Intimidatie door monikken en priesters

De laatste 6 jaar kom ik regelmatig in een mannen klooster voor enige dagen of soms een week tot rust te komen en spiritueel op te laden. Ik heb het erg goed naar mijn zin. De monikken zijn gastvrij en hartelijk. Soms werk ik mee als vrijwilliger en doe dan allerlei klusjes. Als de monikken meer vertrouwd raken met je, dan is het mij regelmatig overkomen, dat de gesprekken gaan over intimiteit en sexualiteit. Veel monikken hebben erg veel moeite met hun sexualiteit en hoe daar mee om te gaan. Ook zij hebben behoeften. Het is me regelmatig overkomen dat monikken lichamelijk kontakt met mij wilden. busy1.jpgDat lieten ze dan meestal niet direkt blijken, maar op een slinkse manier, door handtastelijk te worden, heel subtiel. Ik al ben ik volwassen, toch voel je je geintimideerd en is er geen sprake van gelijkwaardigheid. Meestal bleef het bij een knuffel of een kus. Een keer werd ik overdonderd door een monnik die mij na een gesprek onder vier ogen op de mond kuste en een tongzoen gaf, omdat hij mij heel lief vond. Aangezien ik bi sexueel ben, wond het me wel een beetje op, maar was ik ook erg overdonderd en wist ik niet wat te doen. Ik voelde me schuldig en vies. De bewuste monnik heeft veel aanzien in de kerk, dus ik voelde me ook gemanipuleerd, als hij mij lief vindt en iets met mij wil, dan moet ik wel bijzonder zijn. Hij kwam s’ávonds naar mijn kamer, werd handtastelijk en voor dat ik er erg in had bevredigde hij mij oraal. Daarna is dit nog een aantal keren gebeurd. Op de een of andere manier kon ik geen nee zeggen tegen deze man. Ik vond het aan de ene kant lekker, maar aan de andere kant voelde ik me vies en gebruikt. Dit is niet zuiver en paste ook niet bij mijn katholieke visie op kuisheid en het celibaat. Ik kwam dus behoorlijk met mezelf in de knoop. Ik heb er met mijn biechtvader over gesproken en hij stelde me gerust en adviseerde mij het kontakt met die man te verbreken en voor hem te bidden, want hij was geestelijk ziek!
Ik heb inderdaad het kontakt verbroken. Ik heb hem een brief geschreven, maar hij snapte niet veel van mijn reaktie. Ik ben toch volwassen, ik heb er toch zelf mee ingestemd. Dat is wel juist, maar er is geen sprake van gelijkwaardigheid.
Ik heb verder geen aktie ondernomen, want ik wil de RK kerk niet nog meer schade berokkenen! Ik heb hem wel geschreven dat hij moet ophouden met hetsexueel intimideren van vooral kwetsbare mannen. Ik noem zijn naar niet!!
Deze en andere ervaringen (waarbij een priester 2 vriendinnen van mij sexueel misbruikt heeft) hebben ervoor gezorgd dat ik een hekel heb gekregen aan de RK kerk en nu niet meer aktief ben in de kerk. Ik volgde een kursus geloofsleer. Daar heb ik de sexuele moraal van de kerk leren kennen. Ik vind het ronduit fascistoide”, erg onderdrukkend. Ik ben nog wel Katholiek, want ik hou van God en Jezus, maar het vertrouwen in de kerk heeft wel een knouw gekregen. Verder heb ik die sexuele intimidaties verwerkt en ga nu gelukkig als een vrij mens om met sexualiteit en daar ben ik heel gelukkig mee!!

4 antwoorden
  1. Will
    Will zegt:

    Lezers,

    Mijn naam is Will en heb in 1955/1956 bij de verkenners in Baarn gezeten. Daar kwam af en toe ook een geestelijke (Rector van de Nicolaas parochie) op bezoek. Hij staat op diverse foto’s.
    Deze man heeft mij diverse keren, met een smoes, meegelokt naar de zolder boven de verkenners ruimte alwaar hij het niet kon laten mij te betasten met zijn vollen hand in mijn broek. Omdat de man aanzien in de kerk had, durfde ik het thuis niet te vertellen. Mijn ouders zouden mij ook niet geloofd hebben.
    Als compensatie nam hij mij mee met de trein naar zijn familie in het land. Hij hoopte hiermee dat ik niet mijn ervaring met hem naar buiten bracht.
    Tot mijn grote verbazing werd hij naderhand overgeplaatst naar een jongens internaat in Denekamp.
    Mijn broer en ik hebben hem nog een keer bezocht met de fiets en hebben daar een nacht bij de zusters geslapen.
    Hij heeft toen geen sexueel contact met mij gezocht.
    Omdat er nu meer mensen over dit onderwerp hun verhaal kwijt willen heb ik ook maar eens de moed genomen hetzelfde te doen.
    Ik ben 66 jaar en gelukkig getrouwd. Heb 2 dochters en 4 kleinkinderen. Mijn vrouw weet van mijn ervaring en begrijpt mij.
    Hoop dat iemand deze man nog een keertje tot de orde kan roepen, ik weet zijn naam. Misschien is hij al overleden.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *