DWDD: Antoine Bodar wordt doorgedraaid…

Debat: Vaticaanknecht Antoine Bodar vs. advcaat Jan Boone
‘De Wereld Draait Door’ – 14 februari 2011
Door: Ton Leerschool – Stichting Mannenhulpverlening na seksueel misbruik

Voor wie het gemist heeft, hier is de link

Wat een geniale opening van het debat door Jan Boone!
Op de vraag wat het jongetje van 8/9jaar vond van het misbruik antwoord deze:
“…dat het zo’n pijn deed aan zijn kont…”
Met het aanhalen van die paar simpele woorden zet Jan Boone de stemming voor het debat precies neer waar die hoort:
Geen bullshit, geen ontwijken, geen gedraai, geen huichelachtige glijerij…een kind is pijn gedaan!
Eerst lichamelijk en in de gevolgen geestelijk.
Tekenend voor de wereldwijd duizenden vernietigde levens die de lustende, verkrachtende, priesters achter zich hebben gelaten.

Bodar probeert te pareren met de al ontelbare malen opgegraven quote van een misselijkmakende pedofiel in het programma bij Kees Postema. Dit moest de tijdgeest documenteren waarin de priesters tot zedenmisdadigers werden en dat moest begrip bij ons opwekken?!?
Kotsmissellijk werd ik ervan en met mij veel van de toeschouwers én Jan Mulders in de studio.

Nou ben ik helemaal geen fan van Jan Mulders. Ik vind zijn sarcasme dikwijls flauw, narcistisch en vergezocht, maar hier liet hij zich van zijn beste kant zien: zichtbaar geraakt! Hij valt naamgenoot Boone bij en deelt rake klappen uit aan Bodar die in de touwen hangt…
Niets is meer over van die arrogante, verkilde, mediageile Bodar die zijn goedgevulde stoel in Rome even inruilde met een koud, hard, strafbankje van de DWDD studio.

Stotterend, stamelend probeert hij ons te overtuigen van “context”, “tijdgeest”, “afglijdende moraal in die periode”…
Fout meneer Bodar! Fout, heel erg fout, er klopt namelijk helemaal niets van!
Ten eerste zijn pedofiele priesters al lang voor de seksuele revolutie begonnen hun vleselijke lusten op kinderen bot te vieren; lees daar de geschiedenis maar eens op na. Ten tweede, als het al zo geweest was, geeft dat de kerk nog niet de verontschuldiging voor het mishandelen en misbruiken van aan hen door beminde gelovigen toevertrouwde kinderen!

Natuurlijk moet het recht zege vieren, zoals Bodar over zijn woorden struikelend steeds maar weer herhaald…
Maar daar gaat deze kerk niet voor zorgen, dat zullen mensen als Jan Boone moeten doen, want de kerk doet het niet uit zichzelf.
Nee, volgens Bodar wordt “dat nu onderzocht” en “een leven is niet in geld uit te drukken”.
Er is nog geen schijn van een gebaar gemaakt door de kerk in de richting van de slachtoffers!
Als er geen mensen als Boone waren kregen we de kerk nooit op zijn knieën…
Vergeving vragen staat gelijk aan een schuldbekentenis, waarom zou je anders vergeving vragen als je geen schuld hebt aan waar je van beschuldigd wordt, maar daarna komt…bij de katholieke kerk? Helemaal niks!
En Boone weet dat en verdoet geen tijd meer aan mooie advocatenpraatjes. Hij knalt het Bodar keihard voor z’n kop; zo, dat mag hij mee naar Rome nemen als hij daar nog welkom is tenminste.

Bodar zwiert en zwalkt over de discussietafel en laat zich uitspraken ontlokken die hij nog wel even bij de heilige vader uit zal moeten gaan leggen. Zo classificeert hij collega Simonis, Ohne Rücksicht auf Verluste, als “onhandige” en “niet slimme” prater; en staat hij, naar zijn zeggen, nog steeds vierkant “achter zijn gemeenschap met Christus, maar niet achter het instituut (Vaticaan) dat zich aan het misbruik schuldig gemaakt heeft”.
Jij hebt helemaal niks van die eenvoudige timmerman uit Galilea, Antoine, en je kan die staf en mijter wel vergeten: dat wordt de roe!

Mijn held in dit debat is Boone. Na de opening had ik al mijn geld al op hem gezet en hij wint, met een paar rake klappen van een van frust bibberende Bodar. Toen die ook nog even liet merken hoezeer hij genoeg heeft van die verschrikkelijke journalisten die maar doorgaan artikelen in het NRC te schrijven (gefeliciteerd Joep), die maar “…dóór blijven gaan; dat ze toch alles in één keer op tafel gooien…” was het gevecht beslist: K.O.!

Nee, meneer Bodar, die rol van openbaring was weggelegd voor het instituut waar u zo langzamerhand behoorlijk last van begint te krijgen. Dat had de katholieke kerk al jaren geleden moeten doen! Dan waren de kerken nu voller en het respect van de mensen binnen en buiten de kerk nu heel wat hoger geweest, dat had jullie vege kerklijf nog weleens kunnen redden. Nu zijn jullie alleen voor radelozen en voor de verdoemenis benauwden nog “geloofwaardig”. En ik gebruik dat woord heel bewust: jullie zijn het geloof van de mensen niet meer waardig.

Wij geloven jullie gedraai niet meer; wij hebben geen greintje vertrouwen in jullie zelf-ingestelde commissies, wij vestigen onze hoop op heling allang niet meer op een zichzelf zuiverende kerk. Die kerk die komt er niet…niet vanzelf tenminste…daarvoor zijn de heren in Rome teveel gehecht aan hun warme zachte stoeltjes dicht bij het pauselijk vuur waar zij hun rood-geslofte voetjes kunnen warmen.

Meermalen beleed u schuld in het debat, meneer Bodar, direct of indirect.
Op een schuldbelijdenis hoort een absolutie te volgen, volgens goede kerkelijke tradities.
Alleen moet deze keer de absolutie komen van de slachtoffers…en die hebben al een leven lang last van wat ze aangedaan is en nog steeds wordt aangedaan door de leugens, de tijd trekkerij, de commissies, én…van die huichelachtige schuldbelijdenissen.
Wat denkt u, meneer Bodar, dat komt wel goed?

Advocaat Jan Boone zal het druk krijgen de komende tijd denk ik (en hoop ik voor hem), want hij heeft laten zien te begrijpen waar het hier in essentie om gaat en deelt de verontwaardiging die wij slachtoffers al jarenlang voelen en die ons voedt en sterkt deze strijd niet zomaar op te geven. Het gaat om duizenden kinderen die verminkt zijn en kinderlevens die vernietigt zijn…niet om een paar duizend oude mannen en vrouwen die zitten zeuren!

Bodar wordt doorgedraaid…absoluut onverkoopbaar product…de houdbaarheidsdatum allang overschreden!

Bisschoppen negeren advies commissie Deetman

Het zal niemand meer verbazen dat ik niet ingenomen ben van de commissie Deetman en nog minder van het tussenrapport.
Net als bij iedere catastrofe waar Nederlandse staatsburgers betrokken zijn (internationale gijzeling, vliegtuig-, vuurwerk- of natuurramp, etc.) hoort ook in dit geval de Nederlandse overheid het onderzoek te initiëren en te leiden.
Aangezien het hier handelt om duizenden en nog eens duizenden Nederlanders, had de overheid allang in moeten grijpen, maar het is nog niet te laat.

Interessant zal namelijk zijn hoe de commissie Deetman op onderstaand bericht gaat reageren. Ik denk dat hij zijn werk veel beter zal kunnen doen in opdracht van de Nederlandse overheid en heeft al de nodige informatie verzameld in deze maanden van onderzoek. Dan kan het snel gaan!

Alle belangrijke adviezen worden in één elegant gebaar van de Nederlandse bisschoppen en Konferentie Nederlandse Religieuzen van tafel geveegd. Geen snel van grond-af-aan opnieuw opbouwen van Hulp en Recht, geen nieuwe organisatiestructuur, maar gewoon nog even een tijdje ‘doormodderen’.
Nou vond ik ook dat Deetman voor zijn beurt sprak door adviezen te geven m.b.t. de verjaringstermijn in relatie tot de collectieve vergoeding procedure. De bisschoppen en KNR hadden toch zelf al, onder bij het instituut behorende publieke geheimhouding, een ander commissie benoemd om daarover te oordelen. Hij heeft daarvoor dan ook meteen een tik op zij vingers gekregen…
Of dhr. Lindenbergh net zo hard misbruikt gaat worden als dhr. Deetman of zou hij het misschien nu al wat warm beginnen te krijgen als hij ziet hoe zijn collega afgeserveerd wordt?

Nooit vergeten en altijd weer aan denken: de katholieke kerk van helemaal boven tot helemaal beneden wil niet dat deze catastrofe netjes opgelost worden. Wordt vervolgd.

—origineel persbericht—
Bisschoppen reageren op Deetman-advies
14-12-10 06:50 uur ANP

ZEIST – De Nederlandse bisschoppen en de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR) reageren dinsdag in Zeist op het advies van de commissie-Deetman. Die presenteerde donderdag haar eerste rapport over het misbruikonderzoek binnen de Rooms-Katholieke Kerk.
Commissievoorzitter Wim Deetman (L) presenteerde vorige week het onderzoeksrapport over seksueel misbruik binnen katholieke instellingen.

Commissievoorzitter Wim Deetman (L) presenteerde vorige week het onderzoeksrapport over seksueel misbruik binnen katholieke instellingen. De onderzoekscommissie concludeert dat het katholieke meldpunt van seksueel misbruik Hulp & Recht zo snel mogelijk moet worden omgevormd tot een organisatie bestaande uit een klachtencommissie, een meldpunt van seksueel misbruik en een professioneel kwaliteitscentrum.

Ook heeft de commissie de bisschoppen en de KNR geadviseerd dat een beroep op verjaring niet leidend mag zijn bij de vraag naar schadevergoedingen. Deetman zei donderdag verder dat het denkbaar is dat de RKK een collectieve regeling aanbiedt aan slachtoffers.

De Kerk heeft een speciale commissie van twee letselschadeadvocaten en een hoogleraar privaatrecht van de Erasmus Universiteit Rotterdam samengesteld, die adviseert over de aansprakelijkheid van bisdommen, ordes en congregaties. (ANP)ANP

50% van bevolking voorstander parlementair onderzoek

NU.nl – AMSTERDAM – Ruim de helft (56 procent) van de bevolking is voorstander van een parlementair onderzoek naar misbruik binnen de katholieke kerk. Van de katholieken is 47 procent voor zo’n door slachtoffers gewenst onderzoek.
Dat blijkt uit een zondag gepubliceerde peiling van Maurice de Hond.

Samenvatting:
* 40% van de Nederlanders denkt dat de commissie Deetman niet onafhankelijk is. Dit is 30% onder de katholieken.

* Bijna 75% vindt dat de schadevergoeding in alle gevallen ruimhartig moet zijn.

* Bijna 70% van de  Nederlanders vinden dat de katholieke kerk vanwege de misbruikaffaires geen uitspraken meer mag doen over hoe mensen zich horen te gedragen. Onder katholieken is dat 55 procent.

Voor het voilledige artikel:
http://www.nu.nl/binnenland/2400045/ruim-helft-wil-parlementair-onderzoek-kerkmisbruik.html

Doodzalving – Open brief aan de commissie Deetman

Verzonden aan de media en dhr Deetman op 8 oktober 2010

Geachte heer Deetman en leden van de onderzoekcommissie,

Afgelopen week heb ik de beide bijeenkomsten in Utrecht en Eindhoven bij mogen wonen waarvoor nogmaals mijn dank. Volledig in lijn met de door u onderstreepte transparantie schrijf ik deze brief via de publieke media. Op deze wijze is iedereen tegelijkertijd op de hoogte.

De bijeenkomst in Eindhoven heb ik vroegtijdig moeten verlaten, omdat mij gaandeweg een onbestemd gevoel van onbehagen bekroop. ’s Nachts na urenlang wakker gelegen te hebben kwam er een woord in mij op: “doodzalving”.
Dit woord bestaat niet, maar intuïtief beschrijft het als geen ander het gevoel dat mij overviel.
De commissie is bezig, bemenst met van zichzelf overtuigde wetenschappelijke autoriteiten, de slachtoffers ‘dood te zalven’, een vals gevoel van warme veiligheid te creëren, in slaap te schommelen, en zij mogen daarvoor onderdanig danken.
En dat terwijl zij weer misbruikt worden, alleen ditmaal door en voor uw onderzoekcommissie!

De slachtoffers vragen aandacht voor hun verhaal en welke impact het misbruik op hun leven gehad heeft, de commissie verwerkt deze informatie tot een kille matrix.  Zij willen de commissieleden ‘raken’ met hun verhaal, maar worden (waarschijnlijk vanwege de noodzakelijke wetenschappelijke objectiviteit) hooguit als historisch, pathologisch of statistisch interessant beschouwd.

Terwijl de commissie door patriarchale omarming de indruk probeert te wekken aangedaan te zijn met het lot van de mensen, maakt zij deel uit van de door het misbruik ingezette gespletenheid: de afstand tussen de waarheid en de verwrongen, verkrachtte realiteit van het slachtoffer.

De waarheid komt door dit onderzoek niet op tafel en dus worden de slachtoffers niet gediend en wel om volgende redenen:

Afgeleide verantwoordelijkheid
Door de opdracht van de bisschoppen te aanvaarden bent u, in de ogen van de slachtoffers, een verlengde van de rooms-katholieke kerk geworden en worden uw acties en initiatieven dan ook met de nodige argwaan bekeken.
U bent u daarvan bewust, want veel tijd en nauwkeurig gewogen woorden heeft u gebruikt om de aanwezigen van de onafhankelijkheid van de commissie te overtuigen. Zowel als het de inhoudelijke opdracht, de activiteiten en de keuze van de leden van de commissie betrof. Echter, en dat is mogelijk een bijwerking van mijn misbruik, als iemand mij voortdurend verteld dat ik mij geen zorgen hoef te maken, begin ik me pas echt zorgen te maken en al het besprokene extra te wegen.

Mijn vraag daarom aan u:
Waarom heeft u niet direct aangegeven dat dit onderzoek, van de kerk onafhankelijk zou moeten gebeuren of bent u van mening dat het nu, voor de slachtoffers, “op de best mogelijke plek” en onder de best mogelijke omstandigheden plaatsvindt?
Want dat zou toch, gezien de door u meermaals nadrukkelijk betoonde betrokkenheid met de slachtoffers, het belangrijkste zijn?

Vooral ook omdat een openlijke weigering uwerzijds mogelijk de weg opengesteld had voor een onderzoek vanuit de politiek geïnitieerd en gedragen. Dat had het grote voordeel gehad dat deze zich dan serieus met dit onderzoek en onderwerp had moeten bezighouden en een aantal eruit voortvloeiende maatschappelijke problemen als de hulpverlening en het in het verleden verhinderen van de rechtsgang door de kerk ook de aandacht zouden krijgen die ze verdienen. Hiermee zijn de slachtoffers pas echt gediend!

De doofpot
Meermaals heeft u gerefereerd aan “de doofpot” en dat de commissie weigert mee te werken aan de instandhouding daarvan en dat de activiteiten van de commissie op transparantie gericht zijn. Mijns inziens verward u twee doofpotten en is de door u betoogde openheid daarom misleidend:
De 1e – historisch. In het verleden ingesteld door de rooms-katholieke kerk om de goede naam en de machtspositie van de kerk te verdedigen. Deze heeft het misbruik ‘geïnstitutionaliseerd’, in deze omvang mogelijk gemaakt en misdaden toegedekt.
Hieraan gaat uw onderzoek niets meer veranderen; dit is een realiteit.
De 2e – actueel. Het achterhouden van informatie, gebrek aan openheid en de weigering bij het onderzoek naar de gebeurtenissen mee te werken door alle bewijzen vrijwillig en ongevraagd op tafel te leggen.

Uw onderzoek is gebaseerd op getuigenissen van slachtoffers, daar hoeft u de doofpot niet te vrezen, de mensen hebben hun ziel voor u geleegd. Echter, te verwachten dat de kerk u informatie zal verstrekken buiten de door u bij hen aangedragen gevallen  (als ze dat al doen?!?) is een illusie en u zou beter moeten weten.
Kijkend naar de reacties vanuit de kerk sinds het begin van dit jaar is duidelijk dat zij niet bereid is eenmalig en volledig met het verleden af te rekenen, want dan hadden zij onmiddellijk en vrijwillig alle informatie aan de commissie beschikbaar gesteld.

Onderzoeken naar misbruik in het buitenland over de afgelopen tien jaar hebben ons geleerd (of zouden ons geleerd moeten hebben!) dat de kerk voortdurend de zelfde ‘modus operandi’ hanteert als het om onderzoek van misdaden van medewerkers van de kerk gaat; namelijk: tijd winnen. De kerk vertraagt het onderzoek, werkt uiterlijk mee, maar doet alles om het langer te laten duren en zoveel mogelijk geheim te houden. Mocht u per ongeluk ‘struikelen’ over informatie die niet te weerleggen of te ontkennen valt dan wordt deze na veel aandringen en halfhartig toegegeven, maar geen actie ondernomen.

Ik geloof u als u mij zegt dat u de resultaten van het onderzoek volledig openbaar zult maken, betwijfel echter dat ‘de onderste steen boven komt’ omdat de wil om dat te doen, voor iedereen zichtbaar, ontbreekt bij de kerkelijke instanties, de bisschoppen en de orden.
Door de opdracht te aanvaarden werkt u hier aan mee, houdt u de doofpot in stand, en zijn de slachtoffers wederom niet gediend!

Vrijwillige medewerking van de commissieleden
Het heeft mij ten hoogste verbaasd van u te horen dat de commissieleden op vrijwillige basis en in hun vrije tijd medewerking verlenen aan de commissie. Dat klinkt op het eerste gezicht achtenswaardig en idealistisch, maar wat betekent dit? Waarom doen ze dit?
Staat het mooi op het CV, meegewerkt te hebben aan een historisch zo belangrijk onderzoek? Is het, of zijn de slachtoffers, een interessant studie object en kunnen wij hier later een wetenschappelijk werk over verwachten? Uit liefde voor de rooms-katholieke kerk?
Of is het weer gewoon: misbruik?

Ik vraag me af en heb mijn twijfels of dit het onderzoek ten goede komt en niet onnodig vertraagt en of hiermee de slachtoffers gediend zijn? Want dat zou, nogmaals, naar u eigen zeggen, toch het belangrijkste voor u zijn.

Aanbevelingen aan de bisschoppen
Omdat u meerdere malen tijdens de bijeenkomsten dit aspect van uw opdracht beklemtoond heeft en dat de heling van de slachtoffers voorop staat in het onderzoek, zou ik u willen vragen uw ‘ingang’ bij de Nederlandse Bisschoppenconferentie en de Konferentie Nederlandse Religieuzen te gebruiken voor volgende aanbeveling:
•    Geef openlijk toe fout geweest te zijn en daardoor duizenden kinderen, gelovigen en niet-gelovigen, beschadigd te hebben.
•    Geef openlijk toe dat de naam en de macht van de kerk de prioriteit gehad hebben en daarom daders niet aan justitie zijn overgeleverd en slachtoffers niet op tijd behandeld zijn.
•    Geef openlijk toe bewust informatie achtergehouden te hebben en daardoor de rechtsweg verhinderd te hebben.
•    Betuig openlijk schuld en geef volledige openbaarheid van geheime documentatie m.b.t. daders en daden.
Dit zou niet alleen zeer helend zijn voor de slachtoffers, maar ook de gelovigen helpen het vertrouwen in hun kerk te herstellen en de vele geestelijken die nu twijfelen aan hun roeping binnen de rooms-katholieke kerk helpen de weg naar het geloof weer terug te vinden.

In afwachting van uw antwoord,
Hoogachtend,

Ton Leerschool
Stichting Mannenhulpverlening na seksueel misbruik

Slachtoffers seksueel misbruik R.-K. Kerk willen onafhankelijke hulp

uit NRC-handelsblad / van websiteUtrecht, 6 april.

Slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke Kerk willen dat er een onafhankelijke hulpinstelling komt.Dat bleek gisteren op een bijeenkomst in de Geertekerk in Utrecht waar slachtoffers bijeen kwamen om hun ervaringen te delen.Veel aanwezigen zeiden het „onbegrijpelijk” te vinden dat er nog geen instantie speciaal voor de slachtoffers is. Over het katholieke meldpunt Hulp & Recht waren de sprekers overwegend negatief. Ook de commissie-Deetman die het misbruik namens de kerk onderzoekt, wekt wantrouwen bij de meeste aanwezigen in Utrecht.Vorige week kondigden ministers Rouvoet (Jeugd en Gezin, ChristenUnie) en Hirsch Ballin (Justitie, CDA) aan dat het kabinet een eigen onderzoek gaat doen naar de rol van de Raad voor Kinderbescherming in de misbruikgevallen bij katholieke jeugdinstellingen.

Verslag Geertekerk 5 april RTV – Utrecht

BEKIJK DE UITZENDING RTV UTRECHT
UTRECHT – In de Geertekerk in Utrecht was maandagmorgen een bijeenkomst waarin slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke kerk hun ervaringen uitwisselden.In de Remonstrantse kerk waren ongeveer twintig mensen aanwezig die zeggen te zijn misbruikt binnen katholieke instellingen. Ook een aantal partners was meegekomen.De stichting mannenhulpverlening na seksueel misbruik organiseerde de bijeenkomst. Van die stichting zijn enkele hulpverleners aanwezig. De Remonstrantse Gemeente Utrecht heeft de kerk opengesteld.

Bijeenkomst misbruikslachtoffers in Utrecht

UTRECHT – ‘Als de pater in de slaapzaal langs je bed liep, deed je alsof je sliep. Want dan pakte hij de buurjongen. Achteraf denk je, waarom heb ik het laten gebeuren.’ Dat zei een slachtoffer van misbruik in een katholiek internaat maandag tijdens een bijeenkomst in de Remonstrantse Geertekerk in Utrecht.

Daar vertelden ongeveer twintig mensen om de beurt over hun ervaringen met seksueel misbruik in katholieke seminaries en internaten. Dat vond plaats in verschillende delen van het land. ‘Hier staan is erg moeilijk, terwijl ik het verhaal al zo vaak heb verteld.’

Het waren vooral mannen die spraken op de bijeenkomst die was georganiseerd door de stichting mannenhulpverlening na seksueel misbruik. Maar ook een paar vrouwen vertelden te zijn misbruikt in katholieke kring. Een van de vrouwen zei zwanger te zijn geraakt door verkrachting van een Franciscaner broeder en dat ze niet weet waar haar kind is.

‘Ik heb heel lang niet in een kerk kunnen komen, omdat ik bang was dat ik ging braken’, zegt een man die zegt te zijn misbruikt in een Nijmeegs internaat door een jezuïet. ‘Ik kom sinds een paar jaar weer in de kerk. Maar ik weet zeker. God is geen katholiek.’

De slachtoffers zijn het unaniem eens dat er een onafhankelijke hulpinstelling moet komen. Over het katholieke meldpunt Hulp & Recht zijn vrijwel alle sprekers ronduit negatief. ‘Het is toch van de pot gerukt dat je bij een organisatie die zelf in de beklaagdenbank staat, je verhaal moet doen’, aldus een man uit België. Hij zegt te zijn misbruikt door een jezuïet in het Belgische Tervuren.

Veel aanwezigen vinden het ‘onbegrijpelijk’ dat er nog geen instantie is speciaal voor de slachtoffers. ‘Na een aardbeving komen we meteen in actie. We helpen de slachtoffers en kijken daarna pas waarom de huizen zijn ingestort. Nu is er alleen maar aandacht voor de vraag waarom de huizen zijn ingestort’, aldus José Hennekam. Van hem verscheen recentelijk een boek waarin hij zijn ervaringen met misbruik binnen een kleinseminarie beschrijft.

Ook het onderzoek ingesteld door de Rooms-Katholieke Kerk, waarvan oud minister Wim Deetman momenteel een onderzoekscommissie formeert, wekt wantrouwen. ‘Ik diende een klacht in bij de commissie-Deetman’, aldus een van de sprekers. ‘Toen ik vroeg of ik in contact kon komen met andere slachtoffers, zei een beleidsmedewerker: die mensen komt u vanzelf wel tegen.’

Een aantal sprekers heeft besloten om een vervolg op de bijeenkomst te organiseren.

copyright Volkskrant en ANP

Brief aan Deetman

Geachte heer Deetman,

Ik ben Peter John Schouten en werk sinds 1986 met mannen die in hun jeugd seksueel zijn misbruikt.  Ik heb als therapeut honderden mannen (en betrokkenen) begeleid in het verwerken van dit jeugdtrauma, individueel en in groepen.

Een deel van mijn clientengroep is misbruikt door een functionaris van de RK kerk.

MISBRUIK IS EEN SPLIJTZWAM

Je kan vanuit verschillende richtingen naar seksueel misbruik te kijken.

Seksueel misbruik splijt mensen in delen die niet met elkaar te verenigen zijn. Niet alleen slachtoffers raken innerlijk verdeeld en verward. Ook gezinnen, families, daders, leidingevenden, teams en organisaties en uiteindelijk de kerk en de maatschappij raken verdeeld als zij geconfronteerd worden met seksueel misbruik. Het is razend moeilijk om goede en adequate oplossingen te vinden.

Bovendien is het schrikbarend om te merken dat er nauwelijks kennis aanwezig is over de gevolgen van seksueel misbruik van jongens en mannen. Ook niet in de hulpverlening.

Meestal is het antwoord op onthullingen: ongeloof, ontkenning, zwijgen, de doofpot, bagatelliseren, de schuld aan het slachtoffer geven. Oplossingen zijn vaak uitsluiting van een van de partijen: dat kan de dader zijn maar voor hetzelfde geld ook het slachtoffer.

Onder de oppervlakte blijft het onderwerp echter aanwezig. Iedere keer laait een onderhuidse veenbrand even op om daarna weer voor langere tijd te smeulen.

Het wordt echter steeds duidelijker dat de RKKerk en seksueel misbruik met elkaar verbonden zijn. Niet alleen in Nederland maar over de hele wereld.

HULP EN RECHT

Bij enkele mannen ben ik getuige geweest van de procedure die Hulp en Recht aanbiedt. Vanuit therapeutisch oogpunt is deze procedure een ramp en het maakt de zaak vaak alleen maar erger en slachtoffers hopelozer.

Ook vanuit juridisch oogpunt kloppen er zaken niet en wordt er gemeten naar kerkelijk recht dat erop gericht is niet de betrokkene te beschermen maar het instituut.

MISDRIJVEN

Hoewel bijna alle zaken verjaard zijn, zie ik het toch als noodzaak dat alle seksuele misdrijven waarvan Hulp en Recht dossiers heeft aangelegd, bij justitie gemeld zouden moeten worden.

In mijn vragen aan Hulp en Recht daarover en mijn verzoek om meer naar de therapeutische kant van de zaken te kijken, ben ik niet  gehoord.

Door afwijzing van slachtoffers (bij gebrek aan bewijs!) , zag ik dat zij het trauma met de slachtoffers herhaalden door middel van deze procedure.

WWW.SEKSUEELMISBRUIK.INFO

Ik heb tien jaar geleden een website over dit onderwerp gemaakt (www.seksueelmisbruik.info) met een apart gedeelte over de katholieke kerk.

Het was mijn bedoeling om mannen die hetzelfde hebben meegemaakt met elkaar in contact te brengen. Omdat mannen heel moeilijk met hun verhaal naar voren durven komen, “druppelden” de verhalen binnen. De laatste weken is de website echter “ontploft” en volgeschreven met de verhalen van vroeger.

Ik heb altijd vermoed dat er geen honderden maar duizenden jongens zijn misbruikt in de internaten van de RK kerk en binnen de kerk als misdienaar.

SCHOONSCHIP AKTIE

Het lijkt nu of de tijd rijp is om schoon schip te maken en te zoeken naar mogelijkheden om alle gevoelens die dit oproept te kanaliseren en een plek te geven.

Ik zou graag eens met u praten omdat ik ideeën heb over wat er moet gebeuren door de kerk, de daders en de leidinggevenden.

Excuus aanbieden is niet genoeg. Wat er moet gebeuren is een “helende actie” waarbij elke betrokkene een taak heeft om uit te voeren.

De meest ideale situatie is als de kerk echt zijn verantwoording hierin zou nemen.

Ik denk zelf aan bijeenkomsten zoals na het apartheidsregime in Zuid-Afrika.

De omvang van het misbruik rechtvaardigt m.i. deze aanpak.

Mijn  ideeen zijn vanuit een therapeutisch perspectief, gericht op helende activiteiten die gedaan moeten worden. Heling van vaak ernstige levenstrauma’s bij slachtoffers, werkelijke zorg van de kerk hiervoor, bekentenissen van daders.

Uitrijken naar slachtoffers, functionarissen dringend verzoeken om actief hun daden onder ogen te zien en de verantwoordelijkheid hiervoor op zich te nemen. Ik kijk daarbij niet zozeer naar schadevergoedingen maar wel naar erkenning van wat seksueel misbruik teweeg kan brengen in iemands leven en naar herstel van relaties.

Mijn ervaring is dat erkenning en bekenning door de dader alleen al, wonderen kan verricht
en.

Ik ben ervan overtuigd dat dit voor alle betrokkenen, inclusief de RKKerk, zeer goed kan uitpakken.

Ik hoop dat deze e-mail een aanleiding is voor u om mij uit te nodigen voor een gesprek.

Met hoogachting,

Peter John Schouten

Psychotherapist ER / Psychodramatherapeut CP

Utrechts Nieuwsblad / AD

UTRECHT – De Remonstrantse Geertekerk in Utrecht opent tweede paasdag haar deuren voor slachtoffers van seksueel misbruik binnen katholieke instellingen. De initiatiefnemer, Pieter Schouten van de stichting mannenhulpverlening na seksueel misbruik, bevestigt vrijdag een bericht van RTV Utrecht daarover.

De bijeenkomst is geen kerkdienst maar een samenkomst waarin mannen hun ervaringen kunnen delen. Psychodramatherapeut Schouten begeleidt die gesprekken. ,,Ik begeleid al 25 jaar lang mannelijke misbruikslachtoffers. Maar nu is er echt iets bijzonders aan de hand. Onze site wordt volgeschreven met verhalen, ook van vrouwen trouwens. De kerk heeft ons geholpen om het op de kaart te zetten. Het is een soort inktvlek die alle kanten opgaat.”,,Delen werkt helend voor mensen.”, zegt Schouten. ,,Volgens mij is het de eerste keer dat slachtoffers bij elkaar worden gehaald. En dat is werk dat de kerk eigenlijk had moeten doen.”Hij is niet te spreken over de katholieke instelling Hulp & Recht waar slachtoffers van seksueel misbruik hun melding kunnen doen. ,,Eerst mag je een pijnlijk verhaal vertellen en dan beslissen zij wat daarmee wordt gedaan. Uit therapeutisch oogpunt is dat funest.”Volgens Schouten vinden met name mannen het ,,heel moeilijk” om een verhaal ,,dat diep verborgen zit” naar buiten te brengen. ,,Dat zullen we maandag ook wel merken. Sommigen vertellen heel gemakkelijk. Anderen aarzelen of zeggen zelfs: ik kom wel maar kan het nog niet uitspreken.” (ANP)

Persbericht van onze stichting

PERSBERICHT
Utrecht, 23 maart 2010

Gezocht: Vijftig mannen met seksueel misbruik binnen RKkerk

De Stichting Mannenhulpverlening na Seksueel Misbruik (MSM) organiseert op maandag 5 april 2010 (tweede paasdag) een bijeenkomst in de Geertekerk te Utrecht voor mannen die in hun jeugd te maken hebben gehad met seksueel misbruik binnen de Rooms Katholieke Kerk.

De laatste weken worden overal in de media door slachtoffers individuele getuigenissen afgelegd over misbruik in pastorale relaties. In tegenstelling tot deze op zich zelf staande verhalen, biedt deze bijeenkomst de gelegenheid de ervaringen met elkaar te verbinden en zodoende het eenzame aspect van seksueel misbruik te doorbreken. Door het maken van verbindingen zal duidelijk worden welke impact seksueel misbruik heeft op een leven en welke ingrijpende gevolgen er het resultaat van zijn.

WE ZOEKEN 50 MANNEN die hun verhaal voor de microfoon willen vertellen. Wij willen zo een ketting van verhalen maken die indruk maakt en de waarde en aandacht krijgt die het verdient.

Bekennen, herkennen, erkennen:
Wij vinden het nu noodzakelijk dat alle individuele verhalen worden gebundeld zodat het een collectief en maatschappelijk probleem wordt. Voor heling van slachtoffers is het nodig om de ervaringen met veel anderen te delen. Als je dat niet doet dan blijf je er zelf mee zitten.

De Rooms Katholieke Kerk begint inmiddels te vragen om vergeving. Vergeving is echter alleen zinvol als ten volle in kaart is gebracht wat er vergeven moet worden. Op deze dag maken we daartoe een begin.

De bijeenkomst is niet bedoeld om claims of aanklachten naar de
Rooms Katholieke Kerk te formuleren, wel zullen de getuigenissen op video worden vastgelegd om zo een documentatie te vormen over de gebeurtenissen en de gevolgen daarvan.

Voor verdere informatie en inschrijving zie de website van de Stichting op www.seksueelmisbruik.info