Reacties op Griet Op de Beeck zijn arrogant, kwetsend en ongepast

Mijn opiniestuk verscheen in Trouw van donderdag 5 oktober 2107

Het gaat niet om hervonden herinneringen. Het is dat je ontdekt dat je leeft in een seksueel trauma.

grietopde beeckGriet op de Beeck maakt pijnlijk duidelijk hoe de verwerking van seksueel misbruik verloopt. Zij maakt ons getuige van haar persoonlijk proces en toont hoe zij bij stukjes en beetjes bewust wordt van het seksueel misbruik uit haar jeugd. Dat is niet met een hervonden herinnering. Dat is door een langzame bewustwording en het onvermijdelijk onder ogen gaan zien dat het waar is. Dat zij leeft in een schokkende, seksuele ervaring die zich aan haar opdringt. Die vraagt om verwerking en afronding.

Als toeschouwers konden wij het zelfs eerder waarnemen dan zijzelf. In alles wat ze naar buiten bracht in interviews en in haar boeken voelde je het al aankomen. Het unheimische gevoel van dat er nog iets ontbrak.
Aan het eind van het verhaal is dat weer, onvermijdelijk, de geschade bodem van het bestaan: seksueel misbruik, verkrachting, geweldservaringen in de jeugd door mishandelende ouders of opvoeders. Zij vernielen het leven dat ze je geschonken hebben en je hebt een leven nodig om daarvan te herstellen.

Bij seksueel misbruik gaat het om de eerste seksuele ervaring van een kind met een volwassene.
Daarbij gaat in een enkele seconde de wereld op zijn kop. Er gebeurt in dat eerste moment teveel tegelijk. Er vindt een overval op je lichaam plaats, waarbij je het beheer over je eigen lichaam verliest. In die staat van onmacht wordt een imprint van de seksuele wensen van de dader gemaakt. Als kind wordt je het antwoord op de problemen van een getroubleerde volwassene die zijn/haar leven niet op orde heeft. De verwarring wordt compleet als je, ondanks gevoelens van walging, opgewonden bent geraakt en je je uitverkoren voelt.

Deze levensontwrichtende, schokkende, seksueel aantrekkelijke ervaring gaat op
slot doordat er geen mogelijkheden zijn om ervan te helen. Gevoelens van schuld en schaamte werken samen met de bezweringen van de dader om het geheim te bewaren.

Het slot moet ervan af en daarvoor moeten nogal wat horden genomen worden.
De buitenwereld is zo’n horde. Bij je coming-out kom je het collectieve NEE als eerste tegen.

Dat collectieve NEE ontmoette Griet op de Beeck direct de volgende dagen al door wetenschappers die met elkaar een media offensief begonnen. Zij hebben namelijk met onderzoek bewezen dat hervonden herinneringen onbetrouwbaar zijn en zelfs aangepraat kunnen worden door niet evidence-based werkende hulpverleners.

Ik vind deze reacties arrogant, ongepast en kwetsend voor Griet en voor haar hulpverleners. Het zou deze wetenschappers sieren als ze zich iets verder verdiepen in het verwerkingsproces van seksueel misbruik. Negentig procent van de slachtoffers weet namelijk nog heel goed dat er iets is gebeurt en ook met wie.

Het leven geeft je je seksuele trauma terug doordat je je eigen herhalende patronen begint te zien. Dan merk je dat in je lichaam een verhaal is opgeslagen dat ooit met alle zintuigen is vastgelegd. Het misbruik is herkenbaar in al je bewegingen en het is de dans van je leven geworden. Dat te beseffen en onder ogen te zien is heel erg pijnlijk. De daad en de dader hebben je leven bepaald.

We zijn op een moment in de geschiedenis gekomen waarop we met elkaar bewust worden dat seksueel misbruik overal voorkomt. In kinderdagverblijf, kerk, leger, sport, scouting en nog veel vaker in gezinnen.

Ik vind dat juist nu wetenschappers en autoriteiten moeten onderzoeken hoe we het collectieve NEE naar ja kunnen ombuigen. In plaats van in twijfel trekken juist de schade onderkennen en beschrijven. Modellen ontwikkelen hoe we met daders, slachtoffers en omstanders moeten omgaan.

Peter John Schouten
Traumaseksuoloog
Auteur van:
Traumaseksualiteit
mannen tussen slachtoffer- en daderschap
2016 Wetenschappelijke uitgeverij Eburon

‘In de ogen van Griet Op de Beeck zag ik mijn eigen zwarte gat’

‘In de ogen van Griet Op de Beeck zag ik mijn eigen zwarte gat’

Uit TROUW: SAMENLEVING door Iris Pronk– 8:43, 27 september 2017

2017-04-19 16:12:30 AMSTERDAM - Een portret van schrijver Griet op de Beeck, de Boekenweekauteur voor de 83ste Boekweek 2018. ANP KIPPA LEVIN EN PAULA

De persoonlijke getuigenis van schrijfster Griet Op de Beeck op tv maakt veel los bij andere slachtoffers van incest.

Het was alsof hij een vrouwelijke versie van zichzelf zag, zegt de vijftiger Boudewijn die als kind jarenlang seksueel werd misbruikt. Maandag zag hij het tv-programma ‘De Wereld Draait Door’, waarin schrijfster Griet Op de Beeck openbaarde dat haar vader haar misbruikt had. “Toen ik haar in de ogen keek, dacht ik: ‘Ik kijk in mijn eigen zwarte gat’.”

Boudewijn − die niet met zijn echte naam in de krant wil − was zo geroerd door de Vlaamse bestsellerauteur, dat hij gisterochtend al om kwart over acht zijn therapeut belde. Die kreeg gisteren nog veel meer telefoontjes en mailtjes van cliënten die zich in het verhaal van Op de Beeck herkenden. Ook bij Korrelatie kwamen tientallen telefoontjes binnen.

Liegen

De schrijfster was aanvankelijk van plan om ‘staalhard te liegen’ over haar misbruikverleden, vertelde ze in ‘DWDD’. Maar dat voornemen begon steeds meer te knellen. Haar nieuwe roman, deel 1 van een trilogie, heet ‘Het beste wat we hebben’ en drááit om incest. “Elke journalist met vier hersencellen op een rij zou natuurlijk vragen: waarom is dat voor jou zo belangrijk en heb je het zelf meegemaakt?”

Door te liegen zou Op de Beeck, die volgend jaar het Boekenweekgeschenk schrijft, een drukkend geheim met zich mee blijven zeulen. Bovendien zou ze op die manier meedoen aan “de cultuur van het grote zwijgen over de stukken werkelijkheid waar we eigenlijk liever niet naar kijken. En dat begrijp ik wel, maar dat heeft nog nooit een slachtoffer vooruit geholpen. Dat speelt alleen de daders in de kaart.”

Daarom besloot ze toch te vertellen over het misbruik, dat duurde van haar vijfde tot haar negende jaar. En over de verdringing van die traumatische ervaringen, waarvan ze zich pas in 2012 in therapie bewust werd. “De angst om niet geloofd te worden is verschroeiend en verschrikkelijk en staat herstel in de weg”, aldus de schrijfster op tv.

Integer

Die angst koesteren alle misbruikslachtoffers volgens Peter John Schouten, auteur van het boek ‘Traumaseksualiteit’ en de therapeut van Boudewijn. “Hun angst is chronisch en hardnekkig. Slachtoffers geloven het misbruik zelf eigenlijk niet, ze hebben het in een afgesloten deel van hun leven geplaatst. Ze bagatelliseren het: ach, het was maar een handeling die ik moest verrichten. Of: ach, het duurde maar een poosje.”

Hij vindt het moedig dat Op de Beeck het zwijgen verbrak. Ze krijgt op de sociale media ook wel kritiek, ze is al vergeleken met het jeugdige loverboyslachtoffer Maria Mosterd die later als fantast werd ontmaskerd. Maar Op de Beeck wekt een integere en krachtige indruk, vindt Schouten: “Ik vond haar optreden heel aangrijpend, door haar taal, door haar lef. Ze is een rolmodel. Ze laat zien hoe incest alles beïnvloedt, ze koppelt het aan haar depressie, haar eetstoornis, aan de verkeerde mannen die ze steeds weer koos. Ze laat zien: zo lééf je door misbruik. Maar ze zit niet te jeremiëren.”

Voor lotgenoot Boudewijn was de getuigenis van de schrijfster confronterend . “Ik heb er vannacht geen oog van dicht gedaan.” Hij had al zo’n vermoeden: “Toen ik haar eerste roman las, ‘Vele hemels boven de zevende’, dacht ik al: zij is vast misbruikt.”

Hij voelt zich ook gesteund door haar tv-ontboezeming. “Ze maakt het bespreekbaar. Incest ís er en je kunt er heel veel last van hebben. Het heeft mij helemaal gevormd.”

De echte naam van Boudewijn is bij de redactie bekend.

Lees ook: Griet Op de Beeck heeft alsnog woorden gegeven aan de ervaring uit haar jeugd

 

Seksuele en relationele vorming in het onderwijs moet beter

Er moet nog veel verbeteren om met seksuele en relationele vorming in het onderwijs seksueel geweld tegen kinderen te voorkomen, stelt Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen Corinne Dettmeijer in haar rapport ‘Effectief preventief’. ‘Seksuele en relationele vorming in het onderwijs is een belangrijke manier om seksueel geweld tegen te gaan. Maar scholen kunnen op dit moment nog geen methode kiezen waarvan bewezen is dat die slachtoffers en daders van seksueel misbruik kan voorkomen.’

In het basisonderwijs en de onderbouw van het voortgezet onderwijs zijn scholen verplicht aandacht te besteden aan seksualiteit en seksuele diversiteit, om de seksuele weerbaarheid van jongeren te versterken. Scholen zijn vrij om te kiezen hoe ze dat doen. De Nationaal Rapporteur benadrukt dat scholen het beste kunnen kiezen voor een lesmethode waarvan bewezen is dat die effectief is in het voorkomen van seksueel geweld. Dettmeijer: ‘Een methode die geen effect heeft betekent een verspilling van tijd, geld en moeite. Bovendien kan een lespakket waarvan de effecten onbekend zijn contraproductief werken en dat is mogelijk schadelijk.’ Maar kiezen voor een effectief lespakket is nu nog onmogelijk: die zijn er namelijk niet.

Meer onderzoek

Het beste alternatief waar scholen nu gebruik van kunnen maken zijn methoden waarvan het op basis van de theoretische onderbouwing aannemelijk is dat ze werken. Om vast te kunnen stellen of deze ook echt seksueel geweld weten te voorkomen, moet er meer onderzoek worden gedaan naar de effectiviteit en moeten de resultaten hiervan vindbaar zijn voor scholen die een lespakket willen kiezen. Het is volgens de rapporteur aan de minister en staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport om de ontwikkeling van en het onderzoek naar effectieve lespakketten te stimuleren.

Vergrote kwetsbaarheid

Bij het ontwikkelen van effectieve lespakketten is het belangrijk om specifiek aandacht te hebben voor kwetsbare groepen. 16- en 17-jarigen lopen een groter risico op zowel slachtoffer- als daderschap van seksueel geweld dan jongere kinderen. Scholen die les geven aan 16- en 17-jarigen hebben niet de plicht om aandacht te besteden aan seksualiteit op school, maar deze leerlingen zouden wel gebaat zijn bij effectieve seksuele vorming. Ook kinderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking hebben een grotere kans om slachtoffer te worden van seksueel geweld dan kinderen zonder een beperking. Daarom is het des te belangrijker dat scholen die speciaal onderwijs bieden een effectieve methode kunnen gebruiken om de seksuele integriteit van hun leerlingen te beschermen.

Het belang van preventie

Eén op de drie meisjes en één op de vijf jongens maakt voor hun achttiende levensjaar een vorm van seksueel geweld mee. De gevolgen hiervan kunnen tot ver in de volwassenheid doorwerken en dat veroorzaakt niet alleen schade bij slachtoffers en hun naasten, maar kost de maatschappij ook veel geld. Rapporteur Corinne Dettmeijer: ‘We worden steeds weer opgeschrikt door verhalen over seksueel misbruik. Nu is er veel aandacht voor de sport. Het laat zien dat we onze aandacht niet alleen moeten richten op slachtoffers en daders nadat seksueel geweld heeft plaatsgevonden, maar dat we ook moeten kijken hoe we dit leed kunnen voorkomen. Het onderwijs heeft daarbij een belangrijke rol.’

bron: https://www.nationaalrapporteur.nl/actueel/2017/seksuele-en-relationele-vorming-in-het-onderwijs-moet-beter.aspx

Politieke partijen samen in strijd tegen seksueel ongewenst gedrag

Er moet een aanvalsplan komen tegen seksueel ongewenst gedrag. Zes politieke partijen ondertekenen daartoe vandaag een ‘stembusakkoord’, op initiatief van kenniscentrum Rutgers. Daarmee beloven ze om zich in te zetten voor het vormgeven van een campagne om seksueel ongewenst gedrag te bestrijden.

Het gaat om de partijen D66, 50Plus, GroenLinks, PvdA, PvdD en SP. Lees meer

Australische bisschop zelf ook seksueel misbruikt

Hendro Munsterman

De Australische bisschop Vincent Long Van Nguyen is zelf ook door katholieke geestelijken seksueel misbruikt. Dat getuigde hij voor de Australische Royal Commission die onderzoek doet naar de omvang van seksueel misbruik in het land, onder meer in de Rooms-Katholieke Kerk.

Sydney

‘Ik was zelf ook slachtoffer van seksueel misbruik door geestelijken toen ik net in Australië kwam’, zei Long die als jong-volwassene per boot uit Vietnam vluchtte. ‘Het had een grote impact op me en op hoe ik … [korte stilte] … in de voetstappen wil treden van andere slachtoffers en er werkelijk alles aan wil doen om gerechtigheid te bereiken en hen hun waardigheid terug te geven’, zei Long. Sinds zijn aantreden ontmoette hij in zijn bisdom negen slachtoffers. ‘Ik kan hen in de ogen kijken en zeggen: ik deel je pijn en je lijden’

Long klaagde bovendien over de hiërarchische machtsstructuur van de kerk die misbruik en toedekking ervan in de hand werkt. De kerk is volgens hem nog te veel een koninkrijk met een aan de koning onderdanig volk en met hiërarchische graden en gesacraliseerde werkelijkheden. Deze kerk kende hij uit Vietnam, maar zij is volgens Long ook in Australië nog volop aanwezig. Hij noemde het een kerk van ‘titels en privileges, en met klerikaal superioriteitsgevoel en elitisme’.

‘Als gelovigen me ontmoeten, kussen ze mijn ring’, zei Long die in deze praktijken een ‘infantilisering van de gelovigen’ ziet. Deze machtsstructuren leiden er volgens hem toe dat iemand slechts verantwoording schuldig is tegenover degene boven hem in de hiërarchie. Volgens Long moeten gelovigen meer inspraak krijgen. Ook is hij voorvoor de afschaffing van het voor priesters verplichte celibaat, want ‘dat schept te veel scheiding tussen priesters en gelovigen’.

Long pleitte voor een kerk die zichzelf meer gaat zien als gemeenschap met een geordend netwerk van relaties die het volk helpen om het evangelie te verkondigen. Tijdens zijn getuigenis kreeg Long een paar keer applaus en nadien kwamen slachtoffers in tranen naar hem toe om te praten.

Bron: https://www.nd.nl/nieuws/geloof/australische-bisschop-zelf-ook-seksueel-misbruikt.2512011.lynkx

Schokkende cijfers over misbruik Australië

De Australische onderzoekscommissie naar seksueel misbruik heeft schokkende cijfers gepubliceerd over de praktijken in de Rooms-Katholieke Kerk. Tussen 1980 en 2015 zouden 4444 kinderen misbruikt zijn door priesters of andere religieuzen.

Sydney

Hoewel de commissie ook onderzoek doet naar seksueel misbruik in scholen, sportclubs, gezondheidsinstellingen en andere kerken, krijgt het misbruik in de katholieke kerk de meeste aandacht. Rond de 60 procent van alle seksueel misbruik van minderjarigen blijkt in geloofsgemeenschappen te hebben plaatsgevonden. En het overgrote deel (tweederde) daarvan gebeurde in de katholieke kerk, terwijl bij die kerk slechts een kwart van de bevolking is aangesloten.

Aan het begin van deze slotakte van een vier jaar durend onderzoek, publiceerde de commissie confronterende resultaten. Daaruit blijkt dat 7 procent van alle katholieke geestelijken tussen 1950 en 2010 kinderen zou hebben misbruikt, en in sommige bisdommen zelfs 15 procent. Tussen 1980 en 2015 zouden 4444 kinderen van gemiddeld 11 jaar slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik door priesters of religieuzen. Zo’n 90 procent van de in totaal 1880 vermoedelijke daders was man.

Volgens slachtofferorganisaties zijn de werkelijke cijfers zonder twijfel nog hoger, omdat veel slachtoffers uit schaamte hun verhaal niet durven te doen of inmiddels zijn overleden.

Verder blijkt uit het onderzoek hoe kinderen die misbruik meldden, werden genegeerd en soms zelfs gestraft, terwijl geestelijken veelal ongestraft en onbehandeld overgeplaatst werden. Bovendien werd bewijs veelvuldig vernietigd.

schaamte

Francis Sullivan, het hoofd van de Truth, Justice and Healing Council, opgezet door de Australische bisschoppen om de zaken rond misbruik te coördineren, noemde de getallen tegenover de commissie ‘schokkend’. Geëmotioneerd gaf hij ‘massale fouten’ bij het beschermen van kinderen toe. ‘Als katholieken buigen we onze hoofden in schaamte.’

Met spanning wordt nu uitgekeken hoe de commissie de getuigenverklaringen van kardinaal George Pell, naaste medewerker van paus Franciscus en beschuldigd van het toedekken van misbruik, waardeert.

Een hele stoet bisschoppen moet de komende drie weken voor de Royal Commission into Institutional Responses to Child Sexual Abuse opdraven, evenals hoofden van religieuze ordes en congregaties. Mgr. Denis Hart, aartsbisschop van Melbourne en voorzitter van de Australische bisschoppen waarschuwde vooraf voor een zware tijd, voor slachtoffers, voor katholieken en voor velen in de Australische samenleving.

biechtgeheim

Eén van de pijnpunten is de vraag naar het biechtgeheim. Een deel van het misbruik vond in biechtstoelen plaats.

En anderzijds: wanneer daders het in de biecht toegaven (en vergeving ontvingen), mocht de biechtvader het niet melden. Het eindrapport van de commissie wordt aan het eind van 2017 verwacht.

Bron: https://www.nd.nl/nieuws/geloof/schokkende-cijfers-over-misbruik-australie.2494686.lynkx

Jehova’s onderzocht: houden ze misbruik onder de pet?

Jehova’s getuigen

Nederland, Utrecht,10-08-2013. Foto Maarten Hartman. Jaarbeurs.

Houden Jehova’s Getuigen de ontuchtplegers in hun gelederen de hand boven het hoofd? Na twee jaar juridisch geworstel kan een Britse onderzoekscommissie op zoek naar het antwoord op die vraag. Hoog tijd, vinden uittreders. Volgens hen ontmoedigt de kerk misbruikslachtoffers om naar de rechter te stappen.

De commissie in kwestie, de federale waakhond voor liefdadigheidsinstellingen, wil weten wat er klopt van de aantijgingen van uittreders en slachtoffers dat het kerkgenootschap zwaar tekortschiet in de manier waarop het misbruikkwesties afhandelt. Word je als Jehova’s Getuige oneerbaar betast door een kerkgenoot, dan heeft aangifte doen niet altijd de hoogste prioriteit, claimen de uittreders.

Eerst en vooral klop je volgens hen aan bij een ‘gerechtelijk comité’, een kerkelijk arbitrage-orgaan dat geschillen tussen kerkleden probeert te slechten. Daar beslissen ouderlingen over hoe het verder moet met de betrokken partijen. Of de aantijgingen kloppen en zo ja, of vergeving een optie is, of dat de dader uit de kerk moet worden gezet. De bewijslast is hoog: het gerechtelijk comité zou alleen zaken behandelen als er twee getuigen zijn – een vereiste waar bij seksueel misbruik zelden aan kan worden voldaan. Lees meer

Oud-Sportvrouw van het Jaar: ik ben jarenlang seksueel misbruikt

Vanavond, woensdag 21 december, op NPO2 bij NOS Nieuwsuur om 22.00 uur.
Na het Sportgala!

Voormalig profwielrenster Petra de Bruin durft na tientallen jaren innerlijke strijd eindelijk haar verhaal te vertellen. Ze is tijdens haar carrière jarenlang seksueel misbruikt, vertelt ze tegen Nieuwsuur. Het misbruik begon toen De Bruin minderjarig was.

“Ik ben nu 54 en ik heb er nog elke dag heel veel verdriet van.” Het kost De Bruin zichtbaar moeite haar verhaal te vertellen. Nog nooit eerder sprak ze zo open over wat haar is overkomen.

“Het is een soort innerlijke worsteling in mijzelf. Ik wil blij en liefdevol zijn, naar mezelf en de mensen van wie ik houd. En dat lukt op een of andere manier niet zo goed.”

Petra de Bruin won in 1979 onverwacht het wereldkampioenschap wielrennen in Valkenburg. Het lukte de 17-jarige veelbelovende wielrenster, samen met een Belgische renster, weg te komen uit het peloton. Ze won nipt, na een spectaculaire finish. Hierna werd ze gekozen tot Sportvrouw van het Jaar 1979.

http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2149527-oud-sportvrouw-van-het-jaar-ik-ben-jarenlang-seksueel-misbruikt.html?title=oud-sportvrouw-van-het-jaar-ik-ben-jarenlang-seksueel-misbruikt

De schaduwzijde van de missie in Uruzgan

De schaduwzijde van de missie in Uruzgan. Hij kostte twee miljard.
Volgens Den Haag ging het om wederopbouw, maar er werd vooral gevochten.
25 doden aan Nederlandse kant en een veelvoud aan gewonden. Om de strijd te winnen werkte ISAF samen met lokale machthebbers. Ook met mannen die zich schuldig maakten aan het seksueel misbruiken van minderjarige jongetjes.
De daders werden ongemoeid gelaten.

‘In Nederland zou ik die man arresteren en hier moet ik daarmee samenwerken’, zegt een lid van de Koninklijke Marechaussee in de uitzending.
Brandpunt onderzocht de schaduwzijde van de ISAF-missie en stuitte op morele dilemma’s, machteloze militairen en een Nederlandse gezagsdrager die het seksueel misbruik afdeed als: ‘Het is cultuur’. Het tolereren van het misbruik roept morele vragen op maar leidt, zo blijkt, ook tot veiligheidsrisico’s.

http://www.npo.nl/brandpunt/20-12-2016/KN_1686919

 

Argentina prosecutor: priests abused at least 22 children

Niet alleen in Europa gaat het mis in de Rooms Katholieke Kerk.

Argentinië: 22 kinderen op dovenschool seksueel misbruikt door priesters. Eén ervan misbruikte eerder in Italië.

Argentina prosecutor: priests abused at least 22 children

Panoramic view of Mendoza, Argentina, where more than 22 disabled children were victims of clerical sex abuse. (Credit: David, via Creative Commons.)

More than 22 children were sexually abused by two priests, Nicola Corradi and Horacio Corbacho, at a school for youths with hearing disabilities in Argentina, an investigating prosecutor said Monday. According to victim advocates, the Church hierarchy had been informed that the priests were dangerous.

BUENOS AIRES, Argentina – At least 22 children were sexually abused by two priests at a school for youths with hearing disabilities in Argentina, an investigating prosecutor said Monday.

Police arrested 82-year old priest Nicola Corradi, 55-year-old priest Horacio Corbacho, and three other men last week. They are accused of sexual and physical child abuse at the Antonio Provolo Institute in northwestern Mendoza province. Authorities say the alleged victims are now in their 20s.

The accused have been assigned a public defender and are being held at a jail in Mendoza. They have not spoken publicly since their arrest.

Corradi earlier had been accused in Italy of sexually abusing students at the Provolo Institute in Verona, a notorious school for the deaf where hundreds of children are believed to have been sexually assaulted over the years by two dozen priests and religious brothers.

Advocates for clerical sex abuse have expressed anger that he wasn’t sanctioned by the Vatican and allegedly went on to abuse children in Pope Francis’s native Argentina.

Argentine authorities said last week that at least eight children had been abused at the school in Mendoza, but then raised the number to at least 22 after survivors provided testimony through an interpreter. A raid on the school found pornographic magazines, videos and about $34,000 in Corradi’s room, officials said.

“This is a really serious case with irreparable consequences, especially mental and spiritual, for people who are doubly vulnerable, not just because of their age, but also their lack of communication,” said Mendoza Supreme Court prosecutor Alejandro Gulle.

If found guilty, the accused could be sentenced to up to 50 years in prison.

The association of Provolo victims in Italy wrote to Pope Francis on December 31, 2013, asking for assistance for the victims there, saying they still received no form of solidarity or support, even after the Vatican concluded they had been abused in 2012.

In a statement to The Associated Press after Corradi’s arrest, the association said they had flagged Corradi by name to the Verona archdiocese during hearings held between December 2010 and February 2011. Corradi’s name was also on a list of accused priests that the association published when the allegations were first aired. His location in Argentina was also listed.

Members of the Provolo association met with the pope last year and asked for an independent commission to investigate. The Provolo group provided the AP with the letter from the Vatican dated February 5, 2016, in which the Vatican said it had forwarded the request to the Italian bishops’ conference, saying it was up to them to investigate.

“As of now, nothing has happened,” the group said in an email. “We have to ask ourselves: the pope, who was for many years the primate of the Argentine church, did he know nothing about clerical abuse in his country?”

Bron: https://cruxnow.com/ap/2016/12/07/argentina-prosecutor-priests-abused-least-22-children/

Lees meer