Alle Blog Artikelen

Informatie middag 25 mei

Informatiemiddag seksueel misbruik bij mannen

Wij organiseren op vrijdag 25 mei 2018 weer een informatiemiddag over seksueel misbruik van jongens en de latere effecten daarvan op een mannenleven.

Waarom deze middag?
Iedereen vindt seksueel misbruik heel erg maar wat is er dan zo erg aan?
Er is weinig goede kennis over de schade, gevolgen van seksueel misbruik en zeer weinig over het verwerkingsproces. Met deze informatiemiddag willen wij bijdragen aan het verspreiden van goede informatie over dit onderwerp.

De middag is bedoeld voor mannen en hun partners, vaders en moeders wiens zoon werd misbruikt, betrokken familieleden, getuigen en andere betrokkenen. Ook hulpverleners die zich meer willen verdiepen in dit onderwerp zijn welkom.

Op het programma staat:

Waar praten we precies over?

Het moment en de schade
wat gebeurt er tijdens de eerste seksuele handeling met een jongen door een volwassene?
wat is nodig na dat moment?

De gevolgen
zeer ernstig, nooit te onderschatten.

Incubatietijd
De incubatietijd is de tijd die ligt tussen het moment van misbruik en het moment dat de herinneringen terugkomen. Dat is meestal een zeer lange periode. In die tijd is de misbruik ervaring niet weg maar ondergronds. Dat manifesteert zich in:

  • traumaseksualiteit (wat is dat?)
  • leven met gespletenheid (hoe merk je dat?)
  • vele gevolgen voor relaties, lichaam, psyché, seksualiteit, verslavingen

Het verwerkingsproces

  • Verwerken is werk
  • Hoe verloopt dit proces en is het verwerken wel mogelijk?
  • in contact komen met wat er in stilte in je leeft
  • dilemma’s doorwerken
  • de vijf verbindingen met de dader verbreken
  • leren leven zonder het misbruik op de achtergrond, betekenis geven, vergeven,

De informatie is gebaseerd op het boek: “Traumaseksualiteit” geschreven door Peter John Schouten. Hij verzamelde zijn informatie in de vijfentwintigjaar werken met deze groep mannen die in hun jeugd te maken hebben gehad met seksueel misbruik. Vanuit het werken met deze groep is een theorie en een werkmodel ontwikkeld dat zeer bruikbaar blijkt in de hulpverleningspraktijk.

We maken deze theorie aanschouwelijk op een levendige manier en er is gelegenheid tot het stellen van vragen.

Tijd: vrijdagmiddag 25 mei van 14:00 tot 17:00 uur (inloop 13:30)
Plaats: Instituut van Psychodrama, De Brink 6a, Cothen (bij Wijk bij Duurstede)
Voorwaarde: alleen toegang na aanmelding via info@pjschouten.nl
Inschrijven tot en met uiterlijk maandag 21 mei
Minimaal 10,  maximaal 22 personen
Kosten 10 euro incl. koffie, thee en koek.

Presentatie o.a.:
Rinke Oost – therapeut op Urk
Rogier van Luijk – (fysio) therapeut Zwolle
(beiden geschoold als Traumaseksuoloog bij Peter John Schouten)
(oud-)cliënten die iets willen zeggen of voorlezen.
Lees voor meer informatie over deze middag op www.pjschouten.nl 25 mei

De gevolgen draag ik in mij

23-04-2018
Lang getwijfeld, lang nagedacht en lang gewacht. Vandaag komt aan dat alles een einde, net als dat er op een dag een eind kwam aan het 12 jaar durende, dagelijkse en constante gevecht dat jij mij gaf. Toen jullie uit elkaar gingen (mama en jij) had ik jullie ruzies echt wel gehoord, het geschreeuw, het gestamp en alles wat erbij kwam kijken. Kinderlijk als ik was dacht ik aan dingen als, je maakt de eekhoorntjes bang die onder de caravan zaten als we op de camping stonden. Op een gegeven moment nadat mama mij meerdere malen had weggenomen, bij jou uit de buurt, naar vakantieparken om daar vervolgens even te blijven en weer terug te keren en nadat jij haar had geprobeerd aan te randen midden in de nacht is ze van de hak op de tak weggegaan, ik bleef achter bij iemand die ik nauwelijks kende want in de tijd dat jullie nog samen waren was er ook weinig aandacht voor mij vanuit jou. Het enige wat jij stelde waren de regels, en die waren er genoeg.

Ik was altijd als enige gehecht geweest aan mijn moeder, en die was toen dus ineens weg. Verdwaasd, eenzaam en afgewezen bleef ik achter toen ik de volgende ochtend de ontdekking deed die alles veranderde, mama was weg, waarheen dat wilde je niet zeggen net als de waarom. Slechts 5 jaar oud was ik toentertijd.
Ik zocht veel affectie bij je, heb altijd geprobeerd bij je te komen zitten, maar dat mocht niet. Je duwde me altijd weg en zei dingen als: “Nee, nu niet of Ik heb het warm, ga weg!” ik kan me geen enkele keer herinneren dat wij gezellig samen knuffelend op de bank zaten of dat wij überhaupt iets gezelligs samen deden. Toen was het nog onschuldig, maar je werd steeds handtastelijker er kwamen rare spelletjes en ik moest ineens naakt bij je in bed slapen. Alles wat ik deed was fout, dat zei je ook. Je vernederde me met je woorden, je handen sloegen en vernederde me elke dag weer. Ongelofelijk hoe verdrietig en eenzaam ik me elke dag voelde, maar als je boos op me was kreeg ik wel je aandacht, het is in ieder geval een vorm van aandacht.
Zelfs de dagen die zo gezellig moesten zijn wist jij tot iets negatiefs te maken, jaren heb ik kerstmis en mijn verjaardag gevierd op mijn kamer met mijn knuffels om een klein boompje met lichtjes heen. Er was niks te vieren aan, ik huilde constant. Alleen, verlaten en gekwetst.

Op school ging het niet goed, jij zei mij dat het aan mij lag net als school, dat het niks met mij zou worden als ik zo doorging. Ergens had je vast gelijk want het is daarna ook niks met mij geworden, hoe hard ik dat ook probeer. Naast dat jij handtastelijk was, straalde ik schijnbaar een soort zwakte uit want er was nog iemand die mij ging gebruiken in seksuele zin, een jongen van school die slechts 2 jaar ouder was wist mij onder zulke druk te zetten om hem oraal te bevredigen dat ik op een gegeven moment daaronder brak en ik daarin meeging. Het bewijs werd voor mij steeds groter dat er niemand in deze grote boze wereld te vertrouwen was. Ik was toen pas 8 jaar oud.

Uiteindelijk had je mij zo ver gedreven dat ik geen andere uitweg meer zag, dan hoe bang ook, weg te lopen, ik zou toch niet gemist worden. Ik werd opgevangen door een familielid en de volgende dag gingen we op gesprek, weer gaf je mij de schuld, ik was het vervelende kind, ik luisterde niet, nee het lag zeker niet aan jullie. Ik was de boosdoener van dit alles, ik riep alles op mij af. Jij wist alles zo goed geheim te houden dat ik het die mensen ook eigenlijk niet kwalijk kan nemen, jij bent de beste leugenaar en manipulator die ik helaas ooit ben tegen gekomen.

Als 11 jarige waren de enige gedachte die ik had, dat ik dood wilden, dat ik er klaar mee was. Ik heb zo vaak naar mijn lamp aan het plafond staan staren en dan staan fantaseren over hoe ik mijzelf daaraan kon ophangen, ik heb zelfs een keer een mes op mijn pols gezet, gespeeld met de dood. Maar weer faalde ik, te bang dat ik was voor een pijnlijke dood. De dood zelf boeide mij niet, maar pijn had ik al zoveel, ik durfde geen extra pijn te voelen als ik tot mijn einde zou komen.

Het misbruik, slaan, gescheld en vernederen heeft gemaakt dat ik nu, zoveel jaar en foute keuzes in mijn leven later, nog steeds diep in mijn hart niet meer wil leven. Het is voor mij niet leuk meer.
Ik vertrouw niemand, kan geen band met mensen aangaan, ben psychisch in de war met mijzelf en wat ik nou eigenlijk voel en het vervelende daaraan is dat ik mij bij niemand bloot durf te geven, want jij hebt mij laten zien dat niemand te vertrouwen is. Ik bespreek dit soort dingen ook met mijn psycholoog, maar we komen helaas nergens. In gesprekken met anderen ben ik apathisch terwijl, als ik alleen ben ik huil en mij zo eenzaam en anders voel, ik zit in een vicieuze cirkel gevangen, een cirkel waarin jij en anderen een grote rol hebben gespeeld en nog steeds spelen.

Wat mij nog het meeste raakt is dat niemand zich om mij heeft bekommerd, niemand die vroeg hoe het met mij ging in die tijd. Ik gaf zoveel signalen af maar niemand reageerde erop, en als men dan reageerde dan werd er naar mij gewezen. Als iemand toch eens het gesprek met mij was aangegaan over hoe het echt thuis ging…. Misschien had de schade dan beperkt kunnen blijven.

Elke dag sta ik op, vecht ik een dag en ga dan weer slapen, voor hoelang ik dat volhoudt dat weet ik niet. Maar dat ik de gevolgen van jouw daden en die van anderen elke dag bij mij draag, ja, dat weet ik zeker.

Oranje kazerne: Defensie liet steken vallen

Defensie liet steken vallen bij de interne aanpak van misstanden op de kazerne

Gebrekkige hulpverlening, interne onderzoekcommissie die niet onafhankelijk was (ik had niet anders verwacht van een interne onderzoekcommissie), documentatie die niet compleet is, sommige klachten die niet onderzocht zijn, etc. etc. zo bericht de commissie Giebels. Deze doet onderzoek naar de sociale veiligheid in die kazerne na klachten van seksueel misbruik.

Ik denk dan: weer een meldpunt, weer een onderzoekcommissie, weer een “onafhankelijk” onderzoek, weer beschadigende aanpak van slachtoffers, weer een doofpot van misbruik. Het ene onderzoek na het andere.

Uit welke hoek komt de volgende klapper? Leger des Heils ? Daar kondigde zich al iets aan. Scouting? Moet je je niet over verbazen. Zeilscholen of zomerkampen? Goed mogelijk. Al weet je het nog niet precies waar het vandaan komt: je weet dat er weer een komt !

En wat doen we ermee? Nog maar een meldpuntje en doe maar weer een commissietje? Met aan het hoofd weer een prima opgeleid wetenschappertje die zich dat onderzoekje op zijn cv-tje kan schrijven?

Of gaan we het nu eindelijk eens aanpakken alsof we echt de onderste steen boven willen halen over wat er toch in onze maatschappij aan de hand is. Naar het voorbeeld van Australië misschien? Waar de overheid het besluit nam een samenleving-breed onderzoek te starten en daarin niemand te ontzien. Ook zichzelf niet.

Wijsheid van de dag:

“De onderste steen komt niet boven, want dan stort de hele Nederlandse overheid in”

Over ritueel misbruik

Ik vind het erg lastig om hier iets zinnigs over te zeggen.

Satanisch ritueel misbruik is iets dat aan het licht gebracht dient te worden, en snel ook. Het bestaat en komt voor in alle lagen, maar met name de hogere van de samenleving.

Ik ben bereid om deze gigantische beerput open te trekken, maar ik heb medestanders nodig die er hetzelfde als mij over denken. Daarbij dien ik wel te vermelden dat de verwerking (voor zover je daarvan kunt spreken) van mijn eigen rituele misbruik nog in de kinderschoenen staat.

Ik voel me echter heel erg sterk en ik ben ervan overtuigd dat, mits wij er nu mee naar buiten komen de toekomstige generaties hier voordeel bij kunnen hebben.

Laten we stoppen met collectief ontkennen en ervoor kiezen om dit open te gooien, hoe zwaar het onderwerp ook is.

Laten we onze angsten overboord gooien en opkomen voor de onderdrukte levens van vele kinderen.

Het is onze taak om hier iets aan te veranderen, door middel van bewustwording, door middel van het gesproken woord, door middel van erkenning en door middel van dit bericht, we moeten ons hard maken voor een samenleving waarin dit niet plaats mag vinden maar eerst moeten we erkennen dat het bestaat.

Ik ben kwaad, kwaad op mijn daders maar nog veel bozer op de maatschappij die hier liever niets vanaf wilt weten. Dat moet stoppen. Zolang de media hier geen aandacht aan schenkt zal het altijd een omstreden onderwerp blijven. We moeten met harde bewijzen en feiten komen. De verhalen van duizenden mensen.

De details liegen er niet om, ze komen overeen en zoiets verzint men niet, kan ik uit eigen ervaring vertellen.

We moeten op onderzoek uitgaan want er speelt zoals hierboven ook al beschreven veel en veel meer dan dat wij daadwerkelijk weten.

Ik realiseer me goed dat ik met dit bericht haatreacties of erger nog de ontkenning van de mensen me op de hals kan halen. De overheid zal er alles aan doen om dit uit het reguliere nieuws te houden, dat blijkt uit het feit dat ze dat altijd hebben gedaan… Dit zegt natuurlijk wel iets…

Ik vertrouw het voor geen 5 cent al weet ik niet exact wat ik wel en niet moet geloven. Ik vertrouw de machthebbers in dit land voor geen meter dat is zeker maar of ze daadwerkelijk een dikke vinger in de pap hebben bij het leed dat ritueel misbruik heet weet ik niet.

Het is wel opvallend dat, ondanks vele bekentenissen, getuigenissen en verhalen van mensen die dit hebben doorstaan er nooit iets over in de krant staat of op het nieuws komt, er klopt iets niet…

In mijn geval was het een soort van cult/sekte, vermoedelijk satanisch van aard maar ik kan me nu geen concrete flashbacks voor de geest halen waarin wereldleiders een rol speelden.

Ik heb het hele verhaal nog niet compleet dus ik begin binnenkort aan een vernieuwde reconstructie van het hele gebeuren, dit gaat waarschijnlijk veel oproepen qua emoties en andere dingen maar het is noodzakelijk willen we de collectieve ontkenning loslaten en een beter milieu begint uiteindelijk bij jezelf dus ik moet mezelf doordringen van het hele gebeuren en dat is een hele kluif als mensen je alleen maar vragend aankijken wanneer je de term ritueel misbruik ergens laat vallen.

De collectieve onwetendheid/ontkenning moet worden aangepakt, ik begin bij mezelf, en jij?

Lars Roumen

Slachtoffers spreken: ontmoetings- en actiedag 2e paasdag Geertekerk Utrecht

De slachtoffers van seksueel misbruik zijn nu aan de beurt om aan de overheid, justitie, wetenschap en hulpverlening duidelijk te maken wat werkelijk nodig is voor heling.

Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

Seksueel misbruik bestaat
Seksueel misbruik is niet van gisteren. Sterker nog, kindermisbruik en seksueel geweld tegen volwassenen neemt nog steeds toe! We willen er met z’n allen niet aan, maar seksueel misbruik bestaat en komt op grote schaal en in alle lagen van de samenleving voor.

We hebben te lang de andere kant op gekeken. Wetenschappers vertelden ons dat ons geheugen onbetrouwbaar is. Justitie eiste bewijzen. Hulpverleners bagatelliseren met goedkope therapie of hadden smoezen om er niet mee aan de gang te gaan. Daders worden beschermd of als het niet anders kan, juist helemaal verbannen.

Seksueel misbruik wordt zichtbaar. Een collectief geheim wordt doorbroken.
Dit “collectieve NEE”: de ontkenning, het negeren, het bagatelliseren wordt een beetje JA. Elke dag weer nieuwe verhalen. In volgorde: in de families, RK-kerk, voetbal, leger, IOC-NSF, entertainment industrie, theateropleidingen, Jehova’s getuigen, hulpverleners bij o.a. Oxfam, Artsen zonder grenzen, Plan (v/h Foster Parents Plan) en Rode Kruis.

De nieuwe aanpak
Het misbruik laat zich nu in volle omvang zien: het huidige systeem werkt niet meer.Het moet dus anders. Er moet wat gebeuren omdat wat we tot nu toe gedaan hebben niet heeft gewerkt. We hebben echter nog geen goede protocollen, methoden en procedures om op een nieuwe, adequate, manier om te gaan met seksueel misbruik en seksueel overschrijdend gedrag. Daarbij moet de heling van de slachtoffers en alle betrokkenen het uitgangspunt zijn.

Hier kom jij in beeld
Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

Je bent zelf seksueel misbruikt of je bent nauw betrokken bij dit onderwerp.
We hebben je stem nodig om je ervaringen met “het systeem” op de kaart te zetten. Wat is er goed, wat is er slecht gegaan, wat bevordert genezing wat houdt heling tegen? Hoe moeten we omgaan met slachtoffers van seksueel geweld en seksueel misbruik. Welke aanbevelingen hebben we als betrokkenen voor de overheid, instituties, de kerken, de wetenschap, justitie, verenigingen, hulpverlening?

Bijeenkomst 2 April, Geertekerk, Utrecht
Bij voldoende interesse, organiseren wij op 2e Paasdag maandag 2 april 2018, in navolging op de bijeenkomsten in 2010 en 2011, weer een samenkomst in de
Geertekerk in Utrecht.

Organisatie:

Webmasters seksueelmisbruik.info
Ton Leerschool, Raymond Lelkens, Paul van Dam,

Bestuur en vrijwilligers
Peter John Schouten Stichting
pjschouten.nl

Excetra
Expertise Centrum Traumaseksuologie
Peter John Schouten en Loes Stolker
excetra.nl

Ja, ik wil komen en doe mee. Vul dan het formulier in onderaan de tekst

BIJLAGE: ACHTERGRONDINFORMATIE of AANDACHTSPUNTEN

Heb jij over volgende onderwerpen iets te zeggen of ideeën?

Rk-kerk
Onder de titel Erkenning, Hulp en Genoegdoening voor slachtoffers van seksueel misbruik in de rooms-katholieke kerk in Nederland sloot kardinaal Eijk op 18december j.l. het Meldpunt Seksueel Misbruik en de afwikkeling van de commissie Deetman af.

In zijn toespraak en het eindrapport van de Stichting Toezicht en Beheer van het Meldpunt geeft de kerk aan zelf erg tevreden te zijn over hoe ze dit alles hebben afgehandeld. Maar de slachtoffers die hun procedure hebben doorlopen zijn nog niet aan het woord geweest.

Hoe is het voor jou verlopen, ben je voldoende gehoord, hoe heb je alles ervaren, heeft de behandeling van jouw klacht inderdaad erkenning, hulp en genoegdoening gebracht?
Hoe is die tijd van 2010 tot 2017 voor jou geweest?

Graag horen wij jouw commentaar en advies.

Verschil Seksueel Misbruik en Seksueel Geweld
Wat volwassenen elkaar aandoen op seksueel gebied beginnen wij nu ook seksueel misbruik te noemen. Zo komt het seksueel misbruik van kinderen (dat ernstige schade toebrengt die zich diep in de persoonlijkheid vestigt) terecht op de huidige, grote misbruik hoop.

Seksueel kindermisbruik is iets anders dan wanneer je, als volwassene, in een seksuele voor-wat hoort-wat positie terecht komt of van je fiets getrokken en verkracht wordt. In de kind -volwassene relatie is de schade anders en heviger. Iedere groep heeft zijn eigen kenmerken en pijnplekken.

Waarom is het belangrijk dit verschil eenduidig vast te stellen?
In de praktijk neigen politici, media en niet direct betrokkenen tot vereenvoudiging van een probleem. Daardoor kan de kern van een probleem verloren gaan wat weer kan leiden tot niet-werkende oplossingen.

Hoewel er veel gemeenschappelijke kenmerken zijn, beschouwen wij ieder verhaal, ieder slachtoffer, iedere schade als uniek. Alleen dan kan er in de therapie echt maatwerk gemaakt worden.

Verschil tussen juridische procedure en therapeutisch traject
Een juridische procedure is nu vaak een obstakel in de weg naar erkenning, genoegdoening en heling in plaats daar een onderdeel van te zijn.

Juridisch correct
Het huidige systeem baseert zich op de uitvoering van de wet. De rechterlijke macht bewaakt de toepassing van de wet gedurende het volledige proces en bepaalt de strafmaat op basis van de wetten en de beschikbare informatie.

Aangifte of smaad
Openlijk spreken over het misbruik dat je is overkomen en hardop zeggen wie de dader is, is niet toegestaan door de huidige wetgeving.  Er is altijd de dreiging vanuit de dader die een schade claimt wegens smaad- en laster. Ook al is het waar, je moet het geheim houden. Het moeten geheimhouden van een seksueel trauma is belastend en ongezond. Een bevestiging van de door de dader opgelegde geheimhouding.

Bewijsvoering
In de praktijk zijn er weinig veroordelingen. De bewijsvoering is dan ook dikwijls bijna onmogelijk en steunbewijs vergaren kan niet vanwege het bovenstaande. Dat maakt streven naar erkenning en gerechtigheid moeilijk.

Afwezigheid van de dader
De mogelijkheid tot direct contact tussen slachtoffer en dader ontbreekt. Dat kan juist voor de slachtoffers erg helend zijn: de dader te zeggen wat hij met je gedaan heeft of de excuses van de dader te horen krijgen. Niet alle slachtoffers zullen dit aan kunnen en/of willen, maar de mogelijkheid bestaat nu niet. Daarmee is een echte afsluiting ook niet mogelijk.

Mediatie
Een traject gericht op herstel van relaties (mediation) en het mogelijk maken voor daders eerder te bekennen door zonder op de achtergrond een dreigende veroordeling, zou misschien een opening kunnen betekenen. Een andere ingang zou kunnen zijn om het probleem in de gemeenschap te leggen en niet uitsluitend als conflict tussen slachtoffer en dader te zien. 
In Afrika zijn dit soort zaken een probleem van de groep, niet van twee individuen. De groep moet het ook met elkaar oplossen

Het lijkt dat we moeten zoeken naar een tussenvorm of een voorportaal voordat het juridische proces begint. De heling van het slachtoffer zou uitgangspunt moeten zijn.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

DE OVERHEID: de grote nalatige
De overheid. Ja, wat deed de overheid eigenlijk?
Die verwijst voor de oplossing naar de organisaties waarbinnen het misbruik plaatsvond. Om het zelf op te lossen met hun eigen rechtssysteem. Naar hun eigen goeddunken en eigen normen. Zelfregulering heet dat. Zoals zo dikwijls in de praktijk verhuld ook hier het toestaan of stimuleren van zelfregulering, het op zijn beloop laten of gebrek aan optreden van de overheid.

Recent verwees Minister Dekker van Rechtsbescherming de Jehova’s naar de katholieke kerk omdat die, volgens hem, het massale kindermisbruik zo goed hebben opgelost.

Ondanks voortdurend aandringen vanuit slachtoffer-groepen kwam er geen onafhankelijk onderzoek. Daarmee bleef ook de rol van de toenmalige overheid verhuld. De Nederlandse overheid kan een voorbeeld nemen aan Australië dat de moed heeft gehad een samenleving-breed onderzoek naar de impact van misbruik te doen.

Hoe kan het dat de katholieke kerk of andere organisaties zelf wegkomen zonder veroordeling door ons rechtssysteem als criminele organisatie die seksueel misbruik heeft gefaciliteerd met hun geloofs-systeem en eigen kerkelijk recht? Door verjaring kunnen veel individuele gevallen niet meer door justitie behandeld worden.

Nu zijn alleen de slachtoffers zelf gecompenseerd maar het maatschappelijk leed dat door de rk kerk is aangericht, is nooit vergoed. (o.a. overleden slachtoffers, ouders, gespleten gezinnen en families, zelfmoorden, partners, omstanders, getuigen, hulpverleners). Bijvoorbeeld had de rk-kerk tenminste gestraft kunnen worden bijvoorbeeld door intrekking van belastingvoordelen of vrijstellingen.

De Hulpverlening
De bejegening door de hulpverlening van slachtoffers is niet altijd zuiver en adequaat. Er wordt aanbod gedaan op de gevolgen maar niet op schadeherstel. Alleen kortdurende hulp aanbieden en EMDR bij een levensthema is minachting voor de schade die misbruik aanricht. Bij deze hulp zijn slachtoffers maar gedeeltelijk geholpen en gaat vaak hun zoektocht naar goede hulp voort.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

Ja, ik wil komen en doe mee!

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bezig met versturen

Code Stilzwijgen in de katholieke kerk

In een onthullende reportage van de Franse publieke televisie weten Franse journalisten bijna 100 voorbeelden van priesters te achterhalen die in de afgelopen 25 jaar zijn overgeplaatst na signalen van seksueel misbruik. De journalisten doen onder meer onderzoek in Afrika en Amerika. In Frankrijk gaan ze achter een priester aan die 19 jaar geleden in allerijl vertrekt uit Canada na aanklachten van seksueel misbruik van minderjarigen. Er ligt al jaren een opsporingsbevel voor hem klaar. Maar de kerk levert hem niet uit. Het toedekken van dit soort zaken reikt mogelijk tot in de hoogste regionen. Daarom reizen de journalisten af naar Argentinië. In Buenos Aires gaan verhalen rond over de huidige paus Franciscus, en de manier waarop hij is omgegaan met misbruikzaken in zijn jaren als aartsbisschop.

In ZEMBLA INTERNATIONAAL een Frans onderzoek naar de cultuur van overplaatsen en stilzwijgen in de katholieke kerk.

zie zembla