Oproep slachtoffers Eymard Ville – Stevensbeek

Wij willen in contact komen met slachtoffers van seksueel misbruik door paters en broeders van de orde van het Allerheiligste Sacrament in internaat Eymard Ville te Stevensbeek. Mijn advocaat wil met alle slachtoffers samen een claim indienen.
Meldt je aan!

26 antwoorden
  1. Hans
    Hans zegt:

    Ik zou graag met je in contact komen , Hr J Peeters

    Je hebt natuurlijk ook mijn verhaal gelezen. Ik heet Hans en verbleef op eymard ville in 1960 . Je mag me gerust of mailen.Groeten hans

    Beantwoorden
  2. Roland
    Roland zegt:

    In leerjaar 1964-1965 verbleef ik als 12-13 jarige op het internaat van de Stichting Scholengemeenschap Stevensbeek (determineerschool) van de Paters van het Allerheiligste Sacrament.
    Godzijdank ben ik niet seksueel misbruikt, maar wel lichamelijk en geestelijk mishandeld. Helaas heeft dit momenteel nauwelijks actualiteitswaarde.

    Benevens de klappen die ik kreeg hanteerde men daar een vernuftig systeem van de zondebok. Als je de zondebok was (hetgeen natuurlijk niet openlijk als zodanig werd aangeduid), dan had je geen leven; daar zorgden je medeleerlingen wel voor, heimelijk aangemoedigd door de paters middels hun stilzwijgende goedkeuring.

    De situatie: in de refter werd er gegeten aan – ik meen – 13 tafels. Tafel 1 stond het dichtst bij de deur, zodat die leerlingen na de maaltijd als eersten het hok met de biljarts en andere speeltoestellen bereikten. Zat je – evenals ik dus – aan tafel 13, dan maakte je hierop geen enkele geen kans.

    Nu, het systeem bestond hieruit, dat de rijen met tafels op een groot bord voorin de refter werden afgebeeld door middel van pasfoto’s van de leerlingen, die aan die betreffende tafels zaten. Onder je pasfoto was ruimte voor 4 punaises: vlijt op school, gedrag op school, gedrag op het internaat, en de 4e ben ik vergeten. De punaises hadden elk 5 verschillende kleuren: wit (dan heb je zeer goed gescoord), groen (normaal), geel (dan was je een probleem), rood (dan was je een zeer ernstig probleem) en zwart (er was niets met je aan te vangen; je was ronduit slecht). Het was dus een publieke schandpaal, indien je overwegend gele, rode en zwarte punaises onder je foto had. En ik was dus – samen met een paar andere drommels – dat hele jaar zichtbaar het bokkie.

    Dat is niet alles, want het vernuft zat in het feit, dat elke punaise een waarde vertegenwoordigde. Wekelijks werden de waarden van de gehele tafel opgeteld en zo ontstond er een “gezonde competitie”. Het trieste echter was, dat aan het einde van het trimester de jongens aan de best scorende tafel een kadootje kregen. Als winnaars.

    Men kan zich dus de represailles van de tafelgenoten voorstellen, indien zij een van de zondebokken aan hun tafel hadden zitten, want dat kadootje schoot natuurlijk niet zo op. Je werd enorm gepest, geslagen, je spullen werden vernield, kortom: legale terreur. Ik ben van ellende misdienaar geworden, in mijn poging om de gunst van de paters te verkrijgen en zodoende het tij te keren. Dit hielp echter niet, want een stigma als zondebok is blijvend. Als je op het schoolplein of in de slaapzaal (of waar dan ook) in elkaar werd gebeukt door 20 jongens, dan werd daar niet tegen opgetreden indien je punaises grotendeels van de verkeerde kleur waren.

    Sterker nog: ik herinner me ’n leraar, ene meneer Leiten (of Leyten), een man met een buitengewoon slecht gebit. Hij gaf ons les in rekenen en nog een paar vakken.
    Hij vond dat ik maar eens een lesje nodig had, omdat mijn huiswerk naar zijn beoordeling ondermaats was. Ik werd de klas uitgestuurd en moest maar eens een brief schrijven aan mijn ouders, waarin ik al mijn zonden moest opbiechten. Dat deed ik braaf. Je doet alles braaf, want je bent een knaap van 12 en vervuld van angst, verdriet, eenzaamheid, heimwee en vooral onbegrip.
    Tegen het einde van de les mocht ik binnenkomen en moest ik de dichtgeplakte enveloppe met de brief aan hem overhandigen, waarna hij deze openscheurde en de brief in de klas voorlas, inclusief de lieve passages aan mijn moeder en wat er nog meer aan kinderlijk-persoonlijke zaken in stond. In dit soort situaties hield ik me vaak mentaal voor, dat ik niet de jongen was die daar stond, maar iemand anders. Ik was niet in die ruimte aanwezig.
    Maar de klasgenootjes hadden een field day en hebben me daar dan ook, in de vorm van nog meer pesterijen, uitbundig voor bedankt.

    Mij zijn heel veel van dit soort zaken bijgebleven. De vernederingen, het niet mogen meedoen, de vechtpartijtjes met de andere jongens als ze weer eens zin hadden om me te sarren of me van het biljart weg te trappen. Mijn god, wat had ik een hekel aan mezelf. Maar vooral het hopeloze gevoel er alleen voor te staan. Tegen mijn ouders durfde ik dit ook nooit te vertellen, want dan kon ik er nog een pak slaag bij krijgen (“Weet je wel wat ons dat kost, die school?”); daar had ik al wel ervaringen mee.

    Het ligt achter me, ik ben er niet van dood gegaan. Bovendien moeten deze ervaringen worden getoetst aan de mores van de 60-er jaren. Je kreeg nu eenmaal slaag en men stond al helemaal niet stil bij de mentale gevolgen van de toen geldende opvoedingsmethodes. Godzijdank was het slechts een brugjaar en zijn mijn smeekbedes, om naar een gewone middelbare school te mogen, door mijn ouders verhoord.

    Maar in mijn geest zitten nog steeds een paar knoppen, waar men op kan duwen als men me ellendig wil laten voelen. Soms werken die weg-met-mij-knoppen zelfs zonder dat erop wordt geduwd.

    Beantwoorden
  3. drifter56
    drifter56 zegt:

    beste Ronald , ook al is dit geen sexueel misbruik , is het misbruik van de eerste orde, ik zou graag met je in contact komen, om het een en ander door te nemen, ik denk n.l dat ook jij genoeg gronden hebt om als slachtoffer gekenmerkt mag worden.Je ziet op deze site aan de rechtse kant een link , van oproep slachtoffers eymard ville stevensbeek. Ik hoop je snel te spreken gr. Hans

    Beantwoorden
  4. Jac.v.d.Heijden
    Jac.v.d.Heijden zegt:

    Beste medeslachtoffer.
    Ook ik ben misbruikt in Stevensbeek eind jaren 50 door pater Ortan op de
    Determineer Schakel School.
    Dit heeft zo”n inpact op mij gehad ,dat ik nu nog steeds anti-depressieva
    moet gebruiken om te kunnen functioneren,zelfs nu ik 65 jaar geworden ben.
    Vanaf 16de jaar ben ik ziek,omdat ik nooit misbruik heb kunnen verwerken.
    Door geestelijk niet op orde te zijn kunnen allerlei lichamelijke problemen zich
    voordoen,zoals bij mij.
    Op mijn 50ste ben ik totaal ingestort,en mocht ook niet meer werken.
    Dit is zeer globaal mijn reactie op Uw oproep. Mocht U meer gegevens
    omtrent mijn persoon, en wat er gespeeld heeft op kostschool, ben ik bereid
    deze aan U per E:Mail te sturen.
    Groeten.
    Jac v.d.Heijden
    Kapelstraat 112
    5591 HH Heeze
    Tel:040-2261501
    E:Mail: vdheijden@sbnet.nl

    Beantwoorden
  5. Peter
    Peter zegt:

    Hallo allemaal,

    Eind jaren vijftig heb ik één jaar op de DSS van dhr. Wols (directeur) gezeten en daarna één jaar op het gymnasium van Eymard Ville in Stevensbeek.
    Beide jaren woonde ik in het internaat en ben daar ernstig misbruikt door o.a. pater Ortan en pater Mettrop, alsook door enkele oudere leerlingen.
    Ik wil op deze plaats hier liever niet uitgebreid op ingaan, omdat dit te moeilijk voor me is.

    Groet,
    Peter

    Beantwoorden
    • Jac.v.d.Heijden
      Jac.v.d.Heijden zegt:

      Beste Peter,
      Ook ik zou met jou in contact willen komen via E:mail.
      Toen ik eind jaren 50 op de Determineer Schakel School zat was pater
      Mettrop daar direkteur, niet pater Wols. Direkteur op het Gymnasium was
      pater van Duinhoven. Hulp van pater Mettrop was pater Ortan.
      Om een en ander met jou door te nemen is hier mijn mail-adres.
      vdheijden@sbnet.nl
      Mijn advocaat via Hulp en Recht wil graag meerdere advocaten van slachtoffers
      horen, om samen een sterk front te vormen, een aanklacht sterk te maken.
      Laat van je horen.
      Groeten, Jac.van der Heijden.

      Beantwoorden
      • Martin
        Martin zegt:

        Volgens mij was het toen zo:
        Eind 1957 is er gestart met de DSS-school
        De directeur van deze school was dhr. Joe Wols, zijn mede leraren waren Siem Leijten, Piet Gommans en later ook nog een hr. v. Hout uit Mill., en een mej. van Santvoort
        De Directeur van het internaat was toen ; Pater Vermeer.
        Pater van Duinhoven had een soort van functie tussen de leerlingen en het bestuur in, was ook de biechtvader toen van de interne leerlingen. Pater Mettrop had de leiding over de interne leerlingen van de DSS. Wij hadden ook een apart gedeelte op de slaapzaal waar ook de jongens van het gymnasium hun cel hadden. Mijnheer Ortan, was ergens vandaan komen waaien, was wel een geestelijke en die is toen toegevoegd aan Pater Mettrop om ook met de interne jongens van de DSS bezig te zijn. Hij had geen leidinggevende functie, en waarom hij toen daar was geplaatst is mij altijd onduidelijk gebleven. Hieraan is later broeder Pancratius nog toegevoegd, die volgens mij was voor sport en spel en ontspanning voor de interne jongens! Misschien heeft hij zijn taak toen wel al te letterlijk opgenomen!
        Martin 1957/58 58/59

        Beantwoorden
  6. Hans de Kruif
    Hans de Kruif zegt:

    Ik zat als 12 jarige in Stevensbeek in 1962
    Ik heb ervaringen met Pater Ruigrok. Deze werkte in de plantenkas van het internaat en ik ging hem regelmatig helpen. Als ik naast hem stond kon hij zijn handen niet thuis houden. Ik hield zoveel mogelijk afstand maar wilde niet uit de kas weg blijven omdat ik verzot was (en ben ) op planten en werken in die bloemenkas. Ik heb niet het idee dat ik een trauma o.i.d . aan deze pater en zijn handelingen heb over gehouden maar wilde het toch even kwijt.Zijn er meer mensen die ervaringen met Pater Ruigrok hebben?

    Gr
    Hans

    Beantwoorden
  7. Martin
    Martin zegt:

    Eindelijk gevonden of gelezen eigenlijk wat ik zocht!
    Ik was daar leerling van het eerste jaar DSS,1957, nog in het houten noodlokaaltje, later is er de nieuwe school gebouwd. Ik was intern.
    Onze mentor was inderdaad pater Mettrop, en zijn assistenten waren Mijnheer Ortan, ook een geestelijke, naar ik weleens gehoord heb een overspannen priester of zoiets, en daar kwam een jaar later Broeder Pancratius bij, hij was toen de sportleraar van het internaat.
    Inderdaad stond Ortan altijd te gluren in de douches. 1x per week in de douche, wat toen heel normaal was, en we hadden eigenlijk allemaal hetzelfde soort ondergoed aan, een wit hemd en een witte onderbroek. Er werd toen een nieuwe regel vastgesteld dat we als we buiten de douches stonden te wachten op onze beurt ons alvast moesten uitkleden op onze onderbroek na, dan zou het vlugger gaan en was de wachttijd korter!
    Ik had al snel door dat Ortan, maar ook Mettrop en Pancratius wel erg veel belangstelling hadden voor onze onderbroeken die we 1 hele week aangehad hadden,Hieraan konden ze makkelijk zien hoe ver onze sexuele gevoelens al waren. Ik had dit snel door en ging voordat ik moest douche eerst naar boven naar mijn cel een schone onderbroek aandoen, werd me wel gezegd dat dit niet netjes was een schone onderbroek op een niet gewassen lichaam.
    Van Mettrop het ik eens op mijn knieën voor mijn cel moeten zitten, iedereen stiekum kijken door het gordijn natuurlijk omdat ik niet wilde dat hij me een kusje gaf voor het slapen,ik kan me zijn slechte adem en cigaren lucht noch goed herinneren toen ik me omdraaide werd die boos en omdat ik niets meer tegen hem zei, ook geen welterusten moest ik voor straf op mijn knieën. Pancratius heeft me ook eens in mijn pyamabroek gegrepen, maar toen ik hem wegduwde heeft hij het ook nooit meer gedaan. Als we op onze cellen waren en in bed lagen en na 15 minuten het ( grote) licht uitging dan liepen de pater of de broeder nog eens langs alle cellen, maar gingen op het laatst altijd bij dezelfde jongens de cel in waar ze soms wel meer als een half uur verbleven.Als we er die jongens ooit over aanspraken zeiden ze dat ze altijd gewoon praten, maar toen hadden wij al vermoedens dat er meer aan de hand was! Vanavond heb ik voor het eerst gelezen over dit drietal, dus mijn vermoedens zijn juist gebleken. Dat van pater Ruigrok uit de bloemenkas dat heb ik nooit eerder gehoord. Maar eerlijk gezegd heb ik er best een fijne tijd gehad, 2 jaar intern op de DSS en toen nog 1 jaartje bij de broeders van de La Salle op de Mulo. Ik had in die tijd al gevoelens voor jongens en dat is altijd zo gebleven en woon nu al bijna 40 jaar samen met een lieve vriend. Ik heb van de dingen die er gebeurt zijn nooit geen last gehad en ik geloof ook zeker niet dat dit nu iets met mijn homo zijn te maken heeft gehad.
    wie mij hierover zou willen mailen is welkom hoor!
    Martin.

    Beantwoorden
    • hans
      hans zegt:

      Hallo Martin,

      Vind het goed dat je dit laat horen, zeker over Pancratius want die heeft mij te grazen genomen, je kunt mijn verhaal lezen hier . Ik zou graag willen dat je me toehoort, want er zijn er waarschijnlijk veel meer.Ik heb in het jaar 60/61 op dss gezeten. Ik heb me een klacht bij hulp en recht neergelegd en heb daar net dus vandaag een antwoord op gekregen , ik wil daar gaarne met je over praten. Gr Hans

      Beantwoorden
    • hans
      hans zegt:

      Hallo Martin,

      Ik was in 60/61 op de dss en ben door Pancratius misbruikt , heb een klacht ingediend bij hulp en recht ,heb vandaag 12-07 het verweerschrift van de paters terug gekregen , in belang van het onderzoek zou ik graag met je in contact komen. Gr Hans

      Beantwoorden
      • Martin
        Martin zegt:

        Beste Hans,
        Zoals ik ook schrijf onderaan mijn reactie, mag iedereen mij hierover benaderen die denkt dat dit voor hem ergens goed voor zou kunnen zijn. Je kan mij mailen op mijn emailadres: bulldoggen@hotmail.com
        Mocht er dan van jou kant noch behoefte zijn in een eventueel persoonlijker contact, telefoon of bezoek, kan dat natuurlijk ook altijd wel. Je laat het me maar weten, je bent altijd welkom!
        groetjes,
        Martin.

        Beantwoorden
  8. René Crooijmans
    René Crooijmans zegt:

    Ook ik ben misbruikt door pater Wouters op Eymard Ville.
    Ook ik ben nu bezig met een advokaat die vraagt om mede-slachtoffers.
    Kun je mij via mijn mail daar informatie over verstrekken?

    Gr. René Crooijmans

    Beantwoorden
  9. Jan Strick
    Jan Strick zegt:

    Beste lotgenoten,
    Heb vandaag een officiele aanklacht ingediend tegen Broeder Pancratius van De la Salle/Eymardville Stevensbeek (1959-1960) en Broeder Cunibertus van Eikenburg in Eindhoven (1960-1962).
    Met beide “heren” heb ik zeer nare ervaringen gehad. Na het verschijnen van alle berichten over misbruik in de media, hebben veel mensen op me ingepraat.
    Dat heeft mij doen besluiten alsnog maatregelen te treffen.
    Ik las op zijn website dat Ton Leerschool (KLOKK) overweegt om een lotgenoten-contactgroep voor Eymardville op te richten. Heb me daarvoor beschikbaar gesteld. Misschien dient zich voor Eikenburg een zelfde gelegenheid aan.
    Ik hoor graag van jullie.

    Jan Strick / WEERT

    Beantwoorden
    • geert megens
      geert megens zegt:

      Hallo Jan,
      Namens de lotgenotengroep Eikenburg (hij bestaat) ben ik op zoek naar Jan Strick Eikenburgganger

      Indien U de juiste persoon bent dan graag een mailtje en ik breng je in contact

      met de lotgenotengroep. A.S.Zaterdag is er weer een bijeenkomst mischien kunt u daaraan deelnemen.

      Groeten Geert Megens mail gmegens@upcmail.nl

      Beantwoorden
  10. Jaap
    Jaap zegt:

    Dit verhaal van Roland komt mij bekend voor.
    Ik was vergeten dat het allemaal zo erg was in Eijmardville , maar ik heb die tijd ook als een regelrechte ramp ervaren.
    Als je niet de straatvechters mentaliteit had en of geen vrienden had die klappen konden uitdelen was je de klos.
    Ik heb daar gezeten in de periode 1966 – 1969 en heb deze tijd echt als traumatisch ervaren.
    Van de leiding (paters) hoefde je niets te verwachten van enige support , bovendien deelde die ook regelmatig klappen uit of konden op andere wijze hun handen niet thuis houden.
    Er heerste echt het recht van de sterkste en een sfeer van angst en terreur , bovendien was het eten en de voorzieningen ver beneden de maat.
    Maar in de jaren zestig keek men anders tegen zaken aan!

    Beantwoorden
  11. Willem Burger
    Willem Burger zegt:

    Boeiend om dit allemaal te lezen.
    Het geheugen kent vreemde mechanieken. Ik heb van 1962 tot 1967 op het Eymardville-internaat (en dus niet op het internaat van de Determineerschool) gezeten. Van sexueel misbruik heb ik nooit iets gemerkt en ik heb al helemaal nooit gemerkt dat er door de paters of broeders klappen werden uitgedeeld. Broeder Leonardus was een etterbak, maar verder waren het vriendelijke mannen. Pater Balk was prima. Pater Wouters was vriendelijk, maar kennelijk kon hij toch zijn handen niet thuis houden. Pater Ruigrok had bij de jongens een slechte naam omdat hij handtastelijk zou zijn. Ik ben ook een aantal keren in zijn kas geweest, maar er is nooit iets onfatsoenlijks gebeurd. Het zal wel aan mij gelegen hebben.
    Kortom: het zal allemaal wel, al die verhalen. Het is sneu voor iedereen die nu nog met dingen in de maag zit, maar het klink mij vooral overdreven en/of ongeloofwaardig in de oortjes. Als je 50 jaar of meer na dato nog wakker ligt van het feit dat je misschien “begluurd” bent tijdens het douchen, tja.
    Sterkte ermee.

    Beantwoorden
  12. Bob Exler
    Bob Exler zegt:

    Roland ik heb helaas pas nu je verhaal gelezen. Sorry to hear your experiences at S.S.S what a name.

    Ik ken bijna al die Paters en Broeders nog van die periode inclusief Broeder Leyten volgens mij was hij een broeder en niet een Pater. Even snel het rijtje af Pater Herrengraven is uitgetreden en naar Nijmegen vertrokken. Pater van Dartel ook uitgetreden was lid van de kaartclub en zover ik weet ervan doorgegaan met de vrouw van de Sigarenzaak op de hoek naast her internaat. Pater Hoef volgens mij was hij lid van de PSP destijds was een wiskunde leraar maar over het algemeen wel erg vriendelijk. Pater Ruigruk inderdaad zeer linke jongen had het vooral gemunt
    op good looking boys, Pater Jansen Godsdienst leraar vond hem een vreemd figuur. Pater van Mill zeer aardige man z’n familie woonde in de buurt en tijdens een dropping hebben we daar ’s nacht nog
    erwten soep gegeten. Pater van de Anker een aardige man ook uitgetreden en volgens mij naar Nijmegen verhuist. Broeder Leonardus volgens mij had hij een Puch een hele snelle jongen kon nooit
    veel hoogte van hem krijgen. Graag wil ik contact komen met degenen die Pater Piet Wouters kennen of hebben gekent z.s.m. liefst voor Juli 2014 i.v.m. een lopende Hulp en Rechtzaak.

    Dank voor de mede werking helaas zijn er maar weinig fotos gemaakt tijdens deze periode
    1965-1972 Stevensbeek was een mooie omgeving er schijnt daart inmiddels veel verandert te zijn.
    De naam van Juffrouw van Zandvoort komt me nog even bovenwater met haar Daf odile en Pater van Duinhoven die had een broer met kippen fokkerie naast De La Salle een aardige man rookte de ene sigaar na de ander. We hebben toen nog een paar schapen van hem gekocht.

    Beantwoorden
  13. Frank Roelen
    Frank Roelen zegt:

    Beste mensen,

    Ik ben de zoon van H.M.A. (Harry) Roelen. Mijn vader heeft in Stevensbeek op het internaat gezeten. Harry Roelen heeft in april 1996 zelfmoord gepleegd. Sinds 2011 weten we dat dat te maken moet hebben gehad met misbruik in de periode dat hij op internaat zat. Echter hebben wij deze periode niet helemaal helder. De geboortedatum van mijn vader is 12-11-1948. Hij moet hier eind jaren ’50, begin ’60 hebben gezeten.
    Graag kom ik in contact met mensen die mijn vader hebben gekend en/of weten wanneer hij in Stevensbeek heeft gezeten. Mocht je andere nuttige info denken te hebben, neem dan ook contact op per email. Wij hebben besloten om hier als nog een melding van te maken, veel meer dan dat is ook niet mogelijk.

    Vriendelijke groet, Frank Roelen

    Beantwoorden
  14. Fons van Sambeek
    Fons van Sambeek zegt:

    Mijn broer Rob, inmiddels overleden, heeft diverse keren na de avondstudie in het hok bij de biljart / recreatie zaal, bij broeder Pancratius moeten komen en op zijn schoot zittend werd “opgekrikt”. Ik zat zelf bij de broeders van DE La Salle waar ik overigens geen las heb gehad, maar me wel bij Pater van Duijnhoven aangemeld en het relaas van mijn broer aangegeven, wat werd afgelogen en na een trimester mijn ouders mijn broer van internaat hebben afgehaald.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *