Pianist – hoe muziek mijn leven redde

Een opmerkelijk, misschien wel geniaal boek is het onlangs in Nederland uitgegeven boek van de pianist James Rhodes (1975). Nederlandse titel “Pianist” ondertitel “hoe muziek mijn leven redde.” Rhodes had aanvankelijk een goede baan in de City van Londen maar belandde ten gevolge van een verleden van seksueel misbruik (de gymleraar op de basisschool misbruikte hem vele jaren) in een psychiatrische inrichting. Een kliniek waar hij, ondanks strenge bewaking, een poging tot zelfdoding deed.
Na een moeilijke en zware weg besloot Rhodes zijn hart te volgen en musicus te worden. Hij had op 18-jarige leeftijd al een beurs aangeboden gekregen voor een pianostudie aan een conservatorium maar had die niet aangenomen. Momenteel is Rhodes een gevierd pianist en tv-presentator. Kenmerkend bij zijn concerten is dat hij niet kil en zakelijk op het podium plaatsneemt maar dat hij casual gekleed concerteert om tussen de muziekstukken door ook uitleg te geven over de muziek die hij speelt.

Geniaal is het boek. Het is niet zomaar een boek waarin misbruik en de gevolgen ervan beschreven worden. Ja, dat is het ook… maar het boek is meer, het is ook interactief.
De indeling van het boek is niet in hoofdstukken, maar in “tracks”. De tracks hebben een verwijzing naar een klassiek muziekstuk. In de inleiding van een hoofdstuk/track verklaart Rhodes de componist en de wijze hoe de componist tot het schrijven van het betreffende muziekstuk is gekomen. Vervolgens volgt het verhaal dat Rhodes in het hoofdstuk aan de orde wil laten komen. Bij het boek is een internetlink naar een Spotify pagina waarop de diverse tracks in de volgorde van de hoofdstukken/tracks zijn terug te vinden.
Bij het lezen van het boek was het voor mij opmerkelijk hoe de diverse muziekstukken het –ingrijpende- verhaal van Rhodes ondersteunt.
Zoals hij tijdens zijn concerten praat over de stukken die hij speelt, vertelt waarom hij de stukken gekozen heeft en wat ze voor hem betekenen zo zijn de soundtracks bij de hoofdstukken in een boek. “…Zo ongeveer als een chic restaurant dat bij elke gang een bijpassende wijn aanbeveelt, zo wordt elk hoofdstuk vergezeld van een bepaald muziekstuk…”

Rauwe taal Rhodes schrijft op eerlijke en open wijze met niets verhullend taalgebruik gelardeerd met af en toe zwartgallige humor over de demonen die hij weerstond en overwon o.a. door zijn muziek. Hij is daarin eerlijk waarbij hij ook op realistische wijze naar zichzelf weet te kijken. In zijn schrijven is hij geniaal, soms bruut dan weer ontroerend openhartig of wreed naar zichzelf of de wereld of de dader die hij in de ander of de situatie ontmoet.

Het boek Track 1 en Track 20 vormen het eerste en laatste hoofdstuk van het boek. Het zijn de Goldberg variaties van Bach, liefst in de versie van zijn favoriete musicus Glenn Gould. De muziek van Bach, opgebouwd in bijna mathematische structuur zijn er om structuur te brengen in het leven van Rhodes. Een leven dat door het misbruik van de gymleraar totaal uit structuur is gegooid.
Track 4 Bach-Busoni, Chaconne door hemzelf gespeeld op piano. Daarbij: “Het seksueel misbruik hield vijf jaar aan. Tegen de tijd dat ik tien was en daar van school ging, was ik veranderd in James 2.0, de robotversie. In staat om mijn rol te spelen, gevoelens van empathie te stimuleren en vragen op gepaste wijze te beantwoorden. Maar ik voelde niets, had nergens vertrouwen in en was voorgeprogrammeerd met een hele zooi gestoorde fabrieksinstellingen: een psychopaatje in de dop. Maar te midden van dat alles overkwam me iets waarvan ik zeker weet dat het mijn leven heeft gered. Twee dingen in mijn leven waarvan ik zeker ben: de liefde voor mijn zoon [Jack] en de liefde voor muziek. En met muziek kwam ik in aanraking –kom er maar in, sentimentele X-factor-violen- toen ik zeven was. De klassieke muziek, om precies te zijn. En dan vooral Johan Sebastiaan Bach. En als ik dan echt in details moet treden: zijn Chaconne voor soloviool in d-klein BWV 1004…”
“Track 5 verhaalt over zijn eigen leven dat doet hij aan de hand van Beethoven, Pianosonate nr. 32 opus 111 – tweede deel. Beethoven: “… stokdoof, creperend van de pijn, een emotioneel wrak, componeert hij in 1822, een paar jaar voor zijn dood, zijn 32e en laatste pianosonate. Twee delen, in plaats van de gebruikelijk drie of vier, muziek die het niveau van het gewone menselijk bestaan ontstijgt en ons naar een hoger plan tillen. (…) Dit was geen muziek voor God of vorstenhof; het draaide om gevoelens, om de blik naar binnen, om het mens-zijn. Beethoven voerde die strijd elke dag van zijn leven.”
Vervolgens beschrijft Rhodes over zijn leven met angst (ik word beheerst door honderdduizend vormen van angst), zelfhandhaving (als je bent misbruikt, ben je de rest van je leven iemand die zich weet te handhaven) en schaamte (schaamte garandeert dat je blijft zwijgen)
Wonderlijk eerlijk is hij -en dat raakte mij- als hij schrijft:
“Je kunt nog zo hard ‘het is jouw schuld niet!’ tegen ze roepen, net als in de film Good Will Hunting. Je kunt evengoed beweren dat de lucht groen is. De enige manier waarop je zo’n slachtoffer kunt bereiken, is door zielsveel van hem of haar te houden en dat halsstarrig te blijven doen, al is het maar van een afstandje, om zo hun overtuigingen een klein beetje aan het wankelen te brengen. En dat is een opgave die de meeste mensen eenvoudig niet kunnen opbrengen. Ze hebben er de energie en het geduld niet voor (…) Ja, ik ben veel dingen tegelijk. Ik ben musicus, man, vader, klootzak, leugenaar en oplichter. Maar inderdaad, in de eerste plaats ben ik iemand die zich schaamt.”
Track 10 – Franz Liszt – Totentanz. Over de geboorte van zijn zoon: “Hier nog een waarschuwing voor de slachtoffers van seksueel misbruik. Het is kennelijk heel gebruikelijk dat je compleet op drift raakt als je kind de leeftijd nadert die jij had toen het misbruik begon. Ik wist dat niet. Mijn psyche wel. Het overviel mij compleet. Er zat iets in mij dat al klauwend wanhopig vocht om naar buiten te komen, en ik kon het onmogelijk nog in bedwang houden. Het voelde alsof mijn hoofd een computer was die overbelast raakte en simpelweg explodeerde.” Rhodes is in wanhoop toen tot zelfbeschadiging gekomen. Een bijna dodendans beschrijft hij. Het podium met de muziek van Bach op de 88 toetsten van het Steinway-klavier worden na een zware en lange tijd dan zijn –therapeutische- redding.

Resume Móét je dit boek kopen of lezen? Nee! Maar….
Voor wie het aandurft om in de wereld te kijken van de mens die op jonge leeftijd misbruikt is én die een uitweg heeft gevonden in de helende kracht van muziek, dan is dit boek zeker de moeite waard.
Voor hulpverleners, artsen, therapeuten, mantelzorgers, vrienden, die niet snappen wat de misbruikte mens doormaakt en nog steeds opmerkingen durven te maken als “ja maar, het is nu toch lang geleden…” of “je was zeker in trek bij die ander…” of “nou James, je was ook wel een ontzettend mooi jongetje…” (blz. 77) biedt dit boek een blik in die mens.
Om begrip te kunnen tonen, om nabij te kunnen zijn. James Rhodes was een mens die het had getroffen dat er enkele mensen (een bevriend echtpaar en een “weldoener”) als vrienden waren. Mensen die in hem geloofden en die de nek durfden uit te steken om mét hem te leven en hem nabij te zijn.
Voor de therapeuten van de psychiatrische instellingen die nog steeds menen dat de isoleercel helend kan zijn. Rhodes kreeg daar op illegale wijze een iPod in handen waardoor hij naar Bach kon luisteren.
Voor jou, slachtoffer/overlevende van misbruik, dat je net als ik [recensent] dit verhaal kan lezen en kunt ontdekken “dus ik ben niet gek.” Dat jouw fysieke en psychische klanten een herkomst hebben. Rhodes schrijft “ik draag de littekens letterlijk in en buiten mij.”

De Huffington Post schrijft: “een onmisbaar boek.”
Ik zeg: mee eens!

Boekgegevens:
James Rhodes -2014
Oorspronkelijke titel Instrumental
Uitgeverij Canongate Books Ltd., Edinburgh
Nederlandse vertaling Paul van der Lecq en Frank Lekens
Nieuw Amsterdam Uitgevers.
ISBN 978 90 468 1796 4
www.nieuwamsterdam.nl/jamesrhodes

50.000 bezoekers in 2015

peterjohnschoutenBeste lezer,

Op vrijdag elf december kwam hier, op seksueelmisbruik.info, de 50.000e bezoeker van dit jaar langs! Dit jaar is het ook vijftien jaar geleden dat ik deze site heb opgezet als informatiebron voor mannen en om mijn hulpverleningspraktijk onder de aandacht te brengen.

15 JAAR seksueelmisbruik.info

2015: 50.000 bezoekers

Het bezoekers aantal loopt op, vorig jaar waren het er 42.000.

Ik vind het geen goed teken dat zoveel mensen op zoek zijn naar informatie over seksueel misbruik.

Maar het bevestigt wel wat ik al jaren vermoed: seksueel misbruik komt op de kaart en is veel meer voorkomend dan we vermoeden.

Seksueel misbruik is verwoestend

De reacties zijn vaak: “ik kom thuis”, “eindelijk de juiste informatie gevonden”

Hoewel deze website is opgezet voor mannen herkennen veel vrouwen zichzelf ook in wat beschreven staan.

Naast de vele verhalen worden de bladzijden over traumaseksualiteit en de psychische dwarslaesie het meest aangeklikt.

Peter John Schouten, december 2015

 

Nabij zijn …

Als we trauma’s tot iets van een hogere orde maken, iets wat niet verwoord kan worden, dan kunnen de overlevenden geen kant op, dan zullen ze nooit het gevoel hebben dat ze werkelijk worden begrepen… Je bewijst mensen geen respect door te zeggen: “ik vind het onvoorstelbaar wat jij hebt doorgemaakt.”
Luister in plaats daarvan naar hun verhaal en probeer je voor te stellen dat je erbij was, hoe pijnlijk of ongemakkelijk dat ook voelt.

Phil Klay, veteraan van het US Marine Corps
[citaat in James Rhodes, pianist]

Mart Brok schrijft boek over seksueel misbruik in katholieke kerk

Nieuw-Amsterdam – Schrijver, dichter en oud-stadsdichter van Coevorden Mart Brok heeft een boek geschreven over seksueel misbruik in de rooms-katholieke kerk: ‘Zuigend Graf’.

Hij reikt zondag 22 november het eerste exemplaar uit aan dominee Alexander Veerman.

Veerman is landelijk bekend vanwege zijn werk binnen de problematiek van seksueel misbruik. Via de IKON is hij bereid gevonden om aanwezig te zijn bij dit belangrijke moment voor de schrijver Mart Brok. In zijn jeugd is de schrijver misbruikt op het Klein Seminarie in Oosterhout. In zijn leven daarna zijn daarvan de sporen duidelijk terug te vinden. Toen enige jaren geleden bleek dat seksueel misbruik binnen de RK Kerk veelvuldig voor kwam heeft hij de pen opgevat en zijn, veelal weggemoffelde, herinneringen in dichtvorm opgeschreven.

De kunstenaars Myrte van Dijk ( Kumy) en Sé van Weert hebben een installatie gemaakt naar aanleiding van seksueel misbruik. Deze zal geëxposeerd worden tijdens de doop van de bundel.

Mart Brok nodigt iedereen uit om dit moment met hem te ‘vieren’. Er zullen gedeelten uit de bundel worden voorgedragen en ook Esther Veerman, de vrouw van Alexander, zal vertellen over haar werk met mensen die slachtoffer zijn geweest van seksueel misbruik.

De uitreiking vindt 22 november plaats bij de Taalwerkplaats in Nieuw-Amsterdam om 15.00 uur.

Verdere informatie: www.taalwerkplaatsdrenthe.nl.

Dit doet seksueel misbruik met je brein

hersenenUit psychologiemagazine.nl november 2015 door E.Oden (edwin)

Misbruikslachtoffers in de jeugdzorg krijgen tot en met februari 2017 om een claim in te dienen, stond vanochtend in de Volkskrant. De commissie die de claims beoordeelt, zegt geraakt te zijn door de vernietigende uitwerking van het misbruik op de levens van slachtoffers. Wat doet misbruik met je brein?
Misbruik beschadigt het brein Misbruik beschadigt het brein
Seksueel misbruik laat littekens na in het zich ontwikkelende kinderbrein, zo wordt steeds duidelijker uit onderzoek. Hoe ernstiger het misbruik, hoe groter de schade op volwassen leeftijd in het brein blijkt te zijn. Vooral als kinderen niemand hebben bij wie ze zich veilig voelen, zijn hun hersenen kwetsbaar voor de impact van een traumatische ervaring als seksueel misbruik.

Een kind dat wordt misbruikt, maakt grote hoeveelheden stresshormonen aan. Het hormoonsysteem raakt daardoor ontregeld en hersencellen worden beschadigd of sterven zelfs af. Zo zijn de cortex en het corpus callosum – de verbinding tussen de beide hersenhelften – vaak dunner bij volwassenen die als kind seksueel zijn misbruikt. Dat kan leiden tot meer moeite met leren, concentreren, focussen en plannen.

Gelukkig kunnen therapie, goede ervaringen met anderen en zelfreflectie veel ten goede keren, zo blijkt uit onderzoek. In 2002 ontdekte de Amerikaanse psycholoog Glenn Roisman bijvoorbeeld dat mensen die als kind seksueel waren misbruikt, op latere leeftijd beter functioneerden wanneer ze in staat waren het misbruik als onderdeel van hun leven te accepteren en het van een betekenis te voorzien; vaak is dat ook waar in therapie naartoe wordt gewerkt.

Ook dieper gelegen hersengebieden die te maken hebben met geheugen en emoties – de hippocampus en de amygdala – kunnen worden aangetast. Dit zou kunnen verklaren waarom slachtoffers van seksueel misbruik meer moeite hebben met hechting en het reguleren en benoemen van hun emoties, vaker last hebben van geheugenverlies en nare herbelevingen, en eerder geneigd zijn zich tijdelijk af te sluiten voor wat er om hen heen gebeurt.

Door de toename van de stresshormonen gaan bepaalde genen ook anders werken, met als gevolg dat de productie in de hersenen van sommige boodschapperstoffen als serotonine en dopamine drastisch wordt beïnvloed. Dat zijn stofjes die zorgen dat we kunnen genieten van dingen en toenadering zoeken tot anderen; mensen die als kind zijn misbruikt, hebben daar vaker moeite mee. Ze hebben ook een grotere gevoeligheid voor verslaving aan drugs en alcohol, meer problemen met relaties en een grotere kans op depressie en persoonlijkheidsstoornissen.

Jeugdtrauma leidt tot ‘emotionele littekens’


Wie in zijn jeugd misbruikt of verwaarloosd is, heeft op volwassen leeftijd meer kans op een angststoornis of depressie.

Leiden

Jacqueline Hovens, psychiater in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) deed onderzoek onder bijna 3000 patiënten. Ze ontdekte dat mensen die in hun jeugd seksueel misbruikt, fysiek mishandeld, emotioneel misbruikt en emotioneel verwaarloosd zijn ‘emotionele littekens’ hebben die op volwassen leeftijd vaker tot angst en depressie leiden. Vaker zelfs dan bijvoorbeeld bij mensen die in hun jeugd te maken hebben gehad met traumatische gebeurtenissen als een scheiding, het overlijden van een familielid of een uithuisplaatsing. Tenzij dat natuurlijk gepaard ging met misbruik of verwaarlozing. Hovens merkte verder dat de angststoornis en depressie chronischer is dan bij anderen. De groep emotioneel misbruikten en emotioneel verwaarloosden loopt het grootste risico, bleek uit het promotieonderzoek. Het gaat dan om kinderen die structureel gekleineerd of gechanteerd zijn of geen liefde of aandacht hebben gekregen. Hovens pleit voor meer bewustwording en preventie.

‘Naar schatting wordt ruim 10 procent van de kinderen emotioneel verwaarloosd. Probleem is dat het vaak niet zichtbaar is en patiënten, maar ook therapeuten, het lastig vinden om te bespreken.’

De Leidse psychiater hoopt dat er meer openheid over jeugdtrauma’s komt, zodat er beter behandeld kan worden. ‘Mensen met een jeugdtrauma hebben vaker moeite hun emoties goed te reguleren, wantrouwen hun omgeving meer en denken negatiever over zichzelf. Naast de depressie behandelen, moet je daar ook proberen iets aan doen.’
En ze hoopt op hulp aan de ouders. ‘Ouders verwaarlozen of mishandelen hun kind vaak uit onmacht of omdat ze zelf getraumatiseerd zijn. Bovendien moet de vicieuze cirkel doorbroken worden.’

Bron: Spohia Geuze – Nederlands Dablad dd 3 november 2015
Meer: http://www.medicalfacts.nl/2015/11/02/jeugdtrauma-leidt-tot-emotionele-littekens/

Onafhankelijk meldpunt voor misbruikte boeddhisten

Vanaf vandaag is er een onafhankelijk meldpunt meldpuntbg.nl voor slachtoffers van seksueel misbruik binnen de boeddhistische gemeenschap. Oprichter is de stichting die ook het Meldpunt Kinderporno op Internet beheert, waar jaarlijks 30.000 meldingen binnenkomen.

Eén van de donateurs is de Thaise Buddharama Tempel in Waalwijk. Een andere is de Boeddhistische Unie, het aanspreekpunt van de overheid voor de 50.000 tot 65.000 boeddhisten in Nederland.

Aangifte
Volgens directeur Ada Gerkens van de stichting is het nieuwe digitale meldpunt een reactie op de berichten op het seksueel misbruik onder boeddhisten. “In de eerste plaats willen wij slachtoffers en hun omgeving een plek bieden om hun verhaal te doen. Aan de hand van de meldingen die binnenkomen, zullen wij de aard en de omvang van het probleem in kaart brengen. Als dat duidelijk is, hebben wij de ervaring en de expertise om goede adviezen te geven aan betrokkenen. Doel is uiteindelijk natuurlijk om verder misbruik zo veel mogelijk te voorkomen.”

Slachtoffers kunnen via de website van het meldpunt een telefonische afspraak maken of het misbruik melden via een webformulier. Gerkens: “Daarna zijn er diverse mogelijkheden. Wij kunnen doorverwijzen naar de juiste personen of instanties, maar ook informatie geven over het doen van aangifte bij de politie.”

Het gaat volgens Gerkens om het eerste meldpunt wereldwijd voor boeddhisten die met misbruik te maken hebben gehad. Toch zijn er ook in onder meer de VS en Thailand veel schandalen geweest rond boeddhistische leraren en monniken.

Minderjarig
Afgelopen mei publiceerde de nos [http://nos.nl/artikel/2037462-seksueel-misbruik-bij-boeddhisten-in-nederland.html] over seksueel misbruik in boeddhistische kring. Daarbij ging het onder anderen om de Thaise monnik Mettavihari, die zich vanuit de Waalwijkse tempel in de jaren 70 en 80 schuldig maakte aan misbruik van jonge mannelijke leerlingen. Verschillende slachtoffers waren minderjarig. Ook meldde zich een man bij de NOS die zegt in die periode als 12-jarige buurjongen door Mettavihari te zijn misbruikt.

Nadat de monnik uit de tempel was weggestuurd, ging hij tot zeker 1995 elders in het land door met het lastigvallen van zijn leerlingen. In totaal hebben zich inmiddels tussen de twintig en dertig slachtoffers op diverse plaatsen gemeld. Er blijven nieuwe gevallen opduiken. Zo kreeg Toine van Beek, de voorzitter van de tempel in Waalwijk, een melding van een man die ten tijde van het misbruik 14 of 15 was.

Trauma

Nadat het nieuws over het misbruik door Mettavihari naar buiten was gekomen, bood Van Beek namens de tempel excuses aan. Later organiseerde hij op verzoek van de betrokkenen een slachtofferbijeenkomst in de tempel, die door vijf mensen werd bezocht.

Het tempelbestuur heeft verschillende redenen om het meldpunt financieel te ondersteunen, zegt Van Beek. “Waarschijnlijk lopen er nog veel mensen rond die zijn misbruikt door Mettavihari of andere boeddhistische leiders. Die mensen moeten geholpen worden met het trauma dat ze hebben opgelopen.”

Bron: http://nos.nl/artikel/2066574-onafhankelijk-meldpunt-voor-misbruikte-boeddhisten.html

Informatieavond in Gouda 22 januari 2016

Informatieavond in Gouda!

Impact van seksueel misbruik bij jongens en wat de gevolgen zijn op het leven van een man.

Vrijdagavond 2 oktober is er een informatieavond geweest over seksueel misbruik bij jongens. Het was een bijzondere avond. Er was een veilige sfeer en hebben gesproken over het herstel van de schade. Het was een hoopvolle avond.

In de media komt seksueel misbruik steeds vaker onder de aandacht.
Iedereen vindt misbruik heel erg, maar wat is er zo erg aan? Er is niet veel kennis over de schade die ontstaat, wat de gevolgen zijn en over het verwerkingsproces.
Deze informatieavond geeft u meer duidelijkheid over de gevolgen van seksueel misbruik maar ook wat er nodig is om het misbruik achter u te laten.
De avond is bedoeld voor mannen en hun partners , vaders en moeders waarvan de zoon werd misbruikt, betrokken familieleden, getuigen en andere betrokkenen.
Ook hulpverleners die zich meer willen verdiepen in dit onderwerp zijn welkom.
Tijd: vrijdagavond 22 januari 2016 van 19:30 tot 22:00 uur (inloop vanaf 19:00 uur)
Plaats: Gebouw “De zelfmakers” Nieuwe Gouwe Westzijde 3A Gouda
Voorwaarde: aanmelding via het contactformulier van de website www.metcompassie.com
Kosten: 10 euro
Presentatie: Cor van Haaften

Centrum voor mannelijke slachtoffers seksueel misbruik opent in Zweden

In een ziekenhuis in Zweden is deze week een afdeling geopend waar alleen mannelijke slachtoffers van seksueel misbruik terecht kunnen.

Södersjukhuset is een van de grootste ziekenhuizen in Zweden. Het had al een centrum voor vrouwen en meisjes die slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik.

“We zijn blij dat we nu eindelijk een eerste kliniek kunnen openen voor verkrachte mannen, na de kliniek voor vrouwen”, zegt Rasmus Jonlun, woordvoerder van de liberale partij, die campagne voerde voor het centrum.

Hij denkt dat het centrum wereldwijd het eerste is dat uitsluitend is bedoeld voor mannelijke slachtoffers. In Zweden waren in 2014 370 zaken van seksueel misbruik van jongens of mannen.

“We weten niet hoeveel mensen gebruik zullen maken van het centum, maar we weten wel dat er veel mannen zijn die dergelijke dingen meemaken, maar dat ze geen hulp zoeken.”

 

zie nu.nl

Dader kindermisbruik is vaker dan gedacht familie

Bij kindermisbruik is de dader in 38 procent van de gevallen een familielid van het slachtoffer. Dat is vaker dan tot nog toe werd gedacht.

Dit wordt duidelijk na een onderzoek van de Nationaal Rapporteur Seksueel Geweld tegen Kinderen naar zevenhonderd vonnissen van misbruik in 2012 en 2013.

Bijna een kwart van de daders is een ouder, broer of stiefbroer. In dertien procent van de gevallen gaat het om ‘tweedelijns familie’, zoals een opa of oom.

Vaak wordt gedacht dat het gevaar van buitenaf komt, zegt nationaal rapporteur Corinne Dettmeijer. “Van de enge, onbekende man in de bosjes. Maar het gevaar komt juist vaak van heel dichtbij, soms zelfs van de allernaaste familie.”

 

Beter signaleren

Dettmeijer pleit voor meer aandacht voor het signaleren van misbruik binnen de familiekring, aangezien slachtoffers van misbruik door een bekende vaak pas veel later aangifte doen dan wanneer een onbekende in het spel is. Het complete onderzoek wordt begin volgend jaar gepresenteerd.

De nationaal rapporteur vindt dat er meer aandacht moet komen voor het signaleren van misbruik binnen familiekring. Slachtoffers doen doorgaans pas later aangifte als de misbruik wordt gepleegd door een bekende. Bij misbruik door een onbekende doen ze gemiddeld binnen tien dagen aangifte, bij een familielid of naaste duurt het vaak acht maanden.

Ook wordt er vaak helemaal geen aangifte gedaan, zodat het onduidelijk is hoe vaak deze vorm van  misbruik precies voorkomt in Nederland.