KRO Kruispunt : "Afgesloten, maar nog niet voorbij"

Afgelopen zondag 10 mei de uitzending “Afgesloten , maar nog niet voorbij”.

Vijf jaar na het onderzoek van Deetman sluit op 1 mei 2015 de termijn voor het indienen van klachten over seksueel misbruik binnen de RK Kerk. Kruispunt maakt met drie slachtoffers de balans op. Hoe is het ze vergaan en wat heeft het onderzoek hen gebracht?. Ook een deel uit het interview met provinciaal overste van de Jezuïeten Pater Johan Verschueren die zijn nek heeft uitgestoken en samen met de lotgenotengroep Canisius voor een unieke aanpak koos.

Bekijk hier de uitzending

VPKK : Sluiting van het meldpuntmisbruik rkk schadelijk voor (nog worstelende) slachtoffers van seksueel misbruik

PERSBERICHT
Sluiting klachtencommissie op 1 mei a.s. is schadelijk voor vele slachtoffers van rk kerk.
Een geschiedenis van geheim geweld en misbruik in de kinderjaren door machtige personen vraagt het uiterste van wie daarmee moeten leven. Het is een lange weg. Alleen de persoon zelf kan zeggen wanneer het tijd is om erkenning te zoeken, en wat nodig is om dat veilig te kunnen doen.
De sluiting van de klachtencommissie is schadelijk. Bij de aankondiging van de sluiting hebben de kardinaal en de voorzitter van de Konferentie Nederlandse Religieuzen openheid beloofd, maar die belofte hebben zij niet waargemaakt.
Wij weten uit betrouwbare bronnen dat in vele parochies door de bisdommen het zwijgen is opgelegd. Ook in congregaties zijn er personen die het zwijgen wordt opgelegd. Slachtoffers worden in de steek gelaten, macht blijft belangrijker dan waarheid en recht. Spreken over het misbruik wordt verhinderd en afgekeurd.  Slachtoffers hebben altijd gezwegen omdat zij verstoten werden als ze spraken, en dat is voor velen niet veranderd. Zij lopen nog steeds het risico van afkeuring, uitsluiting en beïnvloeding van getuigen. Deze ontkenning is zeer schadelijk. Omstanders beseffen niet dat het ook hun had kunnen overkomen. Dat zij voor recht kunnen kiezen in plaats van macht.
In de klachtencommissie zijn tot juli  2014  achter gesloten deuren 706 zaken gegrond verklaard. In herstelbemiddeling zijn rond de 200 klachten gegrond verklaard. Vóór de aanvang van de klachtencommissie was dit niet mogelijk. En daar gaan we naar terug.
Het gaat om enkele tienduizenden kinderen die destijds zijn misbruikt en evenveel mishandeld.
Wat het zwijgen betreft is er nog weinig veranderd, en met de sluiting van de onafhankelijke klachtencommissie zijn slachtoffers opnieuw aangewezen op een ontkennende kerk.

Annemie Knibbe

043 3620897
06 53393818
annemie@vpkk.nl

Mediation of Unieke Herstelbemiddeling: Verslag van een uniek proces

MEDIATION  JEZUIETEN en LOTGENOTENGROEP “CANISIUS”

 

Nadat in 2010 Dhr. Mark Klabbers via het Nederlandse actualiteitenprogramma Eén Vandaag naar buiten bracht dat er in zijn jeugd sprake was geweest van ernstig seksueel misbruik door de in 1996 overleden pater jezuïet, Jan Sanders SJ, volgden spoedig meer meldingen. De slacht­offers verenigden zich in de Lotgenoten-groep Canisius. Voor allen geldt dat het misbruik zich voordeed in de jaren zeventig en tachtig, in de context van het Canisiuscollege of de daarbij be­horende scoutinggroep van de Zeeverkenners (Nijmegen).

 

Uit de onderlinge besprekingen van deze (inmiddels tot boven het dozijn gegroeide) lotgenoten­groep, bleek spoedig dat men zich volstrekt niet kon vinden in de uitgangspunten en handel­wijze van het (door de KNR – Konferentie van Nederlandse Religieuzen – en de RKK – Rooms Katholieke Kerk – opgerichte) Meldpunt Seksueel Misbruik RKK.

 

De bezwaren richtten zich met name tegen de juridiserende setting, de plicht tot aanvoeren van steunbewijs, en de afhandeling van eventuele financiële tegemoetkoming door een compensa­tiecommissie. Vooral het feit dat (door middel van de zogenaamde Lindenbergh-categorieën) de verrichte handelingen tot een kwantitatieve financiële maatstaf werden herleid zette veel kwaad bloed.

 

In plaats daarvan wenste de lotgenotengroep een afhandeling die meer ‘op maat’ zou zijn van elk slachtoffer, dat wil zeggen: waarbij de erkenning, het samen zoeken naar de harde en complexe waarheid, én de ervaren (immateriële) schade tot uitgangspunten zouden worden gemaakt, met het oog op het definitief kunnen omdraaien van een pijnlijke bladzijde door alle participanten van het traject – ieder op zijn eigen manier.

 

In de loop van 2011 klopte de lotgenotengroep daartoe aan bij de toenmalige Provinciaal Jan Bentvelzen (NER). Hoewel deze bereid was mee te gaan met het idee van mediation, verliepen de besprekingen hierover om diverse redenen moeizaam. Het idee kreeg pas vaste vorm in het najaar van 2012.

 

Als voorbeeld werd een eerder mediation-traject tussen religieuzen en slachtoffers genomen, namelijk dat van de paters salesianen, die met een groot aantal slachtoffers tot een vergelijk wa­ren gekomen. De werkwijze verschilde echter hierin dat in de bemiddeling van de salesianen fi­nanciële tegemoetkoming toegekend werd door een commissie die in principe los stond van de  mediation, terwijl in ons traject de tegemoetkoming juist binnen die bemiddeling tot stand  kwam. De Lotgenotengroep Canisius droeg zelf mediatoren voor: Drs. L. Stam (seksuoloog NVVS-psychotherapeut en gespecialiseerd in seksueel misbruik bij jongeren) en Mr. L. ten Brink (mediation-advocaat en oud-leerling van het Ignatiuscollege in A’dam).

 

De voorbesprekingen leidden in de zomer van 2013 tot een groepsovereenkomst en tot indivi­duele overeenkomsten, met de provinciaal en slachtoffers. Deze groepsovereenkomst bepaalt ook dat voorlopig nog onbekende (en dus nog niet behandelde) slachtoffers beroep kunnen doen op dit traject tot 31 december 2017. Zo kon het mediation-traject beginnen met de slachtoffers die zich intussen bij de jezuïeten hadden gemeld. Velen daarvan hebben nooit een melding inge­diend op het Meldpunt.  (Dit Meldpunt werd overigens per juli 2014 opgeheven.)

 

Om praktische redenen werden de slachtoffers, die zich liever lotgenoten noemen, opgedeeld in twee groepen: de eerste groep begon het mediation-traject in het najaar van 2013, de tweede groep in de eerste maanden van 2014. De mediation bestond steeds uit twee of drie individuele voorbereidende gesprekken van de mediatoren met één van de lotgenoten, gevolgd door een dag waarop de verslagen van deze gesprekken met de mediators en de twee vertegenwoordigers van de orde werden besproken. Hierna vonden twee of drie bemiddelingsgesprekken plaats waarbij eerst de vicaris voor Seksueel Misbruikzaken, Theo van Drunen, en later ook de provinciale overste, Johan Verschueren, aanwezig waren.

 

De voorbereidende gesprekken dienden om de slachtoffers bij hun verhaal te brengen. Nadat het onderlinge vertrouwen daartoe voldoende was gegroeid, konden ook  de zeer pijnlijke herinneringen aan het misbruik door de beide media­toren met erkenning en vanuit hun deskundige ervaring worden besproken. Elk gesprek werd genotuleerd door een professionele secretaris, zo nodig gecorrigeerd door de betrokken persoon en vervolgens bezorgd aan Theo van Drunen en Johan Verschueren. Dit alles maakte het mogelijk om een accuraat beeld te krijgen over het psychologisch profiel van de dader, zijn modus operandi t.a.v. slachtoffers en medebroeders.

 

Maar vooral kregen zij inzicht in de betekenis die het voor de lotgenoten des­tijds had, om met dit dubbelleven met een groot geheim en de eenzaamheid die dit gaf, om te gaan. Ook om de langdurige gevolgen voor hun latere leven aan te horen, zoals problemen in de werksituatie als het omgaan met autoriteiten en gericht op controle van de omgeving, de moeite om met intimiteit om te gaan, de veelal verstoorde seksuele ontwikkeling, relationele proble­men en  vele andere gerelateerde problematiek..

 

In de bemiddelingsgesprekken die hier op volgden stond de dialoog tussen de beide betrokke­nen (de lotgenoot en de vertegenwoordiger van de orde) centraal. Na afloop konden Theo van Drunen en Johan Verschueren naar ieder individueel slachtoffer oprecht erkenning geven en  schaamte en spijt betuigen over de afschuwelijke en misdadige handelingen die in het verleden hadden plaatsgevonden,  en de gevolgen die dit voor hun leven heeft gegeven. Eveneens  spraken zij oprechte spijt uit m.b.t. de (bestuurlijke) missers die zich in de afhandeling hadden voorgedaan. Waar nodig verschaften ze ook achtergrondinformatie over de geschiedenis, het bestuur en de veranderingen in de werkwijze van de Orde. Het op deze wijze uit de weg ruimen van misverstanden verschaf­te de basis om uiteindelijk naar buiten te kunnen komen met een gezamenlijk verhaal over het misbruik.

 

Naarmate het vertrouwen groeide tussen de partijen, voelden allen het helend effect van de ses­sies. De lotgenoten toonden zich vaak zichtbaar opgelucht door de erkenning. En de vertegenwoordigers van de orde maakten gaandeweg een bekeringsproces door, en ervoeren ook op hun beurt heling, waar zij zich  verraden voelden door de misdadig handelingen van één van hun medebroeders in het verleden. De degelijkheid van het mediation-traject bewees zich ten slotte hierin, dat met elk van de dertien deelnemende lotgeno­ten een akkoord werd gevonden waarbij iedereen zich goed voelde en waarbij een vaststellings­overeenkomst getekend werd waarin de erkenning, spijtbetuiging, financiële tegemoetkoming, en eventuele aanvullende vormen van hulpaanbod vervat liggen.

 

Hoewel het gebeurde niet ongedaan gemaakt kan worden, overheerst bij de lotgenoten op dit ogenblik het positieve gevoel van in hun verhaal eindelijk gehoord en erkend te worden. Ver­schillende van hen hebben zich dan ook bereid verklaard samen met de paters jezuïeten na te willen denken over opvolging in de vorm van een publiek monument voor de slachtoffers, en/of het ontwikkelen van ideeën met betrekking tot preventie en bewustwording. Met een publiek monument voor de slachtoffer willen we ook erkenning geven aan degenen die zo beschadigd werden dat ze het leven niet meer aankonden.

 

Johan Verschueren SJ en Theo van Drunen SJ

Voor vragen en/of meer informatie : raymond.lelkens@gmail.com

Meldpunt misbruik Rooms-katholieke Kerk langer open

Bron : Trouw

De Rooms-Katholieke Kerk moet het meldpunt voor klachten over seksueel misbruik in de kerk minstens tot 1 mei volgend jaar open houden. De bisschoppen sloten het meldpunt per 1 juli, maar dat was volgens de rechter in Utrecht te snel. Ook in het buitenland is een termijn van 3,5 jaar voor vergelijkbare klachtenregelingen normaal, aldus de rechtbank vandaag.

De bisschoppenconferentie wilde per 1 juli geen klachten meer aannemen tegen inmiddels overleden personen of over al verjaarde zaken. Het Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik ( www.vpkk.nl ) stapte naar de rechter, omdat misbruikte mensen volgens hen meer tijd nodig hebben. Klachten over niet-verjaarde zaken of tegen nog niet overleden personen worden overigens nog gewoon in behandeling genomen.

De voorzieningenrechter is het met het Vrouwenplatform eens dat slachtoffers ‘een drempel moet overwinnen om een klacht in te dienen’. Dat hadden de bisschoppen moeten beseffen, vindt de rechter, zeker omdat het seksueel misbruik in de kerk lang is ontkend en toegedekt, waardoor het vertrouwen in de kerk ernstig is geschaad. De bisschoppenconferentie heeft de belangen van de betrokkenen onvoldoende betrokken bij het stellen van een einddatum.

Morele verantwoordelijkheid
De bisschoppen beraden zich op de uitspraak van de rechter, laat de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland weten. De Tweede Kamer en minister Opstelten (Justitie) stemden in met de sluitingsdatum. Daarover was ook overleg met slachtofferorganisatie KLOKK.

Het Meldpunt Misbruik RKK bestond op 1 juli 2 jaar en 8 maanden. Volgens de kerk kwamen er de laatste tijd steeds minder klachten binnen over heel oude zaken. De kerk blijft morele verantwoordelijkheid nemen voor wat de slachtoffers van seksueel misbruik – en overigens ook van ander geweld – is aangedaan. Het seksueel misbruik vervult de bisschoppen met afschuw en verdriet, aldus hun raadsman.

Inmiddels is besloten dat de bisschoppen niet in beroep gaan  tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter vorige week. Lees hier het bericht in de Telegraaf

Groepen van lotgenoten

direct naar de berichten van lotgenoten

Rooms Katholieke Kerk
Sinds de golf van misbruik gevallen in de rk kerk naar buiten kwam, begin 2010, hebben zich groepen gevormd. Meestal op basis van de school, het internaat, de orde of de instelling waar het misbruik heeft plaatsgevonden.

De kerk profiteert van de verdeeldheid tussen de verschillende groepen. Nationaal, laat staan internationaal, zijn lotgenoten groepen nog niet aaneengesloten en daar maakt de kerk vruchtbaar gebruik van.

Wij hopen dat 2011 het jaar zal worden van de verbindiung tussen de verschillende groepen, eerst nationaal en dan internationaal, om samen één front te vormen tegenover het instituut, de katholieke kerk. Alleen dan zal de beweging groot genoeg worden om de publieke opinie te veranderen m.b.t. de kerkelijke macht. Alleen dan kan deze gedwongen worden volledige openbaarheid te geven over de, onder bescherming van de kerkelijke hierarchie, gepleegde misdrijven in kerkelijke instellingen.
Deze pagina is een 1ste poging de veschillende groepen bij elkaar te brengen.

Misbruik algemeen
Door de versterkte samenwerking tussen internationale politie organisaties komen steeds meer gevallen van internationale kinderporno netwerken e.d. naar buiten. Ook de organisaties die zich inzetten om deze vorm van kindermisbruik te bestrijden willen wij hier graag een plaats geven. Uiteindelijk strijden wij tegen het zelfde kwaad: de misachting van de onaantastbaarheid van kinderen.

Als je als groep hier vermeld wilt worden, stuur dan een email aan: webmaster@seksueelmisbruik.info
Zie de onderliggende pagina’s voor de verschillende groepen:

Eymard Ville – Stevensbeek

Niet alleen omdat ik daar zelf in de jaren ’60 misbruikt ben, maar ook omdat er steeds meer nieuwe meldingen naar boven komen van misbruik op deze school, heb ik deze pagina aangemaakt. In de hoop dat andere lotgenoten ook hun weg naar de verwerking vinden.

Gebaseerd op de verhalen die mensen hier op de website geplaatst of aan mij persoonlijk gericht hebben, is het beeld ontstaan dat er in Stevensbeek een ‘nest’ aan pedofielen heeft gezeten. Dan kunnen de ongeveer 15 gevallen die mij bekend zijn niet de enigen zijn. Er moeten nog veel meer mensen rondlopen met nare seksuele ervaringen uit dat internaat.

Seksueel misbruik op jeugdige leeftijd laat een diepe wond achter, waar moeilijk ‘normaal’ mee te leven valt. Tel daarbij op dat het in dit geval om jongens gaat en bovendien in vertrouwelijke pastorale sfeer, dan is dat misbruik nog veel ingrijpender geweest.
Daarom is het belangrijk dit onder ogen te zien en de verwerking op te pakken.
Het kan helpen je verhaal te delen met mensen die begrijpen waar je het over hebt en die je geloven, omdat ze het zelf ervaren hebben.

Plaats jouw oproep of verhaal

Jongens van Saint-Louis

Laatste nieuws
12 februari – 1ste bijeenkomst Jongens van Saint Louis
De lotgenotengroep Jongens van Saint Louis zal 12 februari 2012 een eerste bijeenkomst organiseren. Plaats en tijd worden nog bekend gemaakt. Aanmelden voor deze bijeenkomst kan via Jongensvansaintlouis@gmail.com. De aanmelding zal worden bevestigd.

Op 2e Paasdag 2011 hebben 3 mannen, seksueel misbruikt door een aantal broeders van Saint Louis uit Oudenbosch, elkaar voor het eerst ontmoet. De ontmoeting vond plaats in de Geertekerk in Utrecht tijdens de Lotgenoten bijeenkomst georganiseerd door Mannenhulpverlening na seksueel misbruik.

Hoewel we elkaar op het Internaat niet hebben gekend ontstond er direct een band en werden de ervaringen op Saint Louis uitgewisseld.
Het idee waar veel mannen mee rond lopen, namelijk: “het is alleen mij overkomen”, werd ook bij deze 3 direct herkend. Ook zijn veelal de namen van de daders vergeten of verdrongen.

Zoals bij zoveel andere mannen bestaat ook bij deze 3 duidelijk behoefte om ervaringen uit wisselen. De ontmoeting tijdens 2e Paasdag was eigenlijk te kort, er bestond bij alle 3 duidelijk behoefte aan een vervolg.
Ook bestaat er de wens van erkenning door de kerk en het zoveel mogelijk openbaar maken van wat er met hen en anderen op Saint Louis is gebeurd, kortom: een einde maken aan de zwijg- en doofpotcultuur van kerk en internaten.
Er wordt nog steeds niets gedaan voor de mannen die problemen hebben door het misbruik wat hen in hun jonge jaren is overkomen.
We moeten daarom zelf het heft in eigen hand nemen, het is ons goed recht!
Het idee bestaat daarom om een groep “Jongens van Saint Louis” op te gaan richten. Hiervoor willen wij in contact komen met andere mannen die door van broeders van Saint Louis Oudenbosch zijn misbruikt en van de nevenvestiging van dezelfde orde in Roosendaal beter bekend als het Convict Sainte Marie

Enkele voorlopige doelstellingen van de Jongens van Saint Louis:
– samen verhalen en ervaringen delen
– achterhalen van zoveel mogelijk namen van slachtoffers en daders
– het in kaart brengen van het misbruik dat is gepleegd en het geweld dat is gebruikt
– het aan de buitenwereld kenbaar maken wat er in op Saint Louis Oudenbosch is gebeurd om hiermee de zwijgcultuur te doorbreken

Als het kan willen we nog dit jaar een keer bij elkaar komen en kijken hoe we de groep Jongens van Saint Louis verder gestalte kunnen geven. Naar mate de groep zal groeien, kunnen we in gezamenlijk overleg ook andere doelstellingen definiëren, het gaat hier om een eerste initiatief. Wij kunnen dit niet alleen en hebben anderen hierbij nodig. Wij realiseren ons dat er voor velen nog een hele hoge drempel bestaat om met de verhalen en ervaringen naar buiten te komen, uit schaamte, schuld of verdriet naar familie, vrienden en werkkring.
Wij zullen alle reacties met grootst mogelijk zorgvuldigheid behandelen en de privacy waarborgen.

Heb je vragen of wil je jouw verhaal kwijt (desnoods anoniem) over Saint Louis Oudenbosch, of Convict Sainte Marie stuur een e-mail: Jongens van Saint Louis.

Discretie gewaarborgd.

Jongens van Don Rua

Deze website is een initiatief van de Jongens van Don Rua.

Begin 2010 heeft de berichtgeving inzake seksueel misbruik ons weer bij elkaar gebracht.
Het was een onverwacht, verrassend, intens, emotioneel en ook inspirerend weerzien.
Wij hebben besloten onze krachten te bundelen,
en willen seksueel misbruik in Salesiaanse huizen in Nederland aan de kaak stellen.
De doofpotcultuur tot in detail in beeld brengen.
Wij doen dat o.a. door het openbaar maken van persoonlijke getuigenissen.

Huize Don Rua stond centraal in de berichtgeving over seksueel misbruik.

Wij willen benadrukken dat op deze website ruimte is voor getuigenissen van elk misbruik door Salesianen. Zowel mannen als vrouwen, en ongeacht waar dit misbruik heeft plaatsgevonden: op internaten, scholen, en parochies.

Schroom niet om je getuigenis kenbaar te maken.

Klokk

Koepel Landelijk Overleg Kerkelijk KindermisbruikKLOKK (Koepel Landelijk Overleg Kerkelijk Kindermisbruik) is een nog steeds groeiend aantal lotgenoten- contactgroepen om samen een vuist te maken, één stem te zijn, verbonden door het gezamenlijke doel op te komen voor slachtoffers van seksueel, fysiek of psychisch misbruik door medewerkers van de rooms-katholieke kerk in Nederland.

Nadat duidelijk werd dat seksueel misbruik door de RK Kerk op scholen en internaten op grotere schaal voorkwam dan verantwoordelijken wilden toegeven, brak de tijd aan om krachten te bundelen. KLOKK werd samengesteld door vertegenwoordigers van slachtoffergroeperingen van diverse schoolcolleges en internaten.

Kindermisbruik is namelijk nimmer en door niemand geaccepteerd en moet met kracht bestreden worden. Dat juist priesters (onder de eed van een celibatair leven) het in hen gestelde vertrouwen op grove wijze hebben beschaamd, is extra schrijnend.
Aan de hand van door de kerk opgestelde regels, blijven kerkbestuurders het recht in eigen hand houden waardoor obscure praktijken, ten koste van talrijke individuele slachtoffers, in de doofpot konden verdwijnen.

KLOKK biedt slachtoffergroepen en individuele slachtoffers (mannen en vrouwen) en hun partners aan om zich aan te sluiten:
Voor individuele slachtoffers blijkt het ondoenlijk om het tegen de kerk op te nemen. Ook voor slachtoffergroeperingen valt het niet altijd mee om op alle vlakken vinger aan de pols te houden. Niet alleen emotionele en ethische aspecten wegen zwaar maar ook procedurele zaken vereisen oplettendheid. KLOKK wisselt verzamelde kennis uit waardoor deelnemende slachtoffers en groeperingen hun positie verstevigen.

KLOKK verzamelt informatie:
In Nederland volgt KLOKK de commissies Deetman, Samson, Lindenberg en Bandell op de voet. Met het buitenland onderhoudt KLOKK intensief contact over ontwikkelingen aldaar en niet in de laatste plaats om ontbrekende puzzelstukjes (reilen en zeilen van plegers) uit te wisselen en in elkaar te passen. Dit gebeurt onder andere aan de hand van een tijdsframe per dader. KLOKK vindt namelijk dat geen enkele dader de dans mag ontspringen.

KLOKK biedt een kennisplatform voor slachtoffers:
Daarbij valt te denken aan het wegwijs maken bij te volgen procedures, hulp bij het correct opstellen van een klaagschrift, advies bij de al of niet te volgen route via de (door de kerk opgerichte) omstreden instantie Hulp en Recht.
We staan in nauw contact met de media en, nadat de achterban van verschillende scholen is geraadpleegd, brengen we zonodig persverklaringen uit.

KLOKK helpt daadwerkelijk:
Bij KLOKK weten we dat het een moeilijke overweging is om met je verhaal naar buiten te komen. Gelukkig is gebleken dat onderling contact een effectieve bijdrage is bij het oplossen van je gevoelige probleem. De opluchting ‘niet meer alleen’ te zijn blijkt van onschatbare waarde. KLOKK kan je ook de weg wijzen naar betrouwbare hulpverleners die over uitmuntende expertise beschikken om je behulpzaam te zijn het leven weer op te kunnen pikken.

Vele honderden slachtoffers (mannen en vrouwen) hebben zich, om verschillende redenen, bij ons gemeld en aangesloten. Bij KLOKK ben je veilig als er een bel bij je begint te dreunen.
Klik hier om naar de website van KLOKK te gaan.