Alle Blog Artikelen

Oranje kazerne: Defensie liet steken vallen

Defensie liet steken vallen bij de interne aanpak van misstanden op de kazerne

Gebrekkige hulpverlening, interne onderzoekcommissie die niet onafhankelijk was (ik had niet anders verwacht van een interne onderzoekcommissie), documentatie die niet compleet is, sommige klachten die niet onderzocht zijn, etc. etc. zo bericht de commissie Giebels. Deze doet onderzoek naar de sociale veiligheid in die kazerne na klachten van seksueel misbruik.

Ik denk dan: weer een meldpunt, weer een onderzoekcommissie, weer een “onafhankelijk” onderzoek, weer beschadigende aanpak van slachtoffers, weer een doofpot van misbruik. Het ene onderzoek na het andere.

Uit welke hoek komt de volgende klapper? Leger des Heils ? Daar kondigde zich al iets aan. Scouting? Moet je je niet over verbazen. Zeilscholen of zomerkampen? Goed mogelijk. Al weet je het nog niet precies waar het vandaan komt: je weet dat er weer een komt !

En wat doen we ermee? Nog maar een meldpuntje en doe maar weer een commissietje? Met aan het hoofd weer een prima opgeleid wetenschappertje die zich dat onderzoekje op zijn cv-tje kan schrijven?

Of gaan we het nu eindelijk eens aanpakken alsof we echt de onderste steen boven willen halen over wat er toch in onze maatschappij aan de hand is. Naar het voorbeeld van Australië misschien? Waar de overheid het besluit nam een samenleving-breed onderzoek te starten en daarin niemand te ontzien. Ook zichzelf niet.

Wijsheid van de dag:

“De onderste steen komt niet boven, want dan stort de hele Nederlandse overheid in”

Over ritueel misbruik

Ik vind het erg lastig om hier iets zinnigs over te zeggen.

Satanisch ritueel misbruik is iets dat aan het licht gebracht dient te worden, en snel ook. Het bestaat en komt voor in alle lagen, maar met name de hogere van de samenleving.

Ik ben bereid om deze gigantische beerput open te trekken, maar ik heb medestanders nodig die er hetzelfde als mij over denken. Daarbij dien ik wel te vermelden dat de verwerking (voor zover je daarvan kunt spreken) van mijn eigen rituele misbruik nog in de kinderschoenen staat.

Ik voel me echter heel erg sterk en ik ben ervan overtuigd dat, mits wij er nu mee naar buiten komen de toekomstige generaties hier voordeel bij kunnen hebben.

Laten we stoppen met collectief ontkennen en ervoor kiezen om dit open te gooien, hoe zwaar het onderwerp ook is.

Laten we onze angsten overboord gooien en opkomen voor de onderdrukte levens van vele kinderen.

Het is onze taak om hier iets aan te veranderen, door middel van bewustwording, door middel van het gesproken woord, door middel van erkenning en door middel van dit bericht, we moeten ons hard maken voor een samenleving waarin dit niet plaats mag vinden maar eerst moeten we erkennen dat het bestaat.

Ik ben kwaad, kwaad op mijn daders maar nog veel bozer op de maatschappij die hier liever niets vanaf wilt weten. Dat moet stoppen. Zolang de media hier geen aandacht aan schenkt zal het altijd een omstreden onderwerp blijven. We moeten met harde bewijzen en feiten komen. De verhalen van duizenden mensen.

De details liegen er niet om, ze komen overeen en zoiets verzint men niet, kan ik uit eigen ervaring vertellen.

We moeten op onderzoek uitgaan want er speelt zoals hierboven ook al beschreven veel en veel meer dan dat wij daadwerkelijk weten.

Ik realiseer me goed dat ik met dit bericht haatreacties of erger nog de ontkenning van de mensen me op de hals kan halen. De overheid zal er alles aan doen om dit uit het reguliere nieuws te houden, dat blijkt uit het feit dat ze dat altijd hebben gedaan… Dit zegt natuurlijk wel iets…

Ik vertrouw het voor geen 5 cent al weet ik niet exact wat ik wel en niet moet geloven. Ik vertrouw de machthebbers in dit land voor geen meter dat is zeker maar of ze daadwerkelijk een dikke vinger in de pap hebben bij het leed dat ritueel misbruik heet weet ik niet.

Het is wel opvallend dat, ondanks vele bekentenissen, getuigenissen en verhalen van mensen die dit hebben doorstaan er nooit iets over in de krant staat of op het nieuws komt, er klopt iets niet…

In mijn geval was het een soort van cult/sekte, vermoedelijk satanisch van aard maar ik kan me nu geen concrete flashbacks voor de geest halen waarin wereldleiders een rol speelden.

Ik heb het hele verhaal nog niet compleet dus ik begin binnenkort aan een vernieuwde reconstructie van het hele gebeuren, dit gaat waarschijnlijk veel oproepen qua emoties en andere dingen maar het is noodzakelijk willen we de collectieve ontkenning loslaten en een beter milieu begint uiteindelijk bij jezelf dus ik moet mezelf doordringen van het hele gebeuren en dat is een hele kluif als mensen je alleen maar vragend aankijken wanneer je de term ritueel misbruik ergens laat vallen.

De collectieve onwetendheid/ontkenning moet worden aangepakt, ik begin bij mezelf, en jij?

Lars Roumen

Slachtoffers spreken: ontmoetings- en actiedag 2e paasdag Geertekerk Utrecht

De slachtoffers van seksueel misbruik zijn nu aan de beurt om aan de overheid, justitie, wetenschap en hulpverlening duidelijk te maken wat werkelijk nodig is voor heling.

Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

Seksueel misbruik bestaat
Seksueel misbruik is niet van gisteren. Sterker nog, kindermisbruik en seksueel geweld tegen volwassenen neemt nog steeds toe! We willen er met z’n allen niet aan, maar seksueel misbruik bestaat en komt op grote schaal en in alle lagen van de samenleving voor.

We hebben te lang de andere kant op gekeken. Wetenschappers vertelden ons dat ons geheugen onbetrouwbaar is. Justitie eiste bewijzen. Hulpverleners bagatelliseren met goedkope therapie of hadden smoezen om er niet mee aan de gang te gaan. Daders worden beschermd of als het niet anders kan, juist helemaal verbannen.

Seksueel misbruik wordt zichtbaar. Een collectief geheim wordt doorbroken.
Dit “collectieve NEE”: de ontkenning, het negeren, het bagatelliseren wordt een beetje JA. Elke dag weer nieuwe verhalen. In volgorde: in de families, RK-kerk, voetbal, leger, IOC-NSF, entertainment industrie, theateropleidingen, Jehova’s getuigen, hulpverleners bij o.a. Oxfam, Artsen zonder grenzen, Plan (v/h Foster Parents Plan) en Rode Kruis.

De nieuwe aanpak
Het misbruik laat zich nu in volle omvang zien: het huidige systeem werkt niet meer.Het moet dus anders. Er moet wat gebeuren omdat wat we tot nu toe gedaan hebben niet heeft gewerkt. We hebben echter nog geen goede protocollen, methoden en procedures om op een nieuwe, adequate, manier om te gaan met seksueel misbruik en seksueel overschrijdend gedrag. Daarbij moet de heling van de slachtoffers en alle betrokkenen het uitgangspunt zijn.

Hier kom jij in beeld
Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

Je bent zelf seksueel misbruikt of je bent nauw betrokken bij dit onderwerp.
We hebben je stem nodig om je ervaringen met “het systeem” op de kaart te zetten. Wat is er goed, wat is er slecht gegaan, wat bevordert genezing wat houdt heling tegen? Hoe moeten we omgaan met slachtoffers van seksueel geweld en seksueel misbruik. Welke aanbevelingen hebben we als betrokkenen voor de overheid, instituties, de kerken, de wetenschap, justitie, verenigingen, hulpverlening?

Bijeenkomst 2 April, Geertekerk, Utrecht
Bij voldoende interesse, organiseren wij op 2e Paasdag maandag 2 april 2018, in navolging op de bijeenkomsten in 2010 en 2011, weer een samenkomst in de
Geertekerk in Utrecht.

Organisatie:

Webmasters seksueelmisbruik.info
Ton Leerschool, Raymond Lelkens, Paul van Dam,

Bestuur en vrijwilligers
Peter John Schouten Stichting
pjschouten.nl

Excetra
Expertise Centrum Traumaseksuologie
Peter John Schouten en Loes Stolker
excetra.nl

Ja, ik wil komen en doe mee. Vul dan het formulier in onderaan de tekst

BIJLAGE: ACHTERGRONDINFORMATIE of AANDACHTSPUNTEN

Heb jij over volgende onderwerpen iets te zeggen of ideeën?

Rk-kerk
Onder de titel Erkenning, Hulp en Genoegdoening voor slachtoffers van seksueel misbruik in de rooms-katholieke kerk in Nederland sloot kardinaal Eijk op 18december j.l. het Meldpunt Seksueel Misbruik en de afwikkeling van de commissie Deetman af.

In zijn toespraak en het eindrapport van de Stichting Toezicht en Beheer van het Meldpunt geeft de kerk aan zelf erg tevreden te zijn over hoe ze dit alles hebben afgehandeld. Maar de slachtoffers die hun procedure hebben doorlopen zijn nog niet aan het woord geweest.

Hoe is het voor jou verlopen, ben je voldoende gehoord, hoe heb je alles ervaren, heeft de behandeling van jouw klacht inderdaad erkenning, hulp en genoegdoening gebracht?
Hoe is die tijd van 2010 tot 2017 voor jou geweest?

Graag horen wij jouw commentaar en advies.

Verschil Seksueel Misbruik en Seksueel Geweld
Wat volwassenen elkaar aandoen op seksueel gebied beginnen wij nu ook seksueel misbruik te noemen. Zo komt het seksueel misbruik van kinderen (dat ernstige schade toebrengt die zich diep in de persoonlijkheid vestigt) terecht op de huidige, grote misbruik hoop.

Seksueel kindermisbruik is iets anders dan wanneer je, als volwassene, in een seksuele voor-wat hoort-wat positie terecht komt of van je fiets getrokken en verkracht wordt. In de kind -volwassene relatie is de schade anders en heviger. Iedere groep heeft zijn eigen kenmerken en pijnplekken.

Waarom is het belangrijk dit verschil eenduidig vast te stellen?
In de praktijk neigen politici, media en niet direct betrokkenen tot vereenvoudiging van een probleem. Daardoor kan de kern van een probleem verloren gaan wat weer kan leiden tot niet-werkende oplossingen.

Hoewel er veel gemeenschappelijke kenmerken zijn, beschouwen wij ieder verhaal, ieder slachtoffer, iedere schade als uniek. Alleen dan kan er in de therapie echt maatwerk gemaakt worden.

Verschil tussen juridische procedure en therapeutisch traject
Een juridische procedure is nu vaak een obstakel in de weg naar erkenning, genoegdoening en heling in plaats daar een onderdeel van te zijn.

Juridisch correct
Het huidige systeem baseert zich op de uitvoering van de wet. De rechterlijke macht bewaakt de toepassing van de wet gedurende het volledige proces en bepaalt de strafmaat op basis van de wetten en de beschikbare informatie.

Aangifte of smaad
Openlijk spreken over het misbruik dat je is overkomen en hardop zeggen wie de dader is, is niet toegestaan door de huidige wetgeving.  Er is altijd de dreiging vanuit de dader die een schade claimt wegens smaad- en laster. Ook al is het waar, je moet het geheim houden. Het moeten geheimhouden van een seksueel trauma is belastend en ongezond. Een bevestiging van de door de dader opgelegde geheimhouding.

Bewijsvoering
In de praktijk zijn er weinig veroordelingen. De bewijsvoering is dan ook dikwijls bijna onmogelijk en steunbewijs vergaren kan niet vanwege het bovenstaande. Dat maakt streven naar erkenning en gerechtigheid moeilijk.

Afwezigheid van de dader
De mogelijkheid tot direct contact tussen slachtoffer en dader ontbreekt. Dat kan juist voor de slachtoffers erg helend zijn: de dader te zeggen wat hij met je gedaan heeft of de excuses van de dader te horen krijgen. Niet alle slachtoffers zullen dit aan kunnen en/of willen, maar de mogelijkheid bestaat nu niet. Daarmee is een echte afsluiting ook niet mogelijk.

Mediatie
Een traject gericht op herstel van relaties (mediation) en het mogelijk maken voor daders eerder te bekennen door zonder op de achtergrond een dreigende veroordeling, zou misschien een opening kunnen betekenen. Een andere ingang zou kunnen zijn om het probleem in de gemeenschap te leggen en niet uitsluitend als conflict tussen slachtoffer en dader te zien. 
In Afrika zijn dit soort zaken een probleem van de groep, niet van twee individuen. De groep moet het ook met elkaar oplossen

Het lijkt dat we moeten zoeken naar een tussenvorm of een voorportaal voordat het juridische proces begint. De heling van het slachtoffer zou uitgangspunt moeten zijn.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

DE OVERHEID: de grote nalatige
De overheid. Ja, wat deed de overheid eigenlijk?
Die verwijst voor de oplossing naar de organisaties waarbinnen het misbruik plaatsvond. Om het zelf op te lossen met hun eigen rechtssysteem. Naar hun eigen goeddunken en eigen normen. Zelfregulering heet dat. Zoals zo dikwijls in de praktijk verhuld ook hier het toestaan of stimuleren van zelfregulering, het op zijn beloop laten of gebrek aan optreden van de overheid.

Recent verwees Minister Dekker van Rechtsbescherming de Jehova’s naar de katholieke kerk omdat die, volgens hem, het massale kindermisbruik zo goed hebben opgelost.

Ondanks voortdurend aandringen vanuit slachtoffer-groepen kwam er geen onafhankelijk onderzoek. Daarmee bleef ook de rol van de toenmalige overheid verhuld. De Nederlandse overheid kan een voorbeeld nemen aan Australië dat de moed heeft gehad een samenleving-breed onderzoek naar de impact van misbruik te doen.

Hoe kan het dat de katholieke kerk of andere organisaties zelf wegkomen zonder veroordeling door ons rechtssysteem als criminele organisatie die seksueel misbruik heeft gefaciliteerd met hun geloofs-systeem en eigen kerkelijk recht? Door verjaring kunnen veel individuele gevallen niet meer door justitie behandeld worden.

Nu zijn alleen de slachtoffers zelf gecompenseerd maar het maatschappelijk leed dat door de rk kerk is aangericht, is nooit vergoed. (o.a. overleden slachtoffers, ouders, gespleten gezinnen en families, zelfmoorden, partners, omstanders, getuigen, hulpverleners). Bijvoorbeeld had de rk-kerk tenminste gestraft kunnen worden bijvoorbeeld door intrekking van belastingvoordelen of vrijstellingen.

De Hulpverlening
De bejegening door de hulpverlening van slachtoffers is niet altijd zuiver en adequaat. Er wordt aanbod gedaan op de gevolgen maar niet op schadeherstel. Alleen kortdurende hulp aanbieden en EMDR bij een levensthema is minachting voor de schade die misbruik aanricht. Bij deze hulp zijn slachtoffers maar gedeeltelijk geholpen en gaat vaak hun zoektocht naar goede hulp voort.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

Ja, ik wil komen en doe mee!

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bezig met versturen

Code Stilzwijgen in de katholieke kerk

In een onthullende reportage van de Franse publieke televisie weten Franse journalisten bijna 100 voorbeelden van priesters te achterhalen die in de afgelopen 25 jaar zijn overgeplaatst na signalen van seksueel misbruik. De journalisten doen onder meer onderzoek in Afrika en Amerika. In Frankrijk gaan ze achter een priester aan die 19 jaar geleden in allerijl vertrekt uit Canada na aanklachten van seksueel misbruik van minderjarigen. Er ligt al jaren een opsporingsbevel voor hem klaar. Maar de kerk levert hem niet uit. Het toedekken van dit soort zaken reikt mogelijk tot in de hoogste regionen. Daarom reizen de journalisten af naar Argentinië. In Buenos Aires gaan verhalen rond over de huidige paus Franciscus, en de manier waarop hij is omgegaan met misbruikzaken in zijn jaren als aartsbisschop.

In ZEMBLA INTERNATIONAAL een Frans onderzoek naar de cultuur van overplaatsen en stilzwijgen in de katholieke kerk.

zie zembla

Brief aan mijn overleden leraar

Brief aan mijn overleden leraar

Spreekrecht
Na ruim vierenveertig jaar maak ik gebruik van mijn spreekrecht. Ik heb eigenlijk altijd het recht gehad maar nooit het recht genomen om er gebruik van te maken. Angst en schaamte hebben mij daarvan weerhouden om ook maar iets te vertellen wat er op school en bij u thuis allemaal gebeurde.

Die angst werd er door u wel ingepeperd. Want wat daar allemaal gebeurde was net zo goed mijn schuld, en wie zou mij nou geloven?

Ik liet toch steeds weer blijken dat ik het prettig vond. Ik was degene die er steeds weer een erectie van kreeg, ik was het die klaarkwam. Steeds werd dat maar door u benadrukt….. dat ik er van genoot.

En ik ben daar ook in gaan geloven dat het allemaal aan mij lag. Ik gaf de aanleiding,….. ik genoot er van,….. ik had nooit geprobeerd om u te tegen te houden.

Schuldgevoel
Dat schuldgevoel wat u mij toen heeft aangepraat heeft mij meer dan vierenveertig jaar achtervolgt.
Ik heb daar erg veel last van gehad en nog steeds word ik met het misbruik geconfronteerd.

Het is niet alleen het schooljaar dat u mij misbruikte. Maar ook die tijd daarna heb ik het er erg moeilijk mee gehad om me staande te houden. U heeft iets van me afgenomen. Iets waardevols, iets kwetsbaars, iets intiems. Wat een mooie ervaring had moeten worden is gemaakt tot iets smerigs. Waar ik tot op de dag van vandaag nog last van heb.

Wat u toen heeft afgenomen, de puurheid, de onschuld en onbevangenheid dat heb ik nooit meer teruggekregen.

Er werd in dat jaar iets kapot gemaakt dat niet meer te repareren is. U moet volgens mij goed geweten hebben wat voor impact het op mijn leven heeft gehad. En dan nog niet eens alleen mijn leven. Mijn ouders hebben het er ook erg moeilijk mee gehad. Die wisten namelijk van niets. Ik heb ze het nooit durven vertellen. Die hebben mij daardoor ook vaak niet begrepen. Een onhandelbare puber, die niet goed in zijn vel zat. Maar wat de ware rede was… waarom ik niet goed in mijn vel zat…. heb ik ze nooit durven vertellen . Ik heb heel wat dokters, psychiaters en psychologen afgelopen met mijn ouders en ik heb 6 weken in het ziekenhuis gelegen om dat ik het allemaal niet meer kon handelen. Maar door wie zijn schuld!? Een leraar nota bene. Iemand die mij iets bij had moeten brengen….. maar niet op seksueel gebied.

Voorlichting misschien, maar daar had het dan bij moeten blijven.

Maar u ging grenzen over. Vele grenzen. Grenzen die voor een dertienjarige jongen niet te begrijpen zijn. En dat heeft u geweten. U moet dat geweten hebben. U moet geweten hebben wat voor schade het aanricht. Uw eigen frustraties op een puber botvieren. U moet geweten hebben wat dat voor impact op mij zou hebben.

U heeft altijd geprobeerd…….en met succes….. om mij te laten geloven dat ik de schuldige was. vierenveertigjaar heb ik dat ook nog eens bij me zelf erin lopen peperen. Ik heb jaren niet anders kunnen denken. Niet anders durven denken. Het taboe dat op seks ruste werd door u nog eens extra gevoed. Ik, die seks had met een leraar en die…. zoals u zei, er ook nog eens van genoot om seks te hebben. Een jongen die seks heeft met een man…. een leraar, en ik die nooit in opstand was gekomen. Met zoiets kon en durfde ik niet meer naar buiten te komen. Zoiets kon ik ook maar beter voor me houden. Wat ik dus ook al die jaren heb gedaan.

Maar het heeft liggen rotten, tot het niet meer te harden was. Maar dat heeft vreselijk lang geduurd. Ik heb ook nooit begrepen waarom u na dat jaar totaal niet meer naar mij omkeek.

In mijn beleving was er iets speciaals ontstaan. Maar toen het nieuwe schooljaar weer begon, heeft u mij volledig genegeerd. Waarom?

Weet u nog dat ik in de zomervakantie verschillende keren bij u thuis moest komen,………ik in ieder geval wel, zelfs nog een paar dagen voordat de school weer begon ben ik nog een keer bij u in bed gekropen. Toen heeft u niets laten merken dat er iets aan de hand was. We hadden gewoon seks zoals altijd. Maar een paar dagen later toen de school na de vakantie weer begon werd ik door u totaal genegeerd. Ik heb heel lang gedacht dat we een soort van “vriendschap” hadden. Een verboden “vriendschap” wel te verstaan, maar het voelde wel als iets speciaals. Dat heeft u….. door mij te manipuleren, op een hele slinkse manier in ieder geval laten denken. Door altijd te zorgen dat ik heel erg opgewonden raakte. Door heel vaak aardig tegen mij te doen. Door de extra aandacht, de pilsjes en sigaretten die ik kreeg als ik bij u thuis was. Door dat u een leraar was waar ik tegen op keek, iemand die in die tijd nog aanzien en gezag had. Door mij het gevoel te geven dat ik de enige jongen was die ú aardig vond. Maar u kon óók ineens heel kwaad worden. Dat deed u om mij te intimideren zodat ik toch zeker mijn mond zou houden. Maar dan in eens is dat afgelopen, na dat schooljaar zag u me niet meer staan. Waarom?

Er was iets veranderd. U probeerde mij zoveel mogelijk te negeren. Steeds als ik u aankeek, keek u een andere kant op en deed u net of u mij niet zag. Ik kan daar nu alleen nog maar over speculeren over het waarom. Waren er andere leraren achter gekomen, en moest het toen in de doofpot? Had u een ander slachtoffer gevonden? Wat ik betwijfel, want vanaf de eerste dag van het nieuwe schooljaar heeft u niet meer naar mij omgekeken.

Na alles wat er was gebeurd was het ineens afgelopen.

U bent wel gewoon les aan mij blijven geven, maar zelfs in de klas probeerde u mij te ontlopen. Ik heb met u een keer flinke ruzie gehad in de klas. Ik kwam een keer te laat in de les. In die tijd had ik erg veel last van hyperventilatie (raar hė) en daarom was ik wat later. Ik kreeg een enorme uitbrander. Ik weet niet meer wat ik toen gezegd heb maar u gooide toen een asbak naar mijn hoofd. Die ik weer naar uw hoofd teruggooide. Ik werd de klas uitgestuurd. Hoe bizar mijn schooltijd is geweest……nou die was dus echt bizar……!

U moet geweten hebben wat het allemaal teweeg heeft gebracht. Dat kan niet anders.

Wat u bij mij teweeg heeft gebracht is onbeschrijfelijk. Vierenveertigjaar en nooit bent u meer uit mijn gedachten geweest. Hoe ik me in het begin staande heb moeten houden wens ik niemand toe. U heeft van mijn verwarring misbruik gemaakt en hoe. De aller….. allereerste keer dat u uw handen niet thuis kon houden zal ik nooit maar dan ook nooit meer vergeten. Toen uw hand in mijn kruis greep. Hoe ik daar enorm van schrok, dat ik het bloed uit mijn aders voelde stromen, de grond onder me weg voelde slaan en dat ik me niet meer durfde te bewegen, ik verstijfde totaal…….. ik kon en durfde me niet eens meer te verroeren. Dat ik opgewonden raakte en een erectie kreeg dat heeft mij toen helemaal uit het veld geslagen. Steeds raakte ik opgewonden door de seksuele handelingen die u bij mij deed. Waar u dus telkens weer misbruik van wist te maken. Vanaf dat eerste moment wist u dat ik het perfecte slachtoffer voor u was.

U heeft alles met me kunnen doen. Wetende dat ik geen gevaar voor u was, wetende dat ik het niet durfde om het openbaar te maken zodat u ontdekt zou worden. U heeft verwarring gezaaid en ik kon het alleen maar oogsten.

Verwarring
Verwarring oogsten heb ik dus erg lang gedaan. Niet weten wat ik met het misbruik moest aanvangen.
U heeft steeds geroepen dat ik een homo was. Dat heeft u geroepen om mij maar onzeker te maken. Weer die verwarring. Dat ik een erectie kreeg, weer die verwarring. Dat u er steeds voor zorgde dat ik klaarkwam, weer die verwarring. Dat ik het op die momenten lekker vond, weer die verwarring. Dat u mijn ouders in zou lichten als ik niet deed wat u wilde, weer die verwarring. Soms erg agressief en dan weer alsof we vrienden waren. En dat alles om mij te dwingen tot seksuele handelingen die ik niet wilde, maar uiteindelijk toch weer deed, weer die verwarring.

Ik heb het ook steeds geloofd.
Wat maak je dan kapot bij iemand? Veel, heel veel. Zoveel dat ik uit het leven wilde stappen. Dat er geen andere uitweg meer is. Ik een puber die net zijn eigen lijf aan het ontdekken was. Hoe kwetsbaar kan je dan zijn. En u heeft dat geweten, u heeft daar misbruik van gemaakt. U bent grenzen over gegaan die u nooit over had mogen gaan. Hoe hard ik heb moeten vechten om het misbruik een plek te geven is onbeschrijfelijk. Waar ik al niet mee geworsteld heb (en nog steeds).

Op de eerste plaats de seks die we hadden gehad. Een diep spoor heeft achter gelaten. Hoe ga je daar als dertien- veertienjarige mee om? Ik had mijn vader zelfs nog nooit naakt gezien. De eerste volwassen piemel die ik zag was van u…..,in erectie. Dat ik die in mijn mond moest nemen. Toen u klaarkwam, de sperma die ik op mijn gezicht voelde. Dat ik ook anaal ben verkracht, de pijn. De smerigheid. De ontlasting die ik dan rook, de sperma die je tussen je billen uit voelt lopen. Ik gruw nu nog steeds als ik mijn eigen sperma op mijn huid voel. Maar ook…. dat als we seks hadden gehad ….dat we dan samen onder de douche gingen. Dat u mij dan helemaal in zeepte en mij dan weer bevredigde. Dat u dan aardig en zorgzaam was. Het heeft een onuitwisbare indruk achter gelaten. Zoveel dat ik nog steeds moeite heb met seks. Er werd door u gedreigd dat als ik het zou vertellen dat u mij voor rot zou slaan en al mijn botten in mijn lijf zou breken, u wist me wel te vinden als ik ooit mijn mond open zou doen. Ik kon en durfde het tegen niemand te vertellen, ik was bang en ik schaamde me…. dus ik moest maar zien hoe ik daar mee dealde. Het heeft bij mij voor wat kronkels gezorgd. Kronkels die het nu dus…na al die jaren nog steeds moeilijk maken om daar op een gewone normale manier mee om te kunnen gaan. Het totaal negeren van iemand waar je zoiets intiems mee had. Het enorme geheim wat we samen deelden. Ik voelde me afgewezen en gebruikt. Nooit heeft u het er met mij nog over gehad, u deed net of het nooit was gebeurd. Mijn leven stond op zijn kop. Ik wist haast niet hoe ik verder moest. Ik kon bij niemand terecht.

De zoektocht naar mijn geaardheid.
De zoektocht naar mijn geaardheid. Het is een grote traumatische ervaring geworden. Ik twijfelde aan mijn geaardheid. Ik had geprobeerd om die te ontdekken maar dat deed ik op foute plekken en bij foute mannen. Mijn hormonen gierden door mijn lijf. Ik heb heel lang gedacht dat ik homo was, maar een relatie aan gaan met een jongen durfde ik niet. Terwijl mijn lijf om liefde en genegenheid schreeuwde. Mijn seksuele gevoelens, werden op de verkeerde manier bevredigd. Het voelde nooit goed. Ik ging me er zelfs veel slechter door voelen. Het ging in die tijd heel slecht met me. Ik was mijn identiteit helemaal kwijt. Ik wist gewoon niet meer wie ik was. Ik had een identiteit aangemeten die u mij had aangepraat. In die periode heb ik ook een paar keer een zelfmoord poging gedaan. De frustraties op seksueel gebied liepen steeds hoger op, en thuis werd het er ook steeds moeilijker. Op de helft van mijn laatste schooljaar heb ik 6 weken in het ziekenhuis gelegen omdat niemand meer wist wat ze met me aan moesten vangen en ik wist het niet meer te handelen. Jaren en jaren heb ik geprobeerd om mijn gevoelens weg te stopen. Bang om weer gekwetst te worden. Ik was zo onzeker over me zelf. Die onzekerheid die u had gecreëerd door steeds maar te roepen dat ik anders was. En die onzekerheid was ook veroorzaakt door die verwarrende erecties die ik steeds had gekregen. Maar ook…. dat ik het op de een of andere manier….. ook erg spannend vond en waar ik me dan achteraf weer schuldig over voelde. Daar heeft u dus feilloos misbruik van weten te maken. Een jongen van dertien die nog onzeker over zijn lijf was en net zijn eigen seksualiteit aan het ontdekken was. Seks, het is beladen. Wat ik al gezegd heb…. wat iets moois had moeten zijn werd iets smerigs.

Achtergrond
Toch heb ik iets van mijn leven kunnen maken. Wel altijd met u op de achtergrond. De laatste jaren kwam u weer steeds meer op de voorgrond maar ik wil u weer naar de achtergrond hebben. Ik weet dat ik nooit meer van u af zal komen maar een plekje op de achtergrond moet voldoende zijn. U mag niet meer zo’n groot deel uitmaken van mijn leven. Ondanks dit alles ben ik op mijn pad toch een hele lieve vrouw tegengekomen. Ik ben met haar getrouwd, al ruim 25 jaar, en mijn vrouw die is nu na jaren van het verzwijgen over het misbruik, op de hoogte van wat er allemaal heeft afgespeeld. Maar voordat zij dat wist heeft ze me vaak ook niet begrepen. De vele nachtmerries die ik heb gehad toen ik met haar een relatie aanging. Het was net of u mij daar van wilde weerhouden. En de vele nachtmerries die ik nog steeds heb. De problemen die ik op seksueel gebied had en nog heb. Gelukkig heb ik een vrouw die daar niet zo mee bezig was en is, zij stelt me gerust als het weer eens niet lukt…. als u zich op die momenten weer aan mij opdringt.

De angst toen mijn vrouw zwanger was en dat het misschien een jongetje zou zijn, heeft mij nachten wakker gehouden. Ik hoopte zó op een meisje. Ik was bang dat ik net als u de fout in zou gaan. Het is een jongetje geworden maar ik heb gelukkig nooit die fout bij mijn zoon gemaakt.

Maar hoe erg is het om daar bang voor te moeten zijn. Moeite hebben met het knuffelen van je baby. Zeker niet te intiem zijn met je kind. De puzzelstukjes vallen nu voor haar op zijn plaats.

Mijn vrouw heeft me de afgelopen jaren erg gesteund toen u weer steeds meer op de voorgrond kwam en ik problemen kreeg om het allemaal weer te handelen. Voor mij gevoel was ik weer helemaal terug bij af. Wat me ook weer erg veel energie heeft gekost om uit dat dal te klimmen. Ik heb voor de zoveelste keer weer hulp moeten zoeken bij een psycholoog, maar mede met hulp van haar is het gelukt om uit dat dal te klimmen.

Ik wil mijn vrouw graag liefhebben zoals je lief zou moeten hebben, maar zoals ik al heb gezegd er is iets intiems en kwetsbaars kapot gemaakt.

Ik heb veel moeite met een “normaal” seksleven. U blijft daar altijd een negatieve rol in spelen. Veertien was ik toen en nu ben ik zevenenvijftig. Kunt u na gaan wat u allemaal teweeg heeft gebracht.

Helaas kan ik het niet meer rechtstreeks tegen u zeggen. Er zijn vele jaren verstreken. Ik vraag me nog weleens af of u ook nog zoveel aan mij gedacht heeft en op wat voor manier. Als een lustobject, of als mens?

Ik zal het nooit te weten komen.
Ik zal het nooit te weten komen. Maar ik wil het stuk verleden wat u zo beladen heeft gemaakt laten rusten zodat ik weer verder kan met mijn leven. U bent het niet waard om zo op de voorgrond te staan. Daar heb ik iemand voor gevonden die dat echt verdient, iemand die van mij houdt zoals ik ben. Iemand die me ziet als mens met gevoel en emotie. Niet zoals u heeft gedaan, mij zien als een ordinaire opblaaspop waar je overal je lul in mag steken. Een leraar nota bene die toch zeker beter had moeten weten dat ik niet bedoeld was om daar keer op keer je eigen seksuele frustraties maar op bot te vieren.

Als
Doordat u uw handen niet thuis kon houden heeft u mijn leven wel een hele ander wending gegeven. Een wending waar ik niet voor gekozen heb. Als u uw handen had thuis gehouden, dan was mijn schooltijd niet zo’n hel geweest. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik een leven gehad waar ik niet zo’n moeite had hoeven doen om me daarin staande te houden. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik niet het gevoel gekend dat je steeds aan het overleven bent. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik geen zelfmoord pogingen gedaan. Als u uw handen had thuis gehouden, dan was ik in die tijd niet zoveel gaan drinken en was ik voor mijn ouders niet zo’n moeilijk kind geweest. Als u uw handen had thuis gehouden dan had ik een heel andere band met mijn ouders gehad. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik nooit een brief aan mijn overleden ouders hoeven schrijven om mijn spijt te betuigen dat ik niet eerlijk tegen ze ben geweest. Als u uw handen had thuis gehouden, dan was ik niet zo onzeker over me zelf geweest. Als u uw handen had thuis gehouden dan was ik een andere man en vader geweest. Als u uw handen had thuis gehouden, dan was ik niet op afgelegen plekken op zoek gegaan naar seks. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik nooit nachtmerries hoeven te herschrijven omdat u mij nog steeds nachten wakker houdt. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik een pubertijd doorlopen die normaal was geweest, met de normale ups en downs die daarbij horen. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik geen flash-backs meer gehad. Als u uw handen had thuis gehouden, dan had ik een leven gehad zonder twee gezichten. Als u uw handen had thuis gehouden dan had ik nu niet zo’n moeite gehad met seks.

Maar uw eigen gevoelens waren zoveel belangrijker dan die van mij.

Eigenlijk bent u gewoon een grote mislukkeling. U heeft alles verloochend waar u voor stond . Een frater die er toch een andere levensbeschouwing op na zou moeten houden en dan ook nog het vak leraar uitoefenen. Een leraar zou toch iemand moeten zijn die graag kinderen bijstaat in hun ontwikkeling, in een gezonde ontwikkeling wel te verstaan. U heeft géén van die doelstellingen waar kunnen maken. U heeft alleen maar aan u zelf gedacht. Al uw macht misbruiken die u in die tijd had… misbruiken op een onschuldige jongen. Zodat uw eigen seksuele behoeftes bevredigd werden.

Ik hoop van harte dat waar u zogenaamd als frater voor stond, naastenliefde, barmhartigheid en broederschap…… dat u zich bij GOD heeft moeten verantwoorden. U hoeft van mij niet te branden in de hel, daar beslist God over. Maar ik zou het wel fijn vinden als God u in elke vezel van uw lichaam zou kunnen laten voelen hoe dat ik mij toen heel, heel vaak gevoeld heb en waar ik nog steeds last van heb. De angst, de pijn, het verdriet, al die verwarrende emoties, je zelf zó haten, die onmacht, frustraties op seksueel gebied en ga zo maar door…….. dan vind ik dat al genoeg. U heeft toen voor mij een hel gecreëerd. En naar die hel mag u dan hopelijk nu zelf afdalen.

Ik hoop dat er een GOD bestaat, u heeft daar in ieder geval nóóit in geloofd.

Minister Dekker: voorbeeld volgen van katholieke kerk

Origineel artikel als verschenen in Trouw – 15 december 2017

Om kinderen beter te beschermen tegen misbruik moeten de Jehovah’s Getuigen afkijken bij de katholieken, aldus minister Dekker. Maar misbruikslachtoffers denken dat die aanpak niet voldoet.

Minister Sander Dekker voor Rechtsbescherming wil dat de Jehovah’s Getuigen net als de katholieke kerk een onafhankelijk onderzoek laten doen naar seksueel misbruik binnen de gemeenschap. Dat staat in een brief die hij deze week aan de Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie stuurde. Die vroeg in juli om een reactie op de ‘zorgelijke berichten’ in Trouw over de manier waarop de religieuze organisatie misbruik afhandelt.

Allereerst: in mijn  totale disinteresse in de Nederlandse politiek heb ik even niet meegekregen dat er een nieuwe minister bij verzonnen is. De minister voor Rechtsbescherming. Er waren er waarschijnlijk nog niet genoeg? De keuze is gevallen op dhr. Sander Dekker en deze knappe kop gaat op dezelfde (VVD) voet verder waar het ministerie voor Veiligheid en Justitie sinds 2010 mee bezig is. Namelijk (1) religieuze verenigingen hun eigen boontjes laten doppen en (2) zorgen dat de Nederlandse overheid bij een onderzoek buiten schot blijft. Een echt onafhankelijk onderzoek zou namelijk weleens misstanden binnen de verschillende ministeries kunnen blootleggen. En dus raadt dhr. Dekker aan dat de jehova’s getuigen bij de katholieke kerk te rade gaan om daar te leren hoe je met duizenden misbruikslachtoffers weg kan komen.

Hoe anders verklaar je dat een minister voor Rechtsbescherming (zijstraat van Veiligheid en Justitie) het accepteert dat een religieuze club zijn eigen rechtssysteem hanteert ?!? Daar heb ik ook al nooit iets van begrepen toen de verhalen over duizenden misbruikslachtoffers en de officieel door de katholieke kerk toegegeven rk doofpotaffaire naar boven kwam.

En meneer Dekker: omdat u pas net op die nieuwe stoel zit zullen we u deze fouten niet meteen aanrekenen, maar hopelijk wordt u snel wijzer en een echte beschermer van de rechten. En dan van de slachtoffers en niet van de daders en daaraan verbonden medeplichtigen.

Let wel op ! Uw heeft weliswaar geen portefeuille maar u gaat wel over “slachtofferhulp”. Door uw voorvader Opstelten aan de katholieke kerk overgelaten is daar tot nu toe maar bar weinig van terechtgekomen !
En wij gaan dat hele spel nu nog een keer herhalen bij de jehova’s ?

BTW: Het onderzoek door Deetman “onafhankelijk” te noemen is werkelijk een farce. Zijn onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van de katholieke kerk. Het werd door hen betaald en de regels en omstandigheden waaronder het onderzoek plaatsvond werden door hen geredigeerd. Wie betaald bepaalt… meneer Dekker.
En daarmee is het resultaat van zo’n zogenaamd onafhankelijk onderzoek direct met het nodige wantrouwen te beoordelen.

Ik blijf het zeggen: tijd voor écht onafhankelijk onderzoek !

Daders volgen

Altijd aangevoerd als dé oplossing van het probleem van kindermisbruik.
Daarbij wordt ook altijd vergeten dat het merendeel van de slachtoffers geen melding maakt, veel rechtszaken niet tot een veroordeling leiden omdat het misbruik in een 1-op-1 situatie gebeurd en bovendien dat verschillende volgsystemen hebben bewezen niet te werken omdat zij niet met elkaar verbonden zijn. Zo kan bijvoorbeeld een priester in de katholieke kerk na overplaatsing gewoon verder gaan nieuwe slachtoffers te maken, omdat hij misschien geen toegang tot kinderen meer mag hebben, maar niemand in de nieuwe parochie daarvan op de hoogte gesteld wordt.
Wat is er nu werkelijk en effectief veranderd in de Nederlandse rooms katholieke organisatie om misbruik van kinderen te voorkomen ? Helemaal niets ! En daar moeten de jehova’s nu maar eens een voorbeeld aan nemen ?

Dekker’s bordje

Lastig pakket, meneer Dekker, wat daar op uw bord ligt. In een coalitie met CDA en Christen Unie kan u als VVD-er geen vuist maken tegen religieuze organisaties. Dan het voorbeeld maar volgen van wat eerder ook heeft gewerkt. Gooi het probleem in de richting van de jehova’s getuigen. Doe net alsof het u iets kan schelen dat er duizenden kinderen door religieuzen misbruikt zijn en nog misbruikt gaan worden. Daarmee toont u politieke daadkracht (nou ja ?!?), voldoet aan uw verantwoordelijkheid en als er iets fout gaat is het de schuld van die anderen… politiek prima gespeeld. VVD 1 – Slachtoffers 0