Ben een vrouw en sexueel misbruikt,inwendig onderzoek onder dwang,om over de rest van wat met misbruik te maken heeft maar even te zwijgen.
te veel om hier te noemen.Afin ik heb me ook gemeld bij hulp en recht.
Hoe ze er mee omgaan goed of niet goed.
Ik laat mijn stem horen,niemand weet hoe een bal rolt en aangezien hij al ardig aan het rollen is,wil ik er ook wel een trap aan wagen.
wat heb ik te verliezen ? Zeker niet mijnzelf daarblijven ze dit ker van af.
lies

Pater Piet: geen weet van seks…

De Gelderlander – door Henk Baltussen. zaterdag 20 maart 2010

STEVENSBEEK – Pater Piet van kloosterorde het Heilig Sacrament heeft toegegeven dat hij in de jaren vijftig en zestig leerlingen van 12 jaar en ouder heeft misbruikt.

Hij deed dat in het jongensinternaat Eymard Ville in het Brabantse Stevensbeek. Piet was er afdelingshoofd. Minstens nog twee andere geestelijken hebben zich daar aan de leerlingen vergrepen. Dat melden twee slachtoffers. De pater zegt spijt te hebben van zijn daden. “Maar het was een andere tijd. Je kreeg in die tijd verzoeken van ouders om kinderen ook seksueel op te voeden. Dat deed je dan. Hoezeer je er zelf ook bijna niets van wist. Ik heb verschillende keren geprotesteerd. Maar ouders stonden erop. Zelf schaamden ze zich ervoor. Als we toen hadden geweten wat we nu weten, was het niet of nauwelijks gebeurd.”

Persbericht van onze stichting

PERSBERICHT
Utrecht, 23 maart 2010

Gezocht: Vijftig mannen met seksueel misbruik binnen RKkerk

De Stichting Mannenhulpverlening na Seksueel Misbruik (MSM) organiseert op maandag 5 april 2010 (tweede paasdag) een bijeenkomst in de Geertekerk te Utrecht voor mannen die in hun jeugd te maken hebben gehad met seksueel misbruik binnen de Rooms Katholieke Kerk.

De laatste weken worden overal in de media door slachtoffers individuele getuigenissen afgelegd over misbruik in pastorale relaties. In tegenstelling tot deze op zich zelf staande verhalen, biedt deze bijeenkomst de gelegenheid de ervaringen met elkaar te verbinden en zodoende het eenzame aspect van seksueel misbruik te doorbreken. Door het maken van verbindingen zal duidelijk worden welke impact seksueel misbruik heeft op een leven en welke ingrijpende gevolgen er het resultaat van zijn.

WE ZOEKEN 50 MANNEN die hun verhaal voor de microfoon willen vertellen. Wij willen zo een ketting van verhalen maken die indruk maakt en de waarde en aandacht krijgt die het verdient.

Bekennen, herkennen, erkennen:
Wij vinden het nu noodzakelijk dat alle individuele verhalen worden gebundeld zodat het een collectief en maatschappelijk probleem wordt. Voor heling van slachtoffers is het nodig om de ervaringen met veel anderen te delen. Als je dat niet doet dan blijf je er zelf mee zitten.

De Rooms Katholieke Kerk begint inmiddels te vragen om vergeving. Vergeving is echter alleen zinvol als ten volle in kaart is gebracht wat er vergeven moet worden. Op deze dag maken we daartoe een begin.

De bijeenkomst is niet bedoeld om claims of aanklachten naar de
Rooms Katholieke Kerk te formuleren, wel zullen de getuigenissen op video worden vastgelegd om zo een documentatie te vormen over de gebeurtenissen en de gevolgen daarvan.

Voor verdere informatie en inschrijving zie de website van de Stichting op www.seksueelmisbruik.info

Kindertehuis Zelem

Beste,
Ook ik ben misbruikt.
Van na mijn geboorte was ik reeds geplaatst in weeshuizen, kindertehuizen en instellingen.
Wat wij in het Kindertehuis te Zelem (B. Limburg) meemaakte is niet te omschrijven. De liefde voor God werd in ons geslagen. De zuster pijnigde je via je geslachtsdeel. (Was dit ook de liefde voor God) Later gepakt door een priester.
Op 14 a 15 jarige leeftijd ben je plots geen weeskind meer waar men kan mee doen wat ze wilde. Vanaf nu komt je uit een gesticht, je fantazeerd, je liegt, je bent niet betrouwbaar.
Neen wij moesten ons niet schamen, maar al die ons nawezen met de vinger, ons verhaal niet geloofden. De zusters en paters die wij als kind vertrouwden, zij moesten hun schamen.
Heel je leven is er door bepaald. Wanneer je verkering had, was al het mooie plots weg al je vriendin of haar ouders wisten dat je in een instelling was geweest. Het uitleggen dat je wees was, vergeet het, ze geloofden je niet. Het zal wel een verbeteringsinstelling geweest zijn.
Ook op latere leeftijd, bij een inschrijving voor werk of iets anders, vragen zoals: waar en de naam van de school van lagere- secuntaire opleiding. Telkens weer vragen zoals: had je iets uitgespookt, diefstal, een moord enz.
Ach ze hebben mij jeugd net zoals zovele andere kinderen afgepakt. Deze rugzak sleep je heel je leven mee. Nu ben ik 63 jaar, ik heb alles van mij kunnen afschrijven op 62 jarige leeftijd in het boek “Kind van schaamte” uitgever boekscout NL. ( in ons land bij 11 uitgevers hadden ze geen intressen) namen van instellingen moest ik weglaten, of bewijzen leveren?
PS. er waren ook zeer goede instellingen.
tussen mijn geboorte en mijn 15 jaar was ik in zes instellingen geweest (4 in Vlaanderen en twee in een Franstallige instelling in en rond Brussel)
Ik hoop dat echt dat er verbetering komt voor alle kinderen nu en later in weeshuizen, instellingen, kindertehuizen, kloosters, scholen enz. Ik hoop echt dat deze kinderen die met hun verhalen niet naar buiten kunnen komen, vanaf nu een hoopvolle toekomst tegemoet gaan en de waarde van een kloosterling terug kunnen waarderen.
Dank voor het lezen,
Jos

stapele

Aanleiding voor dit berichtje is de bij mij nog steeds belangrijke vraag waarom dat itiem zijn met mijn ex-man zo moeilijk was. Het is na een jaar waarin de geboorte van ons kind uitgegaan . Voor die tijd in  geval van intimiteit sloeg hij me vaak letterlijk van zich af. Het heeft voor mij het leven voor n groot deel vergalt en het vertrouwen in anderen genomen. Ik kon er nooit achter komen waarom hij zich zo gedroeg maar ik vermoed dat het door seksueel misbruik komt.

Mijn ex man is voor het semenarie zo’n jaar in het opleiding geweest in Stapele nabij Belgie, ben er zelfs nog een keer geweest heb met hem het gebouw van de buitenkant gezien. Hij herinnerde zich dat er altijd zo weinig te eten was voor jongens in de volle groei; Hij was 12/ 13 jaar oud.

Een broeder in de keuken had hem vaak wat te eten gegeven. De naam van mijn ex kan ik begrijpelijkwijs niet zeggen maar ik zou op deze site wel willen informeren hoe de situatie was rond de jaren 1960. Mijn ex is nu 60 of 61 jaar oud.