Geheugen

Wat is m’n geheugen waard? Iedereen die zich seksueel misbruik als kind beleefd is gaan herinneren en geen enkele getuige heeft zal dit herkennen: er blijft altijd twijfel. Gister bekeek ik allerlei kleine souvenirs uit mijn eigen kindertijd. Schriftjes waarin ik heb leren schrijven, zelfs werkjes uit m’n kleuterschooltijd. Mijn vader hield een dagboek bij voor mij. Daarin schreef hij ongeveer eens in de week of twee weken een kort stukje waarin hij vertelt over wat er in ons gezin en familie en in het wereldnieuws gebeurde. Er is helemaal niets dat ik duidelijk kan linken aan de verkrachting die ik mij heel precies ging herinneren toen een lichaamsgericht werkende therapeut mij vragen was gaan stellen over wat hij aan mij zag. De therapeut was niet suggestief in zijn vragen. Er was geen suggestie nodig, het kwam allemaal vanzelf omhoog en in de loop van een half jaar werd het een gedetailleerd verhaal dat ik hier op deze website ook verteld heb. Maar enig bewijs of een getuige heb ik niet. Daarom bekruipt mij soms de wens om het allemaal weer weg te stoppen en het hele verhaal af te doen als een fantasie. Een vreemde fantasie, een soort nachtmerrie, dat wel, maar geen feiten en niet echt gebeurd. Maar ik besef tot mijn spijt dat dat niet meer kan. En eigenlijk ook nooit gekund heeft ook al heb ik het me heel lang niet herinnerd.

3 antwoorden
  1. Frans
    Frans zegt:

    Harm, de beste ‘getuige’ in zo’n geval is de dader zelf. Maar zelfs dat biedt geen garanties voor de ‘waarheid’ rond je eigen beleving van het gebeuren. In mijn geval waren twee van de vijf daders opgespoord. Die werden gedaagd om te verschijnen tijdens de hoorzitting. Een van die mannen wist wel enkele details te beamen zoals die door mij waren opgetekend waardoor hij zijn eigen schuld onderschreef. De andere ‘broeder’ was zich in eerste instantie van geen kwaad bewust op grond waarvan hij het gebeuren ontkende. Vervolgens ging hij in op de details zoals die eveneens door mij waren opgetekend. Die detail klopten niet volgens hem. Hieruit viel af te leiden dat hij wel degelijk wist welk voorval het betrof. Desondanks waren de bewijzen niet hard genoeg om ook hem te veroordelen. ‘Geheugen’ is dus een zeer gevarieerd fenomeen en vaak selectief.

    Beantwoorden
  2. Frans
    Frans zegt:

    Harm, ik kan je melden dat ‘confronteren’ best tegenvalt.
    De eerste die ik zag kende ik niet eens meer! Er zat een volslagen vreemde, oude man naast me. En hoe gek het ook klinkt; ik kon niet eens kwaad worden op hem.
    De tweede herkende ik gelijk en daar heb ik ook een aanvaring mee gehad. Die heeft best wel stof tot nadenken gekregen maar zoals ik al eerder zei; hij kon niet worden vervolgd op grond van strakke regels.
    Dan kun je hem natuurlijk zelf aanpakken maar daarmee verlaag ik me tot op zijn niveau.
    Hij was inmiddels getrouwd en had zijn vrouw meegenomen. Die keek op het laatst heel anders dan in het begin. Die hebben thuis nog een en ander te bespreken denk ik. De andere drie waren inderdaad overleden.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *