Pianist – hoe muziek mijn leven redde

Een opmerkelijk, misschien wel geniaal boek is het onlangs in Nederland uitgegeven boek van de pianist James Rhodes (1975). Nederlandse titel “Pianist” ondertitel “hoe muziek mijn leven redde.” Rhodes had aanvankelijk een goede baan in de City van Londen maar belandde ten gevolge van een verleden van seksueel misbruik (de gymleraar op de basisschool misbruikte hem vele jaren) in een psychiatrische inrichting. Een kliniek waar hij, ondanks strenge bewaking, een poging tot zelfdoding deed.
Na een moeilijke en zware weg besloot Rhodes zijn hart te volgen en musicus te worden. Hij had op 18-jarige leeftijd al een beurs aangeboden gekregen voor een pianostudie aan een conservatorium maar had die niet aangenomen. Momenteel is Rhodes een gevierd pianist en tv-presentator. Kenmerkend bij zijn concerten is dat hij niet kil en zakelijk op het podium plaatsneemt maar dat hij casual gekleed concerteert om tussen de muziekstukken door ook uitleg te geven over de muziek die hij speelt.

Geniaal is het boek. Het is niet zomaar een boek waarin misbruik en de gevolgen ervan beschreven worden. Ja, dat is het ook… maar het boek is meer, het is ook interactief.
De indeling van het boek is niet in hoofdstukken, maar in “tracks”. De tracks hebben een verwijzing naar een klassiek muziekstuk. In de inleiding van een hoofdstuk/track verklaart Rhodes de componist en de wijze hoe de componist tot het schrijven van het betreffende muziekstuk is gekomen. Vervolgens volgt het verhaal dat Rhodes in het hoofdstuk aan de orde wil laten komen. Bij het boek is een internetlink naar een Spotify pagina waarop de diverse tracks in de volgorde van de hoofdstukken/tracks zijn terug te vinden.
Bij het lezen van het boek was het voor mij opmerkelijk hoe de diverse muziekstukken het –ingrijpende- verhaal van Rhodes ondersteunt.
Zoals hij tijdens zijn concerten praat over de stukken die hij speelt, vertelt waarom hij de stukken gekozen heeft en wat ze voor hem betekenen zo zijn de soundtracks bij de hoofdstukken in een boek. “…Zo ongeveer als een chic restaurant dat bij elke gang een bijpassende wijn aanbeveelt, zo wordt elk hoofdstuk vergezeld van een bepaald muziekstuk…”

Rauwe taal Rhodes schrijft op eerlijke en open wijze met niets verhullend taalgebruik gelardeerd met af en toe zwartgallige humor over de demonen die hij weerstond en overwon o.a. door zijn muziek. Hij is daarin eerlijk waarbij hij ook op realistische wijze naar zichzelf weet te kijken. In zijn schrijven is hij geniaal, soms bruut dan weer ontroerend openhartig of wreed naar zichzelf of de wereld of de dader die hij in de ander of de situatie ontmoet.

Het boek Track 1 en Track 20 vormen het eerste en laatste hoofdstuk van het boek. Het zijn de Goldberg variaties van Bach, liefst in de versie van zijn favoriete musicus Glenn Gould. De muziek van Bach, opgebouwd in bijna mathematische structuur zijn er om structuur te brengen in het leven van Rhodes. Een leven dat door het misbruik van de gymleraar totaal uit structuur is gegooid.
Track 4 Bach-Busoni, Chaconne door hemzelf gespeeld op piano. Daarbij: “Het seksueel misbruik hield vijf jaar aan. Tegen de tijd dat ik tien was en daar van school ging, was ik veranderd in James 2.0, de robotversie. In staat om mijn rol te spelen, gevoelens van empathie te stimuleren en vragen op gepaste wijze te beantwoorden. Maar ik voelde niets, had nergens vertrouwen in en was voorgeprogrammeerd met een hele zooi gestoorde fabrieksinstellingen: een psychopaatje in de dop. Maar te midden van dat alles overkwam me iets waarvan ik zeker weet dat het mijn leven heeft gered. Twee dingen in mijn leven waarvan ik zeker ben: de liefde voor mijn zoon [Jack] en de liefde voor muziek. En met muziek kwam ik in aanraking –kom er maar in, sentimentele X-factor-violen- toen ik zeven was. De klassieke muziek, om precies te zijn. En dan vooral Johan Sebastiaan Bach. En als ik dan echt in details moet treden: zijn Chaconne voor soloviool in d-klein BWV 1004…”
“Track 5 verhaalt over zijn eigen leven dat doet hij aan de hand van Beethoven, Pianosonate nr. 32 opus 111 – tweede deel. Beethoven: “… stokdoof, creperend van de pijn, een emotioneel wrak, componeert hij in 1822, een paar jaar voor zijn dood, zijn 32e en laatste pianosonate. Twee delen, in plaats van de gebruikelijk drie of vier, muziek die het niveau van het gewone menselijk bestaan ontstijgt en ons naar een hoger plan tillen. (…) Dit was geen muziek voor God of vorstenhof; het draaide om gevoelens, om de blik naar binnen, om het mens-zijn. Beethoven voerde die strijd elke dag van zijn leven.”
Vervolgens beschrijft Rhodes over zijn leven met angst (ik word beheerst door honderdduizend vormen van angst), zelfhandhaving (als je bent misbruikt, ben je de rest van je leven iemand die zich weet te handhaven) en schaamte (schaamte garandeert dat je blijft zwijgen)
Wonderlijk eerlijk is hij -en dat raakte mij- als hij schrijft:
“Je kunt nog zo hard ‘het is jouw schuld niet!’ tegen ze roepen, net als in de film Good Will Hunting. Je kunt evengoed beweren dat de lucht groen is. De enige manier waarop je zo’n slachtoffer kunt bereiken, is door zielsveel van hem of haar te houden en dat halsstarrig te blijven doen, al is het maar van een afstandje, om zo hun overtuigingen een klein beetje aan het wankelen te brengen. En dat is een opgave die de meeste mensen eenvoudig niet kunnen opbrengen. Ze hebben er de energie en het geduld niet voor (…) Ja, ik ben veel dingen tegelijk. Ik ben musicus, man, vader, klootzak, leugenaar en oplichter. Maar inderdaad, in de eerste plaats ben ik iemand die zich schaamt.”
Track 10 – Franz Liszt – Totentanz. Over de geboorte van zijn zoon: “Hier nog een waarschuwing voor de slachtoffers van seksueel misbruik. Het is kennelijk heel gebruikelijk dat je compleet op drift raakt als je kind de leeftijd nadert die jij had toen het misbruik begon. Ik wist dat niet. Mijn psyche wel. Het overviel mij compleet. Er zat iets in mij dat al klauwend wanhopig vocht om naar buiten te komen, en ik kon het onmogelijk nog in bedwang houden. Het voelde alsof mijn hoofd een computer was die overbelast raakte en simpelweg explodeerde.” Rhodes is in wanhoop toen tot zelfbeschadiging gekomen. Een bijna dodendans beschrijft hij. Het podium met de muziek van Bach op de 88 toetsten van het Steinway-klavier worden na een zware en lange tijd dan zijn –therapeutische- redding.

Resume Móét je dit boek kopen of lezen? Nee! Maar….
Voor wie het aandurft om in de wereld te kijken van de mens die op jonge leeftijd misbruikt is én die een uitweg heeft gevonden in de helende kracht van muziek, dan is dit boek zeker de moeite waard.
Voor hulpverleners, artsen, therapeuten, mantelzorgers, vrienden, die niet snappen wat de misbruikte mens doormaakt en nog steeds opmerkingen durven te maken als “ja maar, het is nu toch lang geleden…” of “je was zeker in trek bij die ander…” of “nou James, je was ook wel een ontzettend mooi jongetje…” (blz. 77) biedt dit boek een blik in die mens.
Om begrip te kunnen tonen, om nabij te kunnen zijn. James Rhodes was een mens die het had getroffen dat er enkele mensen (een bevriend echtpaar en een “weldoener”) als vrienden waren. Mensen die in hem geloofden en die de nek durfden uit te steken om mét hem te leven en hem nabij te zijn.
Voor de therapeuten van de psychiatrische instellingen die nog steeds menen dat de isoleercel helend kan zijn. Rhodes kreeg daar op illegale wijze een iPod in handen waardoor hij naar Bach kon luisteren.
Voor jou, slachtoffer/overlevende van misbruik, dat je net als ik [recensent] dit verhaal kan lezen en kunt ontdekken “dus ik ben niet gek.” Dat jouw fysieke en psychische klanten een herkomst hebben. Rhodes schrijft “ik draag de littekens letterlijk in en buiten mij.”

De Huffington Post schrijft: “een onmisbaar boek.”
Ik zeg: mee eens!

Boekgegevens:
James Rhodes -2014
Oorspronkelijke titel Instrumental
Uitgeverij Canongate Books Ltd., Edinburgh
Nederlandse vertaling Paul van der Lecq en Frank Lekens
Nieuw Amsterdam Uitgevers.
ISBN 978 90 468 1796 4
www.nieuwamsterdam.nl/jamesrhodes

Ook de partner lijdt door misbruik

Niet alleen het slachtoffer lijdt onder seksueel misbruik, ook zijn of haar partner. Dat zien therapeuten te weinig, betoogt psycholoog Brigitte van Birgelen.

De laatste maanden is er in de media steeds meer aandacht voor slachtoffers van seksueel misbruik. Dat is ook nodig, want de groep is groot en de gevolgen van seksueel misbruik zijn ernstig. Bijna de helft van de vrouwen die nu boven de zeventig zijn, heeft in haar leven een seksueel trauma opgelopen. De cijfers voor mannen liggen lager, maar duidelijk is dat ook deze groep groot is.
Dit betekent dat er veel mannen en wouwen zijn die een partner hebben die ooit misbruikt is. Die partners staan echter niet op de agenda, terwijl zij in het dagelijkse leven vaak enorm lijden onder de gevolgen van het misbruik dat hun geliefde is overkomen.

Driehoeksverhouding
bedAls een kind of jongere misbruikt wordt door een volwassene, ontstaat er een splitsing binnen dat kind. De dader dringt zijn of haar seksualiteit op aan het slachtoffer, dat vaak nog geen eigen seksualiteit heeft ontwikkeld.
Het gevolg daarvan is dat het kind als het ware de seksualiteit van de dader overneemt. Je zou kunnen zeggen dat je als partner van iemand die jong misbruikt is, in een driehoek- verhouding terechtkomt.
Je hebt een relatie met dat binnengedrongen deel van de dader en een relatie met het ‘eigen’ deel, dat onbevangen was tot het moment van het eerste misbruik. Het deel dat de dader vertegenwoordigt, is hard, dwingend en manipulerend. Het eigen deel, zwakker en op de achtergrond, is bang, maar ook speels en nieuws- gierig.
Een relatie met een slachtoffer van seksueel misbruik is moeilijk, omdat die gespletenheid in alles terugkomt. Het slachtoffer verlangt naar intimiteit, maar de dader in hem of haar stoot die af. Het slachtoffer wil het geheim delen, van het daderdeel mag dit niet. Het slachtoffer wil de eigen seksualiteit vormgeven, het daderdeel dringt dat van hem op.
Seksverslaafd
Misbruikte mannen zijn, vanwege dat daderdeel, vaak seksueel overactief of seksverslaafd. Misbruikte mannen gaan vaak vreemd, experimenteren met allerlei vormen van seks en zijn dikwijls verslaafd aan porno..
Misbruikte wouwen zijn vaak frigide: ze verwerpen die opgedrongen seksualiteit, maar hebben geen kans gekregen een eigen seksualiteit te ontwikkelen, dus hebben eigenlijk geen seksualiteit. Voor partners betekent dit dat ze in hun relatie nooit weten waar ze aan toe zijn: heb ik te maken met mijn lief of heb ik te maken met de dader? Ernstige relatieproblemen zijn het gevolg. Er is sprake van ontrouw, jaloezie, twijfel, argwaan, pijn en verdriet.
Therapie
Wat partners willen is die problemen oplossen. Zij gaan samen in relatietherapie, waarin zij hopen handvatten te krijgen om hun partner te helpen. Of ze gaan zelf in therapie met hetzelfde doel: help mij mijn partner te helpen. Maar er zijn nauwelijks (relatie)therapeuten die snappen dat er sprake is van een driehoeksverhouding! In behalve dat therapeuten niet snappen dat ze moeten dealen met die dader, zien ze partners meestal niet als cliënten, omdat ze, ogenschijnlijk, geen eigen diagnose en hulpvraag hebben.
En om het nog erger te maken vinden veel therapeuten het moeilijk en onsmakelijk om met hun cliënten te praten over afwijkende seks. Ze praten liever over koetjes en kalfjes. Geen wonder dat partners snel afknappen in therapie en denken: ik zal dan wel zo gek zijn dat ik niet geholpen kan worden.

Gaat er nu eindelijk eens iemand zorgen dat ook de partners ergens terecht kunnen?

Ingezonden bericht in TROUW donderdag 9 april 2015

bijeenkomsten voor partners

Iedere laatste vrijdag van de maand: partnerbijeenkomst.

Op elke laatste vrijdag van de maand in 2014 is er een weer bijeenkomst voor partners V/M van mannen die in hun jeugd seksueel zijn misbruikt. Eindelijk een eigen workshop voor partners!

We geven informatie over seksueelmisbruik in de jeugd en welke gevolgen het kan hebben voor de relatie. We bieden gelegenheid tot het uitwisselen van ervaringen en we werken actief aan het vinden van oplossingen.

Vaak gestelde vragen door partners:

  • Hoe ga ik met mijn man / vriend om, hoe kan ik hem helpen?
  • Wat moet ik doen en wat juist niet?
  • Hij drinkt en zegt dat niemand hem kan helpen. Hoe krijg ik hem naar een hulpverlener?
  • Is hij ook een potentiele dader?
  • Er is iets dat onze seksualiteit verstoort, hoe verander ik dat?
  • Welk gedrag heeft met het misbruik te maken en tot hoe ver ga je met accepteren van dat gedrag?
  • Hij wil het niet vertellen in de familie, maar elke verjaardag kan ik het wel uitroepen wat hem is overkomen!
  • Vertellen we het de kinderen? En zo ja, hoe?
  • Hoe ga ik om met zijn depressies en driftbuien?
  • Mijn man volgt therapie en is bezig met verwerken. Gevoelens komen los en daardoor veranderen de verhoudingen in de relatie. Dat geeft soms spanningen, hoe ga ik om met de veranderingen?
  • Wat als alles achter de rug is? Ik ben bang dat ik dan niet meer nodig ben.

Deze workshop is alleen voor partners.
De dag kost 85 euro p.p.
De workshops zijn van 10 tot 16 uur
maximaal 8 deelnemers

plaats: Zeist
Trainers: Patricia Resende en Brigitte Titulaer

hun website: www.seksueeltrauma.info

Informatie en aanmelden via 06-41664997
of via info@presende.nl

Gedicht van een partner

Steeds als ik denk er bijna te zijn
Ben jij weer heel ver weg van mij
Steeds maar weer die klap in mijn gezicht
Hoeveel kan ik daarvan aan

Steeds als ik er eindelijk denk te zijn
Ben jij weer mijlenver weg van mij
Steeds maar weer de zoveelste tegenslag
En ik ben ze echt meer dan zat

Steeds als ik denk dat jij weer bij mij bent
Doe je daarna of je mij niet kent
Steeds maar weer die lach op mijn gezicht
Die als sneeuw voor de zon verdwijnt

Steeds als ik denk dat ik er bijna ben
Ben je weer weg en lijk ik onbekend
Steeds keer ik ook jou dan weer opnieuw de rug
Want misschien kom jij dan eens terug

Justin

Geliefde is seksueel misbruikt

Hallo,

mijn naam is Justin. Vorig jaar ben ik iemand tegen gekomen, we waren waanzinnig verliefd op elkaar geworden, nog nooit zo heftig gevoeld. Ware liefde, vol passie en hartstocht. Onze sex was fantastisch, ik ervoer dat niet als lust, maar als pure passievolle liefde. Maar toen opeens kwam het: de afstand, van zijn kant uit. Hij moest er zijn voor de ander (zijn ex, ernstig ziek geworden), kon het niet maken om met mij verder te gaan. Moest er voor hem zijn. Daar had ik respect voor. Maar de afstand werd groter en groter. Hij moest iets doen, kon niet bij mij zijn, angst voor de pijn…. maar steeds blijven benoemen dat ik de liefde van zijn leven was…. maar gevoelens weg geparkeerd had. Ik ging een hele rollercoaster in van vraagtekens, gevoelens, mezelf…. Totdat de herkenning kwam en ik hem daarmee confronteerde. Ik zat alleen echter op het verkeerde onderwerp. Ik wist dat hij iets met zich meedroeg, een schuldgevoel. Toen kwam de aap uit de mouw: veel meegemaakt, onverwerkte emoties, en als ‘klein detail’…. vroeger seksueel misbruikt. Met de toevoeging dat de liefde echt was, dat het ware liefde was, dat hij echt wel verliefd op me was…… Maar nu niet meer. Maar misschien later wel weer. Hij moest eerst zichzelf terugvinden. Maarja, dan zou hij pech hebben als ik dan al iemand anders gevonden zou hebben, mochten de gevoelens terugkomen. Het is zoals het is, meer kon hij er niet over kwijt. Maar wel bewust van het misbruik, dat hij weggestopt had.

Ik wist niet wat ik hoorde, dit had ik natuurlijk nooit kunnen vermoeden. En pijnlijk ook, want zijn gevoelens voor mij zijn verdwenen…… totdat ik alles las over de symptomen en gevolgen van seksueel misbruikt zijn…… alles valt op zijn plaats, zijn hele verhaal, zijn gedrag, het hele gebeuren tussen hem en mij… Tot ons allerlaatste conversatie aan toe.

Dan is mijn vraag…. Hoe nu verder? Ik zou graag willen helpen, maar ik besef dat ik juist afgestoten wordt, omdat ik juist alles oproep, op vele maar zeer verschillende manieren! Het enige waar ik houvast aan heb is dat hij er zich van bewust geworden is (sinds pakweg een maand of 1,2), en dit dus aan het verwerken is.

Zijn er mensen die dit zoals mij ook ervaren of ervaart hebben?

Er wordt veel geboden aan mensen die misbruikt zijn, maar is er ook iets waar men terecht kan als je te maken hebt met mensen die misbruikt zijn, als partner/geliefde zijnde? Hoe hiermee om te gaan, wat wel én/of niet te verwachten, wat je wel en niet kunt doen? Het voelt nu namelijk alsof ik hem laat stikken. Ik ben zelf niet misbruikt, dus zie alles meteen helder. Als hij mij nooit was tegengekomen en ik nooit achter de ‘waarheid’ aan zat…. dan had hij nooit zijn probleem ontcijferd, ja daar ben ik me van bewust, maar hij niet, omdat hij het totaal anders ervaart. Hij voelt wat hij voelt, niet wetende dat het allemaal door het misbruik komt. Dit is mijn enige houvast.

Ik zoek niet echt hulp, maar mensen die mij misschien erin kunnen steunen, of dit herkennen of meegemaakt hebben.

Bedankt,

Justin

helpppp ik heb jullie raad nodig

Ik heb sinds vorig jaar april een relatie met mijn ex vriend. Na enkele maanden begon ik te merken dat hij zich steeds voor me afsloot lichamelijk de woorden ik hou van je kwamen met moeite uit zijn mond. ik vroeg hem dat ik het vreemd vond zijn manier van doen en hoe hij me behandelde, hij zei vaak er is niets aan de hand. vanaf het begin had ik hem duidelijk gemaakt dat ik geen lat-relatie wil, maar mijn doel is hem leren kennen en dan te trouwen vanwege mijn geloofovertuiging. hij stemde mee eens ik vertelde hem open en eerlijk waarom mijn huwelijk is geeindigt en dat ik van hem respect, eerlijkheid en liefde verwachte als hij mij niet die dingen kon geven moest hij me met een week of 2 zeggen en dan kon ik de relatie beeindigen. Maar hij wou verder met me hij was verliefd op me en het was geen probleem mijn eisen. zo stelde ik mn hart voor hem open. begin dit jaar raakte ik in verwachting tot mijn schrik en de drama begon, hij wou geen kinderen meer hij had me verteld dat hij al 3 kinderen had uit zn eerste relatie en 1 bij zn laatste, we hadden ook de afspraak gemaakt geen kinderen. Ik twijfelde om een abortus te doen vanwege mijn geloofsovertuiging was het zwaar, maar de druk van hem was te zwaar. In februari had ik bij hem zoals we ieder week deden bij hem geslapen. ik moest nog een mail versturen dus opende de bovenste balk om de geschiedenis te openen, daar zag ik de site relatie planet. Ik schrok en dacht wat moet hij op deze site. ik opende zijn mailbox en zag tot mijn schrik dat hij zich had aangemeld op die site, en betaald lid was van al 4 weken. ik belde hem op en confronteerde hem ermee hij gaf te kennen dat het gewoon nieuwsgierigheid was. Ik was boos,teleurgesteld en in mijn vrouwelijkheid aangetast. ik ging naar huis en heb hem toen 4 weken niet meer gezien, intussentijd kreeg ik een miskraam en we zetten ons relatie verder. De intimiteit werd steeds minder en ik argwanend dat ik in zijn spullen ben gaan snuffelen om meer te weten. en vond daar dat zijn 2de dochter een ander moeder had en zijn eerste en zan tweede verschilden maar 2 mnd van elkaar ik kwam ook erachter dat hij nog 1 kind had. na weken dit voor mezelf gehouden te hebben en ik zag ons relatie aftakelen kon ik niet meer en confronteerde ik hem met de waarheid, hij wilde het gelijk uitmaken en werd boos dat hij me dat niet aan kon doen zo makkelijk weg rennen. later die middag belde ik hem op en hij bood zijn verontschuldiging aan en vertelde mij waarom hij is op zijn 6 misbruikt en heeft moeite mee als iemand te dichtbij hem komt. hij zegt vandaar dat ik met verschillende vrouwen een kind hebt steeds probeer ik het en dan ren ik weg. hij heeft het een keer geprobeerd therapie maar was er nog zieker van geworden dat hij aan zelfmoord dacht. ik vond ook tussen zijn papieren een verwijsbrief van de huisarts. waarin stond dat hij al sinds 2000 een  erectie stoornis heeft en dit met de jaren verergert. uroloog geweest niets hielp zag ik in zijn medische verklaring.angststoornissen, hartklachten, depressie …..Oh wat kreeg ik een medelijden met hem en het kwartje viel heb hem gezegt dat hij geen struisvogel politiek meer kan spelen ik zei je bent al 47jr je ziet er prachtig uit en weet dat je ondanks al deze dingen en wat je me ook heb aangedaan een prachtig mens bent. je hebt recht om gelukkig te zijn en het meest trieste wat hij tegen me zei dat hij geen vader gevoelens heeft voor zijn kinderen hij komt zijn verplichtingen na en dat is alles. hij wil met rust gelaten worden wat heb ik een verdriet hem niet meer zien bij hem zijn zelf zijn stem niet meer horen ik kan hem niet opgegeven heb nog nooit van zo iemand gehouden snap mezelf niet wil niet weglopen wil hem helpen. heb hem afgelopen donderdag gesproken hij huilde toen ik zei dat ik van hem hou en hij het verdient om gelukkig te zijn maar hij moet wel hulp inschakkelen. hij noemde me na lange tijd schat, zaterdag gebeld en hem gevraagt om een keer persoonlijk te praten hij zei laat ik je nog weten. hoe kan ik hem helpen zonder mezelf te schaden

Mijn broer

Moedige mannen, nee ik heb al jullie verhalen niet gelezen. Toch steun ik jullie!

Mijn broer is vroeger tijdens de periode dat hij misdienaar was sexueel misbruikt door de pastoor uit ons dorp. Er is geen mogelijkheid voor aanklagen, dader maar ook mijn broer zijn overleden. Mijn broer heeft hierdoor 25 jaar geleden een einde aan zijn leven gemaakt omdat hij nergens met zijn verhaal terecht kon. Eenmaal heeft hij het aan mij verteld tijdens een gesprek waar ik het met hem had over wat mij is overkomen als kind. Daarna heeft hij het ontkend maar oh wat herkende ik in hem veel van mezelf. Borderline Persoonlijkheids Stoornis is mijn “lot”, dat gaat nooit meer over maar gelukkig heb ik het onder kontrole kunnen krijgen. Blijf jullie verhalen vertellen want wat er nu naar buiten is gekomen is nog maar het topje van de ijsberg.

Met veel bewondering voor jullie allemaal, Yllen.

Klooster Stapele, lagere school Don Bosco in Eindhoven

Kwam op deze site omdat ik wil weten wat er met mijn ex(man) de vader van mijn kind is gebeurd. Hij was in de jaren63 tot ongeveer 65 op semenarie in Stapele vlakbij Belgie.

Ik weet vrijwel zeker dat hij seksueel misbruikt is; mij heeft het mijn relatie gekost.  Het kind, de vader. de neerbuigendheid waarmee hij naar mij als vrouw keek is niet te beschrijven en ook de weerstand tegen seksualiteit. ben wel boos op mezelf geweest, waarom tref ik uitgerekend zulk een man; maar hij was ook uitermate beleefd en het leek of hij vrouwen juist vereerde. Hij was niet lomp maar tot intimiteit kwam het nooit want dan was de hel los. Een keer heeft hij de handen op mijn keel gezet.

Het kan je verwonderen dat er nog een kind van is gekomen maar seksualiteit om een kind te maken daar had hij weer niets op tegen. Het mocht niks met seks of intimiteit te maken hebben. De eerste school die hij noemde is de lagere school Don Bosco Eindhoven maar ik denk zelf dat het misbruik plaatsgevonden heeft op het seminarie in Stapele. Zijn ouders mochten er de eerste maanden niet op bezoek en hij vertelde me dat hij er honger had geleden ; een broeder uit de keuken had hem nog wel eens wat te eten gegeven ( maar in ruil voor wat?). Hij heeft aan de periode op het seminarie zelf een einde gemaakt door betrapt te worden op het stelen van geld uit de zakken van andere kinderen waarvoor hij gebak en snoep kocht dat hij soms uitdeelde. Met dat gedrag vestigde hij wel de aandacht op zichzelf  en werd hij stilzwijgend geroyeerd.

Via deze weg; weet iemand wel wat er gebeurt is? Mijn ex zal er nooit over praten, hij drinkt , veel; heeft inmiddels wel weer een nieuw gezin en dat gaat ook weer fout Hij is nu rond de zestig jaar oud.  Zijn manier heeft een zware wissel op mijn leven getrokken; ik heb het met een ander nooit meer durven te proberen; alles wat je probeert gaat steeds mis.

Ja, het is belangrijk voor mij om het te weten wat rond de zestiger jaren is voorgevallen; eerder kan natuurlijk ook. Verder vind ik het heel erg moedig van alle anderen op de site   dat ze durven te getuigen, alleen samen kun je iets bereiken erg genoeg van de pijn die al is geleden. Dus alsjeblieft reageer.

Basketbalclub Challange Beuningen

Wie heeft er rond 2000 te maken gehad met Tony L. bij bascetbalclub Challange Beuningen.

Mijn zoon is misbruikt door hem maar wil geen aangifte doen. Dit respecteer ik; ik gun hem zijn eigen manier en tempo om met dit afschuwelijke gebeuren om te leren gaan. Ik heb zelf als ouder melding gedaan van misbruik, maar er is meer nodig om deze man te stoppen en te laten boeten. Mijn zoon is ernstig beschadigd door het gebeuren; een normaal leven zonder drugs en normaal sociaal mee kunnen draaien in onze maatschappij lijkt voor hem nog erg moeilijk.

Als moeder kan ik u zeggen dat mijn hele gezin kapotgemaakt is door het gebeuren. Nu pas, na 10 jaar, heeft hij het durven vertellen. Nu vallen de puzzelstukjes op zijn plaats. Alle onverklaarbare argessie, drugsgebruik, het antisociale gedrag, nu pas snap ik waar het allemaal vandaan komt. Wat moet mijn zoon zich eenzaam en onbegrepen gevoeld hebben al die jaren. Ik kan het niet goedmaken, wel kan ik proberen de dader te laten boeten.

Ik hoop dat er ouders of jongens zijn die mij hierbij willen helpen.

Partner

Mijn man is vroeger misbruikt op een internaat in Maastricht. Daar kroop een broeder bij hem in bed en deed allerlei handelingen met hem. Heeft daar tot op de dag van vandaag problemen mee gehad. Temeer omdat zijn broer daar ook zat en die al aangegeven had aan zijn moeder wat daar gebeurde. Zijn moeder heeft daar toen geen acht op geslaan en nooit bij nagedacht dat het bij haar andere zoon wel zou kunnen gebeuren. Hij heeft zich dus heel zijn leven in de steek gelaten gevoeld door zijn moeder.

anoniem