Overheid kijkt de verkeerde kant op

Overheid kijkt de verkeerde kant op en zwijgt…
premier Rutte

“Meneer ! Hallo ! Meneer… Meneer de premier !?! Hallo… meneer Rutte…”

Ik herhaal mijn roep nog een paar keer in de hoop de aandacht te trekken van onze minister-president. Omringd door een groep sterke mannen beweegt hij zich in mijn richting, maar kan mij blijkbaar nog niet horen. Ik word door zijn begeleiding min of meer in de gevel van een winkelpand gedrukt. Ik herhaal mijn oproep nog een keer, harder nu, bang dat het anders te laat is…

“Meneer ! Hallooo, meneer… Meneer de premier !?! Meneer Rutte…”

De groep is nu vlakbij me, ik kijk Rutte strak aan en dan opeens is het zover. Hij hoort mijn roepen en kijkt mijn kant op. Even twijfel ik. Dan stap ik naar voren. Met uitgestrekte hand. Als vanzelf, een automatisme bijna, pakt hij mijn hand vast. De ‘spieren’ sluiten meteen de ring om onze hoogste volksvertegenwoordiger en ik sta daar, mijn uitgestrekte arm tussen de beschermers door, de hand van Rutte vasthoudend. Hij maakt een vaag gebaar naar ze en ze wijken uiteen om mij door te laten in hun kring…

“Menner Rutte, mag ik u iets vragen ? Één vraag maar. Ik ben geen journalist en zeker geen terrorist, maar ik wil u al heel lang iets vragen. Één vraag, mag dat ?” Ik praat snel, ratel het af om het moment niet te verliezen.

Hij knikt, een beetje verward, weet niet goed wat hij er van moet denken. Ik heb hem blijkbaar verrast met mijn spontane actie.

“Ga u gang.” zegt hij, nog steeds een beetje overdonderd.

“Nou, het zit zo, meneer Rutte, volgens mij weet u toch best wel wat er in de wereld gebeurt. En in Nederland helemaal.”

“In 2011 is er een rapport gepubliceerd door de heer Deetman. Dat rapport sprak van 10 tot 20-duizend slachtoffers, Nederlandse kinderen, die door katholiek geestelijken seksueel misbruikt waren. Met de kennis van vandaag weten u en ik dat dat betekent dat er 10 tot 20-duizend levens verwoest zijn. Dat is een afschuwelijk gegeven. En dat rapport heeft nog nauwelijks of geen aandacht geschonken aan het fysieke en psychologische geweld tegen kinderen. Dan waren het er nog veel meer geweest…”

Hij knikt, twijfelend, opent de mond om te gaan spreken, maar ik ga meteen door…

“Dat betekent dat vandaag 10 tot 20 duizend mensen niet in staat zijn een normaal leven te leiden, te kampen hebben met verslavingen, levensbedreigende ziekten, hun carrière af hebben moeten breken en zich zorgen maken om hun oude dag voorziening, niet in staat zijn tot een harmonische relatie met hun partner, in de criminaliteit terecht gekomen zijn.”

Hij knikt, bijna onzichtbaar, wordt een beetje ongeduldig…

“U weet ook dat de situatie in Nederland niet op zichzelf staat. U weet van de gebeurtenissen in onze buurlanden, België en Duitsland. Dat daar het zelfde is gebeurt. En wat verder weg, in Frankrijk, Ierland, Oostenrijk, Zwitserland, Spanje, Portugal en Italië. Of nog verder, in Amerika, Canada en Australië. En dat in sommige landen binnen Europa de deksel nog niet eens van de doofpot is. Dat het zelfde nieuws begint te komen uit Polen, Litouwen en Estland. Uit ieder land waar de katholieke kerk ooit een rol van enige betekenis heeft gespeeld komen verhalen van seksueel en fysiek geweld tegen kinderen.”

Hij kijkt mij alleen maar aan. Met stomheid geslagen.

“U en ik horen de verhalen uit Afrika, Zuid-Amerika en Zuid-oost Azië, de laatste steunpunten van grenzeloos vertrouwen en geloof in de katholieke kerk. Dat daar het verhaal gewoon verder gaat. Dat daar het misbruik van kinderen gewoon doorgaat. Dat daar iedere dag nog kinderlevens vernietigd worden om de lusten van katholieke priesters en nonnen te bevredigen.”

“U weet dat de katholieke kerkorganisatie jarenlang misbruik heeft toegestaan, er vanaf wist en het eigen heil gekozen heeft boven de veiligheid van de kinderen. U weet dat en toch liet u die zelfde organisatie een onderzoek leiden, weliswaar met de heer Deetman een bekend politicus, maar u bleef zelf langs de zijlijn toekijken. Tot op de dag van vandaag laat u uw ministers met die zelfde organisatie afspraken maken om het misbruik boven tafel te krijgen en zij mogen zelf bepalen hoe zij met de slachtoffers omgaan. U staat toe dat er met die organisatie overlegt word, steeds weer opnieuw, nadat er weer een ander aspect van het misbruik naar boven komt.”

Hij wordt nu echt onrustig en ongeduldig… zijn gezicht verkrampt..

“Ja, ik kom zo tot mijn vraag, meneer Rutte, nog heel even…” en ik ga gauw door…

“Terwijl u dat alles weet en toch als volksvertegenwoordiger de plicht heeft de bevolking, de kinderen, te beschermen en te zorgen dat hen recht gedaan word voor geleden schade en onrecht.”

“Ik weet natuurlijk ook wel dat u toen niet verantwoordelijk was voor het toezicht op door katholieken geleidde scholen, in zorginstellingen, opvangcentra, op internaten. Maar vandaag bent u dat wel en in uw huidige positie bent u toch verplicht fouten die in het verleden gemaakt zijn door onze overheid in het volle licht te brengen.”

Hij wordt nu echt onrustig en probeert in te breken…

“Ja, ik kom nu tot mijn vraag. dank u voor uw geduld.”

“Wat ik u wilde vragen: bent u, in alle eerlijkheid, van mening dat die kinderen hier in Nederland recht gedaan is? Dat er echt het alles mogelijke gedaan is om het leed te verzachten? Dat u als vertegenwoordiger van die zelfde kinderen, vandaag volwassen mensen, rustig kan slapen omdat u weet dat er goed voor hen gezorgd word?”

“Of kunt u zich voorstellen, bij nader inzien, dat al die deelonderzoeken die de een na de ander gestart worden en waardoor de betrokkene mensen steeds maar weer opnieuw beschadigd worden en hun aangedaan leed niet erkend word, niet de juiste weg is? Dat het nu echt tijd wordt, hoogste tijd, om een onafhankelijk parlementair onderzoek te starten? Voor eens en voor altijd alle vuiligheid aan het licht te brengen of de Nederlandse katholieke kerk dat nu fijn vind of niet? Uw solidariteit met de getroffen Nederlanders voorrang te geven boven de goede relatie met de katholieke kerk?”

“Wat vind u, meneer Rutte, wordt het niet tijd om niet meer toe te kijken en zelf een rol te gaan spelen deze ellende te beëindigen? Gaat u nu eindelijk zorgen dat er een onafhankelijk onderzoek komt, meneer Rutte?”

Ik word wakker, badend in het zweet. Zoals zo dikwijls de laatste tijd.

Ik had de hoop, na het optreden van minister Opstelten in de kamer begin 2012, opgegeven dat de Nederlandse overheid zijn verantwoordelijkheid neemt in deze onverkwikkelijke zaak. Had mijn activiteiten verlegd naar de Verenigde Naties in Genève. Misschien dat die wel echt begaan zijn met het lot van duizenden kinderen…

Door de uitzending van Argos en het daarbij behorende artikel in NRC ben ik weer terug gezogen in het gebeuren in Nederland en ook ik kan mijn verantwoordelijkheid niet langer ontkennen. Ik moet hierover blijven schrijven en praten. De betroffen mensen mogen niet vergeten worden. Misschien kan ik dan ook weer beter slapen… of blijft dit allemaal alleen een droom waarin ik eindelijk het probleem kan neerleggen bij wie het hoort?

De benoeming van Corinne Dettmeijer als Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen is een prima initiatief voor de toekomst. Maar het verleden, ook mijn verleden, wordt alleen gediend met een onafhankelijk parlementair onderzoek en een schaakmat stelling van de Nederlandse katholieke kerkorganisatie.

“Wat zegt u ervan, meneer Rutte? Gaan we het aanpakken?”

Test jezelf

Nieuw!

enquetescherm-1-495x400Heb ik de kenmerken van Traumaseksualiteit? Lijd ik aan een Psychische dwarslaesie?
Je kunt er op deze site van alles over lezen. Vanaf vandaag kun je jezelf ook testen! Ga naar traumaseksualiteit.nl, lees de instructies en vul in. Je krijgt na het invullen direct je score. Anoniem.

Drie vragenlijsten zijn bestemd voor mannen. De vrouwenlijsten zijn in de maak: maar we hebben nu ook de eerste traumaseksualiteit – vrouwen online.

Je kunt ook testen hoe ver je bent met het verwerken van je seksueelmisbruik-ervaring(en).

Ga naar TRAUMASEKSUALITEIT.NL om jezelf te testen.

Namens het Team Vragenlijsten seksueel misbruik,

Ton Leerschool

BLAUW – Groot en klein

Groot en klein. Een contrast. Of toch niet? Vaak genoeg zit het grote in het kleine. Of juist andersom: het kleine zit in het grote. Hoe ga je daarmee om? Met het grote en het kleine, in het grote of het kleine.

Aanstaande zondag in Utrecht poëzie entiteit Blauw dat zijdelings het thema seksueel misbruik aanraakt.
Met muziek van Bertine, proza en dichtwerk van Mariska Susebeek, Chantal Halmans, Esther Gottenbos en Bernhard Christiansen.
Daarnaast een interview met Peter John Schouten die meer dan dertig jaar als therapeut met misbruikte mannen werkt. Tijdens Blauw een interview met hem over zijn vernieuwende inzichten over verwerken van seksueel misbruik.

Zie voor meer informatie het de link naar het Facebook evenement: https://www.facebook.com/events/151242725246177/

Locatie: Cafe averechts, Lijsterstraat 49, Utrecht
Tijd: 15:00-17:30u

De slotactie van start ?? Brief "Verzoek van de heer Deetman…"

Alweer enige tijd geleden werd, mede naar aanleiding van een reactie in de media van de voorzitter van de klachtencommissie van het meldpuntmisbruikrkk, al gesproken over het invoeren van een zgn. veeg- ofwel slotactie.

Aanleiding was het hoge aantal ongegrond verklaarde klachten waarbij de verschillende kamers van de klachtencommissie  oordeelden dat de verhalen van de klagers aannemelijk en oprecht op hen waren overgekomen , echter deze desondanks niet gegrond konden worden verklaard omdat in de (eenzijdig door de kerk opgestelde) klachtenregeling nu eenmaal was vastgelegd dat er sprake diende te zijn van steunbewijs. Velen is daarmee opnieuw groot onrecht aangedaan.

Sterker nog (bijna 30% van alle klagers) werd feitelijk opnieuw beschadigd. Gezien de grote aandacht die het betreffende bericht in de media wist te genereren was “de kerk” wel genoodzaakt om hier wat mee te doen. Er is toen besloten om op het moment dat het meldpunt zou worden gesloten ook deze klachten nogmaals opnieuw te bekijken en te wegen. Daarmee was het idee voor een slotactie geboren. Ik vrees dat de regeling inhoudelijk sterke gelijkenis zal vertonen met de zgn. geweldsregeling zoals die destijds ook door de commissie Deetman werd geïntroduceerd; – geen maatwerk en absoluut niet transparant

Vandaag kreeg ik van een lotgenoot een (standaard)brief toegestuurd welke hij had ontvangen van de commissie (lees Wim) Deetman. De brief doet vermoeden dat lotgenoten nog bij kunnen dragen aan de totstandkoming van een regeling….ik ben benieuwd..

Is jouw klacht met gebruikmaking van dezelfde termen ook ongegrond verklaard  en heb jij geen brief ontvangen?.

Meld dit dan bij: raymond.lelkens@gmail.com

 

Tekst van de brief:   ” Op verzoek van de heer Deetman”

 

Geachte heer XXXXXXXXXXX

 

Graag wend ik mij persoonlijk tot u. Het is nu meer dan vijf jaar geleden dat ik de eerste meldingen ontving over seksueel misbruik van minderjarigen in de Rooms-Katholieke Kerk. Het lijkt lang geleden, maar ook voor mij is de herinnering aan al uw verhalen, aan wat u is overkomen nog steeds niet verdwenen.

 

Inmiddels zijn meer dan vijf jaar verstreken, maar veel wat mij – vertrouwelijk – is bericht, is met het verstrijken van de tijd niet vervaagd. In die periode van meer dan vijf jaren heeft u ook uw klacht ingediend bij het Meldpunt Seksueel Misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk. Deze klachtenprocedure is met de nodige zorgvuldigheidsregels omgeven, maar vraagt ook om aannemelijkheid van de klacht.

 

Ondanks deze ruime marge is uw klacht ongegrond verklaard, hoewel dat niet betekent dat datgene waarover u klaagt in werkelijkheid niet zou zijn gebeurd.

 

Hoewel mijn onderzoek, op een zogenaamde monitorrapportage na, afgerond is en omdat de klachtenprocedures op hun einde lopen, hebben de Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen mij gevraagd aan het slot van dit nu vijf jaar lopende proces een regeling te ontwerpen, waarin nog eenmaal de ongegrond-verklaarde klachten tegen het licht gehouden worden teneinde te bezien, of nog enige actie vanwege de kerk op zijn plaats is.

 

In die regeling staat -ook voor mij- het belang van het slachtoffer voorop en door die regeling willen de Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen tot uitdrukking brengen blijvend oog te hebben voor hun morele verantwoordelijkheid.

 De regeling behelst in de kern slechts een hernieuwde evaluatie van uw klacht, zoals die bij het Meldpunt bekend is; een nader onderzoek wordt niet gedaan en hetgeen in het kader van deze regeling wordt ondernomen zal los staan van de procedure en beslissingen bij en van de klachtencommissie.

 Uit contacten met een aantal slachtoffers is mij gebleken dat uiteenlopende opvattingen bestaan over de wijze waarop zo’n slotactieregeling zou moeten worden uitgevoerd. Zoals gezegd, wachten velen al meer dan vijf jaar op erkenning en genoegdoening. Zij willen graag zo spoedig mogelijk zo’n slotactie.

 

Maar anderen willen meer tijd en de gelegenheid om met vertegenwoordigers van de Rooms-Katholieke Kerk te spreken. Ik hecht zeer aan de centrale plaats van het slachtoffer in de slotactie. Daarom wil ik mij een beeld vormen van wat uw voorkeur heeft. Als u een zo spoedig mogelijk bericht wilt hebben over de wijze waarop uw niet-gegronde klacht alsnog wordt afgedaan hoeft u niets te doen.

 

In dat geval streef ik ernaar dat u in oktober of wat mij betreft liever nog eerder bericht ontvangt over de verdere afdoening van uw klacht.

 

Ongeacht uw voorkeur staat voor u de mogelijkheid van hulp en ondersteuning open. Voor iedereen die zich als slachtoffer van seksueel geweld heeft gemeld bij het Meldpunt Seksueel Misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk en een vraag heeft om hulp, zorgt het Platform Hulpverlening van het Meldpunt voor professionele doorverwijzing naar hulpverlening op maat. Het Platform onderhoudt daartoe contacten met specialisten en gespecialiseerde centra in het land met deskundigheid op het gebied van seksueel misbruik.

 

Hieronder volgen de contactgegevens van het Platform Hulpverlening.

 

Meldpunt Seksueel Misbruik R.-K. KERK

Postbus 13277

3507 LG UTRECHT

 

Telefoon

030-2306900

 

Emailadres

secretariaat@meldpuntmisbruikrkk.nl

 

Website

www.meldpuntmisbruikrkk.nl

 

 Maar vanzelfsprekend bestaat ook de mogelijkheid om een gesprek te voeren met de desbetreffende kerkelijke vertegenwoordigers. Afhankelijk van het verloop van dat contact kan dan – op een later moment – uw klacht worden afgehandeld. Uiteraard in overleg met u. In alle gevallen geldt dat de Rooms-Katholieke Kerk u hulp en ondersteuning aanbiedt. Ook dat kunt u kenbaar maken. Wanneer u dat wilt. Maar om degenen die zo spoedig mogelijk erkenning en genoegdoening willen krijgen tegemoet te komen vraag ik u om mij uiterlijk 1 september te berichten over zo’n gewenst gesprek met kerkelijke vertegenwoordigers.

 

Vanzelfsprekend bestaat de gelegenheid voor nadere informatie. Voor al uw vragen aan mij kunt u terecht bij Bert Kreemers. Ik heb hem gevraagd voor mij als contactpersoon op te treden. Hij is bereikbaar per e-mail op b.kreemers@onderzoekrk.nl en mobiel 06-51870690.

 

Ik sluit af met de hoop dat ondanks wat u heeft ondervonden en ondanks de lange periode tussen de indiening van uw klacht en dit bericht uw klacht wordt afgedaan op een manier die u erkenning en genoegdoening geeft. Dat is mijn inzet en daarom richt ik mij tot u.

 

Met vriendelijke groeten

 

 drs. W.J. (Wim) Deetman

Postbus 556

2501 CN Den Haag

 

 

 

 

IJSBLOK

Het kind
Zo jong
Vier jaar misschien
Onbevangen
Open en Puur
Kwetsbaar ook
maar
Zonder schaamte
staat onder de douche

die ander
de tienerbroer
ondanks 9 jaar ouder
ook jong – maar belust
met camera – zonder besef
maakt foto

het MOMENT
van macht
vrieskoude kwam
Frozen
ijsblok
doods
levenloos

nooit meer

is het kind
zo jong
onbevangen
open en puur
want
kwetsbaar werd gekwetst
zonder schaamte werd schaamtevol

redding kwam
dissociatie
vlucht
angst
doodsgedachten
wens te verdwijnen
weg te willen zijn

de dader van het MOMENT
leeft in leugen en bedrog
in ontkenning van zijn daad

het kind
gaat voort
in de mens
52 jaar nadien
Een mens
Geknakt
Pijn
Vluchtend
Dissociërend

Waar
vandaan komt
hulp

Mijn hulp?

Lezing/Workshop Bark Berendsen

Lezing/Workshop Traumaverwerking & Leven in Vrijheid – vrijdag 12 december 2014

4fcf9d660236ddb62c8456017158615a_LHet moment dat ik mij realiseerde dat ik getraumatiseerd was sloeg in als een bom. Ik heb het verlies van mijn vader, die alcoholist was, én de vijf jaar seksueel misbruik door mijn toenmalige voetbaltrainer altijd goed weten te verdringen. Om te overleven vertelde ik mijzelf en anderen dat ik er geen last van had. Tot dat moment…

Vanaf toen wist ik dat ik hopeloos in de val zat, in mijn zelfgecreëerde gevangeniscel waarin ontsnappen niet mogelijk was en pijn en lijden de standaard waren geworden. Het was het startschot naar een bijna dwangmatige zoektocht naar bevrijding. Intuïtief wist ik dat ik de ‘pijn moest nemen’ om weer terug te keren in mijn ‘oorspronkelijke staat’ en een leven te gaan leiden dat werkelijk bij mij past: leven in vrijheid. Maar hoe?

Pijn voelen & loslaten

Pijn nemen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het is een uitdagende zoektocht (geweest) om pijn te voelen en los te laten. Ondanks dat ik altijd zeer extreme (fysieke) pijn heb gevoeld, gaat deze niet zomaar vanzelf weg, zo is mijn ervaring. Daarvoor zijn inzichten en stappen nodig, maar welke?

Tijdens mijn zoektocht langs vele therapeuten kwam ik er gaandeweg achter dat ik vrij weinig aan hen had. In plaats van op mijzelf te vertrouwen, leverde ik mijzelf elke keer aan therapeuten uit en dat leverde eigenlijk nooit iets concreets op. Vanaf het moment dat ik mijn heling als mijn eigen verantwoordelijkheid begon te zien, mijzelf als de hoogste autoriteit ging beschouwen en een therapeut als een hulpmiddel begon te zien die ik kon ‘gebruiken’, begon ik stappen voorwaarts te maken.

Wat mij geholpen heeft…

Helaas zijn er geen pasklare antwoorden om oude pijn weg te nemen en te helen. Aan de andere kant zijn er in mijn beleving wel een aantal universele aspecten waar aan gewerkt dient te worden om te kunnen helen:

  • Mentaal (overtuigingen)
  • Emotioneel (voelen)
  • Lichamelijk (voelen/gronding)
  • Voeding (energie/verslaving)

Ik heb altijd het gevoel gehad dat het universum ‘fair’ is en je nooit meer te verdragen krijgt dan je aankunt. Daarnaast heb ik ook altijd de sterke overtuiging gehad dat een trauma helemaal te neutraliseren is én dat je er bovendien ‘sterker uit kan komen’.

Voor wie?

Voor iedereen die een traumatische ervaring heeft meegemaakt en het gevoel heeft deze niet goed te hebben verwerkt. Voor iedereen die vast zit in zijn of haar denk- en gedragspatronen en geen vooruitgang (meer) boekt. En natuurlijk voor iedereen die nieuwe inzichten op wil doen over hoe wonderbaarlijk en gemakkelijk het leven eigenlijk werkt. Hieronder een aantal vragen waarin jij jezelf wellicht herkent:

  • Ben je in gedachten altijd met iets anders bezig en leef nooit in het ‘nu’?
  • Ervaar je vaak angsten en onzekerheden bij de dingen die je doet en zegt?
  • Ben je bang om afgewezen te worden en ga je daardoor ‘pleasen’?
  • Heb je een sterke controledrang of ben je een controlfreak?
  • Heb je op dit moment een depressie of heb je er vaak last van?

Opbouw

De meeste mensen houden niet van urenlange lezingen en ik houd niet van urenlang praten, dus dat komt mooi uitJ.

Het eerste uur gebruik ik om mijn eigen ervaringen en inzichten met jou te delen op basis van de introductie hierboven. Vervolgens volgt er een half uurtje pauze, waarna we ongeveer een uur de tijd hebben om persoonlijke vragen te bespreken en een paar kleine, praktische oefeningen zullen doen die je direct in je leven kunt gaan toepassen. Hiermee begint bewustwording, pijn nemen en uiteindelijk loslaten. Ik noem dat vooruitgangJ.

Ik ben van mening dat ik inspirerend materiaal heb om met je te delen en ik hoop je dan ook binnenkort te zien.

Met warme groet,

Bark

Datum & Tijd

Datum: vrijdag 12 december

Begintijd: 19:30 uur (deur open om 19:00 uur)

Eindtijd: 22:00 uur

Locatie

Centrum ‘Kies Opnieuw’

Hyacintlaan 22, 5582 BP WAALRE (vlakbij Eindhoven)

www.kiesopnieuw.com & www.facebook.com/kiesopnieuw

Bijdrage

€ 25,- p.p. inclusief lekkere koffie en thee. Een tweede persoon gratis meenemen? Betaal sociaal: deel dit evenement viawww.facebook.com/spiritueleverlichting op je eigen Facebook-pagina en neem een vriend(in) helemaal voor niets meeJ.

Aanmelden

Meld jezelf aan via kiesopnieuw@gmail.com en geef, indien van toepassing, aan met wie je komt en of je ‘sociaal hebt betaald’.

Maximaal aantal deelnemers = 40.

Advertentie verlengde openstelling klachtenprocedure Seksueel misbruik binnen de RK kerk

 

Op vrijdag 31 oktober heeft het bestuur van de Stichting Beheer & Toezicht inzake Seksueel Misbruik in de RK Kerk (Meldpunt Seksueel Misbruik RKK) via een advertentie in vier landelijke dagbladen bekendgemaakt, dat de termijn waarbinnen het mogelijk is om klachten in te dienen betreffende verjaarde zaken en tegen overleden personen is verlengd en wel tot en met 30 april 2015.

De advertentie werd geplaatst in De Telegraaf, De Volkskrant, het AD en dagblad Trouw.

De bekendmaking wordt gedaan met het oog op de uitvoering van het rechterlijk vonnis van 1 oktober 2014, gewezen tegen de Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen in het kort geding dat diende op donderdag 18 september 2014. Dit kort geding was aangespannen door het Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik (VPKK www.vpkk.nl) tegen de RK Kerk in Nederland inzake de sluitingsdatum van 1 juli 2014 voor het indienen van klachten over verjaarde gevallen van seksueel misbruik en tegen overleden personen. Op woensdag 1 oktober 2014 deed de rechter uitspraak in dit kort geding.

De uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland luidde dat de Katholieke Kerk het indienen van klachten over seksueel misbruik langer mogelijk moet maken. Het moet tot 1 mei 2015 mogelijk zijn om klachten in te dienen tegen overledenen en inzake verjaard misbruik.

Lees hier de advertentie

De klachtenprocedure is per 30 oktober aangepast.

Op dit moment zijn we nog aan het kijken of de voorliggende regeling inhoudelijk afwijkt van de oorspronkelijke klachtenprocedure.

Hieronder de meest recente versies

Procedure Klachtencommissie

Procedure Compensatiecommissie

Internet melding van seksueel misbruik

Vragen?. Mail mij gerust ; raymond.lelkens@gmail.com

Wees niet te bang voor een trauma

Wie een traumatische gebeurtenis meemaakt, heeft vooral behoefte aan warmte en aandacht. Die zijn vaak zelfs belangrijker dan de hulp van een therapeut, meent hulpverlener Luuc Smit.

Traumadeskundige Luuc Smit (1960) schreef een boek over hulpverlening na traumatische ervaringen, zoals een verkrachting, een ernstig verkeersongeluk of bedreiging met de dood.
‘Er wordt van alles gezegd en beweerd over trauma’s. Het woord is populair, het wordt te pas en vaak ook te onpas gebruikt. Dat is tot daaraan toe. Ik vind het alleen jammer dat een trauma als iets onherstelbaars wordt gezien. Van dat idee wil ik de lezers afhelpen. We krijgen last van normale reacties bij een ingrijpende, soms levensdreigende gebeurtenis. Mensen kunnen last krijgen van nachtmerries, herbelevingen, schuldgevoelens, schaamte, huilbuien. Verreweg de meeste mensen die een traumatische ervaring meemaken, hebben genoeg veerkracht om zonder therapeutische hulp hun trauma te verwerken. Een kleine minderheid, 15 procent ongeveer, heeft er wel moeite mee. We spreken dan van een PTSS, een posttraumatische stressstoornis. Hiervoor is specialistische hulp nodig.’

Wat moeten we dan vooral doen?
‘Mensen met een traumatische ervaring hebben warmte en aandacht nodig. Helaas komen ze vaak alleen te staan, doordat een trauma als iets heel bijzonders en exclusiefs wordt gezien. Familie, vrienden, collega’s weten er niet mee om te gaan, ze durven geen belangstelling te tonen. Dat is jammer. Aandacht en steun uit het gezin, de buurt, de kerk kunnen zo veel betekenen voor iemand met een trauma, dat therapeutische hulp misschien niet eens meer nodig is.
Mensen zijn bang voor trauma’s bij anderen, omdat zo’n trauma ook henzelf raakt. Daarom houden ze trauma’s van anderen graag op afstand. Ze blijven er liever buiten. Dat is jammer, want mensen met een trauma hebben aandacht en warmte nodig. Het verhoogt hun veerkracht. Aandacht en warmte moeten thuis verkrijgbaar zijn. Als familie en vrienden die niet geven, omdat ze een trauma eng vinden, of omdat ze bang zijn zaken ‘op te rakelen’ of fouten te maken, is dat zeer te betreuren. Ze onderschatten zichzelf, ze kunnen veel meer betekenen dan ze denken. Dat heb ik met mijn boek willen duidelijk maken.’

Wat is goede aandacht?
‘Goede aandacht is aandacht die gericht is op de ander. Dus niet wat ik belangrijk vind, maar wat de ander belangrijk vindt. Goede aandacht is voelbaar: de ander kan aan m’n ogen zien en aan m’n woorden horen, dat ik echt betrokken ben. Echte betrokkenheid is voelbaar. Als die er niet is, wordt er uit fatsoen of uit sensatie geluisterd, en kan er maar beter niets gezegd worden.
Betrokkenheid heeft te maken met verbinding en verbinden doen we de hele dag. Een caissière die vriendelijk en hulpvaardig is, beleven we anders dan een caissière die je niet aankijkt en alleen plichtmatig iets tegen je zegt. Dat is het verschil tussen verbinden en niet verbinden. Dat verschil kennen we toch allemaal? Verbinden is snappen wat de ander bedoelt, verbinden is serieus genomen worden.’

Slachtoffers van traumatische ervaring zullen niet altijd willen of kunnen praten over wat er met hen gebeurd is, zoals seksueel misbruik of oorlogservaringen.
‘Het is de eerste valkuil in het gesprek met mensen met een traumatische ervaring: denken te weten wat er aan de hand is. Ik krijg mensen in de praktijk die op het eerst gezicht niet eens zo veel hebben meegemaakt. Tot ik hoor welke invloed die ervaring op hun leven heeft. En ik kom mensen tegen die zoiets ergs hebben meegemaakt, dat ik eraan onderdoor was gegaan als het mij overkomen was. Maar zij tonen een enorme veerkracht.
De ernst van een trauma hangt niet alleen af van wat je overkomen is. Het heeft te maken met wie je bent, hoe je bent, hoe je omgeving ermee omgaat, hoe je bent opgevoed, of je gemakkelijk praat over wat voelt, of je rust kunt nemen in je leven, of je weleens over de dood hebt nagedacht, of je al vaker traumatische ervaringen hebt meegemaakt. Al die dingen spelen mee in de manier waarop je met traumatische ervaringen omgaat.
Seksuele delicten zijn moeilijker te verwerken, omdat er een groot taboe op ligt, ook in de hulpverlening. Ik ken een vrouw die vanaf haar dertiende drie jaar lang seksueel misbruikt is door haar achterbuurman, een volwassen kerel. Ze is bij vijf psychologen geweest en bij geen van hen is het ter sprake gekomen. Ze wisten niet wat ze ermee aan moesten.
Ik geloof dan ook niet dat de psycholoog altijd de oplossing biedt voor psychische problemen. Zeg niet te snel: ‘Ga maar naar de psycholoog’ , want de oplossing is niet gegarandeerd. Ik zeg: zoek een deskundige. Zoek een deskundige op het gebied waar jij hulp nodig hebt.’

Uit wat voor soort mensen bestaat die 15 procent die niet genoeg veerkracht heeft om zelf een trauma goed te verwerken?
‘Mensen bij wie traumatische ervaringen zich hebben opgestapeld, lopen meer risico om bij die 15 procent te komen. Hoe je zelf in het leven staat, is ook van invloed. Wie van nature zwaarmoedig is, zal het moeilijker vinden een traumatische ervaring te boven te komen. Leeftijd speelt ook een rol, bij ouderen neemt de psychische veerkracht af. Het maakt ook uit of andere mensen jou iets vreselijks hebben aangedaan, of dat je slachtoffer werd van iets onpersoonlijks als natuurgeweld of een technisch defect. De ramp met MH17 was des te erger omdat ze door mensen werd veroorzaakt, niet door een mankement van toestel. Geloof en levensbeschouwing zijn van groot belang. Het helpt als mensen betekenis kunnen geven aan wat hun overkomen is.’

U behandelt mensen die verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt. Wat doet dat met uzelf?
‘Ik word altijd geraakt als mensen me over hun trauma vertellen. Dat kan ook niet anders. Als ik niet geraakt werd door de ervaringen van patiënten, zou ik geen goede hulpverlener meer zijn. Ik huil niet met een cliënt mee, maar ze zien wel dat ik geraakt ben. Soms raakt het me zo wat ik gehoord heb, dat ik er ook over moet praten. Dan deel ik het met mijn vrouw, en kan ik weer verder.’

Hoe blijft u in evenwicht?
‘In mijn agenda maak ik altijd eerst ruimte voor rust en ontspanning, dan pas voor overige bezigheden. Rust en ontspanning mogen nooit een restpost zijn. Ik doe twee- of driemaal per week aan sport en beweging, samen drie uurtjes in de week. Als ik het niet doe, zit ik minder goed in mijn vel en functioneer ik slechter. Verder gezond eten, genoeg slapen. Kortom: zorg goed voor jezelf, dan dien je anderen het best.
En de sjabbat is heilig voor mij. Op vrijdagmiddag gaat de stekker er uit, en die gaat er zaterdagavond pas weer in. Als ik niet de sjabbat zou onderhouden, zou ik dit werk niet kunnen doen. Dat was ik nu zwaar ziek of overspannen. In het mooiste geval deed ik de helft van wat ik nu doe. Wie zeven dagen in de week werkt, werkt hooguit zeventig procent.

Wie is Luuc Smit?
‘Ik ben docent aan de Hogeschool Zeeland, afdeling Social Work, gespecialiseerd in trauma en verliesverwerking. Dat doe ik nu acht jaar. Daarvoor zat ik in het welzijnswerk. Ik ben directeur van slachtofferhulp en hoofd van de gezinsvoogdij geweest. Bij Jeugdzorg heb ik een afdeling jeugdreclassering opgezet. Ik heb ook radioprogramma’s gemaakt voor de Omroep Zeeland, altijd met een serieuze ondertoon. Voor het programma Het geheim van de Smit interviewde ik mensen een uur lang over hun leven, hun overtuigingen en hun levensdoel.
Bij de Joodse Omroep op Radio 5 heb ik ook zo’n programma gehad, Aan tafel met Luuc Smit. Nu ben ik bezig met een televisieprogramma waarin cliënten over hulpverlening praten. Als er iets misgaat in de hulpverlening, komt dat meteen in beeld. Over de vele dingen die goed gaan in de hulpverlening, hoor of zie je weinig. Dat zit me vaak dwars. In mijn televisieprogramma wil ik positieve en toch realistische verhalen laten horen over de hulpverlening. Na vijf jaar voorbereiding zijn we de programma’s nu aan het opnemen.
Verder hebben mijn vrouw en ik een praktijk aan huis. Ik voer therapeutische gesprekken met mensen die moeite hebben met het verwerken van een traumatische ervaring. Ten slotte ben ik voorzanger van de Joodse Gemeente in Zeeland, in de synagoge in Middelburg. Op sjabbat en tijdens Joodse feesten zing ik de psalmen en gebeden voor.’

Trauma en veerkracht. Hulpverlenen bij schokkende gebeurtenissen
Luuc Smit. Uitg. SWP, Amsterdam 2014. 144 blz. € 24,90

Bron: Interview in dagblad Nederlands Dagblad
geplaatst: 17-10-2014
auteur: Willem Bouwman

Hoe een slachtoffer van seksueel misbruik baas werd over zijn eigen levensverhaal

De Rotterdamse priester Remy Jacobs (1969) is in zijn jeugd vijf jaar misbruikt in de katholieke kerk. Samen met Marjolijn van Heemstra maakte hij er de theatervoorstelling Als ik de liefde niet heb over. Volgens hem een louterende ervaring: het tonen van je wonden kan helend werken.
Beluister hier het interview

 

Bron:decorrespondent.nl

De commissies Deetman en Samson….Hoe zat dat ook alweer?

De commissies Deetman en Samson….Hoe zat dat ook alweer?

Inmiddels is het alweer 4 jaar geleden dat de Commissie Deetman is gestart met haar onderzoek naar seksueel misbruik binnen de rk kerk. Tal van subcommissies (Bandell, Lindenbergh, klachtencommissie, compensatiecommissie, contactgroep, voorzittersoverleg enz.) werden in het leven geroepen en het ene rapport volgde het ander op. Tussenrapportages, eindrapportage, monitorrapportage, vervolgonderzoek etc.

Wat is de stand van zaken per 10  oktober 2014?

Commissie Deetman

De vaste commissie Veiligheid en Justitie zou de minister behoren te toetsen op de voortgang van de afhandeling van het kerkelijk misbruikdossier. Voor de laatste stand van zaken is bijgesloten document te raadplegen: Tweede Kamer behandeling kerkelijk misbruik (verslag schriftelijk overleg 17 juni 2014)

De Bisschoppenconferentie (BC), Konferentie Nederlands Religieuzen  (KNR) en Koepel Landelijk Overleg Kerkelijk Kindermisbruik (KLOKK) hebben naar aanleiding van de eindrapportage met betrekking tot de nul meting een agenda opgesteld waarin de adviezen van deze eindrapportage zouden moeten worden uitgevoerd: Eindrapportage Nul-meting (zie agendapunt 6.3).

De voorzieningen rechter heeft in kort geding, aangespannen door het Vrouwen Platform Kerkelijk Kindermisbruik (VPKK), uitgesproken dat de sluitingsdatum van 1 juli 2014 moet worden opgeheven en moet worden verlengd tot 1 mei 2015.

Goed nieuws dus maar … wat is er nog meer?

De commissie Deetman  was voornemens om in september jl. met een 2e (afsluitende) monitorreportage te komen. Bij navraag in de 2e Kamer  bleek dat op 10 september 2014 de commissie van Veiligheid & Justitie het “Verkennend onderzoek naar de handelwijze van de politie bij seksueel misbruik van minderjarigen in de Rooms-Katholieke Kerk” heeft aangehouden en daarmee dus nog niet officieel heeft besloten wat ze ermee wil. Dit mede in verband met het nog te verwachten monitorrapport van de commissie-Deetman. Als deze naar de Kamer wordt gestuurd zal op basis van dit verkennend onderzoek én het monitorrapport een debat (algemeen overleg) aangevraagd kunnen worden.

De griffie wist, m.b.t. de verwachte toezending van het monitorrapport, alleen te melden dat de heer Deetman in de maand oktober 2014 met betrokken organisaties gaat overleggen over het rapport, maar dat het, door de uitspraak van de rechtbank in Utrecht over het openhouden van het meldpunt, nog onzeker is of dit tijdspad gehaald zal worden. De griffie wordt wel op de hoogte gehouden over de mogelijke ontwikkelingen op dit vlak.

Wellicht zal het wederom vlak voor het kerstreces van de Kamer gepresenteerd worden en daardoor aan aandacht en kracht inboeten.

Voorzittersoverleg

Volgens de 0-meting vindt er maandelijks een voorzittersoverleg ( BC+KNR+ KLOKK) plaats.  Agenda’s en verslagen worden om onbegrijpelijk redenen niet gepubliceerd. Daardoor blijft het onduidelijk wat er in zo’n overleg besproken wordt en, nog belangrijker, besloten is. Indien de kerk wordt aangesproken op haar verantwoordelijkheid refereert men willekeurig aan een voorzittersoverleg waarvan de inhoud in schimmigheid gehuld blijft. Het instellen van de sluitingsdatum is daar een sprekend voorbeeld van (Reactie RK op kort geding)

Ook wordt er gesproken over een zogenaamde slot- of veegactie om, in zaken waarbij de klachtencommissie het misbruik aannemelijk achtte maar er feitelijk geen steunbewijzen aanwezig waren, deze zaken alsnog gegrond te verklaren. Dit zou dan ook een uniform bedrag moeten zijn (€5000). Deze actie zou vervolgens  aan het eind van het hele proces zijn beslag moeten krijgen. Nu de einddatum weer verschoven is, is dit op zijn minst teleurstellend te noemen. Juist deze lotgenoten hebben al een (jaren)lange procedure achter de rug, waarbij hun klacht is afgewezen, waarbij in veel gevallen bezwaar of beroep is aangetekend maar zonder resultaat.  Zij moeten hierdoor wederom achteraan aansluiten. Deze terging trekt een uitzonderlijke wissel op deze groep slachtoffers.

Contactgroep

De contactgroep is in het leven geroepen om probleem situaties te inventariseren en zorg te dragen voor een oplossing. Gebleken is dat er in de praktijk of wel geen mandaat was dan wel een gebrek aan bereidheid om zaken op te lossen. Het blijft onduidelijk of de contactgroep überhaupt nog in functie is, waarmee niet gezegd is dat er geen probleemsituaties meer bestaan.

Adviesraad

Begin 2014 is eveneens n.a.v. de Eindrapportage 0-meting de Adviesraad van start gegaan. Onder voorzitterschap van een onafhankelijke voorzitter, vertegenwoordigers van slachtoffergroepen en professionals zou worden getracht de kwaliteit van de hulpverlening te borgen. In oktober 2014 is er nog geen enkele voortgang geboekt of zijn er resultaten gepubliceerd. Grote zorgen zijn er voor wat betreft de zorg en nazorg tijdens een klachtenprocedure maar ook na de beëindiging van de gehele procedure. Naast het inventariseren van de zorgvraag en het zorgaanbod  zou het realiseren van een sociale kaart essentieel behoren te zijn.

Het monitoren van álle lotgenoten is eigenlijk van zeer groot belang. Het is voor slachtoffers, waarvan het misbruik aannemelijk is geacht maar die wederom met een ongegrondverklaring worden heengezonden, traumatisch. Tal van lotgenoten vallen na afronding van de compensatieprocedure terug in ellende terwijl het tegenovergestelde de bedoeling zou moeten zijn. Waar blijft hulpverlening voor hen?. Wie neemt verantwoordelijkheid?

Stichting Beheer en Toezicht (B&T)

B&T is verantwoordelijk voor optimaal functioneren van de verschillende organisatieonderdelen. De voorzitster Mevr.Karla Peijs is om onduidelijke redenen geruisloos teruggetreden. Het bestuur heeft haar eigen plan getrokken. Er werd een Klachtenregeling Bejegening en Mediation via het Meldpunt door B&T uitgevaardigd zonder adviezen van slachtoffergroepen ter harte te nemen.

Commissie Hulp Erkenning en Genoegdoening

“De regeling heeft betrekking op alle melders (vrouwen én mannen) over – fysiek en

Psychisch – geweld die zich bij het Meldpunt Seksueel Misbruik Rooms-Katholieke

Kerk en/of de heer Deetman hebben gemeld”.

Helaas beschikt deze commissie niet over een website waar informatie wordt verstrekt over de procedure en de voortgang van te behandelen zaken. Sommigen lotgenoten zijn uitgenodigd voor een gesprek en anderen weer niet zo blijkt uit reacties. De ervaringen zijn dus wisselend en het is daarom jammer dat enige vorm van transparantie ontbreekt. De toepassing van een toegekende hardheidsclausule voor schrijnende gevallen blijft eveneens in schimmigheid gehuld.

Commissie Samson

Het is stil rond de commissie Samson en de slachtoffers van seksueel misbruik binnen Instellingen en Pleeggezinnen. De overheid heeft nauwlettend gevolgd hoe de RK met dit dossier is omgesprongen en heeft hier gekozen voor een vergelijkbare procedure. Aanbevelingen van slachtoffers werden aangehoord maar niet geïmplementeerd. Er werd voor hen een Hulplijn seksueel misbruik en een Financiële Regeling in het leven geroepen

Financiële tegemoetkoming seksueel misbruik in jeugdzorg of pleeggezin

In een aantal gevallen kunnen slachtoffers van seksueel misbruik in jeugdzorginstellingen of pleeggezinnen een financiële tegemoetkoming krijgen. Voorwaarde is dat het misbruik plaatsvond van 1 januari 1945 tot en met 31 december 2012. Er zijn 2 regelingen.

Wat de overheid niet van de RK kerk regeling heeft overgenomen is de aanvullende regeling Psychisch en Fysiek Geweld.  Melders die een klacht wensten in te dienen met betrekking tot fysiek- maar ook psychisch geweld  werden niet in behandeling genomen. Dit is bevestigd door een aantal vrijwilligers van Slachtofferhulp Nederland die als taak hadden om melders te ondersteunen bij het indienen van een aanvraag Tijdelijke Regeling of Statuut. Genoemde vrijwilligers schatten dat 60% van alle meldingen binnen instellingen en pleeggezinnen fysiek geweld betrof. Aan feitelijke hulpverlening bleef het ontbreken. De hulplijn wordt beheerd door Slachtofferhulp Nederland  die enkel doorverwijzen.

Er zijn 2 organisaties van lotgenoten die in dit domein min of meer actief zijn:

–          Nederland Heelt

–          Stichting SKIP.

Er is naar buiten weinig informatie verschenen over hun activiteiten en het zou goed zijn geweest als zij zich sterk hadden gemaakt voor uitbreiding van de regeling met Fysiek en Psychisch geweld. Het zou slachtoffers ook goed hebben gedaan indien SKIP en NH zich kritischer hadden getoond over de gemankeerde compensatievormen en de opgelegde einddatum van 31 december 2015.

 

Politiek:

Er zijn de afgelopen jaren tal van overlegmomenten geweest met de Vaste Commissies V&J en VWS er zijn VAO’s geweest, plenair debat met de minister, gesprekken met werkgroepen van de ministeries en dergelijke. Helaas zijn er maar een beperkt aantal Kamerleden, die zich daadwerkelijk betrokken hebben getoond.

Al die gesprekken en bijeenkomsten hebben uiteindelijk geleid tot subsidiëring van KLOKK binnen het Deetman domein en SKIP binnen het Samson domein voor een gezamenlijk bedrag van meer dan 2.5 miljoen euro (waarmee de overheid het probleem van zich af lijkt te willen schuiven).

Het is onduidelijk wat slachtoffers effectief aan deze subsidieverstrekking hebben.

 

Raymond Lelkens

e-mail: raymond.lelkens@gmail.com