The Boys of St. Vincent

BOYS of ST.VINCENT
Erg goede televisiefilm over misbruik in een Katholiek jongens internaat in Canada. Tijdens misbruik en in volwassen leven. Geruineerde levens. Kerk, politie en hoogwaardigheidsbekleders zweren samen om het onder de pet te houden. Mogelijk niet te huur in videotheek.

The Boys of St. Vincent is een film uit 1993, geregisseerd door John N. Smith voor de National Film Board van Canada. De film is een miniserie van twee delen, gebaseerd op de gebeurtenissen in het Mount Cashel weeshuis in Newfoundland, Canada. Het was tevens een van de meest in het oog springende pedofilieschandalen in de Rooms-katholieke Kerk.

De eerste film, The Boys of St. Vincent, gaat over het seksueel misbruik door de priesters en over de manier waarop dit in de doofpot wordt gestopt. De tweede film, The Boys of St. Vincent: 15 Years Later, gaat over de strafzaak tegen de priesters vijftien jaar na de gebeurtenissen in de eerste film.

beschrijving van wikipedia:
De politie brengt de jonge Kevin Reevey terug naar het weeshuis, waaruit hij is weggelopen. Vader Peter Lavin begint meteen nadat de agenten weg zijn gegaan onzedelijke handelingen met de jongen uit te voeren, en wil dat Kevin hem “mama” noemt. Kevin weigert dit en zegt dat zijn moeder overleden is, waarop Lavin hem met zijn riem afranselt (met de kant waaraan de gesp zit). Een andere jongen, Brian Lunny, probeert zijn broertje Stephen te beschermen. Stephen wordt seksueel benaderd door een andere priester, vader Glynn. Brians handen worden bont en blauw geslagen door Glynn, die bovendien Brian impliciet dreigt dat zijn broertje wel eens wat zou kunnen overkomen als hij zijn mond opendoet.

Beide gevallen staan niet op zichzelf: de priesters misbruiken zeer veel jongetjes van rond de 10, variërend van onzedelijk betasten tot anale penetratie. Ook lichamelijke mishandeling komt voor, bij jongens die weigeren of uit de school dreigen te klappen. In het geval van zowel Kevin als Stephen en Brian komt een volwassene uit de buitenwereld hier echter achter. Bij Brian is dit de loodgieter, die ziet dan Brians handen tot moes zijn geslagen en aan wie Brian alles vertelt. Bij Stephen is dit een politie-inspecteur, die hem belooft te beschermen tegen de broeders. De loodgieter wordt echter meteen ontslagen en pogingen van hem en de inspecteur om justitie voor de zaak te interesseren stuiten op een muur van tegenwerking bij de lokale overheid. Een schandaal zou de hele stad in diskrediet brengen, bovendien heeft een deel van de waardigheidsbekleders zelf in het weeshuis gewoond als kind. De inspecteur wordt gewaarschuwd dat dit zijn carrière geen goed doet. De klokkenluiders worden zo monddood gemaakt.

Uiteindelijk wordt vader Lavin op heterdaad betrapt met Kevin door een van de priesters die zich niet aan de jongens had vergrepen. De drie grootste boosdoeners, waaronder Lavin, worden ontslagen en uit de geestelijkheid gezet. In de eindscène van de eerste film zien we echter dat het misbruik door de overige geestelijken gewoon doorgaat.

In de tweede film, die vijftien jaar na de eerste speelt, lijkt het erop dat de priesters (waaronder wederom Peter Lavin) hun straf niet zullen ontlopen. Justitie heeft een onderzoek ingesteld, en de priesters zijn voor de strafrechter gedaagd. De broers Lunny, Brian en Stephen, ontmoeten elkaar voor het eerst in jaren. Brian probeert Stephen bij te staan, die volledig is ontspoord, en verslaafd is geraakt aan drugs. Stephen zal getuigen in de zaak tegen de priesters, waarmee zeer veel oud zeer wordt opgerakeld.

Op Kevin Reevey, nu 25, heeft het misbruik ook diepe geestelijke letsels achtergelaten. Hij weigert dan ook te getuigen tegen Lavin en de andere priesters. Lavin zelf is intussen met een Frans-Canadese vrouw getrouwd en heeft twee kinderen. Lavin ontkent alle beschuldigingen.

Lavin wekt bij de jury de indruk van een nette huisvader die onterecht beschuldigd is en desondanks een geslaagd gezinsleven heeft opgebouwd. Het contrast met de verslaafde labiele Stephen is enorm. Lavins advocaat breekt Stephen bij het getuigenverhoor verbaal tot de grond af en confronteert hem met het feit dat hij zelf op 16-jarige leeftijd een 7-jarig jongetje heeft misbruikt. Stephen pleegt hierop zelfmoord.

Kevin raakt hierdoor dermate onder de indruk dat hij besluit toch tegen Lavin te getuigen. In zijn verklaring vertelt hij hoe hij voor de eerste keer door Lavin in het zwembad was misbruikt en hoe hij vanaf dat moment “Lavins jongen” was. Hij vertelt dat hij Lavin “mama” moest noemen en hoe hij werd mishandeld als hij Lavins intimiteiten weigerde. Alle aanwezigen zijn geschokt, inclusief Lavins eigen vrouw.

Of Lavin uiteindelijk wordt veroordeeld blijft in het midden. In de laatste scène, na de verklaring van Kevin, vraagt zijn geschokte en geëmotioneerde vrouw hem of hij ook hun kinderen soms heeft misbruikt en laat vader Lavin alleen achter.

Dissociatie

Hallo allemaal,

Nu even geen zoektocht naar medelotgenoten van internaten, maar een vraag naar h/erkenning.

Sinds het moment dat ik misbruik werd, ben ik al stiller geworden en dat is tot op de dag van vandaag een probleem voor mij. Het voelt als een keurslijf wat mijn leven compleet in de greep heeft.
(Kleine tip van de sluier: ik ben van mijn 7de tot 9de misbruik door een pleegbroer. Dit is pas toen ik 16 was boven tafel gekomen. Ik heb er zo goed als (nog) geen herinneringen van. Deze leeftijden komen dus ook van papier af.)
Dat heeft meerdere oorzaken, maar om werkelijk te kunnen gaan verwerken, zal ik eerst bij het gevoel en de herinneringen moeten komen. En dát is nu net precies het probleem, ik kan mij bijna niks meer herinneren  van die tijd. Dissociatie was mijn oplossing om met de situatie om te kunnen gaan. Tot aan depersonalisatie aan toe.
Nog steeds hoeft er maar iets in een ruimte te gebeuren en ik ben compleet weg/afgeleid. Blijkbaar ben ik nog steeds op mijn hoede voor mogelijk gevaar. Ook in het maken van zinnen, kan ik halverwege al de weg kwijt zijn. Zeker wanneer het in workshop verband is en de ogen op mij gericht zijn, moet ik echt mijn best doen om erbij te blijven. Ik heb in de jaren al heel veel trucs geleerd om de schijn hoog te houden.
Maar het haalt mijn emoties en fysieke gevoelens weg. Alleen in een afgesloten ruimte, waar niemand binnen kan komen, en geen dingen kunnen veranderen, kan ik even op adem komen en mijn best doen om dichter bij gevoelens te komen.
Dankzij het fenomeen muziek heb ik emoties kunnen ‘oproepen’ of er even in wegdromen/dissociëren. Doordat ik alleen muziek hoorde en verder niks, kon ik me zo al afzonderen/beschermen voor de buiten wereld. Muziek is nooit een uitlaatklep geweest, maar een 2de taal, waarbinnen ik met anderen probeerde te communiceren. Maar later op het conservatorium was muziek ook techniek en daar werd ik op beoordeelt. Dat voelde weer alsof ik beoordeelt werd op wie ik was. Ik was ook bang om mezelf te laten zien, dus mijn techniek en kunnen kwam nooit uit de verf.
Want zoals een ieder zijn contradixies heeft, kun je er hier ook al een aantal hebben gelezen. Ik maak muziek, normaal willen mensen laten zien wat ze kunnen, maar voor mij hoopte ik altijd dat iemand het zou horen… Me zou begrijpen…
Maar goed, dat dissociëren is dus mijn grootste veiligheid geworden, maar het houd me wel van alles af. Keuzes maken, ik ben dan 9 van de 10 keer compleet blank in mijn hoofd. Delen… Hoe kun je dat wanneer je niet in staat bent je gedachtes vast te houden?
Ik probeer via onderwerpen over mezelf te vertellen. Muziek is zo’n onderwerp. Ik heb door aan mijn instrument te studeren, heel veel parallellen gezien/gemaakt met mijn persoon. En nog steeds zie ik ze. Dat neemt niet weg dat ik moet concluderen dat ook dit in het teken staat van het misbruik. Ik ben nood gedwongen in de muziek terecht gekomen. Waar (bijna) een ieder voor  zijn plezier er voor heeft gekozen, was er voor mij geen andere weg.
Ik kom nu slecht tot bijna niet bij mijn gevoelens/herinneringen en dat frustreert. Het maakt ook dat ik het probleem niet kan vast pakken en telkens weer bagatelliseer.

Zelfs nu ik dit schrijf en weet dat andere mensen dit gaan lezen, zit ik al wel behoorlijk in mijn hoofd. En werk ik veel meer uit structuren dan uit gevoel. Zo erg is het wel.

Dus de hele verwerking zit nog in zijn begin fase. Maar ik houd maar voor me dat wanneer ik graag wil dat ik straks kan delen, zal ik toch ergens moeten gaan beginnen/oefenen.
Binnen mijn werk heeft dit ook zoveel invloed, laat staat elke andere relatie. Zeker nu ik bezig ben om echt het probleem aan te willen pakken, is dit erg vervelend. Terwijl ik andere zo makkelijk keuzes zie maken, ben ik bang om wanneer ik iets van mezelf laat zien, compleet met de grond gelijk te worden gemaakt. Om wie ik ben…

Ik wil hier vanaf, dat moge hopelijk duidelijk zijn… Ik kon hier niet gemakkelijk wat over vinden op dit forum, maar ik zou graag misschien wat andere verhalen willen horen. Ook van mensen die het wel gelukt is om er weer bij te zijn… Adviezen enz…

Ik zou nog veel meer voorbeelden in het dagelijks leven kunnen noemen, maar zitten we hier morgen nog…

Maar ik hoop dat het duidelijk is geworden wat ik bedoel…

Succes een ieder waar die ook dan mee bezig is!

Groeten
Dirk

Sexueel misbuik door Br. Romuald van der Sanden St Aloysiusschool Maastricht 1960-1962

Ik ben Jan, 57 jaar en inmiddelds niet meer gehuwd en wil melding maken van sexueel misbruik in de jaren 1960-1962 door Br. Romuald van der Sanden. Dit gebeuren heeft voor mij onbewust een grote impact gehad voor mijn verdere leven en vooral de laatste 4 jaren sinds de berichten in de media kwamen waarna het door mij weggestopte leed in zijn volheid terug kwam en achteraf blijkt een grote rol heeft gespeeld in mijn huwelijks leven die is uitgemond in een scheiding.
Depressiviteit, gevoel van eenzaamheid en meestal niet begrepen worden, is aan de orde van de dag.
Tevens heb ik veel lichamelijke klachten die mogelijk een oorzaak vinden in mijn beangstigende en schokkende ervaringen van destijds en welke gegrift zijn in mijn geheugen.
Na een jarenlange worsteling heb ik 2 jaar geleden melding gemaakt bij de Politie en “Meldpunt Seksueel Misbruik RKK” en heb mij onlangs aangesloten bij “Groep Maastricht 2” die zich inzet voor een mediation traject met betrokken congregatie “Broeders Maastricht / de Beyard FIC”.
Ik hoop dat door deze melding en publicatie vele medeslachtoffers zich geroepen voelen om zich ook aan te melden en hun verhalen kwijt te kunnen.
Dit mag immers nooit meer gebeuren!!
Bij deze roepen we lotgenoten op te reageren of zij ook door de bewuste Br. Romuald zijn misbruikt.

misbruik binnen familie nog steeds taboe?

Ik ben sinds kort op deze site en wil toch nu al wat laten horen.

Ik heb veel gelezen hier en het valt me op dat juist misbruik binnen de familie(in mijn geval 10 jaar oudere broer ,8 jaar lang) niet zo vaak ter  sprake komt,en ik heb nu ik ouder wordt (63 jaar) heel veel behoefte om met mijn verhaal naar buiten te komen.Ik wil ook graag met mannen die de zelfde situatie meegemaakt hebben contact hebben en ervaringen en advies uit wisselen

Hoe moeilijk ik dit ook vind , geloof ik dat het nu de tijd is om de dingen uit te spreken en eindelijk eens tot een stukje verwerking te komen

Ook door de vele aandacht in de media en de commissie deetman en zo blijven de dingen bij mij voortdurend mijn gedachten beheersen

Mijn situatie is nu zo dat ik gescheiden ben,geen contact met familie  of eigen kinderen heb ,zware spchychische problemen heb ,minder valide ben en niet meer zelfstandig kan wonen

Ik wil nu eindelijk de neergang proberen te stoppen en omhoog te leren kijken

Misschien klinkt dit als  een zeur verhaal maar het komt wel recht uit mijn hart

Ik hoop dat ik nuttige reacties krijg en goede feedback

WODC: Veel problemen na seksueel misbruik in de kindertijd

WODC is het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum, meestal aangeduid met het acroniem WODC is een onderdeel van het Nederlands Ministerie van Justitie en is gevestigd in Den Haag.

Persbericht | 16-05-2012

Personen die in hun kindertijd seksueel misbruikt zijn door volwassenen rapporteren veel problemen op verschillende gebieden van functioneren, zowel direct na het misbruik als ook op langere termijn. Dat blijkt uit onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatie Centrum (WODC) dat 16 mei openbaar is geworden.
Onderzoeksmethode

In het onderzoek werd een overzicht gemaakt van de onderzoeksliteratuur over gerapporteerde problemen na seksueel misbruik (SKM) in de kindertijd. Dit werd gedaan door systematische overzichtsstudies over gerapporteerde problemen na seksueel kindermisbruik te verzamelen en samen te vatten. Op deze manier zijn de resultaten van tientallen studies en duizenden deelnemers op overzichtelijke wijze samengevoegd. Ook kunnen trends en relaties worden aangeduid, gezien de schaalgrootte van het gecombineerde onderzoek.
Definitie seksueel kindermisbruik

Over seksueel misbruik van kinderen werd in dit onderzoek gesproken wanneer sprake was van (elke) seksuele activiteit tussen volwassenen en minderjarigen (jonger dan 18 jaar).
Gerapporteerde problemen

In totaal werden 35 verschillende problemen na seksueel kindermisbruik onderzocht. Vierentwintig van deze problemen werden vaker gerapporteerd door slachtoffers van seksueel kindermisbruik in vergelijking met personen die niet seksueel misbruikt zijn. Voor negen verschillende problemen werd een gemengd resultaat gevonden (sommige symptomen van dit probleem werden vaker gerapporteerd door slachtoffers van SKM, sommige minder vaak) en voor twee problemen werd geen verschil gevonden in de mate waarin deze voorkwamen bij slachtoffers en niet-slachtoffers.
Functioneringsgebieden

Er werden vijf categorieën van functioneren onderscheiden waarop de gerapporteerde problemen zich voordeden. De gerapporteerde problemen werden onderverdeeld in vijf categorieën van functioneren. Het ging onder andere om 1. medische problemen zoals slaapstoornissen; 2. psychische problemen (bijvoorbeeld angststoornissen); 3. seksuele problemen (onder meer ‘handel’ in seks: seks in ruil voor geld, drugs of onderdak); 4. herhaling van geweld (opnieuw slachtoffer worden van seksueel misbruik op latere leeftijd) en 5. om andere problemen, zoals betreffende leerprestaties.
Problemen veelal onafhankelijk van kenmerken van misbruik

Er is tevens onderzocht of er omstandigheden/achtergrond kenmerken van het seksueel misbruik zijn die de ernst van de gerapporteerde problemen beïnvloeden. Uit deze analyses is gebleken dat er in de meeste gevallen geen specifieke omstandigheden zijn die de relatie tussen SKM en de gerapporteerde problemen beïnvloeden: de problemen van de slachtoffers van SKM worden ongeveer gelijk gerapporteerd over een groep van personen met een brede range van achtergrondkenmerken, onafhankelijk van verschillende kenmerken van het misbruik (aard, frequentie), onafhankelijk van kenmerken van het slachtoffer (leeftijd ten tijde van het misbruik, sekse) en onafhankelijk van methodologische kenmerken van de studies (manier van vaststellen van het SKM).
Conclusie

Slachtoffers van seksueel misbruik in de kindertijd rapporteren op verschillende domeinen van functioneren meer problemen dan personen die niet seksueel misbruikt zijn in de kindertijd. Deze problemen worden gevonden bij een brede groep van onderzochte personen, onafhankelijk van kenmerken van het misbruik.

Deetman bijna emotioneel

Voorzitter Deetman wijst met kracht van de hand dat zijn onderzoekscommissie opzettelijk informatie heeft achtergehouden uit het rapport over seksueel misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk. In een hoorzitting in de Tweede Kamer zei hij dat hij “bijna emotioneel” wordt van de suggestie dat er geschrapt is. “Dat zijn fantasieverhalen”, zei hij
Castratie

Het ging daarbij met name om een verhaal in NRC Handelsblad over castratie van een jongen, die eerder seksueel was misbruikt. De jongen deed aangifte van misbruik door een pater en kwam later in een katholieke psychiatrische inrichting terecht, waar tot castratie werd besloten. Deetman vindt dat er geen verband tussen het misbruik en de castratie kon worden aangetoond. De commissie gaat niet speculeren over dingen op het terrein van de psychiatrie en heeft gepleit voor nader onderzoek op dat punt.
Marijnen

“De commissie baseert zich op feiten en die hebben we zorgvuldig weergegeven en we doen niet aan interpretatie”, zei Deetman. De commissie is in het rapport bewust ook niet ingegaan op de suggestie dat oud-premier Marijnen een rol heeft gespeeld bij een gratieverzoek voor een broeder die voor ontucht was veroordeeld. De commissie heeft dat wel onderzocht, maar geen aanwijzingen gevonden dat het klopt.
Integriteit

Deetman zei dat het wel lastig voor zijn commissie wordt om vervolgonderzoek te doen, als aan zijn integriteit wordt getwijfeld. De Tweede Kamer benadrukt dat de integriteit van Deetman niet ter discussie staat. Maar verschillende Kamerleden vinden dat je wel kritische vragen kunt stellen, zonder te zeggen dat de commissie niet integer is.

Verpleger België misbruikt tientallen jongens

BRUSSEL – Een 53-jarige Belg, een psychiatrisch verpleger, wordt verdacht van seksueel misbruik van tientallen jongens.

Op de computer van de man stonden tien miljoen bestanden kinderporno.

De man uit Asse, vlakbij Brussel, maakte slachtoffers in België, maar ook in Polen en Brazilië. De verpleger zit al sinds eind januari vast, maar Belgische media brachten de zaak woensdag aan het licht.

De Belgische politie kwam de man op het spoor na een tip van de Braziliaanse politie. Die had om de uitlevering van de verpleger gevraagd, omdat hij tijdens een vakantieverblijf kinderporno had gemaakt.

Acht Braziliaanse misbruikte jongens deden aangifte maar de Belg wist naar zijn eigen land te vluchten.

De politie vermoedt dat het misbruik van Belgische jongens vooral in de jaren ’80 en ’90 plaatsvond. De politie roept collega’s in het land op foto’s van kinderen en Belgische interieurs te bekijken in de hoop dat de kinderen worden herkend.

Een deel van de kinderporno die werd aangetroffen op de computer van de man, maakte de Belg zelf. Op sommige foto’s en video’s is de man ook te zien terwijl hij jongens misbruikt. De slachtoffers waren ten tijde van het misbruik tussen de 8 en 16 jaar oud, zo vermoedt de politie.

De man werkte bij het katholieke psychiatrisch ziekenhuis Sint-Alexius van de Broeders van Liefde in Grimbergen.

Orphans, Eveline Hofer

Orphans, Dublin, 1966   foto Eveline Hofer

Man in Westkapelle misbruikt 100 tienerjongens

WESTKAPELLE – Het Openbaar Ministerie denkt dat een van ontucht verdachte man uit Westkapelle veel meer slachtoffers heeft gemaakt dan tot nu toe bekend was.

De 60-jarige man werd in september door justitie gearresteerd, nadat er twee aangiftes tegen hem waren gedaan. Uit verklaringen van de verdachten zou blijken dat hij zo’n 100 tienerjongens seksueel heeft misbruikt, zo meldt Omroep Zeeland.

Het misbruik zou zich de afgelopen 30 jaar voornamelijk in Westkapelle hebben afgespeeld. Volgens het OM zou de man met jongens van 14 tot en met 17 jaar seksuele handelingen hebben verricht. Dat zou midden jaren 90 en in de periode 2006-2010 gebeurd zijn.

De man wordt onderzocht in het Pieter Baan Centrum. Hij moet donderdag voorkomen in een pro-formazaak in Middelburg. Over de identiteit van de twee slachtoffers die aangifte hebben gedaan, doet het Openbaar Ministerie geen mededelingen. Het is niet bekend of het om minderjarigen gaat en wanneer het misbruik zou hebben plaatsgevonden.

Dit artikel komt uit de telegraaf

24 Maanden: Nieuwe publicatie Roel Verschueren

24 maanden

over geloof, bisschoppen, congregaties, de paus

en slachtoffers van 50 jaar seksueel misbruik in de kerk

 


zonder voorwoord noch nawoord
Nu als gratis PDF download
of in de Ibook-Store gratis te downloaden of
als interactief iBook voor iPad (135 Pagina’s)