Ondertussen in Nederland – over seksueel misbruik

Een column van Alexander Veerman:

Ondertussen in Nederland – over seksueel misbruik

Afgelopen nacht kon ik niet slapen. Ik dacht aan de 1400 meisjes in Rotherham, Engeland, die in de afgelopen jaren geleden hebben onder stelselmatig seksueel misbruik. Gevangen in een verschrikkelijk web van seksueel misbruik.  Meisjes die worden uitgeleverd aan mannen. Bij het woord ‘uitgeleverd’ huiver ik. Wie leveren uit? Het zijn vaders, broers, moeders, vertrouwenspersonen – het zijn de mensen op wie het kind had moeten kunnen vertrouwen. Het zijn de mensen die de plicht, de roeping hadden om onvoorwaardelijk van het meisje te houden. Wat een diep verraad.

door Esther Veerman

door Esther Veerman

Rotherham

Afgelopen nacht lag ik wakker, en dacht aan de meisjes in Rotherham. Niet alleen werden en worden ze op een gruwelijke manier misbruikt, maar ook werden ze niet geloofd. Het niet geloofd worden – hoe verschrikkelijk moet dat zijn? Hoe diep wordt dan je eenzaamheid? Er was niemand die aan de bel trok. Velen waren op de hoogte of konden op de hoogte zijn geweest, maar er werd opzettelijk de andere kant uit gekeken. Een cultuur van ontkenning. In die cultuur kon het misbruik verschrikkelijke vormen aannemen.

Ook in Nederland

Vannacht kon ik de slaap niet vatten. Ik moest denken aan al die jongens, meisjes en volwassenen die op dit moment te maken hebben met misbruik. Elk jaar worden 62.000 kinderen voor de eerste keer slachtoffer van een vorm van seksueel geweld. Ik moest denken aan al die mensen die slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik en worstelen met de gevolgen. Ik moet denken aan de verstikkende eenzaamheid, omdat het zo zwaar en ongelofelijk angstig is om met je verhaal naar buiten te komen. Wat doet het met je, wanneer je niet geloofd wordt, wanneer je gezegd wordt te zwijgen, wanneer je ontdekt dat er een cultuur heerst van zwijgen, ontkennen en de andere kant opkijken.

Geen geïsoleerd probleem

We mogen niet langer onze ogen sluiten. Seksueel misbruik is niet een geïsoleerd probleem van een gestoorde gek of een zieke groep. Seksueel misbruik komt zo breed voor in de samenleving, dat het blijkbaar diep in onze cultuur is verankerd. Dat is het eerste waar we van doordrongen moeten raken. Misbruik komt in alle lagen van de bevolking voor, en in het overgrote deel van het misbruik is de dader een bekende van het slachtoffer. Het meeste misbruik vindt binnen onze eigen gezinnen plaats.

Cultuur van zwijgen

Waarom wordt er zo vaak en gemakkelijk in alle toonaarden gezwegen over misbruik? Dat daders zwijgen ligt voor de hand. Wanneer een situatie van misbruik uitkomt, valt de hele samenleving over de dader heen. De extreme verontwaardiging is geen meeleven met het slachtoffer, maar een ultieme manier om het kwaad te bezweren. De dader is het geïdentificeerde kwaad en moet worden uitgedreven. Er is geen ruimte om na te denken over het klimaat waarbinnen het misbruik kon ontstaan.

Slachtoffers zwijgen omdat ze vaak loyaal zijn aan de daders. Het zijn immers vaak bekenden. Kun je je broer, oom, vader of tante aangeven? Daarnaast gaat misbruik vaak gepaard met dreiging. Daders bedreigen of manipuleren slachtoffers, zodat ze veel moeten overwinnen om het verhaal naar buiten te durven brengen. Tot slot moeten slachtoffers ook de eigen schaamte overwinnen. Slachtoffers voelen zich vaak schuldig over het misbruik en schamen zich voor wat hen is aangedaan. Blaming the victim, ongeloof en onbegrip verergeren de schaamte.

De omstanders zwijgen omdat de verhalen van misbruik de idylle van veiligheid op het spel zetten. Gezinnen blijken niet zonder meer de hoeksteen van de samenleving te zijn. Sportverenigingen, kerkelijke gemeenschappen, instellingen, scholen en crèches blijken veel minder veilig dan gedacht. Ontkennen en de andere kant op kijken is een manier om de idylle in stand te houden. De nadruk om te vergeven of om het misbruik met de mantel der liefde te bedekken zijn middelen om het zwijgen in stand te houden. Het aanhoren en geloven van de verhalen van de slachtoffers vraagt om ingrijpen, om handelend optreden. Het vraagt om naar onze eigen houding en onze eigen rol te kijken. Luisteren naar het slachtoffer vraagt om betrokkenheid. Neutraal blijven speelt de dader in de kaart en houdt het klimaat waarbinnen het misbruik kan woekeren in stand

Het is tijd om wakker te liggen en op te staan.

[komt van http://alexanderveerman.wordpress.com/]

3 antwoorden
  1. henriette
    henriette zegt:

    Ik heb vaker hier geantwoord omdat ik ook in mijn jeudi jarenlang verwacht in een klooster, ik begrijp die 1400 meisjes en het afschuwelijk leed dat ze leven. Er is maar een oplossing tegen deze monsters. Publieke doodstraf terug anders blijft deze smeerlappen bestaan.

    Beantwoorden
  2. michael
    michael zegt:

    Weet je waarom mensen mensen misbruiken omdat ze van te voren niet gelezen hebben op Internet wat de gevolgen zijn voor de slachtoffers,ik ben zelf een slachtoffer van seksueel misbruik als kind en de gevolgen zijn pijn en verdriet jaren lang ik kan er maar een ding over zeggen je maakt het mee niemand doet wat de politie is hier hopeloos in en je wordt afgescheept met medicijnen zo’n mensen moet je als slachtoffer eigenlijk gwn kapot schieten want als ik nooit beter wordt dan schiet ik m kapot de teringlijder echt schandalig locht het is mishandeling in de ergste zin.

    Beantwoorden
  3. Gery Noviello
    Gery Noviello zegt:

    In mijn reactie op de bewering dat openheid over seks kinderen beschermt tegen misbruik (Trouw, 04-02) pleit ik voor openheid rond seksueel misbruik. Wanneer we kinderen leren wat dit inhoudt, hen hiermee vertrouwd maken zoals we doen t.a.v. bijvoorbeeld stelen, als onderdeel van de algehele morele opvoeding kan dit bijdragen aan preventie en bescherming tegen seksueel misbruik.

    De pijn, het isolement en daarmee de eenzaamheid van mensen die dit hebben meegemaakt is heel groot!
    Het enorme loyaliteitsconflict is inderdaad een verklaring voor het vaak jarenlang zwijgen.
    Wanneer uiteindelijk de moed, de noodzaak zodanig groot is dat het misbruik wordt uitgesproken, kan de onmacht van de omstanders opnieuw enorm pijn doen.
    Naar mijn mening laat zich een vorm van ‘bystanders effect’ gelden,
    wat een houding en stellingname ten koste van het slachtoffer en ten gunste van de dader met zich meebrengt.
    Dat is mijn eigen ervaring en ik ben bng van heel veel anderen!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *