Man 38 jaar

Ik ben een man van 38 jaar….. en acht jaar geleden kwam het verleden terug….!!!

Ik heb sindsdien vele therapieen mogen doorlopen onder begeleiding van de ®deskundigen®.
Het resultaat is dat ik welliswaar weer maatschappelijk kan meedraaien,……maar het is niet goed….het klopt gewoon niet….
Ik heb alles verloren, vrienden, famillie, mijn twee zoons, relaties, ……what a life….

Nu ben ik alleen en vraag me af waarom…

Ik zou graag zonder wantrouwen, zonder angsten, zonder toneel te hoeven spelen willen verder leven….gewoon normaal dus…!

MAAR Het ontbreekt me aan de moed om nog een keer door die hel van hulpverlen(ing)ers te gaan…
Ik geloof dat het net zo traumatiserend was als het misbruik en het fijne gezin waar ik ben opgegroeid….

Ik wou dat ik de tijd kon terug draaien….

maar ja…..

Jullie site is geweldig en haalt taboes weg.
Dat vindt ik geweldig. Ik hoop dat mensen nu eens notie nemen van dit probleem en met name misbruik bij jongens (want de meiden hebben al een voorsprong).

DOORGAAN……!

Theo

verhaal van Theo
Het geen ik nu moet gaan opschrijven roept een heleboel angst bij me op, maar ik besef me tegelijkertijd dat dit ooit eens moet en ik heb mezelf, mijn partner en de groep beloofd om dit de doen.
Wetende dat ik van alle partijen steun krijg en al heb gekregen steunt me om hieraan te beginnen.

Ik vind het moeilijk om de daders bij naam te noemen en zal de personen dan ook gewoon dader of daders noemen.
Wel wil ik kwijt dat ik door een 8 tal daders in een periode van zo’n 5 jaar misbruikt ben.
7 van de 8 daders zaten ook op het internaat en hadden op de een of andere manier een band met elkaar en wel die van dat ze van elkaar wisten waar ze mee bezig waren en ook wel eens in groepjes of individueel opereerde.
Dader 8 is een verhaal apart.

Met de cursief en vet gedrukte tekst wil ik kenbaar maken hoe ik er op dit moment over denk of hoe ik ‘t voel.

Mijn eerste ervaring was toen ik ongeveer 12 jaar oud was.
Nadat ik eerst 2 jaar op een internaat in Rotterdam gezeten heb waar ik het achteraf heel erg naar mijn zin heb gehad en daar ook niets is gebeurd en ik gewoon de lagere school heb kunnen afmaken, ben ik terecht gekomen op een jongens internaat in de Gelderse achterhoek om daar te starten aan het voortgezet onderwijs waar ik de opleiding brood-banket bakker zou gaan doen.

Ik weet het nog goed, ik werd benaderd door twee daders van ik schat zo’n 14/15 jaar die mij benaderde met het verhaal dat ze een hele spannende plek wisten waar je een vuurtje kon stoken en niemand je daar kon zien.
Ik vond dit natuurlijk als jongen van net twaalf jaar hartstikke spannend en ik stemde dus in om mee te gaan.
Daar aangekomen op die plek waar een oude hoge stenen schoorsteen stond en deze was omringd door bosjes en dergelijke.
Na een tijdje vroeg een van de daders of we eens durfde te laten zien wie de grootste penis had, en na wat aarzeling, want ik wist niet wat me overkwam maar tegelijkertijd moet ik dit ook wel spannend gevonden hebben heb ik hier mee ingestemd en voordat ik het wist hadden we alle drie onze broek uit.
Er werd wat over en weer gelachen en op een gegeven moment zij een van de daders dat je penis ook hard kon worden en hij hier dan groter van zou worden.
Ik zal best in de tijd daarvoor wel eens een erectie gehad hebben maar heb daar nooit verder aandacht aan geschonken.
Hij vertelde mij dat ik maar eens aan zijn penis moest voelen en hem in mijn hand moest nemen.
Ik weet haast zeker dat ik dit niet leuk vond, maar hoogstwaarschijnlijk door daar te
zitten met 2 voor je gevoel hele grote jongens, heb ik dit dan toch op een gegeven moment gedaan.
Terwijl de andere dader met zich zelf bezig was greep hij ook mijn penis en ook die werd stijf doordat ik nu weet dat dit soort prikkels niet uit te schakelen zijn.
En op de een of ander manier moet ik dat toen spannend gevonden hebben omdat ik op dat moment niet het gevoel had om ergens bang voor te zijn.
Op een gegeven moment zij een van de daders dat hij jeuk aan zijn penis had en zij dat als ik hem heen en weer zou halen de jeuk wel over zou gaan.
Ik weet wel zeker dat ik dit toen niet wilde maar onder een bepaalde dreiging van de daders heb ik dit gedaan.
Terwijl ik hier mee bezig was sloeg de stemming ineens over en greep een van de daders mij vast en zij mij dat ik zijn penis in me mond moest nemen.
Daar ik dit niet wilde werd ik hardhandig aangepakt en werd mijn hoofd met grof geweld naar beneden gedrukt en onder die dreiging is dit dan uiteindelijk gebeurd.
Terwijl ik zo voorover gebukt stond werd ik vast gegrepen door de andere dader en voor dat ik het wist voelde ik een vreselijke pijn in mijn anus, ik heb geprobeerd te schreeuwen, maar doordat de andere dader mijn hoofd strak naar beneden hield en zijn penis nog steeds in mijn mond zat, ik dit dus niet gelukt.
Op een gegeven moment voelde ik ineens de sperma van de ene dader in mijn mond en even later was de pijn in mijn anus verdwenen en voelde ik de sperma van hem over mijn billen lopen.
Ik heb geen boe of bah meer durven zeggen omdat ik zo’n pijn had en ik helemaal van de wereld was door het geen me overkomen was.
Na allerlei dreigementen van de daders dat ik dit aan niemand moest vertellen, anders zouden ze mij wel wat aandoen hebben ze mij daar achter gelaten en ik weet dat ik daar een hele tijd roerloos heb gezeten en heel erg gehuild heb.
Op een gegeven moment weer terug gekomen in de groep vroeg iemand van de leiding wat er aan de hand was omdat hij zag dat ik gehuild had.
Ik wou dat ik toen heb durven zeggen wat er werkelijk gebeurd was, dan was dit de eerste maar waarschijnlijk ook de laatste keer geweest.
Maar onder de indruk van de dreigementen heb ik maar gezegd dat ik heimwee had.
Ik weet dat ik toen wel een uur of twee onder de douche heb gestaan totdat iemand van de leiding zij dat het wel genoeg was en dat ik maar een flinke jongen moest zijn en dat die heimwee wel over zou gaan.
Hij moest eens weten.
Ik realiseer me nu pas als een vent van 37, dat het niet eens gelogen was dat ik heimwee had.
Alleen de oorzaak hiervan was wel even anders dan gewoon je ouders missen.

Richard

Toch maar besloten mijn verhaal te doen en op het net te laten zetten …

Ik ben een normale ,eenvoudige,vriendelijke goedlachse en serieuze jongenman van 32
en probeer eigenlijk al 22 jaar actief van mijn trauma af te komen , ook ik ben helaas misbruikt geweest door de toenmalige buurjongen ( ik hoop dat hij nu ook hartstikke dood is ) en ben nog steeds niet in staat om de dingen in het juiste perspectief te zien .

Mijn misbruik heeft een aantal jaren achtereen plaats gevonden en zelfs structureel en systematisch, tot mijn 10 jaar …ik weet ook niet precies meer wanneer het begonnen is , maar iedere keer was het excuus om mij te misbruiken dat ik stout was geweest , of dat er weer iets gebeurd was waar ik de schuld van was … in ieder geval ik moest dus maar gestraft worden …

nog steeds voel ik de woede en onmacht door me heen stromen en ben in staat om iemand te vermoorden , waarschijnlijk klinkt dit bekend voor veel mannnen…

Het zit zo vast en zo verweven in mijn gedrag dat ik soms geen flauw idee heb hoe ik de dingen zou kunnen veranderen …

Mijn geluk is dat ik me een beetje probeer toe te leggen op het boeddhisme en dergelijke om zo voor mezelf toch een rustpunt te kunnen creeëren en de dingen te kunnen relativeren

ook ben ik al bij het riagg geweest ,maar daar ben ik nu zo’n beetje mee gestopt, praten helpt me niet veel meer, ik wil alles uit mijn lijf hebben , al dat oud zeer en al die negatieve gevoelens die nog hun plaats hebben in dit lijf .

het is wellicht een onsamenhangend verhaal ,maar toch wil ik met u delen zodat u weet (als u dat nog niet wist ) hoe iemand zich zo hulpeloos en machteloos kan voelen over het eigen leven dat iemand probeert te leiden .

met vriendelijke groet ,
Richard

Johan

verhaal van Johan
20 februari, 2000

Liedtekst

Aangeraakt door ontelbare mannen

Alsmaar op zoek naar het volle leven

Wisselend van donker naar licht

Onderweg zie ik de dood in de ogen

Ik wankel even in wankel evenwicht

Over alle grenzen vind ik weer mijn broer

Mijn broer

Avontuur en spanning in het donker

Hitte damp en stoom

Is het om intens te kunnen voelen

Of hang ik in een droom

Wachten, gedreven door lust en verlangen

Ik loop hier rond en volg een patroon

Zoeken naar die ene van toen

Voor ik het weet ben ik gevangen

Ben ik gevangen in een droom

Wat sta ik nu eigenlijk te doen

Te doen

Avontuur en spanning in het donker

Hitte damp en stoom

Is het om intens te kunnen voelen

Of hang ik in een droom

Ik zie de mannen, en het verlangen

Wachtend om mezelf te voelen

Zaligheid, maar ook een beetje bang

Ik zie een wereld van schaduwen en schimmen

Een beeld in de spiegel een blik in de hel

Zie ik mijn broer of ben ik het zelf

Het zelf

Avontuur en spanning in het donker

Hitte damp en stoom

Is het om intens te kunnen voelen

Of hang ik in een droom

Aangeraakt door ontelbare mannen

Alsmaar op zoek naar het volle leven

Wisselend van donker naar licht

Naar licht…………….

© text Johan van Breukelen
Johan is in 20012 overleden

Edit

Controle? ‘Dat weet ik niet precies’

Een wegens seksueel misbruik veroordeelde pastoor had ,,een pedofiele achtergrond”. Nu is hij actief in het kerkelijk leven in Lelystad. Deel twee van een tweeluik over de praktijk van het r.k.-benoemingenbeleid.
De parochianen in het Zuid-Hollandse Alkemade zagen in 1999 hun oude pastoor opeens weer terug, anderhalf jaar na de ontdekking dat hij in zijn pastorie een minderjarig meisje regelmatig had verkracht. Op zondagochtenden verscheen de veroordeelde priester als begeleider van koren op televisie, bij eucharistievieringen vanuit Lelystad.

refuge-larribet-messe26-10-1956-1.jpg
Na lezing van het strafdossier van de in 1997 veroordeelde pastoor doemen twee vragen op: hoe strikt zijn de toelatingseisen voor mannen die priester willen worden? En hoe verloopt de controle op ontslagen pedoseksuele priesters?
De kwestie in Alkemade kwam ooit in de publiciteit omdat de ouders van het slachtoffertje naar justitie gingen. De pastoor van de parochies Rijpwetering en Oud-Ade bleek het meisje jarenlang te hebben misbruikt. Hij kreeg daarvoor eind 1997 van de rechtbank in Den Haag achttien maanden cel, waarvan zes voorwaardelijk.

Het strafdossier bevat aanwijzingen dat het meisje niet het enige slachtoffer was van de pastoor. Ook een zusje en een vriendinnetje getuigden tegenover de politie hoe de pastoor hen misbruikte. Het openbaar ministerie vervolgde alleen het misbruik van het eerste meisje, iets dat de pastoor in politieverhoren niet had ontkend.

De pastoor zou vóór zijn komst naar Alkemade al te ver zijn gegaan met kinderen. Als muziekleraar in Den Haag ‘stoeide’ de leraar met leerlingen, waarbij de leraar seksueel opgewonden raakte, zo verklaarde een oud-leerling in het politieonderzoek tegen de pastoor. De advocaat van het meisje, N. Ruysch uit Delft bevestigt: ,,Ook op plekken waar hij was voor hij pastoor werd, waren ernstige twijfels over hem.” De vader van het meisje spreekt ronduit over een verleden van seksueel misbruik, al is er voorzover bekend eerder nooit aangifte gedaan tegen de man. ,,Tijdens de rechtszaak zaten achter ons op de publieke tribune enkele oud-leerlingen die zeiden dat ze óók door hem waren misbruikt. Alleen waren hun zaken verjaard”, aldus de vader. Hij noemt het schokkend dat een man met een pedofiele achtergrond zomaar pastoor kan worden. ,,Zijn verleden bleek geen enkele belemmering. Van enig onderzoek vooraf was geen sprake. Iedereen kan zomaar priester worden, zonder goed antecedentenonderzoek. Als ik vandaag wil, haal ik een foldertje in een kerk en kan ik aan een priesteropleiding beginnen, mede door het grote tekort aan priesters.”

Volgens woordvoerder Joost de Witte van het bisdom Rotterdam is echter de veroordeelde pastoor vóór zijn wijding in september 1988 ,,degelijk” gescreend door het Adviescollege voor Ambtskandidaten (AVA), ,,een college van priesters dat een geschiktheidsadvies aan de bisschop uitbrengt”. Daarbij is gekeken naar zijn ,,persoon en zijn spirituele vorming”. De priester heeft ook een psychologische test ondergaan, zegt De Witte. ,,Geen enkel gegeven wees er op dat hij eerder onoorbare handelingen had verricht. Bij twijfel wordt niet gewijd.”

Rector Jan Vries van het Grootseminarie in Rolduc, een van de priesteropleidingen, schat dat 20 procent van de kandidaten in Rolduc niet wordt aangenomen. ,,Het kan dan zijn dat hun niveau te laag is, of dat iets anders aan zo iemand mankeert, lichamelijk of psychisch”, aldus Vries.

Priester dr. R. Huysmans, hoogleraar kerkelijk straf- en procesrecht aan de Universiteit van Leuven, zegt dat geschiktheid van kandidaten wordt getoetst via de regels van de Congregatie van de Eredienst in Rome. Daarin staat dat kandidaten moeten worden geweerd als ze ,,een verwijfde manier van doen” of ,,abnormaal affectieve neigingen” vertonen. Verder mogen kandidaten volgens die regels niet worden toegelaten als zich verstorende feiten in hun publieke leven hebben voorgedaan. ,,Uiteraard valt pedofilie daaronder”, zegt Huysmans. ,,Dit zijn de regels”, beklemtoont Huysmans, ,,of ze worden gehanteerd, weet ik niet.”

De vader van het misbruikte meisje pleit ook voor een onafhankelijke beoordeling van klachten over seksueel misbruik. Nu is die beoordeling in handen van het meldpunt ‘Hulp en Recht’, opgericht door de bisschoppen zelf. ‘Hulp en Recht’ benadrukt in de deze week uitgegeven verklaring overigens zijn onafhankelijkheid. De vader: ,,Het zou een college van juristen moeten zijn dat los staat van de kerk. Nu is sprake van verwevenheid, doordat gedelegeerden van de kerk mee mogen oordelen.”

Na zijn veroordeling eind 1997 door de strafrechter is de pedofiele pastoor uit Alkemade door bisschop Van Luyn van Rotterdam ontslagen en is hij van zijn priesterlijke taken ‘gesuspendeerd’. Tijdens de behandeling van zijn rechtszaak zei de pastoor in een Limburgs klooster te gaan leven, om zich zo voor de rest van zijn leven te onttrekken aan de maatschappij. Het liep anders: de man begon met steun van ‘Hulp en Recht’ een nieuw anoniem leven in Lelystad. Daar blijkt de inmiddels 73-jarige ex-priester wederom verbonden aan een parochie, nu als vrijwilliger. Hij geeft muziekles, begeleidt koren en missen als organist, neemt deel aan de werkgroep missie, ontwikkeling en vrede en verleent hand- en spandiensten, aldus een woordvoerder van de parochie. Hoogleraar Huysmans: ,,De kerkelijke regels zeggen: als iemand is weggezonden, kan hij niet meer in het ambt terugkeren. Maar wat als hij vrijwilligerswerk doet? Dat zou kunnen, dat kun je niet verbieden. Je kunt zo iemand ook niet verbieden om ’s zondags naar de kerk te gaan.”

Woordvoerder Loek Sinselmeijer van het aartsbisdom Utrecht, waar Lelystad onder valt, zegt dat ,,niet iedereen” in de parochie weet dat de man veroordeeld is wegens seksueel misbruik. Het kerkbestuur en de pastoor van de parochie weten het volgens Sinselmeijer wel. Advocaat Ruysch van het misbruikte meisje: ,,De man is inmiddels weer actief in het kerkelijk verenigingsleven in Lelystad, al doet hij daar geen pastoraal werk. Of hij daar begeleid wordt? Ik hoop het maar ik weet het niet. ‘Hulp en Recht’ sprak de hoop en de verwachting uit dat de reclassering iets zou doen. Men heeft zich verder niet actief opgesteld.”

Advocaat R. Verbunt van de pastoor zegt niet te weten of zijn cliënt psychiatrisch is onderzocht. Verbunt: ,,Of er controle op hem is? Dat weet ik ook niet, maar ik geloof wel dat er contacten zijn.” Woordvoerder Sinselmeijer van het aartsbisdom zegt ,,begrepen te hebben” dat er controle is, opdat de man niet met kinderen of jongeren te maken krijgt. Hoe die controle eruit ziet? Sinselmeijer: ,,Dat weet ik niet precies.”

Pastoor Th. Moons, verantwoordelijk voor de parochies in Oostelijk Flevoland (waaronder Lelystad), verklaart niet te weten hoe de controle is geregeld. Moons: ,,Maar het bestuur van de geloofsgemeenschap gaat nu in overleg met betrokkene kijken of in de toekomst nadere maatregelen nodig zijn.”

Het aartsbisdom Utrecht heeft inmiddels, na protesten van parochianen uit Alkemade, een einde gemaakt aan de televisieoptredens van de pedofiele ex-pastoor.

Copyright NRC Handelsblad
(Door de redacteuren Joep Dohmen en Guido de Vries)

In 2002 meer meldingen seksueel misbruik in kerk

ROTTERDAM, 30 MEI. Het aantal meldingen van seksueel misbruik door geestelijken in de roomskatholieke kerk van Nederland is dit jaar fors gestegen. In de eerste vier maanden van 2002 kwamen er 24 meldingen binnen, vijftien méér dan in het hele vorige jaar.

Dat staat in een overzicht dat ‘Hulp en Recht’, een meldpunt voor seksueel misbruik in de rooms-katholieke kerk, gisteren heeft bekendgemaakt.

Op verzoek van de zeven Nederlandse bisschoppen publiceerde ‘Hulp en Recht’, dat in 1996 door de bisschoppen is ingesteld, gisteren ook een verklaring waarin staat dat de rooms-katholieke kerk ,,een volstrekt heldere procedure” heeft voor de aanpak van seksueel misbruik. In de verklaring ontkent ‘Hulp en Recht’ dat de kerk ,,gevallen van misbruik wegmoffelt, vervolging van daders afkoopt en aangiften bij justitie achterwege laat”.

Volgens de verklaring heeft ‘Hulp en Recht’ één keer aangifte gedaan bij justitie. Tot nu toe zei ‘Hulp en Recht’ dat ,,nooit” te hebben gedaan en dat ook niet als haar taak te beschouwen. De woordvoerder van het aartsbisdom Utrecht zegt ,,geen enkele mededeling” te kunnen doen over de vraag waar en wanneer de zaak bij justitie zou zijn gemeld.

In de verklaring staat ook dat het meldpunt sinds 1996 geen 40, maar 24 klachten gegrond verklaarde. Eerder liet de instelling weten dat 5 procent van de 43 klachten ,,ongegrond” was.

‘Hulp en Recht’ schrijft verder dat de rooms-katholieke kerk één keer een bedrag heeft betaald aan een minderjarig kind, dat door een priester was misbruikt. ,,Het bedrag is betaald als genoegdoening voor letselschade van het kind. Dit bedrag is op verzoek van het betreffende bisdom via een civielrechtelijke procedure formeel vastgesteld door de kantonrechter (…) Hier was dus geen sprake van het ‘afkopen’ van vervolging.”

Onderzoek van deze krant leerde echter dat de kerk het slachtoffer in 1998 een bedrag 56.800 euro heeft betaald om een civiele procedure te voorkomen.

Bron NRC