4bennie

Schandjongens










Schandjongens

Ontroofd

Hebben ze jullie aanschijn
jullie jongens overmand
overwalst
door een harige vent

Je luister Gods ontnomen
al je oprechtheid en je eerlijkheid
al je onnozelheid en je zuiverheid
al je onbevangenheid en je onwetendheid
de jongen in je weggekaapt

Je laten stikken in het
stront
van hun aanschijn
hun vunzige lach
hun rotte adem
hun geilheid spat uit hun twinkelende
ogen
grotten vol onheilspellende duisternis
geheel
naar hun wil moest gebeuren
een bevel

Dan weer een flemerige
zoetgevooisde stem
die het toch goed met je meent
het
beste
met je voorheeft
vertrouwen
moest je hem
je
wegschenken
aan hem

Doen naar al zijn begeren
al zijn wensen vervullen
hij drukte je in zijn modderpoel
haalde je fierheid omlaag
je pik verschrompelde tot een rups
een terugtrekkende slak in haar hol

Hij duwde je gezicht diep in het kussen
niets meer zag je
je smekende stem deed hij smoren in het dons
en het
onvermijdelijke
gebeurde
gebeurde
toch

verpletterd
onder zijn vlezig gewicht
dan weer even op adem komend

dan die
nietaflatende
snerpende
pijn
doordringend tot in het
d
i
e
p
s
t
van je wezen

Nog veel minder begreep je ervan
je
schreeuwde
het uit
sidderde
van pijn en ontsteltenis
maar het mocht niet baten

Vernederd
werd je tot een meisje
tot een hoertje die zich overgaf

Al die onsamenhangende geluiden
je zweet vermengde zich met de zijne
zijn lijf
vastgehecht
aan de jouwe

Waarom toch
waarom toch is alles zo
zoals het nu is gebleken
moet alles wezen

Zoals het zich nu openbaart
is dit nu de
werkelijkheid
de enige waarheid
of bestaan er nog andere mogelijkheden

Met wie kan je dit delen
slechts te delen kan je het met die overmeesteraar
dat kan toch geen
eerlijk
spel wezen
een p e r t i n e n t e leugen sneeuwt de waarheid onder

Wat is echt en niet echt
een droom
en toch de werkelijkheid
ontnuchterd
door stekende pijnen overal

Je kont zo groot als een olifant
een bittere grijns omtrok je lippen
diepe ernst daalde neder in je hart
en toen
vergenoegd
kreunend gleed hij van je af
en keek niet meer naar je om
liet je liggen in al zijn drek
jouw drek
een fraai cadeautje achteraf
je wist je te redden naar het toilet

Ook onder de douche knapte je niet op
voorgoed
was je innerlijk bedorven
heel je geest aangetast tot aan het bot
het
kind
in je vermoerd

Je bleek toch niet alleen te wezen
je wilde andere lotgenoten delen in je leed
maar die haalden slechts onverschillig hun schouders op
ja
jullie geest raakte versufd na de zoveelste herhaling
een gelatenheid tot in het hier en nu
van de ene ellende in de andere
van de regen in de drup
tussen al die harige meesters
niets
in te brengen immers had je
een willoos slaafje in al zijn onderdanigheid
talloos bleken hun vunzige spelletjes
geen weerstand bood je meer tegen die snerpende zweep
waar het vuur vanaf spatte

Veel te strak hadden ze je gebonden
je tegenstribbelende spieren lam gelegd
hoelang nog laat je ons zo hangen
als gekeelde zwijnen in een slachterij
elk wachtend op zijn beurt
je besloot er maar wat van de maken
want weerstand bieden bood geen enkel soelaas
daar had je slechts jezelf mee

Die knop in je hoofd zit er toch niet voor niets
telkens weer omdraaien naar een andere stand
hun vreugde is ook
jullie
vreugde gebleken
hun genot ook de
jouwe
ja, toch hadden ze het goed met je voor
delen mocht je in al hun zaligheden
op gewiekste wijze wisten ze steeds je pijngrens te verleggen
zinderend genot
kwam er voor in de plaats
trok door al je ledematen heen
uitte zich in een krachtige explosie
hoe lang
moet je nog wachten op die volgende keer
dan zou het nog zaliger worden
maar onder je lotgenoten werd er nauwelijks nog gesproken

Tastbaar
werd die inktzwarte duisternis voor je ogen
je voelde je meer dan
ontmand
want een lieftallig meisje zul je nooit meer omklemmen
haar met al je kracht mogen bezadigen
je had immers geleerd onvoorwaardelijk te gehoorzamen
dagelijks werd je onderdrukt
met zachte of harde hand – het gebeurde
nietaflatend

Je leven hebben ze uit je weggekaapt
dat geluk met een meisje
de zegen van het ouderschap
een kinderschare om jullie beiden heen
hebben ze jullie allen aangedaan

Maar mijn Vader kon dit niet langer aanzien
deze boodschap heeft Hij naar jullie afgevaardigd
een fel oordeel zal Hij over jullie belagers doen trekken
en jullie voorgoed bevrijden uit jullie ellende
ja
het onbevangen jongensschap zal Hij in jullie herstellen
en meer dan dat
al het onmogelijke zal Hij toch mogelijk maken
overstelpend
zal Gods liefde jullie blijken
aan al je ellende zal nimmermeer gedacht worden
en Zijn Zoon zal jullie weiden als Zijn dierbare kudde
in grazige weiden zonder einde zullen jullie voor eeuwig verblijven
Zijn dauw zal op het gras gebleken zijn

13 antwoorden
  1. Harm
    Harm zegt:

    Ha Ben. Je hebt veel geschreven en getekend en laat het nu zo zien. Dus was het een goede ervaring, die eerste keer dat je dat hebt gedaan? Doen onze reacties je goed? Het raakt me wat je hebt getekend en ik ben zeker één van bevelen die deze sitebezoeker die er door worden geraakt. Dat maakt ook dat ik met je mee leef.
    En ja, het was ook een koster.

    Beantwoorden
  2. Ben Goeman
    Ben Goeman zegt:

    Dag Harm, bedankt voor je reactie, jij bent de eerste die reageert op “schandjongens”! PeterJohn Schouten schrijft er eigenlijk weinig over in zijn boek, ja, de schandjongens zitten nog in de taboesfeer, Deze jongen heeft hem ook gevraagd om in zijn “categorieën” dat begrip op te nemen, anderen kunnen nu ook hun verhaal kwijt in “schandknapen” aldaar. Deze jongen is blij, dat hij iets mag betekenen voor andere misbruikten op deze wijze. Haalt daartoe materiaal aan dat hij heeft opgeslagen in zijn bureau, dat hij tot op heden niet uit durft te geven, en zal dat later ook niet doen: zo’n twaalfduizend vel! Als je nog iets te vragen hebt over mijn beide artikelen (zie ook mijn “gevolgen misbruik door anderen” van 1 juli onder Ben),
    vraag er dan gerust naar. Anderen lezen dan wel mee, maar leren er ook van, en geeft hen steun.Het zou zo fijn zijn als velen weer even mogen opleven door mijn artikelen. Nee, niet door mijzelf, blijk maar een nederige dienstknecht van de Heer Jezus, voor Wie deze jongen dit werk mag verrichten. Veel groetjes en sterkte! Ben

    Beantwoorden
  3. Harm
    Harm zegt:

    Dag Ben,
    Nog eens heb ik je twee gedichte verslagen gelezen en naar de tekeningen gekeken. Ook heb ik jouw antwoord op wat ik eerder schreef gelezen. Je hebt zo’n 12.000 vel volgeschreven en getekend. Ja, je betekent zeker iets voor anderen via deze site. Je maakt duidelijk dat ook zij zich niet de enige hoeven voelen die hun kind-zijn met een schok is ontnomen en die tot een te gebruiken meisje zijn gemaakt door hun verkrachter. Geeft dit ook steun? misschien wel,omdat het goed is te begrijpen dat je niet de enige bent en dat er anderen zijn die weten wat jou overkomen is en wat het met je doet. Het is verschrikkelijk, mensonterend. En het is mogelijk om het te overleven en overeind te komen staan en een volwaardig mens te zijn die bijzondere dingen kan tot stand brengen. Zoals jij je poëtische getuigenis kan schrijven en tekenen.
    Heb je gelezen over het initiatief om dit op een manifestatie te tonen? Het heet: dapper hart event en je vindt er informatie over op deze website : http://bonnie857.wix.com/dapperhartevent#!informatie/cjg9

    Beantwoorden
  4. ben goeman
    ben goeman zegt:

    Woon je nog steeds in Friesland, Harm? Mijn oorsprong is aan de Amstel, onder Amsterdam; daarna verhuisden mijn ouders met ons (ben de oudste van hun zeven kinderen) naar brabant. Ben je getrouwd, heb je een vriend, of ben je alleen gebleven? Deze jongen heeft dit alle drie meegemaakt: enkele jaren met een vriend samengewoond, daarna enkele jaren alleen, en tenslotte heeft de Heer Jezus hem een chinese vrouw in zijn schoot geworpen, die hij op ingewikkelde wijze uit het buitenland heeft gehaald. Trouwde in HongKong, pas daarna werden we verliefd op elkaar. Eerst alleen terug naar Nederland, veel chinese brieven over en weer geschreven. Toen kwam zij over, haar voorgesteld aan de familie. Opeens kon de jongen chinees tegen haar praten, de enige taal voor onze communicatie. Toen de eerste nacht samen, de jongen vertrouwde ook hierin op de Heer. Zij bleek een maagd te zijn, en dat voor mij, die zo ontzettend schanddaden achter de rug had! Heel raar om je zaad te voelen uitgaan, waarvan je beseft: dit wordt een jongen of een meisje. Toen een gebed: zegen dit zaad, Heer, tot een gezond kind. Keizerssnede, maar een gezonde zoon.
    Toen hij groter werd, besloot de jongen hem de uiterst moeilijke weg te gaan van het thuisonderwijs, alternatief, niet zoals op de scholen.
    Daartoe had hij echt de DAGELIJKSE steun van Jezus nodig, al zijn vrije tijd (in zijn arbeidsongeschiktheid) moest hij erin leggen, geen tijd meer voor hobbies. Hoe alles verlopen is, is een apart en boeiend verhaal geworden. God schonk ons alle kracht om dit naar behoren te kunnen afronden.
    Daarna had deze jongen opeens niets meer te doen. Maar hij had veel te schrijven, te tekenen, schilderen, muziek componeren, enzovoorts. Dat deed hij door middel van boeken schrijven, 28, en daarna eentje van zo’n vierduizend vel, nog niet afgerond.
    Tja, Harm, deze jongen moest overal zijn energie in kwijt na dat jarenlange seksuele misbruik, zeg maar met uitlopers tot zijn dertigste. Ook veel monoseks gedaan, want hij wilde anderen niet in zijn problemen betrekken. Maar het moest eruit he, telkens weer, en door middel van een tomeloze energie dus dat thuisonderwijs, en kunst bedrijven, al die boeken. Zo hield hij zich tot op vandaag staande. Nu geen monoseks meer vanwege zijn fysieke dwarslaesie. Ach, nu kan hij zijn energie kwijt op de site van seksueelmisbruik.info, dat doet hem heel goed. Zijn vrouw beging dat ook te merken. Graag wil hij andere mannen tot steun daarin zijn.
    Heb je stukje nogmaals gelezen. Wie ben jij voor iemand? Wil je iets aan deze jongen kwijt, ook op geslachtelijk gebied? Noem het beestje gerust maar bij de naam, dit kan hier gewoon besproken worden, zonder discretie te verlieze. Ook in mijn eerste gedicht sprak hij erover, in dat ondersteboven gegaffeld worden: ja, daar hang je dan, met je enkels vastgebonden aan een spreidstang, naakt, terwijl je op je handen loopt te balanceren, en nog afgeranseld worden ook. Wat bezielt een mens om zulke dingen te doen?! Begrijp je hoe huiverig de jongen was om zijn zoontje op school te moeten doen, terwijl hijzelf ook daar voldoende misbruikt is geworden? Dus thuishouden, en
    een totaalopvoeding geven.
    Een manifestatie in Amsterdam? Ga dat vandaag allemaal doorlezen. Maar zelf ernaar toe kunnen is voor mij nagenoeg ondoenlijk. Zie wel. Harm, tot zover. Wacht weer op je reactie op deze site. Bedankt. Ben

    Beantwoorden
  5. Harm
    Harm zegt:

    Hallo Ben, ik wil niet via deze blog meer over mezelf kwijt dan ik al gedaan heb. Daarvoor vind ik internet te onberekenbaar en te wijd openstaan voor iedereen.
    Vriendelijke groet,
    Harm

    Beantwoorden
  6. ben goeman
    ben goeman zegt:

    Da’s geheel in orde, Harm. Deze jongen zit nog geeneens drie jaar op internet, maar doet eigenlijk niets anders dan op Google zitten, en soms een e-mailtje met onze zoon. Op facebook zitten of zo, nee niets voor mij. Voor het eerst verkent hij seksueelmisbruik.info, hoop iets positiefs voor zijn lotgenoten te kunnen doen. Moet ervaring opdoen voor wat daarna komt. Gelijk God hem heeft laten weten. Daarom ziet hij ook niets in die manifestatie in Amstelveen, wil niet in de schijnwerpers staan, bezorgt hem kippevel. Goed dat zoiets gebeurt, hoor. De pers zal er wel bij zijn, en daar over rapporteren. Zodat anderen ervan horen.
    Maar net als PeterJohn Schouten in zijn boek staat deze jongen nogal sceptisch voor het “uit de kast komen”, bedoel hiermee tegenover niet-lotgenoten. Zij begrijpen zoiets toch niet, en kunnen het nooit begrijpen. Dat heeft hij vooral ondervonden met zijn thuisonderwijs in een kinderrijke buurt. Volwassenen die je negeren, door je heen kijken alsof je er niet bent, doodzwijgen. Nooit vroeg in die zestien jaar mij iemand van: wat doe je nu eigenlijk? hoe? waarom? en die leerplichtwet? Nee, geheel niets! Zo is het gesteld met alles wat de mens vreemd is: homo’s, lesbisch, sadomasochisme, gender, ze kijken je aan alsof je van Mars komt. Dus zwijgt deze jongen. Het verschijnsel “mens” kent hij al te goed. Wellicht zet hij later nog meer artikelen daarover op deze site. Maar blijf reageren erop. Ook op hetgene hij reeds vandaag geschreven heeft. Want als niemand reageert, is de koek gauw op. Veel sterkte, Harm! Ben

    Beantwoorden
    • Harm
      Harm zegt:

      Fijn dat je me meteen begrijpt. Ik wil je niet er mee afwijzen en gelukkig heb je dat ook begrepen. En dat niet kijken en niet luisteren, ja ik weet wat je bedoelt.
      Hartelijke groet,
      Harm

      Beantwoorden
  7. ben goeman
    ben goeman zegt:

    De jongen zou je wel willen omhelzen, Harm, heel fijn je tot op heden met je te kunnen praten op deze wijze. O ja, die manifestatie in `Amsterdam, zij wordt geleid door een vrouw. Er zullen ook veel dingen besproken worden die misbruikte meisjes aangaan. Maar dit forum van PeterJohn Schouten is gelukkig alleen voor mannen, en hier voelen vele misbruikte mannen zich geheel thuis. Het zout mag er niet uitgespoeld worden door menging. Zoals het nu reeds een halve eeuw gebeurt op onze gemengde scholen. Vooral puberjongens in het mbo haken vaak af vanwege het feminisme, halen hun diploma niet. Daarom is het goed, dat Peter de boel gescheiden heeft gehouden tot nu toe. Die manifestatie: prima, als er maar ook voldoende mannen mee gaan doen.
    Dag lieve Harm! Ben

    Beantwoorden
  8. Harm
    Harm zegt:

    Dag Ben,

    het is al lang gelden dat je je verhaal vertelde en illustreerde op dit blog en ook lang gelden dat je reacties kreeg. Hoe gaat het met je?

    Beantwoorden
  9. ben goeman
    ben goeman zegt:

    Dag Harm,
    Heel veel bedankt voor je korte reactie. Ben deze zomer heel druk bezig geweest: altijd moet deze jongen al zijn energie kwijt in iets, om maar die misvorming vanwege die gebeurtenissen in het verleden te kunnen trotseren. Nee, niet op vacantie, kan in weze nergens naar toe, moet me verzorgen (kan niet zelfstandig plassen en poepen), soms gaat er wat mis. Nee, geheel geen probleem, hoor, maar ben gewoon immobiel. Maar maak er elke dag een klein feestje van: zet ons ronde tafeltje dan weer in de tuin om eraan te eten, soms wel driemaal per dag. Onze tuin is net een oerwoud in het klein, veel bloemen en ….vijgen, wel meer dan honderd! Zo sieren we elke dag op voor de Heer Jezus.
    Direct na de publicatie van mijn twee stukjes poëzie is de jongen aan de schrijf gegaan, maakte er nog elf (!) bij, van gelijke kwaliteit, waarin hij telkens een ander onderwerp aanroert betreffende seksueel misbruik. Elk stuk geïllustreeerd met tekeningen of schilderingen uit eigen hand, bij elk stukje poëzie zo’n zeven illustraties. Die is hij dan ook uit al zijn boeken gaan halen, om die op zijn eigen macbook (finder: foto-booth) te zetten, meer dan tweeduizend foto’s! Die elf stukjes poëzie mèt illustraties naar PeterJohn Schouten gestuurd, om die op zijn eigen site te zetten. Maar hij bleek op vacantie; daarna heeft hij ze geweigerd. Tja, ongetwijfeld is dat te veel voor hem geweest. Wel raadde hij mij aan om een eigen website te openen om daar alles op te zetten. Maar eigenlijk is de koek helemaal op; ben bovendien niet zo iemand die zo nodig een ego-document moet publiceren. En technisch is dit veel en veel te moeilijk; deze jongen zit pas ruim twee jaar op internet.
    Tja, al met al zit hij nu wel met een kater. Maar heb er wel veel van geleerd. Jammer, dat hij nu niemand meer kan helpen met zijn stukjes poëzie – want dat is toch de bedoeling ervan, niet een solo-tentoonstelling van mezelf, vind mezelf niet zo belangrijk. Onlangs is hij ook via internet bezig geweest met het leren analyseren van kindertekeningen van kinderen die misbruikt zijn geweest; en onderzoekt of hij iets op internet kan vinden, hoe aan zuigelingen te zien is (aan de hand van hun reacties) of zij wel of niet misbruikt zijn geweest.
    Maar de jongen gaat toch vrolijk verder. Er zijn nog zat dingen te doen in een mensenleven, niet alleen dat misbruik. De bijbel is en blijft voor hem de grootste inspiratiebron, naast de wonderen in de natuur. Met een depressie is niemand mee gediend, toch? Fijn dat je even belangstelling toonde, had dat meer dan ooit hard nodig. Dank je. Als jij nog iets hebt te melden, doe het dan hier, dan kun je er met mij over praten. Veel liefs van Ben

    Beantwoorden
    • Harm
      Harm zegt:

      Dag Ben,
      Fijn om te horen dat je een reactie miste en dat je blij bent nu wel weer iets te vernemen. Ja, je fysieke beperking maakt het wel heel moeilijk om van huis te gaan voor langere tijd. Ik kan me voorstellen dat het dan nog belangrijker is om te kunnen communiceren via internet. Je schrijft dat je met een kater zit nadat PeterJohn Schouten je niet had toegestaan je volgende geïllustreerde poëzie stukken op zijn blog te publiceren. Het is me opgevallen dat erg weinig mensen op jouw stukken hebben gereageerd. Hoe zou dat komen? Ik doe hierbij een oproep aan andere bezoekers van deze site om nog wel naar Ben te reageren.
      Toen ik, nu 45 jaar geleden in Amsterdam kwam wonen, woonde ik schuin tegenover de Blue Boy club. Er stond daar een bord voor het raam waarop stond: Why not? en ik voelde geïntimideerd iedere keer als ik dat bord zag. Ik heb geluk gehad: ik ben er nooit binnen geweest en ik kan nu, zoveel jaar later eindelijk ook zeggen: ik ben daar vrij van! Ik wens jou dat ook toe Ben, dat je het nog es helemaal van je afgeschreven en getekend krijgt!

      Beantwoorden
  10. ben goeman
    ben goeman zegt:

    /Users/Ben/photo booth/980506.png
    Dag Harm,
    Om te beginnen hier een fotootje van een olieverschilderij van mij uit 1998; weet niet of je ‘m kunt openen.
    Amsterdam? Daar heeft deze jongen gewoond van 1972 tot 1982, in nieuw- en oud-west, de bijlmer, bij de albertcuypmarkt, en tenslotte in de jordaan. De eerste drie jaar samengewoond met een indonesische vriend, daarna een poos alleen, en tenslotte met mijn chinese vrouw, waar we een zoon kregen. Te roerige tijden daar, deed dingen daar die niet genoemd mogen worden. Maar waar ook de liefde van de Heer Jezus zich aan deze jongen openbaarde op zo’n indringende wijze, Hij hem zo ontzettend veel goeds schonk, dat hij niet anders kon dan de weg die Hij voor hem open hield te wandelen. Hm, dikwijls was het toch wel eerder een rennen en struikelen dan een rustige wandel. Het eerste wat zich aandiende was dat thuisonderwijs aan ons zoontje, van zijn 2e tot 18e jaar, waar alle vrije tijd in ging zitten, want hij wilde dat (weer) perfect doen. Acht jaar lang vervolgd door ambtenaren en rechters, waarover hij gisteren in deze blog schreef, dat stuk over die rechters. Al met al heeft het hem veel goed gedaan, want aldus kon hij voor een moment zijn verleden vergeten. De doorstart naar dat boekengeschrijf en tekenen en schilderen en muziek componeren ging ook goed. Maar je wordt een dagje ouder, kreeg er die fysieke dwarslaesie “erbij”, de dingen gaan hem minder goed af? Ach welnee, hij heeft er goed vertrouwen in, door zijn geloof, dat dit ook goed blijft gaan. Ja, de strijd lijkt wel steeds heftiger te worden, dat moet voor anderen vermoeiend overkomen, maar hij kan niet anders. Met elkaar vijf mannen gehad, die reageerden op mijn poëziestukjes, twee ervan rechtstreeks op mijn e-mail (dat hij liever niet heeft). Hij beseft wel, dat het deels aan hemzelf ligt, dat er niet zoveel reacties op komen, vanwege bijvoorbeeld de schrijfstijl, het ouderwets woordgebruik, het niet verbloemen van zijn geloof, en de hij-vorm die hij hanteert in de jongen. Maar ook geeft dat juist zijn aparte smaak aan alles, waar sommigen wèl op vallen. Het gaat hem tenslotte niet om veel lezers te krijgen, maar enkele lezers die zijn stijl waarderen en er steun uit putten. Want om dat laatste gaat het hem voornamelijk. Ben geen egotripper, integendeel. Ben blij, dat we elkaar op deze wijze gevonden hebben. Maar wat kan hij nog meer voor je betekenen? Wil je weten hoe dat is gekomen, dat hij is omgeschwitst van homo naar hetero? Ach, dat zijn maar statische hokjes waar de mens anderen in wil persen; de mens is veel en veel rijker aan variatie: zo boeiend, ja , en ook, hoe verbijsterend, hoe desastreus! Daar schrijft hij heel veel over. Vooral over kinderen, die helaas niet meer buiten spelen, het ware spel verleerd zijn. De verregaande feminisatie in dit land, dat alles verbrijzelt, grote gezinnen zijn niet meer. Nieuwe definities wat het gezin is. BAM-moeders. De kunstbaarmoeder. Waar zijn ze toch allemaal mee bezig?! Een afsplitsing hiervan is dat seksueel misbruik van kinderen. Maar er is zo ontzettend veel meer. En dan denk deze jongen: wat zal God hiervan vinden, Die alles toch uitstekend gemaakt heeft – kijk alleen maar in de natuur, zo veelzijdig, zo b-i-z-a-r -Een God, Die zelfs Zijn Zoon niet gespaard heeft, Hem naar de mensen gezonden heeft om Hem te laten kruisigen, opdat een ieder die gelooft dat Hij voor ons is gekruisigd èn opgestaan, ook zal opstaan en eeuwig zal leven – en naar onze vele fouten kijkt Hij niet, gelukkig maar.
    Dat is dus waar deze jongen zoal mee bezig is. En tot troost probeert te wezen voor zijn God en Vader, dat probeert uit te zoeken hoe te doen: DAT is zijn levenstaak. En in dat optimisme zit hij nu ook op dit blog. Waar hij anderen hoopt een hart onder de riem te stoppen. Ook in zijn eigen buurt, waar hij vooraleerst een luisterend oor is, niet loopt te bekritiseren, maar elk neemt zoals ie is. Want ieder heeft zijn eigen rugzakje te dragen… torsen, dus een vrolijke kwinkslag, een beetje humor, een lach maar ook een traan, uit het hart meeleven, zo moet dat toch?
    Harm, tot zover; wil je reageren, of iets anders zeggen, laat dat niet na. Een bescheiden oor luistert naar je, en… samen komen we er wel uit, fijn dat het op deze wijze kan! Veel liefs van Ben

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *