Informatiebijeenkomst seksueel misbruik bij mannen in Hoorn (NH)

Op vrijdag 30 november 2018 is er in Hoorn (Noord Holland) een informatiebijeenkomst over seksueel misbruik van jongens en de effecten daarvan op het latere mannenleven.

Waarom deze bijeenkomst?
Iedereen vindt seksueel misbruik heel erg maar wat is er dan zo erg aan?
Er is weinig goede kennis over de schade, gevolgen van seksueel misbruik en zeer weinig over het verwerkingsproces. Met deze informatiebijeenkomst willen wij bijdragen aan het verspreiden van goede informatie over dit onderwerp.
De bijeenkomst is bedoeld voor mannen en hun partners, vaders en moeders wiens zoon werd misbruikt, betrokken familieleden, getuigen en andere betrokkenen. Ook hulpverleners die zich meer willen verdiepen in dit onderwerp zijn welkom.

Op het programma staat:

Waar praten we precies over?

Het moment en de schade
wat gebeurt er tijdens de eerste seksuele handeling met een jongen door een volwassene? wat is nodig na dat moment?
De gevolgen
zeer ernstig, nooit te onderschatten.
Incubatietijd
De incubatietijd is de tijd die ligt tussen het moment van misbruik en het moment dat de herinneringen terugkomen. Dat is meestal een zeer lange periode. In die tijd is de misbruik ervaring niet weg maar ondergronds. Dat manifesteert zich in:
• traumaseksualiteit (wat is dat?)
• leven met gespletenheid (hoe merk je dat?)
• vele gevolgen voor relaties, lichaam, psyché, seksualiteit, verslavingen
Het verwerkingsproces
• Verwerken is werk
• Hoe verloopt dit proces en is het verwerken wel mogelijk?
• in contact komen met wat er in stilte in je leeft
• dilemma’s doorwerken
• de vijf verbindingen met de dader verbreken
• leren leven zonder het misbruik op de achtergrond, betekenis geven, vergeven

De informatie is gebaseerd op het boek: “Traumaseksualiteit” geschreven door Peter John Schouten. Hij verzamelde zijn informatie in de vijfentwintigjaar werken met deze groep mannen die in hun jeugd te maken hebben gehad met seksueel misbruik. Vanuit het werken met deze groep is een theorie en een werkmodel ontwikkeld dat zeer bruikbaar blijkt in de hulpverleningspraktijk.

We maken deze theorie aanschouwelijk op een levendige manier en er is gelegenheid tot het stellen van vragen.

Tijd: vrijdag 30 november van 11:00 tot 15:00 uur (inloop 10:30)
Plaats: Hoorn (Noord-Holland)
Voorwaarde: alleen toegang na aanmelding via info@pjschouten.nl
Inschrijven tot en met uiterlijk maandag 26 november
Minimaal 10, maximaal 22 personen
Kosten 10 euro incl. koffie, thee en koek.

Presentatie door bestuursleden van de PJ Schoutenstichting o.a.:
Rinke Oost, Paul van Dam e.a.
(allen geschoold als Traumaseksuoloog bij Peter John Schouten)
(oud-)cliënten die iets willen zeggen of voorlezen.
Lees voor meer informatie over deze middag op www.pjschouten.nl

Mannengroepen traumaseksualiteit in Zwolle en Cothen (Utrecht)

Seksueel misbruik verdring je niet. Niet voor altijd. Daarom is er de mannengroep Traumaseksualiteit: een groep bestaande uit mannen, die de confrontatie met hun verleden van seksueel misbruik onder ogen durven te komen, en zodoende weer het heft in eigen hand nemen.

Je leeft maar half en er woont iets in je dat je er niet uit kunt krijgen.
Dat houdt een psychische dwarslaesie in. Het staat voor dubbelheid, innerlijke verdeeldheid, halfheid in macht en kracht. Aangezien traumaseksualiteit altijd gepaard gaat met een psychische dwarslaesie is dit vast iets wat je herkent.

Je bent als kind seksueel misbruikt. De geest past vervolgens een ‘prachtig’ afweermechanisme toe: het verdringt de herinneringen aan het misbruik. Voor een bepaalde tijd. Uiteindelijk bestaat er in het geheugen geen ideale doofpot voor dergelijke gebeurtenissen; er komt een dag waarop het seksuele misbruik zich weer manifesteert. Herinneringen overvallen je. Ze liggen plots vers in je geheugen en laten je niet meer los. De dader laat je niet meer los.

Traumaseksualiteit wordt door eenieder anders ervaren. Het kan zich uiten in je gedrag: je bent somber, gespannen, angstig of prikkelbaar. Je voelt je wantrouwig, leeg en lusteloos. Je hebt problemen met intieme relaties en vriendschappen. Zo kun je je bij bepaalde personen opstandig, agressief, aanvallend of juist onzeker voelen. Je kunt bijvoorbeeld twijfelen aan je seksuele identiteit en je voorkeuren of aan je seksuele gevoelens. Ook kunnen bepaalde situaties of een omgeving je angstig maken en je verlammen. Misschien heb je ook lichamelijke klachten die onverklaarbaar zijn, zoals: slaapproblemen, nachtmerries of seksuele problemen.

Eén ding is zeker: de symptomen, die ontstaan door de aanwezigheid van de dader, bepalen je leven. Psychodrama-therapeut Peter John Schouten, de man die de term ‘traumaseksualiteit’ in het leven riep, constateerde dat mannen die seksueel misbruikt zijn, zien hoe dit misbruik in alle facetten bepalend is geweest wanneer zij terugkijken op hun leven. De mannengroep Traumaseksualiteit helpt je hier graag bij en zet, samen met jou, het verwerkingsproces in gang. Verwerken van seksueel misbruik is mogelijk. Het verbannen van de dader is mogelijk.

In onze mannengroepen gaan de deelnemers onder deskundige leiding (van Rogier van Luijk en Pieter-Jan Paulussen in Zwolle en Rinke Oost en Pieter-Jan Paulussen in Cothen) hun innerlijke wereld op toneel uitbeelden.
De bezieling van het gedrag wordt blootgelegd en er komt dieper zicht op de onbewuste lagen die daaraan verbonden zijn.

Er kunnen vragen en thema’s opborrelen als:
• Wat zit er in de weg om mijn verhaal te vertellen?
• Hoe schuldig voel ik me en is dat terecht?
• Ik wil mijn geheim niet vertellen, maar zonder praten kom ik niet verder.
• Ik schaam mij zo; hoe kom ik daarvan af?
• Ik zocht zelf de dader op. Waarom deed ik dat toch?
• Wie is nu de baas in mijn leven? Over macht en onmacht.
• Kan ik vrij worden in mijn seksualiteit en intimiteit?
• Hoe zit het met mijn eigenwaarde en mijn persoonlijke grenzen?
• Hoe verbreek ik de relatie met de dader?
• Hoe herstel ik de relatie met mijn familie?
• Wat is nu mijn geaardheid/identiteit?
• Welke rol speelt een hogere macht hierin?

Het verwerken van zo’n beladen verleden vergt veel moed. Gelukkig levert het ook veel op: je verwerft inzicht in je gedragspatronen en krijgt daardoor weer de broodnodige grip op je gedachten, gevoelens en je leven.
Stap over je aarzelingen heen. Deelname helpt je echt verder in het verwerkingsproces.

Twee locaties:
In Zwolle, zes bijeenkomsten (van 10 tot 16 uur), op dinsdagen in het najaar van 2018.
In Cothen, zes bijeenkomsten (van 10 tot 16 uur) op zaterdagen in het najaar van 2018.

Informatie:
Wil je deze informatie nog eens doorlezen mét de informatie over de kosten etc.
Mail dan even naar info@pjschouten.nl en we mailen je de informatiebrief toe.

Stichting opgeheven

Per 1 februari 2013 is de Stichting Mannenhulpverlening na Seksueel Misbruik opgeheven.

We hebben dit besluit genomen omdat het genoeg is geweest.
Het is nu tijd voor anderen om op een nieuwe manier met dit onderwerp bezig te gaan.

We hebben deze website onderhouden, acties gevoerd in de politiek, twee keer (in 2010 en 2011) een bijeenkomst georganiseerd in de Geertekerk in Utrecht voor mannen om hun verhaal te delen.

We hebben publiciteit gezocht en gekregen; we hebben voorlichting gegeven, we zijn te gast geweest in televisieprogramma’s, we hebben gewerkt en ontdekkingen gedaan over het verwerkingsproces na seksueel misbruik.

We hebben opiniestukken geschreven, we hebben gevraagd en ongevraagd gereageerd op zaken die werden gezegd en geschreven over seksueel misbruik. We hebben heel veel werk verzet rondom het Deetman Rapport.
We hebben gesproken met en advies gegeven aan de RK-kerk.

We hebben alles gedaan wat ons in 2004 tot oprichting van de stichting bewogen heeft.
Er is veel veranderd in die jaren, wij zijn veel veranderd, hebben veel geleerd.
Daar hebben jullie, de bezoekers van onze site, toe bijgedragen en daar zijn wij jullie allemaal dankbaar voor.

Dit deel van de website gaat dicht per 1 maart 2013!
Binnenkort wordt de inhoud van dit deel van de website “bevroren”. Er kunnen dan geen nieuwe bijdragen meer geschreven worden en reacties worden gegeven.
Wel vinden wij dat het materiaal dat hier bij elkaar gekomen is het waard is  bewaard te blijven.
En dus zal die informatie beschikbaar blijven om te raadplegen; als een historisch document.
Want iedereen samen heeft hier geschiedenis geschreven!
het bestuur a.i.

Peter John Schouten (voorzitter)
Ton Leerschool (secretaris)
Ron Broere (lid)

Veel dank aan:
Will van der Coer (oud bestuurslid)

Overleg met 2e kamer commissie

Gisteren, 18 januari, namen wij deel aan een bijeenkomst met de commissie Veiligheid en Justitie van de 2e kamer.
Hieronder vind je onze bijdrage aan deze bijeenkomst. Deze werd vooraf aan de kamerleden toegezonden en naar hun eigen zeggen gelezen en begrepen.

Naast deze notitie hebben wij de mogelijkheid gehad in twee gespreksronden de punten die wij belangrijk vinden te verduidelijken. Punten waarvan wij vinden dat de Nederlandse overheid een rol te spelen heeft en welke niet aan de katholieke kerk overgelaten kan worden:
– oplossen van de situatie van de slachtoffers m.b.t. erkenning, genoegdoening en compensatie;
– uitbreiding van het onderzoek naar andere vormen van misbruik;
– inrichting van een, van de katholieke kerk onafhankelijk, meldpunt;
– investering in adequate hulpverlening;
– vergoeding van de maatschappelijke schade, veroorzaakt door de katholieke kerkorganisatie, door diezelfde;
– officiële en openbare veroordeling van de katholiek kerkorganisatie.

Achteraf hebben wij het gevoel heel dicht voor de “overwinning” te staan:
Er was geen sprake van partij-politiek.
De kamerleden, van alle partijen, lijken zich doordrongen te zijn van de noodzaak tot handelen.
Zij kozen gezamenlijk de kant van de slachtoffers, zoals eigenlijk ook verwacht mag worden van onze volksvertegenwoordiging. Tenslotte betreft het massaal leed en schade aangericht aan Nederlandse staatsburgers.

Wij kijken dan ook uit naar het plenaire debat dat binnenkort in de 2e kamer gevoerd gaat worden en waarbij de verschillende partijen hun standpunten, meningen en voorstellen zullen voorleggen. Wij houden jullie op de hoogte!
Peter John Schouten en Ton Leerschool

Met dank aan Raymond Lelkens van KLOKK:
Link naar de uitzending van “Met het Oog op Morgen” (van 17:40 t/m 27:07)

Gespreksnotitie
Aan de leden van de Vaste Commissie
voor Veiligheid en Justitie
der Tweede Kamer der Staten-Generaal

Onderwerp: Bijeenkomst n.a.v. eindrapport commissie Deetman
Utrecht, 12 januari 2012

Geachte leden van de Commissie Veiligheid en Justitie,

Hartelijk dank voor de uitnodiging de bijeenkomst van de commissie Veiligheid en Justitie van 18 januari bij te wonen. Hierbij treft u onze gespreksnotitie aan.

Eindrapport commissie Deetman
Het eindrapport van de commissie Deetman ligt nu op tafel. En hoewel het verre van compleet is en de getrokken conclusies daarom in hoge mate incorrect, is het rapport wel een feit en schokkend in al zijn onvolkomenheid.
Niemand kan meer om dit rapport heen en in die zin kunnen wij het werk van de commissie niet anders als een succes noemen.

Voor veel slachtoffers is het een bevestiging van wat zij altijd al gezegd hebben: de katholieke kerkorganisatie heeft altijd van het misbruik geweten en heeft niets ondernomen om hen te beschermen! Dit op zichzelf staand feit betekent voor velen een stukje in de “erkenning-puzzel” en ook dat verdient een compliment aan de commissie.

Maar daarmee is de kous niet af! Wij hebben nu mogelijk het puntje van de ijsberg in zicht, maar wie pakt het werk van de commissie verder op? Want alleen de constatering van de “feiten” en de kwantificering van het misbruik lost voor de slachtoffers niets op!
Wie gaat er voort te luisteren naar de honderden slachtoffers? Wie trekt de conclusies die uit het rapport te trekken zijn en roept de verantwoordelijken ter verantwoording?
Blijft ook dit een taak voor de rooms katholieke kerk?

Van hier voorwaarts
Seksueel misbruik van kinderen, ook buiten de katholieke kerk, neemt epidemische vormen aan. Daarbij past een gedegen en doortastende aanpak van de overheid. Het eindrapport van de commissie Deetman mag dan ook niet een einde zijn, maar moet het beginpunt zijn van sensibilisatie, preventie en zorg ter bescherming van onze kinderen.

Wij vragen de Tweede Kamer der Staten-Generaal daarom een expertise-centrum seksueel misbruik in te richten en, op een zo kort mogelijke termijn, invulling te geven aan de in de hier bijlage opgesomde tekortkomingen. De samenwerking met de ervaringsdeskundigen: de slachtoffers, moet daarbij een belangrijke rol spelen.

namens Stichting Mannenhulpverlening na seksueel misbruik
Peter John Schouten
voorzitter

Ton Leerschool
secretaris

Bijlage: Wat er nog ontbreekt
Er ligt nu een, letterlijk en figuurlijk, loodzwaar rapport, maar er ontbreekt nog veel:

Er ontbreekt vaststelling van de enorme geleden schade (wel omvang in cijfers, maar geen informatie over schade):
– persoonlijke: emotionele, geestelijke en financiële.
– maatschappelijke: van slachtoffers, partners, familie, gemeenschappen, etc. etc.

De commissie spreekt nog steeds van “licht” en “zwaar” misbruik, waaruit blijkt dat het aspect van de geleden schade nog onvoldoende onderzocht en begrepen is. Wat voor de een als “licht” ervaren wordt, kan voor een ander zeer zwaarwegende gevolgen gehad hebben. Deze kwalificering is “handig” voor de media en het publiek, maar doet afbreuk aan het daadwerkelijk en dagelijks lijden van de mensen. En dus ontbreekt ook een goede basis voor te nemen actie.

Er ontbreekt onderzoek naar stelselmatige lichamelijke en geestelijke mishandeling in katholieke instellingen.

Er ontbreekt onderzoek naar de specifieke rol en verantwoording van OM, politie, toezicht, etc.

Er ontbreekt een investering in specifieke hulpverlening voor slachtoffers van seksueel misbruik.
Er was in Nederland kennis, kunde en ervaring in de reguliere zorgverlening aanwezig, maar sinds begin 2000 heeft deze moeten wijken voor hulpverlening na huiselijk geweld. Nu, en zeker ook nog in de toekomst bestaat er een grote behoefte aan deze specifieke zorg. Uit ervaringen van slachtoffers blijkt de reguliere zorgverlening niet voldoende uitgerust om met deze problematiek om te gaan.

Er ontbreekt een onafhankelijk meldpunt van seksueel misbruik.
De behandeling van klachten m.b.t. seksueel misbruik in de rooms katholieke kerk mag niet langer overgelaten worden aan de instelling die dergelijk misbruik jarenlang bewust onder het tapijt gekeerd heeft.

Er ontbreekt de overname door de overheid van alle katholieke onderwijs- en zorginstellingen in Nederland.
De rooms katholieke kerkorganisatie heeft herhaaldelijk blijk gegeven niet in staat te zijn geweest de kinderen de bescherming te kunnen bieden welke zij, onder alle omstandigheden moeten krijgen. Weliswaar wil diezelfde organisatie ons nu doen geloven dit in de toekomst beter te zullen gaan doen; wij mogen echter met een dergelijke organisatie geen enkel risico meer lopen. Vertrouwen is ernstig geschaad en alleen een goed voornemen mag niet als afdoende beschouwd worden.

Er ontbreekt een krachtige en openbare veroordeling van het Vaticaan:
10% van de Nederlandse bevolking is stelselmatig seksueel misbruikt door rooms katholiek geestelijken. Bovendien liggen de gebeurtenissen in Nederland volledig in lijn met de gebeurtenissen in andere landen, Dit zijn geen incidenten, maar het bewust toestaan van wereldwijd stelselmatig misbruik. Dit moet leiden tot een veroordeling en ter verantwoording roepen van die andere soevereine staat waarmee de Nederlandse staat op vriendschappelijke voet staat.

Er ontbreekt het opleggen van een enorme schadeclaim aan de katholieke kerk voor geleden maatschappelijke schade.
Er heeft enorm misbruik plaats gevonden, daardoor is enorme schade opgelopen en daarom moet een enorme schadeclaim opgelegd worden!
De claim voor persoonlijk geleden schade is een zaak tussen slachtoffer en dader/daderorganisatie, maar de enorme maatschappelijke schade is een zaak voor de overheid. De investeringen in de hulpverlening, informatievoorziening en preventie van seksueel misbruik, kunnen uit deze fondsen gefinancieerd worden.

Er ontbreekt de intrekking van alle voorrechten van en subsidies aan de katholieke kerk
De rooms katholieke kerk houdt zich het recht voor, intern, naar haar eigen rechtssysteem te handelen en te beoordelen. Dit recht is haar gegund in de afspraken m.b.t. de scheiding van kerk en staat. Dan dient die scheiding echter ook volledig zijn en moeten haar alle speciale, “wereldse”, voorrechten ontnomen worden.

***Einde bijlage***

Aankondiging – Weekend voor mannen

Aankondiging!
We organiseren van 13 t/m 15 januari 2012 een weekend voor mannen met seksueel misbruikervaringen.
Alle mannen die stappen willen zetten in hun verwerkingsproces zijn welkom.
Je kunt op onze website seksueelmisbruik.info meer informatie vinden, de folder downloaden en je opgeven door het aanmeldingsformulier in te vullen. Doe dat vóór 1 december a.s.

Onze Stichting
Je kent onze stichting waarschijnlijk van onze website www.seksueelmisbruik.info
We hebben deze website inmiddels 11 jaar online. Betrokkenen vinden hier informatie en kunnen hun eigen verhaal schrijven op de website. Lotgenoten leggen zo verbindingen met elkaar; erkenning en herkenning dragen bij aan de verwerking van het misbruik. We bieden ook mogelijkheden om via onze website verbinding te leggen met andere slachtoffers van dezelfde dader. (Matching)
Met dezelfde doelen hebben wij twee keer een bijeenkomst georganiseerd in de Geertekerk in Utrecht voor mannen die binnen de katholieke kerk te maken hebben gehad met seksueel misbruik.

Wij hebben besloten ons actiever met de hulp bij de verwerking te gaan bezighouden. De hierboven aangekondigde weekenden zijn daar het resultaat van.

Expertise
Door de jarenlange ervaring met dit onderwerp weten wij dat de reguliere zorg in veel gevallen niet toegerust is hier adequate hulp te verlenen. Verwerking van seksueel misbruik is veelal maatwerk en de betrokkene moet hierbij zelf een leidende rol spelen. Maar wel onder de (ervarings-)deskundige begeleiding van iemand die zelf de weg al gegaan is.

Manier van werken
Wij hebben een methodiek ontwikkeld, een soort routebeschrijving.
De ervaring heeft ons geleerd dat een aantal onderwerpen als macht/onmacht, schuld/onschuld, seksuele identiteit, etc. ‘geraakt’ moeten worden in het proces van de verwerking, om zodoende weer je ‘zelf’ terug te vinden. Deze methodiek is de basis voor alle de door ons aangeboden activiteiten.

DOWNLOAD DE FOLDER

NAAR DE INSCHRIJVING

Alle kerken: één pot nat?!?

EO De Vijfde Dag – 29 september 2011 – door Nannette Zonneberg

Vanavond zond het EO programma De Vijfde Dag een documentaire uit van Nanette Zonneberg over seksueel misbruik in de “andere kerken” (evangelische, protestantse, etc.)

De conclusie moet zijn dat de, door de katholieke kerk gehanteerde handelswijze in het geval dat iemand een klacht indient over seksueel misbruik, vrijwel naadloos aansluit bij de binnen-kerkelijke procedures van de andere kerken:
ontkenning: “herhaling van het misbruik”; het slachtoffer komt alleen te staan en krijgt geen enkele hulp, integendeel, moet een harde strijd aangaan tegen de kerkorganisatie om tot gerechtigheid en erkenning te komen;
bescherming van de dader: daders worden naar andere gemeenten overgeplaatst en de nieuwe gemeente wordt niet geïnformeerd over de neigingen van de dader waardoor nieuw misbruik in de hand wordt gewerkt;
de doofpot: de ‘goede’ naam van de kerk is belangrijker dan de hulp en gerechtigheid voor de slachtoffers;
excuses en de vraag om vergeving: zonder zich echt verdiept te hebben in wat het misbruik voor het slachtoffer heeft betekent, waardoor het misbruik zich herhaald en wederom het slachtoffer niet geholpen is maar alleen blijft staan met de effecten van het misbruik;
het zogenaamde “onafhankelijk” meldpunt: waar de zaak “onderzocht” wordt met als doel tot vergeving te komen en met nauwelijks gevolgen voor de dader indien schuldig bevonden;
– waar gepreekt wordt over kuisheid, gerechtigheid, respect voor de naasten, bescherming van de kwetsbaren, etc. etc. maar deze door de machtsdragers van de kerken niet worden nageleefd. Wat blijft is huichelarij, onderdrukking en zelf-verheerlijking en -verrijking!
Daar doen de “andere kerken” niet onder voor de katholieke kerk.

Politieke verantwoording!
De verantwoording voor het onderzoek en de be- of veroordeling van gevallen van seksueel of ander misbruik (volgens de in onze samenleving geldende rechtsregels) kan niet langer overgelaten worden aan de binnen-kerkelijke meldpunten en zelf-ingestelde onderzoekcommissies, waarop door de overheid geen enkele controle uitgeoefend wordt.

Voor de “godsdienstbedrijven” hoort het zelfde recht te gelden als voor andere ondernemingen!
Niemand zou het in zijn hoofd halen toe te staan dat bijv. Shell zijn eigen interne recherche en rechtbank zou hebben en dat gevallen van seksueel misbruik volgens de eigen interne regels “berecht” zouden worden. (Noot: excuses aan Shell voor het voorbeeld)

De door de kerken ingestelde onderzoekcommissies zijn per definitie niet onafhankelijk en het goed van het instituut zal altijd prevaleren boven het recht van en de zorg voor het slachtoffer.

Machtsmisbruik en het daardoor in de hand gewerkte seksueel- of ander misbruik binnen de kerkelijke organisaties beschadigd Nederlandse burgers en daarom kan zich de overheid dan ook niet langer aan haar verantwoordelijkheid onttrekken.

Dit is een maatschappelijk probleem – geen godsdienst probleem!

Onafhankelijke klachtenprocedure en hulpverlening
Wij vragen onze politieke leiders dan ook nu, onmiddellijk, en kordaat te handelen en wel door:
– het instellen van een algemeen en onafhankelijk meldpunt voor seksueel of ander misbruik door geestelijken behorende tot eender welke religieuze organisatie;
– het instellen van een register van daders van seksueel of ander geweld en een bewijs van goed gedrag voor geestelijken behorende tot eender welke religieuze organisatie;
– het instellen van onmiddellijke professionele ondersteuning (juridisch en/of psychisch, indien gewenst door het slachtoffer) van de klagers van gevallen van seksueel of ander misbruik door geestelijken behorende tot eender welke religieuze organisatie.

Het moet afgelopen zijn met de uitzonderingspositie die religieuze organisaties innemen in ons rechtssysteem en welke geleid heeft en nog steeds leid tot beschadiging van de onschuldigen en weerlozen in onze samenleving!

Nanette: hartelijk dank voor weer een bijzondere documentaire!
Het zal je weer niet in dank afgenomen worden, maar het is door dergelijk werk dat de mensen die iets verder van dit rot onderwerp afstaan uiteindelijk ook zullen gaan inzien dat er iets helemaal mis is met de wijze waarop onze samenleving met slachtoffers en de hen aangedane misdaden omgaat.

Om de volledige documentaire te zien (vanaf ca. 7:15):
http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1112333

Ton Leerschool
Stichting Mannenhulpverlening
na seksueel misbruik

Ondersteuning gevraagd: 1e Class Action in België

Ontvangen van Dammy Vermeersch

Op 16 september 2011 te Gent om 09.00h in zaal 2.2. van het Gentse gerechtsgebouw (Opgeëistenlaan 401, 9000 GENT). Dagvaarding tegen de kerkelijke autoriteiten – CLASS ACTION (CA) 741 – ingeleid voor de 16e kamer van de rechtbank van eerste aanleg.

De aanwezigheid van zoveel mogelijk slachtoffers/overlevers en steungroepen zou een uitstekend teken van solidariteit zijn en de buitenwereld tonen dat we het kerkelijk machtsmisbruik beu zijn.

Er wordt vrij veel pers verwacht vermits een dergelijke gerechtelijke actie een unicum is en een eerste stap in de richting van rechtvaardigheid eisen.
Ikzelf ben b.v.b. geen lid van een groep en/of organisatie.
Ik wil een neutraal solidair signaal geven om gerechtigheid te eisen van een instituut dat zich boven de burgerlijke wet stelt.
Niet meer, niet minder.

Dammy Vermeersch

Initiatief ondersteund door:
survivors voice europe
stichting mannenhulpverlening na seksueel misbruik
secular europe campaign

Antwoord minister Schippers

Min. Schippers kijkt weg...

Hieronder het officiële antwoord van mw. drs. E.I. Schippers – minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op vragen van K. Arib (PvdA), S.M.J.G. Gesthuizen (SP) en T. Dibi (GroenLinks) over nazorg van misbruik in de rooms-katholieke kerk.

 

Bovengenoemde vragen waren op 28 april 2011 aan de minister verstuurd. Dit antwoord komt krap 3 maanden later. Niet verwonderlijk als je de antwoorden van de minister bekijkt.

 

De minister, ónze minister, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport is namelijk van mening dat het op dit moment allemaal voldoende goed geregeld is en ziet geen reden extra maatregelen voor nazorg te treffen. Dan kan je rustig een paar maanden wachten met antwoorden op vragen, want dan snap je helemaal niets van wat er onder de slachtoffers van seksueel en ander geweld door rooms katholiek geestelijken leeft! Duizenden mensen zaten op deze antwoorden te wachten, mevrouw Schippers!

Het antwoord van de minister documenteert haarscherp de instelling van onze huidige regering.
Antwoord vraag 3: “…De zelfhulp en lotgenootcontacten zijn op dit moment toereikend…”
M.a.w.: Op deze manier kost het de overheid niets en zoeken ze het zelf maar uit.
Bij deze regering moet namelijk iedereen voor zichzelf zorgen.
Deze regering is druk met andere dingen (?) en heeft geen geld over voor het welzijn van de Nederlandse staatsburger.

De minister gaat er gemakshalve (of beroepshalve: want als politicus denk je dat als je een wet of regeling hebt ingericht, deze ook als verwacht uitgevoerd wordt en naar behoren functioneert) van uit dat Slachtofferhulp Nederland de juiste partij is om deze mensen op te vangen en dat de reguliere gezondheidszorg uitgerust is mensen welke lijden onder de langdurige effecten van seksueel of ander misbruik te kunnen helpen.

Beiden is niet de realitieit! Wakker worden, minister! Even iets verder kijken!

Slachtofferhulp is weliswaar vol goede bedoelingen, heeft een leger aan goedwillende vrijwilligers, maar geeft in een persoonlijk onderhoud te kennen niet uitgerust te zijn voor de opvang van deze mensen en zoekt naar samenwerking met groepen en therapeuten die die ervaring wel hebben. Wakker worden minister: een tasjesroof of getuige zijn van een ernstig verkeersongeluk is niet het zelfde als de langdurige effecten van misbruik in je kinderjaren bij je gedragen te hebben. Daardoor is je hele leven verkracht en ben je ernstig geestelijk en lichamelijk beschadigd geraakt. Die knoop krijg je niet zomaar uit de war…
De slachtoffers wisten allang dat Slachtofferhulp Nederland geen partij was en hebben zich daarom ook niet massaal daar aangemeld.
Weer wordt niet met de slachtoffers gesproken, om te zien welke hulp noodzakelijk is, maar bepalen de z.g. experts wat goed is voor de mensen, worden deze wederom “ont-macht” en daarmee herhaald zich het misbruik…

De reguliere gezondheidszorg van onze minister Schippers is voor velen een herhaling van de lijdensweg geworden.
Het ontbreekt op grote schaal aan mensen met ervaring om met dit onderwerp om te gaan. En dat heeft niets met onwil te maken, maar met het feit dat voor de overheid sinds begin 2000 seksueel misbruik geen speerpunt meer is voor de gezondheidszorg, maar huiselijk geweld opgevangen moest worden. Ook belangrijk, maar dat heeft wel gevolgen voor mensen met seksueel misbruik ervaringen.
Alle ervaring uit de voorafgaande jaren gingen met één klap verloren of zijn in de kast verdwenen.
Het goede nieuws is dat sommigen nog wel degelijk de methodieken, procedures en protocollen bewaard hebben en wij die alleen weer “op moeten graven”.

Seksueel misbruik (en door religieuzen in het bijzonder) heeft een heel eigen aanpak in de geestelijke gezondheidszorg nodig. Daar past niet de arrogante, autoritaire en “ont-machtende” aanpak van de weledelzeergeleerden. Hierbij hoort een aanpak gericht op zelf-realisatie en wordt het pad naar heling voor een groot deel door de client zelf bepaald en begeleid de therapeut daar waar nodig en/of gewenst.

Maar als we geen geld willen steken in de ontwikkeling van deze aanpak zal het bij goedbedoelde initiatieven van andere slachtoffers blijven en komt de overheid er goedkoop van af. Mensen offeren hun eigen vrije tijd en geld om anderen te helpen.
Prachtig, mevrouw Schippers, hiermee gaat u de wereld niet verbeteren, maar wel lof oogsten van uw collegae politici.
Want: de slachtoffers gaan onder en het land is gered!

door Ton Leerschool
Stichting Mannenhulpverlening na seksueel misbruik

—begin brief—
De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA DEN HAAG
Bezoekadres: Parnassusplein 5
2511 VX Den Haag
T 0703407911
F 0703409834
www.rijksoverheid.nl

Kenmerk CZ-U-3063631
Correspondentie uitsluitend richten aan het retouradres met vermelding van de datum en het kenmerk van deze brief.

Datum 21 juli 2011
Betreft nazorg van misbruik in de rooms-katholieke kerk

Geachte voorzitter,
Hierbij zend ik u mede namens de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie de antwoorden op de vragen van de Kamerleden K. Arib (PvdA), S.M.J.G. Gesthuizen (SP) en T. Dibi (GroenLinks) over nazorg van misbruik in de rooms-katholieke kerk (2011Z09077).
Hoogachtend, de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
mw. drs. E.I. Schippers

Antwoorden op Kamervragen van de leden Arib (PvdA), Gesthuizen (SP) en Dibi (GroenLinks) aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over nazorg van misbruik in de rooms- katholieke kerk (ingezonden 28 april 2011)
1. Bent u op de hoogte van het bericht dat er onvoldoende nazorg is voor slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-katholieke kerk?
Antwoord vraag 1. Ja.

2. Kent u het motto van de Stichting Mannenhulpverlening na Seksueel misbruik in samenwerking met vertegenwoordigers van verschillende lotgenotengroepen: “ Alles wat beschadigend is geweest moet in het volle licht komen: dit is nodig voor erkenning en herkenning en voor de heling die daarvan uitgaat”? Wat is uw mening hierover?

Antwoord vraag 2.
Ik heb kennis genomen van de Stichting „Mannenhulpverlening na Seksueel misbruik‟ naar aanleiding van uw vraag. Ik deel hun zienswijze dat slachtoffers van seksueel misbruik (zowel mannen als vrouwen) voor hun negatieve ervaringen een platform nodig (kunnen) hebben om met anderen daarover te praten. Het is aan het slachtoffer om te bepalen in hoeverre deze verwerking in de reguliere zorg of bij een lotgenotenstichting plaats moet vinden.

3. Deelt u de mening dat bijeenkomsten, zoals maandag 25 april jl. in Utrecht georganiseerd, kunnen helpen bij het verwerken van seksueel misbruik? Deelt u de mening dat de overheid een taak heeft bij het organiseren/ondersteunen van de organisatie van dergelijke bijeenkomsten? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke wijze gaat u hier invulling aan geven?
Antwoord vraag 3.
Ik deel de mening dat bijeenkomsten, zoals maandag 25 april jl. in Utrecht georganiseerd, kunnen bijdragen bij de verwerking van seksueel misbruik. Ik deel niet uw mening dat de overheid een taak heeft bij het organiseren/ondersteunen van de organisatie van dergelijke bijeenkomsten. De zelfhulp en lotgenootcontacten zijn op dit moment toereikend.

4. Deelt u de mening dat nazorg nú nodig is, en dat het niet verantwoord en niet nodig is om te wachten op de rapporten van de commissie Samson en de commissie Deetman?

Antwoord vraag 4.
Ik ben met u van mening dat adequate verlening van nazorg van belang is. Ik deel niet uw standpunt dat er op dit moment extra maatregelen met betrekking tot nazorg nodig zijn. Het blijkt dat melders behoefte hebben aan hulp. Er zijn daarom goede afspraken gemaakt met Slachtofferhulp Nederland. De snelle en professionele begeleiding van Slachtofferhulp Nederland wordt op prijs gesteld en voldoet aan een behoefte. Daarnaast kan gebruik worden gemaakt van reguliere voorzieningen in de (geestelijke) gezondheidszorg die op dit terrein hulpverlening bieden. Overigens wijs ik erop dat de commissie-Deetman in haar tussenrapport nadrukkelijk aandacht heeft geschonken aan adequate hulpverlening. In het verlengde hiervan zal de heer Bandell binnenkort de vorderingen naar buiten brengen over de hulpkant van Hulp en Recht. Ik zie daarom op dit moment geen aanleiding om in extra hulpverlening te voorzien en geef er de voorkeur aan nu eerst de resultaten van de lopende onderzoeken af te wachten.

5. Welke mogelijkheden voor nazorg zijn er op dit moment voor slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-katholieke kerk?
Antwoord vraag 5.
Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar het antwoord op vraag 4.

6. Hoeveel slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-katholieke kerk doen een beroep op hulpverlening? Hoeveel van hen krijgen ook daadwerkelijk de juiste hulp? Hoeveel slachtoffers van seksueel misbruik kunnen geen hulp krijgen op het moment dat zij er om vragen? Hoe lang moeten zij wachten op hulp?

Antwoord vraag 6.
Het aantal slachtoffers van seksueel misbruik binnen de rooms-katholieke kerk dat een beroep heeft gedaan op hulpverlening via Slachtofferhulp Nederland bedraagt 15, voor 12 gevallen is de hulpverlening afgerond en voor 3 gevallen loopt nog een traject van hulpverlening.

7. Hoe zou de hulpverlening aan slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-katholieke kerk er volgens u idealiter uit moeten zien? In hoeverre verschilt dat van de hulpverlening zoals die nu bestaat? Welke maatregelen zouden genomen moeten worden om te zorgen voor optimale hulpverlening aan slachtoffers van seksueel misbruik? Kunt u aangeven wanneer u welke van deze maatregelen gaat nemen?

Antwoord vraag 7.
Slachtoffers die hulpverlening behoeven kunnen dat krijgen, ongeacht de aanleiding voor de betreffende hulpvraag. Zoals aangegeven in het antwoord op vraag 4 zijn er goede afspraken gemaakt met Slachtofferhulp Nederland en voldoet de professionele begeleiding van Slachtofferhulp Nederland aan een behoefte. Daarnaast kan gebruik worden gemaakt van reguliere voorzieningen in de (geestelijke) gezondheidszorg die op dit terrein hulpverlening bieden.

Reactie advies commissie Lindenbergh

Loesje - Zou God nog in ons gelovenIk ga er van uit dat iedereen inmiddels de originele tekst van het advies gelezen heeft.
Zo niet, dan is dat hier, inclusief de toelichting, te downloaden: advies Lindenbergh
Want daar heeft dhr. Lindenbergh zich aan gehouden: het rapport is onmiddellijk in de openbaarheid gebracht en voor iedereen toegankelijk.

Over het proces kan ik overigens alleen maar lof hebben, want Lindenbergh heeft de slachtoffergroepen direct betrokken bij de totstandkoming van het advies. Tenminste….

Wij hebben allemaal onze mening mogen geven hoe te komen tot genoegdoening met de slachtoffers. Dat wij van de, met hem persoonlijk besproken en toegezonden voorstellen, weinig terugzien in het uiteindelijke advies stemt mij natuurlijk wel wat somber.
Heeft Lindenbergh misschien de tip gekregen van collega Deetman dat je de slachtoffergroepen beter niet kunt negeren, omdat je dat later keihard terugkrijgt?
Wordt het deelnemen aan dergelijke gesprekken daarmee een ‘verplicht nummer’ voor de vertegenwoordigers van die groepen?
En heeft dhr Lindenbergh de bijeenkomst geduldig aan zich voorbij laten gaan, om daarna gewoon verder te gaan waar hij mee bezig was?
Zeker is dat het advies heel veel vragen opwerpt waarvan ik de meest prangende (wat mij betreft) hieronder met jullie wil delen.

Totstandkoming van de commisie Lindenbergh
In het advies uitgelegd onder het kopje “Oorspronkelijke opdracht, commissie Deetman, aangepaste opdracht.”
Wederom hulde voor de commissie dat zij dit paragraafje in het rapport hebben laten staan; of is het om Lindenbergh’s integriteit te kunnen verdedigen als dit advies later ook door de minder ingelichte toeschouwer als ‘slachtoffer bedrog’ en het ontwijken van verantwoordelijkheid ontmaskerd wordt? “Opeens veranderde ze de opdracht en ik moest wel meewerken…”
Zijn twee sparing-partner-juristen in de commissie hebben niets te verbergen, want daarvan is algemeen bekend dat zij regelmatig diensten verrichten voor katholieke kerk Nederland. Dus wie zij dienen is voor iedereen duidelijk…
Maar dhr Lindenbergh is het eraan gelegen de schijn van integriteit te wekken; tenslotte moet hij straks nog voor de klas kunnen staan…zonder blaam!

Zoals in het rapport te lezen valt was de commissie heel stilletjes en achter het decor begonnen voor de rk kerk uit te zoeken wat de juridische gevolgen zouden kunnen zijn van al de misbruikschandalen die sinds begin vorig jaar op blijven duiken.
Ik heb me toentertijd al verbaasd dat er opeens een commissie Lindenbergh was, zonder persconferentie van de bisschoppen en religieuzen. Normaal gesproken zouden ze de gelegenheid weer gebruikt hebben voor hun ‘wij zijn echt wel oké, hoor! Kijk maar eens wat wij doen voor de slachtoffers’ propaganda.
Omdat er niets over te horen was van die kant maakte ik me alweer zorgen dat ze wat aan het bekokstoven waren.

Et voilà..Deetman geeft in zijn tusenrapport aan dat er over een collectieve schadeloosstelling nagedacht zou moeten worden en de drie wijze hoofden draaien terstond (maar wel door de bisschoppen en religieuzen gestuurd) de andere kant op. Was eerst de schadebeperking voor de kerk het doel, werden zij opeens tot de empathische en naar genoegdoening strevende engelen van hoop voor de slachtoffers. List en bedrog, niets wat we nog niet eerder meegemaakt hebben!
Vanuit bovenstaande context moet dan ook het hele advies gelezen worden, laat je niets wijs maken en laat je vooral niet weer misbruiken!

Advies van jurist
Het advies leest zich als een spannend jongensboek…voor juristen. Want het is door een jurist geschreven en dat is geen toeval. Zie hierboven. Maar hadden de bischoppen en religieuzen echt de genoegdoening voor ogen gehad dan hadden ook andere experts in dit panel een plaats gekregen: psychologen, maatschappelijk werkers, psychotherapeuten, etc.
Dan was het advies ook heel anders uitgevallen en had het mogelijk wél de genoegdoening gediend! Want dat doet de voorgestelde regeling niet; wordt dit advies opgevolgd (en dat zal wel, want ik ben ervan overtuigd dat de bisschoppen en religieuzen het lang vóór ons al gelezen en goedgekeurd hebben), dan gaan mensen hierdoor beschadigd raken; het misbruik herhaald zich…

Had de commissie Lindenbergh écht genoegdoening voor ogen gehad, dan had de rk kerk vanachter de beschermende muren of van hun podium af moeten komen en zich echt met de slachtoffers moeten gaan bezig houden. Dat willen ze niet en hebben ze nog niet gedaan en ik verwacht het eerlijk gezegd ook niet meer.

Het kan ook alleen een jurist ingevallen zijn de rk kerk te raden zich te richten op het gebruikelijk Nederlands recht m.b.t. schadevergoeding en compensatie. De rk kerk heeft zich nog nooit aan de Nederlandse wet gehouden en nu wordt dat de richtlijn??!!??
Waarom dan? Ja, zeker: dat is goedkoper! In plaats van zich af te vragen wat ieder individueel slachtoffer nodig heeft om zijn leven weer op de rit te krijgen, houd je je aan de beperkingen die de plaatselijke wetgeving je kado doet. En dan lijkt het ook nog alsof je iets goeds doet!
Dat moet ik ze nageven, hoor, die rk kerk: ze weten de wereld heel goed naar hun hand te zetten…

Zoals ook weer blijkt uit dit advies zullen we genoegdoening zonder een actieve bijdrage van de kant van de kerk moeten vinden. En zouden ze in de toekomst (hen gunstig gezinde) juristen nog weleens heel hard nodig kunnen hebben.
Overal ter wereld werken, zich zelf wél respecterende, juristen eraan om het het Vaticaan voor de wereldrechtbanken lastig te maken. En de slachtoffers dragen voortdurend nieuw materiaal aan; geholpen door de moderne technologie verbinden zich steeds meer mensen en organisaties. De druk neemt toe…en de vertegenwoordigers van de kerk beginnen barsten in de facade te vertonen…

Het Advies
Het uiteindelijke advies bestaat uit een menukaart op basis van wat jou overkomen is: de daad of (dikwijls) de daden; de fysieke gebeurtenis en de frequentie daarvan.
Waar het deze juristen volledig aan ontbreekt is enig invoelend vermogen (mogelijke een selectiecriterium geweest voor keuze door de kerk) wat het ondergaan van deze daad/daden voor een catastrofale gevolgen heeft gehad in de levens van deze kinderen.
Daarover is namelijk niets terug te vinden in het advies…

Gemakshalve worden de gevolgen voor slachtoffer, ouders, familie, partners, kinderen, etc. etc. eenvoudigweg vergeten. Jaja, ik weet het…als erfgenaam heb je toch recht op 50% van het uit te keren bedrag als jouw vader of moeder echt niet meer tegen het leven kon en eruit gestapt is…

Slachtoffers worden in dit advies teruggebracht tot een categorie misbruik…en daar moet je ook nog dankbaar voor zijn?!?

Slachtoffers zullen verdeeld raken over de ‘behaalde’ categorie. (“Wat ben jij voor categorie?” “Hoezo ben jij een categorie 3? Ik ben maar een 2 en hij heeft mij veel erger te pakken gehad”) Dit weet ik uit ervaring van slachtoffers uit Boston over een dergelijk proces van categorisering. Bovendien weet ik van hen hoe pijnlijk het hele proces van bewijsvoering gaat zijn om te bewijzen hoe ingrijpend het misbruik is geweest in jouw leven. Hoe rijmt zich straks een categorie met een mensenleven dat van kinds-af-aan naar de klote geholpen is?
Meerdere huwelijken, verslavingen, carrièrebreuk, gezondheidsklachten, incapaciteit voor intimiteit met partner en kinderen, etc. etc.
En nu noem ik voor het gemak alleen maar even de problemen die ik persoonlijk aan den lijve ondervonden heb. En deze regeling zou ‘genoegdoening’ moeten brengen…

Geloof me: er zijn weinig mensen die plezier gaan beleven aan het geld, als er al iets betaald word, want dat is nog helemaal niet zeker gezien de eisen aan bewijsvoering e.d. En er zijn nog veel minder mensen die zich beter gaan voelen of die het leven beter aankunnen als ze iets van de kerk gekregen hebben. Dit is besmet geld, bloedgeld, en ze hebben er dubbel en dwars voor betaald en betalen er nog iedere dag en iedere nacht voor.

En als iemand straks jaloers op je is omdat je zo’n reuze bedrag ‘ge-cashed’ hebt?
Vraag ze of ze hun zoon of dochter van tussen 10 en 14 jaar een tijdje willen uitlenen aan zo’n viespeuk. Maar dan moet hij wel lekker z’n gang kunnen gaan.
Niet te flauw, hè! Je wordt er goed voor betaald…

De kerk buiten schot
De rooms katholieke kerk Nederland blijft buiten schot. Hoeven zich niet echt in de slachtoffers te verdiepen, want dat zou best weleens een pijnlijke ervaring kunnen worden…als je ze in hun ogen moet kijken en mee moet beleven wat zij beleefd hebben.
Daar wordt je op het seminarie niet voor opgeleid, in tegendeel!
Ze moeten alleen de rekening betalen, maar dat past volledig in de traditie van de kerk.
Zonde gedaan? Betalen! Dan kom je toch nog in de hemel…

Ik wens jullie allemaal sterkte!
Ton Leerschool
Stichting Mannenhulpverlening na seksueel misbruik

Voor wie het interesseert is elders op de website ons eerder advies aan Lindenbergh nog eens na te lezen:
advies commissie Lindenbergh
Bovendien de uitzending van Knevel & Van den Brink waar ik mijn inzichten heb mogen toelichten:
Knevel en van den Brink 20-06-2011

Vaticaan: nieuwe richtlijnen tegen seksueel misbruik

De Congregatie van de Geloofsleer geeft de Nederlandse bisschoppen (en alle anderen wereldwijd) een jáár de tijd om richtlijnen uit werken voor wat voor iedere gezagsgetrouwe inwoner van Nederland vanzelfsprekend is:
“Hoe je aan de wet te houden!”
En heel de wereld wachtte afgelopen maandag met ingehouden adem tot het officiële bericht gepubliceerd zou worden.

Wanneer houd de wereld eindelijk op de rooms-katholieke kerk zo serieus te nemen?!?
Iedere keer lukt het ze weer het nieuws te halen met iets dat helemaal geen nieuws is, behalve dan voor de katholieke kerk zelf.

Het enige lichtpunt dat uit dit laatste PR-spektakel van het Vaticaan af te lezen valt, is dat zij openlijk toegeven zich tot nu toe dus NIET gehouden te hebben aan de, in de verschillende landen geldende, wetten. Dat is niets nieuws…wij wisten dat allang en roepen dat al jaren. Waarom moet je hier anders zo groots over berichten? Je gaat iets veranderen en je wil dat de hele wereld laten weten. Inclusief persconferentie, media embargo, brief vertaald in alle “grote talen” van deze wereld, etc.

Hoort en zeg het voort:
“DE KATHOLIEKE KERK GAAT ZICH IN DE TOEKOMST AAN DE WET HOUDEN!”
En geen enkele officiële instantie, waar dan ook ter wereld, die direct daarop een diepgaand onderzoek in deze organisatie aankondigt, zoals anders wel altijd gebeurt als iemand of een bedrijf blijkbaar zich niet aan de wet gehouden heeft.

Wéér wijst de katholieke kerk naar hoe goed ze het allemaal gaan regelen in de TOEKOMST, maar nog steeds wordt geen vinger uitgestoken om de mensen te helpen die ernstig beschadigd zijn in het VERLEDEN. Iedere roep naar gerechtigheid wordt óf genegeerd of afgedaan met:
“…wij zijn niet verantwoordelijk voor schade aangericht door derden…”

Ik …GELOOF….niet meer in deze organisatie in Rome en ze hebben deze week weer eens bewezen wat ik altijd al gezegd heb: zij gedragen zich als een criminele organisatie, dat hebben ze in het verleden gedaan en dat doen ze nog steeds.
En iedere regering, persagentschap, persoon of organisatie die ze daarin blijft ondersteunen, maakt zichzelf medeplichtig…

Ton Leerschool
Stichting Mannenhulpverlening na Seksueel Misbruik