Brief aan Mgr. Punt over College Hageveld in Heemstede

Mgr. Dr. J.M.Punt

Bisdom Haarlem – Amsterdam
Nieuwe Gracht 80
2011 NJ Haarlem
Nederland

RE: MELDINGEN MISBRUIK COLLEGE HAGEVELD HEEMSTEDE

Geachte bisschop Punt,

Ik heb vernomen dat de afgelopen weken in Nederland zo’n 1300 meldingen van sexueel misbruik in katholieke instellingen zijn binnen gekomen bij “Hulp en Recht.” Een van deze betreft mijn eigen email notificatie van misbruik op seminarie College Hageveld in Heemstede, waar ik als interne student woonde in de periode 1968-1974. Mijn ouders hebben grote financiele offers moeten maken om hun oudste twee zoons op Hageveld te laten studeren. Ik denk dat ik mag stellen dat ik welhaast het beste prive onderwijs in Nederland in die tijd heb mogen ontvangen, ware het niet dat mijn leven daar onleefbaar is gemaakt door misbruik ervaringen met twee priesters en leken leraar: een was regent, de ander senior groups begeleider van de jongste jongens, en de derde was Engelse leraar.

In maart zijn er een aantal reacties binnengekomen op artikelen die verschenen op de website van Radio Nederland Wereldomroep en in het NRC Handelsblad, en die verwijzen naar misbruik op Hageveld.

De reden van mijn schrijven direct naar u, is van wege het feit dat Hageveld als seminarie, internaat en school toendertijd onder het bisdom Haarlem viel. Als zodanig zou u als verantwoordelijke bisschop ook betrokken zijn in misbruik kwesties die zich op Hageveld zouden hebben afgespeeld.

Het ligt niet in mijn bedoeling om in dit schrijven in details te treden. Het is mogelijk dat u reeds een en ander ter ore is gekomen over seminarie College Hageveld via Hulp en Recht of via andere bronnen. Ik ben zelf nog steeds bezig om een zo complete mogelijk persoonlijk misbruik relaas in rapport vorm samen te stellen. Zodra dit gereed is wordt het als volledige melding en klachten geschrift naar Hulp en Recht en naar Commissie Deetman doorgestuurd. Een eerste contact heb ik met beide reeds in de eerste helft van maart dit jaar gemaakt.

Als slachtoffer van misbruik in een katholieke instelling heb ik uw herderlijke brief van 10 maart gelezen en bestudeerd. Ik ben over het algemeen blij met uw empathische reactie, maar heb wat aantekeningen. Ook ben ik benieuwd hoe de bijzondere verantwoordelijkheid van de kerk zich practisch gezien gaat uitpakken.

In de tweede paragraaf verwijst u naar de groep van daders als een “…weliswaar kleine – groep paters, broeders en zusters…”. De mij tot nu toe bekende getuigenissen van andere ex-Hagevelders vertellen me dat deze groep ook priesters en leken leraren omvat die niet in uw brief genoemd worden. Of u de feitelijke misstanden in katholieke internaten niet heeft vermoed of zoals Mgr. Simonis het uitdrukte dat voor de kerk leiding gold: “wir haben es nicht gewusst”, kan ik begrijpen. Feit is dat daders in deze stille compliciteit in gesloten gemeenschappen hun gedreven praktijken met hun macht positie konden voortzetten en exploiteren. De daders “hatten es auch nicht gewusst” in de zin dat ze zich niet konden plaatsen in de vernedering van hun slachtoffers. Stilte maakt ook de kerkelijke authoriteiten medeplichtig. Voor slachtoffers heeft deze stilte een andere betekenis: geen externe validatie van hun ervaringen, in stilte verder vrezen en lijden, en proberen te overleven, alleen.

U schreef over structureel ernstige fouten in het toenmalige opvoedings systeem. Dat kan zo zijn, maar een ander Hageveld priester en leraar (nu gepensioneerd) schreef mij juist dat Hageveld in de jaren 60 en 70 volgens het leraren team zo open was en alert wat betreft mogelijke gevaren. Ik ben met u eens dat situationele aspecten belangrijk zijn, maar u vergeet het allerbelangrijkste te vermelden, n.l. dat situaties nooit als verantwoordelijk voor het gedrag van daders gesteld kunnen worden. De daders hebben een eigen keus en verantwoordelijkheid! Het is immers de verantwoordelijkheid die macht brengt. Het is de keus van de verantwoordelijke persoon om die macht juist te gebruiken voor het welzijn van anderen of te misbruiken voor eigen belang en genot. Voor een internaat als Hageveld (en andere kerkelijke internaten) zie ik de machts dynamiek zich afspelen op meerdere vlakken:

  1. Leraar  –  student
  2. Priester  –  leek
  3. Regent (of plaatsvervanger)  –  internaats bewoner
  4. Volwassen man  –  jongeman
  5. Ouder (of plaatsvervanger)  –  kind

Hoe meer vlakken elkaar overlappen bij de misbruik handelingen, hoe groter het kwaad. Een priester die een jongen sexueel misbruikt, tast de jongen ook aan in zijn kinderlijkheid, zijn mannelijke identitieit en in zijn spiritualiteit!

Als u spreekt over kinderen die voor hun leven getekend zijn door de misbruik van anderen, dan is die tekening wat ongenuanceerd. Wat maak je van een leven als je je als jongen onveilig, bang, verdrietig, boos, verraden, geintimideerd, gebruikt, krachteloos, alleen, verward, schuchtig, ellendig, beschaamd, depressief, suicidaal, gevoelloos, zonder zelf vertrouwen, zonder blijdschap, zelf gericht, etc voelt als gevolg van misbruik praktijken. Het onverwerkte verdriet en de eenzame pijn gaan zich in lichaam en ziel zetten. Mijn jeugd is me afgenomen. De psyche bouwt een defensief mechanisme op om te kunnen overleven in een vijandige wereld. Het lichaam wordt gespannen.

En dan wordt het ook nog aan de slachtoffers zelf overgelaten om het onmogelijke uit te spreken, hetgeen alleen gearticuleerd kan worden als de slachtoffers zelf na decennia van lijden de armen ten hemel hebben moeten gooien en zeggen: “Ik kan niet meer vechten en leven – wat is er met me aan de hand.” Opspreken in een wereld die niet wil horen en weten maakt dat niet makkelijk. Ik was zo’n jongen.

De kreet van slachtoffers die overleefd hebben (en geheeld zijn), luidt: “Opdat we het niet zullen vergeten – Lest we forget.”

Het is te betreuren dat het na-oorlogse sexuele misbruik tot 1975 (waarover nu gesproken wordt) vanuit een crimineel perspectief verjaard is. Nu hoeft geen schuld boven enige redelijke twijfel bewezen te worden. Vanuit civiel rechterlijke overwegingen zullen claims van misbruik gesubstantieerd moeten worden op basis van de balans van waarschijnlijkheden dat het misbruik inderdaad heeft plaats gevonden. Hierbij is het noodzakelijk dat slachtoffers hun stem laten horen en dat anderen die getuige zijn geweest van misbruik handelingen naar derden, ook opspreken.

Om bovengenoemde redenen wordt nu door een aantal slachtoffers een bericht voorbereid voor de Nederlandse media omtrent ervaren misbruik op Hageveld. Verwacht wordt dat deze publiciteit andere Hageveld stemmen los zal maken, net zoals dat gebeurd is met de internaten in Limburg en Brabant.

Ik heb mijn weg gevonden. Ik kon onmogelijk in Nederland blijven. In de week na mijn eind examen op Hageveld in 1974 ben ik uit Nederland vetrokken en heb sedert die tijd merendeels in het buiten land gewoond. Het kan als een vlucht gezien worden. Ik zie mezelf meer als zoekende pionier naar het onbekende. Kibbutz vrijwilliger, Ben Gurion Universiteit, Vrije Universiteit, Zeevaart School, Katholieke Hogeschool Tilburg, maritiem werk in de Iran-Irak oorlog, emigratie naar Nieuw Zeeland, zendelingswerk in Israel, terug naar Nieuw Zeeland, migratie naar Australia. Vele verhuizingen. Veel rouw om het verlies van familie, vrienden, cultuur en alles Hollands. Altijd met de onverbrijdelde hoop op iets beters.

Het zoeken heeft me geleid op een weg die uiteindelijk mijn extreme angst voor mensen deed verdrijven toen ik 34 jaar oud werd. Tot 1989 toe heb ik me nooit kunnen uiten als gevolg van de angsten die onstaan zijn in de 1e en 2e klas op Hageveld. Ik werd emotioneel en sociaal geremd. Angst om te praten uitte zich in stilte en afsluiting. Er was geen noodzaak om een opinie te hebben of te articuleren. Uit zelf bescherming had ik geleerd om alleen mezelf te vertrouwen en ‘mijn eigen ding te doen’. Zo’n instelling kon de waarde van intimiteit niet inschatten. Vanaf 1989 was ik vrij genoeg om alles opnieuw te gaan leren. Omdat de misbruik plaatsvond op sexueel gebied en met subtiele intimidatie, zijn deze jarenlang tot sensitieve aspecten van mijn character ontwikkeld.  Het zoeken is naar de echte persoon die schuilt gaat onder de pijn en de weerstand. Het vinden is als een wedergeboorte.

Ik vraag u: Hoe tekenen daders, gedreven door eigen lusten, hun slachtoffers voor het leven? Wat voor prijs betalen deze kinderen? En hun partners en kinderen? En hun ouders en familie? Hoe schat je de waarde van zulk verlies en wederopbouw? Is dat wel in geld uit te drukken?

Sinds 1988 is misbruik (abuse and violence) mijn professionele werkterrein. Ik heb honderden mannen individueel begeleid en onderneem groepswerk met vrijwillige en veroordeelde mannen. Ik werk ook in gevangenissen. Voor verschillende organisaties heb ik programma’s ontworpen, opgezet en overzien. Ik werkte als Family Court counsellor, als supervisor voor groepsleiders, als therapeut voor geweldadige mannen, als team leader bij de Kinder Bescherming, en nu als manager van een counselling service.  Al die jaren heb ik via mijn counselling werk ook mijn persoonlijke leven geprobeerd op te bouwen. Mijn pioniersgeest heeft me op velerlei gebied geholpen maar ook belemmerd.

Ik heb me altijd ingezet voor het welzijn van mijn vrouw en kinderen, voor zover ik dat kon inzien en verwerkelijken. Evenzo is mijn professionele leven gefocussed op het creatief therapeutische en helende werk met daders en slachtoffers.

Als het zover zou mogen komen dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid van de katholieke kerk zich, naast bekenning en interne reiniging, ook zou uiten in de vorm van een compensatie of smartengeld, dan zou ik hierover met u willen onderhandelen. Ik weet dat de wet geen verlossing brengt van pijn of menselijke zwakheden. En dat geld niet gelukkig maakt.

Ik zou te zijner tijd met u willen onderhandelen over een investering van de kerk in mijn verloren leven, een investering die een bijdrage levert om op een nog diepere en bredere wijze tot dienst te kunnen zijn van anderen op het gebied van misbruik in zijn rijke varieteit van expressies in individu, gezin en gemeenschap.

Tot besluit. Ik begrijp dat mijn moeder, nu 81 jaar oud en weduwe, u onafhankelijk van mij heeft aangeschreven en dat zij met u deze week een ontmoeting zal hebben. Zij heeft haar eigen verhaal omtrent het misbruik op Hageveld en gevolgen voor haar en mijn leven vanuit een ouderlijk perspectief. Ik weet dat zij emotioneel bijzonder geraakt is door het nieuws van misbruik in katholieke internaten van de laatste weken. Ik hoop van harte dat ze woorden van comfort van u mag verwachten.

Met excuses voor het gebrekkig Nederlands, maar met vriendelijke groet,

Richard Wolterman

Perth / Western Australia

11 april 2010


12 antwoorden
  1. Lex van Zwam
    Lex van Zwam zegt:

    Ik ben me rotgeschrokken dat er op Hageveld op zo een ingrijpende wijze misbruik heeft plaatsgevonden. Ik wist van de leraar engels en verbaasde me er wel over dat hem altijd de hand boven de kop werd gehouden. Van priesters wist ik niet dat zij bij misbruik waren betrokken maar nog veel erger de brievenschrijver ken ik, het was indertijd een klasgenoot van mij. Nooit heb ik geweten of zelf maar vermoed dat hij er zo leed……..
    Ik hoop en vermoed aan de brief te zien dat je er “boven op gekomen bent “en wens je vanuit de grond van mijn hart alle sterkte toe ,

    Beantwoorden
  2. ruud vreeburg
    ruud vreeburg zegt:

    hallo Richard Wolterman en Lex van Zwam,

    ook ik ben te Hageveld geweest in 1966-1967 en of 1968 en door verscheidene priesters lastig gevallen.
    Ik kan hiervandaan geen stukken vinden waarnaar vewezen wordt, is er een onderzoek of iets geweest over Hageveld??Graag wat meer informatie, dan zal ik uitgebreid reageren
    Ruud Vreeburg
    Colombia
    frogrudi@msn.com

    Beantwoorden
  3. alex van engeland
    alex van engeland zegt:

    hallo ,ik ben op zoek naar een jongen die volgens mij ook daar op school zat ,ik weet alleen dat hij bobbie heete en in haarlem woonde hij moet nu tussen de 43 en 45 jaar oud zijn .
    ik hoop dat iemand me verder kan helpen ,hij kwam regelmatig op bezoek bij een pastoor die daar woonde aan de achter kand van het gebouw.

    vr groet alex

    Beantwoorden
  4. cees van hoore
    cees van hoore zegt:

    Goedenavond,

    Mijn naam is Cees van Hoore. Vandaag, zaterdag dus, stond er van mij een groot stuk in het Haarlems Dagblad over het misbruik van een Haarlemse pastoor. Ik ben journalist bij het HD. Vertel mij aub uw verhaal. Wij willen over Hageveld gaan schrijven maar dan ook fors.

    Hartelijks, Cees van Hoore

    Beantwoorden
    • Frans van der Raad
      Frans van der Raad zegt:

      Ik heb naar aanleiding van het artikel in het HD van 10 maart, over Hageveld, eronder mijn volgende reactie geschreven:
      quote
      Ik zat zelf in de jaren zeventig ook op Hageveld, in de laatste jaargang dat er alleen jongens in de klas zaten. Ik was extern, woonde dus niet ook nog eens op school.
      Voor die tijd zeer modern, kregen we taalonderricht in een zogenaamd talenpracticum; met dia’s, tapes, koptelefoons en zo…en daarvoor moest het licht uit…Wat een negatieve spanning wist die leraar Engels op te roepen wanneer hij weer eens op zoek ging naar een slachtoffer.
      Misschien toch nog een “leuke” anecdote: Er ging toen het verhaal dat één van onze klas- of jaargenoten HEM in zijn hand had geplast toen HIJ met zijn hand in zijn broek kwam.
      Een tiental jaren geleden heb ik het nog eens van me af willen schrijven, naar die leraar toe, maar had zeer veel moeite om van Hageveld het adres te krijgen, totdat ik zei dat ik het dan maar via de politie moest vragen…Uiteindelijk heb ik niet geschreven, ik denk omdat ik het de moeite niet meer waard vond. Maar dezer dagen leeft het weer zeer.
      Hij heeft mij overigens niet gebruikt maar wél heel angstige momenten bezorgd.
      unquote
      Als je wilt, eerder meer naar andere schoolgenoten toe, kan ik je meer informatie verschaffen. Ik woon nog in het buitenland, Italie, maar kom rond de zomer, na 27 jaar weg te zijn geweest uit Nederland, weer in Nederland wonen. Ik heb zitten huilen toen ik daarnet het sukje in het HD aan mijn vrouw voorlas en ik huilde weer toen ik haar mijn reactie op die site voorlas. Ik ben zelf niet gebruikt maar heb er denk ik wel degelijk heel van last gehad en misschien nog wel….

      Beantwoorden
    • George Woutersen
      George Woutersen zegt:

      Beste Cees,

      Dit gaat niet over Hageveld maar wil bij deze toch ook graag even inhaken.
      Ik ben al enige tijd op zoek naar misbruikte lotgenoten van kapelaan(rector) J.P.A.Verhoeven van de parochies Haarlem – Den Haag – Rotterdam – Wateringen en Krommenie. Ik had de misbruikmelding van wijlen m’n broer en mijzelf al in 2006 bij Bisschop Van Luyn gemeld. Nu ik eindelijk voor de verhoorcommissie van het MSMRKK kon voorkomen is mij al snel duidelijk gemaakt dat ik over onvoldoende steunbewijs beschikt, wel geloofwaardig is en herzien kan worden bij meer lotgenoot aanmeldingen. Tevens kreeg ik nu via mijn advocaat de ONGEGROND verklaring toe gestuurd. Nou daar zou ik het dus maar mee moeten doen. Toch kan ik mij er na 61 jaar mee rond gelopen te hebben er nu het nog kan, op m’n 72e jaar niet laten rusten.

      Ik kreeg van Raymond Lelkens van Klokk de fijne tip om eens te proberen met jou in contact te komen en zond alvast een mailtje naar de redactie van HD of ze mijn bijlage als oproepverhaal willen plaatsen en hoop dat daar iets positiefs van kan komen.

      Ook plaatste ik (netals ik in het verleden al meermalen bij KLOKK heb gedaan) een oproep op deze site. Nogmaals ik kan het niet loslaten, zelfs niet na mijn persoonlijke gesprek met Vicaris Generaal Verbakel en Bisschop van den Henden van Rotterdam. Een nieuwsbrief van Klokk van 2011 vermeld dat een geloofwaardige melding van voor 2011 (mijn melding was in 2006) bijna altijd gegrond wordt verklaart. Het gaat er mij om te kunnen aan tonen dat het bij mij niet om een hersenspinsel gaat, maar om onnodig verdriet.

      Ik krijg van verschillende mensen te horen dat het algemeen bekend was in Wateringen dat deze priester graag in kinderbroekjes graaide. Zelfs de Wateringse rijwielhersteller Kester vertelde mij dat zijn overleden broer het altijd over zijn misbruik had. Op de site van Klokk reageert een zekere anonieme Gehrard dat ie door meermalen in de fout te zijn gegaan is overgeplaatst. Mijn vraag: waarom zij mijn overleden broer en ik dan toch de enige geweest? Ik blijf doorgaan tot ik m’n gelijk kan krijgen en wil je met deze alvast heel veel dank zeggen voor mijn gezeur.

      Met vriendelijke groet,
      George Woutersen

      Beantwoorden
  5. Ruud Vreeburg
    Ruud Vreeburg zegt:

    hallo allemaal,
    8 mei 2011 plaatste ik een eerste reactie over Hageveld, daar zijn gelukkig reacties op gekomen, mede door deze reacties en het verder meebeleven vanuit Colombia van de ellende wegens seksuele misdadigers ligt mijn probleem weer volop op tafel, ik ben in staat geweest met behulp van steunklachten om een aanklacht te formuleren tegen de heren Vis, Sanders en Geukers, vanuit Colombia raad ik iedereen aan elkaar te blijven helpen, als slachtoffers moeten we er samen voor zorgen dat die engerds gestopt gaan worden, in de gevangenis gestopt gaan worden en dat de slachtoffers goed geholpen gaan worden.
    Sterkte en voor de steunverklaringen publiekelijk hartelijk bedankt !
    Ruud Vreeburg Colombia

    Beantwoorden
  6. ton
    ton zegt:

    Beste George,Jij en je broer zijn niet de enige geweest.
    Ik heb ook op de Jozefschool in Wateringen gezeten en het enige wat ik
    me kon herrinneren waren verkleedpartijen in de pastorie.
    Achteraf begrijp ik waarvoor die diende.
    Als je kontakt wil kan je me bereiken op mijn emailadres maar je zult begrijpen dat
    ik niet graag mijn achternaam erbij zet
    Groeten Ton

    Beantwoorden
  7. Kees
    Kees zegt:

    Beste allen,
    Bij vlagen google ik wel eens naar Hageveld, heb hier ook wel eens de reacties gelezen, en ook wel gemaild met Richard Wolterman. Ik wil hierbij toch proberen iets bij te dragen. De reden is, dat als het werkelijk zo geweest is als sommigen zeggen, de tijd dringt.

    Laat ik voorop stellen dat ik persoonlijk geen ontuchtige handelingen heb meegemaakt door leraren, en heb er geen negatieve gevolgen aan overgehouden. Ik zat slechts een klein jaar intern op Heemstede, van half 1968 tot half 1969. Als ik aan die periode terug denk is het een waas. Ik beleefde er leuke en minder leuke dingen. Ik was niet klaar om ver van huis te gaan, en vond het daarom niet leuk, maar mijn ouders hadden het beste met me voor.
    Het belangrijkste wat ik hier nu kwijt wil is, dat ik mijn verjaardag wilde vieren bij de leraar Engels op zijn kamer. Waarom? Iedereen deed dat. Ik herinner me dat verschillende vriendjes aanwezig waren, en dat mij niet is opgevallen dat er iets vervelends gebeurd is. Waarschijnlijk vlak daarna hoorde ik van andere jongens dat die leraar pedofiel was. Ik vertelde het aan mijn ouders, en mijn moeder ging verhaal halen, ik meen bij leraar Vos. Geen idee wat de uitslag was, maar weer kort daarna kreeg ik straf, ik meen van ene Assema, en moest op zaterdag nablijven, terwijl mijn ouders mij thuis verwachtten. De school heeft blijkbaar niet aan mijn ouders gemeld dat ik moest nablijven, want toen ik veel later thuis kwam, was mijn moeder kwaad en liet zich ontvallen, dat ‘dat geouwehoer afgelopen moest zijn’. Weer op school aangekomen zei ik tegen Assema dat mijn moeder hem een ouwe hoer vond. Ik werd bij Vos geroepen, en kon mijn spullen pakken, Ik mocht alleen nog het schooljaar extern afmaken.

    Groeten van Kees

    Beantwoorden
  8. Richard Wolterman
    Richard Wolterman zegt:

    Een boodschap voor ex-Hagevelders:

    De aanmeldings termijn voor sexueel misbruik gevallen in katholieke instellingen eindigt per 1 juli dit jaar.

    Een ieder van jullie die dit leest en misbruik ervaren heeft, of steunbewijs of een getuigenis kan geven, wordt vriendelijk doch dringend verzocht om zich zo spoedig mogelijk te melden bij de Hageveld lotgenoten support groep via het volgende email adres: groep.hageveld@gmail.com

    Alle reacties worden confidentieel behandeld. Gezamelijk zal worden gepoogd om misbruik zaken met externe professionele assistentie en support af te handelen.

    Gegroet,
    Richard Wolterman Hageveld 1968-1974)

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter bij ton Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *