Zo kon Tony Anatrella jarenlang zijn gang gaan

Door: Hendro Munsterman
Dit artikel verscheen maandag 9 juli in het Nederlands Dagblad.

De Franse dominicaan Philippe Lefèbvre was jarenlang vrijwel de enige die zich tegen het gedachtegoed van de invloedrijke mgr. Tony Anatrella keerde. Nu de misbruikende priester en psychoanalyticus Anatrella van zijn voetstuk is gevallen, doet Lefèbvre een boekje open over de kerkelijke cultuur waarin dit misbruikschandaal kon gedijen.

Tony Anatrella, de priester en hulpverlener wiens misbruik onlangs ontmaskerd werd.
Tony Anatrella, de priester en hulpverlener wiens misbruik onlangs ontmaskerd werd. | beeld nd en wikimedia commons / Peter Potrowl
Fribourg

Philippe Lefèbvre neemt geen blad meer voor de mond. ‘Maffiapraktijken’ noemt hij de wijze waarop de Rooms-Katholieke Kerk met de slachtoffers van Tony Anatrella is omgegaan. Lefèbvre, die in Fribourg (Zwitserland) bijbelwetenschappen doceert, kwam toevallig in aanraking met het denken van Anatrella, toen hij bezig was met een boek over mannen en vrouwen in de ­Bijbel.
‘Begin 2006 kwam ik een artikel tegen waarin Anatrella schrijft over de onmogelijkheid van homoseksuelen om priester te worden. En ik las zijn boek over homoseksualiteit met de titel Het Rijk van Narcissus. Ik heb daarop toen een kritische reactie ­geschreven. Twee katholieke tijdschriften weigerden dat te publiceren. ‘U hebt gelijk, maar we kunnen ons niet veroorloven om kritiek op Anatrella leveren’, werd me geantwoord. Uiteindelijk kwam mijn verhaal op een katholieke internetsite terecht. Onder de talloze reacties die ik kreeg, zat ook een brief van een jongeman die schreef ‘lichamelijke therapieën’ bij Anatrella te hebben gevolgd. Hij had door Anatrella van zijn homoseksuele gevoelens genezen moeten worden.’

Was hij het enige slachtoffer dat u hebt leren kennen?
‘Nee, ook een Franse priester meldde zich. Hij kende drie mannen die hetzelfde hadden meegemaakt. Die priester is in november 2006 met ­zeven bisschoppen gaan praten. Die stonden er helemaal niet van te kijken. Iedereen wist ervan! Op 23 november 2006 schrijft kardinaal Vingt-Trois, de aartsbisschop van ­Parijs zelfs nog aan al zijn priesters: “Wij steunen mgr. Anatrella met ons gebed en onze waardering.”
Vier slachtoffers ken ik persoonlijk, maar nog meer hebben me geschreven. Aan het eind van 2006, toen bleek dat de Franse bisschoppen niets deden, heb ik een nieuw artikel geschreven, waarin ik ook de ‘lichamelijke therapie’ van Anatrella aankaartte.’

Nam u daarmee risico’s?
‘De kerk geeft dit soort mensen een haast almachtige status. En als je ze bekritiseert, krijg je de bisschoppen op je dak. Of het hele katholieke systeem van leken dat allerlei internetsites draaiende houdt. Het zijn maffiapraktijken die zelfs gepaard gaan met intimidaties. Ik weet hoe Anatrella alles heeft geprobeerd om me van mijn leerstoel hier in Fribourg verwijderd te krijgen, tot aan de hoogste Romeinse rechtbank aan toe. Ook kreeg ik telefoontjes van vrienden die me zeiden dat ik in Rome als ‘vernietiger van de kerk’ werd voorgesteld. Een bisschop zei me dat ik beter kon stoppen: mijn docentschap hangt immers af van de Congregatie voor het Katholiek Onderwijs in Rome.’

Hoe is die steun voor Anatrella tot in de hoogste regionen van de kerk te verklaren?
‘Bisschoppen zijn over het algemeen angsthazen. Iemand die in het publieke debat stevig stelling neemt over zaken als het gezin en homoseksualiteit kwam hen dus goed uit. Als je bang bent, stuur je je hond erop af. En hij zei dingen die behoudende katholieken graag hoorden. Veel priesters en monniken zijn bovendien bij Anatrella in therapie geweest – onder meer om hen van hun homoseksuele gevoelens te genezen. Sommigen van hen hebben nu hoge posities in de kerk. Anatrella weet dus dingen, en mensen zijn bang voor hem. Maar de slachtoffers zijn erg waardig en moedig gebleven. Ze hebben zich niet laten ontmoedigen.’

Waarom vindt u deze affaire zo ­betekenisvol?
‘Iets anders denken – over het gezin bijvoorbeeld – is door de huidige kerkelijke structuren volstrekt onmogelijk gemaakt. Ofwel door kerkelijke ambtsdragers, ofwel door behoudende leken met hun internetsites. In Iran noemen we dat de revolutionaire garde. De ayatollahs hebben de macht, maar dit zijn de mensen die in alle dorpen en gezinnen toezien of bijvoorbeeld de hoofddoek van je vrouw wel dik genoeg is. De Rooms-Katholieke Kerk is daarop gaan lijken. De cultuur van discussie en ­dialoog is volledig verdwenen. We zitten in een kerk van conformisme met apparatsjiks die een instituut in stand houden. Jezus noemt dat “de doden die de doden begraven”.
Anatrella heeft dertig jaar lang het Franse katholicisme in zijn ideologische greep gehouden. Terwijl de ­bisschoppen van het door hem gepleegde misbruik wisten. In de ­wandelgangen hebben meerdere ­bisschoppen tegen me gezegd: “Je hebt gelijk, maar zeg niet dat ik je dat gezegd heb.”

De aartsbisschop van Parijs heeft zijn mededeling heel slim vlak voor de zomervakantie gedaan. Dan zijn we het na de zomer al weer vergeten. Maar ik hoop dat de veroordeling van Anatrella een begin is van nieuwe bezinning.’ <

– ND-site: https://buff.ly/2m5bQdO
– Blendle: https://buff.ly/2KUa9h3

Slachtoffers spreken: ontmoetings- en actiedag 2e paasdag Geertekerk Utrecht

 

De slachtoffers van seksueel misbruik zijn nu aan de beurt om aan de overheid, justitie, wetenschap en hulpverlening duidelijk te maken wat werkelijk nodig is voor heling.

Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

 

Seksueel misbruik bestaat
Seksueel misbruik is niet van gisteren. Sterker nog, kindermisbruik en seksueel geweld tegen volwassenen neemt nog steeds toe! We willen er met z’n allen niet aan, maar seksueel misbruik bestaat en komt op grote schaal en in alle lagen van de samenleving voor.

We hebben te lang de andere kant op gekeken. Wetenschappers vertelden ons dat ons geheugen onbetrouwbaar is. Justitie eiste bewijzen. Hulpverleners bagatelliseren met goedkope therapie of hadden smoezen om er niet mee aan de gang te gaan. Daders worden beschermd of als het niet anders kan, juist helemaal verbannen.

Seksueel misbruik wordt zichtbaar. Een collectief geheim wordt doorbroken.
Dit “collectieve NEE”: de ontkenning, het negeren, het bagatelliseren wordt een beetje JA. Elke dag weer nieuwe verhalen. In volgorde: in de families, RK-kerk, voetbal, leger, IOC-NSF, entertainment industrie, theateropleidingen, Jehova’s getuigen, hulpverleners bij o.a. Oxfam, Artsen zonder grenzen, Plan (v/h Foster Parents Plan) en Rode Kruis.

De nieuwe aanpak
Het misbruik laat zich nu in volle omvang zien: het huidige systeem werkt niet meer.Het moet dus anders. Er moet wat gebeuren omdat wat we tot nu toe gedaan hebben niet heeft gewerkt. We hebben echter nog geen goede protocollen, methoden en procedures om op een nieuwe, adequate, manier om te gaan met seksueel misbruik en seksueel overschrijdend gedrag. Daarbij moet de heling van de slachtoffers en alle betrokkenen het uitgangspunt zijn.

Hier kom jij in beeld
Als ervaringsdeskundige ben je nodig voor de oplossing. Voor de nieuwe aanpak.

Je bent zelf seksueel misbruikt of je bent nauw betrokken bij dit onderwerp.
We hebben je stem nodig om je ervaringen met “het systeem” op de kaart te zetten. Wat is er goed, wat is er slecht gegaan, wat bevordert genezing wat houdt heling tegen? Hoe moeten we omgaan met slachtoffers van seksueel geweld en seksueel misbruik. Welke aanbevelingen hebben we als betrokkenen voor de overheid, instituties, de kerken, de wetenschap, justitie, verenigingen, hulpverlening?

Bijeenkomst 2 April, Geertekerk, Utrecht
Bij voldoende interesse, organiseren wij op 2e Paasdag maandag 2 april 2018, in navolging op de bijeenkomsten in 2010 en 2011, weer een samenkomst in de
Geertekerk in Utrecht.

Organisatie:

Webmasters seksueelmisbruik.info
Ton Leerschool, Raymond Lelkens, Paul van Dam,

Bestuur en vrijwilligers
Peter John Schouten Stichting
pjschouten.nl

Excetra
Expertise Centrum Traumaseksuologie
Peter John Schouten en Loes Stolker
excetra.nl

Ja, ik wil komen en doe mee. Vul dan het formulier in onderaan de tekst

 

BIJLAGE: ACHTERGRONDINFORMATIE of AANDACHTSPUNTEN

Heb jij over volgende onderwerpen iets te zeggen of ideeën?

Rk-kerk
Onder de titel Erkenning, Hulp en Genoegdoening voor slachtoffers van seksueel misbruik in de rooms-katholieke kerk in Nederland sloot kardinaal Eijk op 18december j.l. het Meldpunt Seksueel Misbruik en de afwikkeling van de commissie Deetman af.

In zijn toespraak en het eindrapport van de Stichting Toezicht en Beheer van het Meldpunt geeft de kerk aan zelf erg tevreden te zijn over hoe ze dit alles hebben afgehandeld. Maar de slachtoffers die hun procedure hebben doorlopen zijn nog niet aan het woord geweest.

Hoe is het voor jou verlopen, ben je voldoende gehoord, hoe heb je alles ervaren, heeft de behandeling van jouw klacht inderdaad erkenning, hulp en genoegdoening gebracht?
Hoe is die tijd van 2010 tot 2017 voor jou geweest?

Graag horen wij jouw commentaar en advies.

Verschil Seksueel Misbruik en Seksueel Geweld
Wat volwassenen elkaar aandoen op seksueel gebied beginnen wij nu ook seksueel misbruik te noemen. Zo komt het seksueel misbruik van kinderen (dat ernstige schade toebrengt die zich diep in de persoonlijkheid vestigt) terecht op de huidige, grote misbruik hoop.

Seksueel kindermisbruik is iets anders dan wanneer je, als volwassene, in een seksuele voor-wat hoort-wat positie terecht komt of van je fiets getrokken en verkracht wordt. In de kind -volwassene relatie is de schade anders en heviger. Iedere groep heeft zijn eigen kenmerken en pijnplekken.

Waarom is het belangrijk dit verschil eenduidig vast te stellen?
In de praktijk neigen politici, media en niet direct betrokkenen tot vereenvoudiging van een probleem. Daardoor kan de kern van een probleem verloren gaan wat weer kan leiden tot niet-werkende oplossingen.

Hoewel er veel gemeenschappelijke kenmerken zijn, beschouwen wij ieder verhaal, ieder slachtoffer, iedere schade als uniek. Alleen dan kan er in de therapie echt maatwerk gemaakt worden.

Verschil tussen juridische procedure en therapeutisch traject
Een juridische procedure is nu vaak een obstakel in de weg naar erkenning, genoegdoening en heling in plaats daar een onderdeel van te zijn.

Juridisch correct
Het huidige systeem baseert zich op de uitvoering van de wet. De rechterlijke macht bewaakt de toepassing van de wet gedurende het volledige proces en bepaalt de strafmaat op basis van de wetten en de beschikbare informatie.

Aangifte of smaad
Openlijk spreken over het misbruik dat je is overkomen en hardop zeggen wie de dader is, is niet toegestaan door de huidige wetgeving.  Er is altijd de dreiging vanuit de dader die een schade claimt wegens smaad- en laster. Ook al is het waar, je moet het geheim houden. Het moeten geheimhouden van een seksueel trauma is belastend en ongezond. Een bevestiging van de door de dader opgelegde geheimhouding.

Bewijsvoering
In de praktijk zijn er weinig veroordelingen. De bewijsvoering is dan ook dikwijls bijna onmogelijk en steunbewijs vergaren kan niet vanwege het bovenstaande. Dat maakt streven naar erkenning en gerechtigheid moeilijk.

Afwezigheid van de dader
De mogelijkheid tot direct contact tussen slachtoffer en dader ontbreekt. Dat kan juist voor de slachtoffers erg helend zijn: de dader te zeggen wat hij met je gedaan heeft of de excuses van de dader te horen krijgen. Niet alle slachtoffers zullen dit aan kunnen en/of willen, maar de mogelijkheid bestaat nu niet. Daarmee is een echte afsluiting ook niet mogelijk.

Mediatie
Een traject gericht op herstel van relaties (mediation) en het mogelijk maken voor daders eerder te bekennen door zonder op de achtergrond een dreigende veroordeling, zou misschien een opening kunnen betekenen. Een andere ingang zou kunnen zijn om het probleem in de gemeenschap te leggen en niet uitsluitend als conflict tussen slachtoffer en dader te zien. 
In Afrika zijn dit soort zaken een probleem van de groep, niet van twee individuen. De groep moet het ook met elkaar oplossen

Het lijkt dat we moeten zoeken naar een tussenvorm of een voorportaal voordat het juridische proces begint. De heling van het slachtoffer zou uitgangspunt moeten zijn.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

DE OVERHEID: de grote nalatige
De overheid. Ja, wat deed de overheid eigenlijk?
Die verwijst voor de oplossing naar de organisaties waarbinnen het misbruik plaatsvond. Om het zelf op te lossen met hun eigen rechtssysteem. Naar hun eigen goeddunken en eigen normen. Zelfregulering heet dat. Zoals zo dikwijls in de praktijk verhuld ook hier het toestaan of stimuleren van zelfregulering, het op zijn beloop laten of gebrek aan optreden van de overheid.

Recent verwees Minister Dekker van Rechtsbescherming de Jehova’s naar de katholieke kerk omdat die, volgens hem, het massale kindermisbruik zo goed hebben opgelost.

Ondanks voortdurend aandringen vanuit slachtoffer-groepen kwam er geen onafhankelijk onderzoek. Daarmee bleef ook de rol van de toenmalige overheid verhuld. De Nederlandse overheid kan een voorbeeld nemen aan Australië dat de moed heeft gehad een samenleving-breed onderzoek naar de impact van misbruik te doen.

Hoe kan het dat de katholieke kerk of andere organisaties zelf wegkomen zonder veroordeling door ons rechtssysteem als criminele organisatie die seksueel misbruik heeft gefaciliteerd met hun geloofs-systeem en eigen kerkelijk recht? Door verjaring kunnen veel individuele gevallen niet meer door justitie behandeld worden.

Nu zijn alleen de slachtoffers zelf gecompenseerd maar het maatschappelijk leed dat door de rk kerk is aangericht, is nooit vergoed. (o.a. overleden slachtoffers, ouders, gespleten gezinnen en families, zelfmoorden, partners, omstanders, getuigen, hulpverleners). Bijvoorbeeld had de rk-kerk tenminste gestraft kunnen worden bijvoorbeeld door intrekking van belastingvoordelen of vrijstellingen.

De Hulpverlening
De bejegening door de hulpverlening van slachtoffers is niet altijd zuiver en adequaat. Er wordt aanbod gedaan op de gevolgen maar niet op schadeherstel. Alleen kortdurende hulp aanbieden en EMDR bij een levensthema is minachting voor de schade die misbruik aanricht. Bij deze hulp zijn slachtoffers maar gedeeltelijk geholpen en gaat vaak hun zoektocht naar goede hulp voort.

Wij zijn ook hier benieuwd naar jouw commentaar en adviezen.

 

Ja, ik wil komen en doe mee!

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bijeenkomst 2e paasdag 2018 Geertekerk, Utrecht

Bezig met versturen

 

Code Stilzwijgen in de katholieke kerk

In een onthullende reportage van de Franse publieke televisie weten Franse journalisten bijna 100 voorbeelden van priesters te achterhalen die in de afgelopen 25 jaar zijn overgeplaatst na signalen van seksueel misbruik. De journalisten doen onder meer onderzoek in Afrika en Amerika. In Frankrijk gaan ze achter een priester aan die 19 jaar geleden in allerijl vertrekt uit Canada na aanklachten van seksueel misbruik van minderjarigen. Er ligt al jaren een opsporingsbevel voor hem klaar. Maar de kerk levert hem niet uit. Het toedekken van dit soort zaken reikt mogelijk tot in de hoogste regionen. Daarom reizen de journalisten af naar Argentinië. In Buenos Aires gaan verhalen rond over de huidige paus Franciscus, en de manier waarop hij is omgegaan met misbruikzaken in zijn jaren als aartsbisschop.

In ZEMBLA INTERNATIONAAL een Frans onderzoek naar de cultuur van overplaatsen en stilzwijgen in de katholieke kerk.

zie zembla

Minister Dekker: voorbeeld volgen van katholieke kerk

Origineel artikel als verschenen in Trouw – 15 december 2017

 

Om kinderen beter te beschermen tegen misbruik moeten de Jehovah’s Getuigen afkijken bij de katholieken, aldus minister Dekker. Maar misbruikslachtoffers denken dat die aanpak niet voldoet.

Minister Sander Dekker voor Rechtsbescherming wil dat de Jehovah’s Getuigen net als de katholieke kerk een onafhankelijk onderzoek laten doen naar seksueel misbruik binnen de gemeenschap. Dat staat in een brief die hij deze week aan de Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie stuurde. Die vroeg in juli om een reactie op de ‘zorgelijke berichten’ in Trouw over de manier waarop de religieuze organisatie misbruik afhandelt.

Allereerst: in mijn  totale disinteresse in de Nederlandse politiek heb ik even niet meegekregen dat er een nieuwe minister bij verzonnen is. De minister voor Rechtsbescherming. Er waren er waarschijnlijk nog niet genoeg? De keuze is gevallen op dhr. Sander Dekker en deze knappe kop gaat op dezelfde (VVD) voet verder waar het ministerie voor Veiligheid en Justitie sinds 2010 mee bezig is. Namelijk (1) religieuze verenigingen hun eigen boontjes laten doppen en (2) zorgen dat de Nederlandse overheid bij een onderzoek buiten schot blijft. Een echt onafhankelijk onderzoek zou namelijk weleens misstanden binnen de verschillende ministeries kunnen blootleggen. En dus raadt dhr. Dekker aan dat de jehova’s getuigen bij de katholieke kerk te rade gaan om daar te leren hoe je met duizenden misbruikslachtoffers weg kan komen.

Hoe anders verklaar je dat een minister voor Rechtsbescherming (zijstraat van Veiligheid en Justitie) het accepteert dat een religieuze club zijn eigen rechtssysteem hanteert ?!? Daar heb ik ook al nooit iets van begrepen toen de verhalen over duizenden misbruikslachtoffers en de officieel door de katholieke kerk toegegeven rk doofpotaffaire naar boven kwam.

En meneer Dekker: omdat u pas net op die nieuwe stoel zit zullen we u deze fouten niet meteen aanrekenen, maar hopelijk wordt u snel wijzer en een echte beschermer van de rechten. En dan van de slachtoffers en niet van de daders en daaraan verbonden medeplichtigen.

Let wel op ! Uw heeft weliswaar geen portefeuille maar u gaat wel over “slachtofferhulp”. Door uw voorvader Opstelten aan de katholieke kerk overgelaten is daar tot nu toe maar bar weinig van terechtgekomen !
En wij gaan dat hele spel nu nog een keer herhalen bij de jehova’s ?

BTW: Het onderzoek door Deetman “onafhankelijk” te noemen is werkelijk een farce. Zijn onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van de katholieke kerk. Het werd door hen betaald en de regels en omstandigheden waaronder het onderzoek plaatsvond werden door hen geredigeerd. Wie betaald bepaalt… meneer Dekker.
En daarmee is het resultaat van zo’n zogenaamd onafhankelijk onderzoek direct met het nodige wantrouwen te beoordelen.

Ik blijf het zeggen: tijd voor écht onafhankelijk onderzoek !

Daders volgen

Altijd aangevoerd als dé oplossing van het probleem van kindermisbruik.
Daarbij wordt ook altijd vergeten dat het merendeel van de slachtoffers geen melding maakt, veel rechtszaken niet tot een veroordeling leiden omdat het misbruik in een 1-op-1 situatie gebeurd en bovendien dat verschillende volgsystemen hebben bewezen niet te werken omdat zij niet met elkaar verbonden zijn. Zo kan bijvoorbeeld een priester in de katholieke kerk na overplaatsing gewoon verder gaan nieuwe slachtoffers te maken, omdat hij misschien geen toegang tot kinderen meer mag hebben, maar niemand in de nieuwe parochie daarvan op de hoogte gesteld wordt.
Wat is er nu werkelijk en effectief veranderd in de Nederlandse rooms katholieke organisatie om misbruik van kinderen te voorkomen ? Helemaal niets ! En daar moeten de jehova’s nu maar eens een voorbeeld aan nemen ?

Dekker’s bordje

Lastig pakket, meneer Dekker, wat daar op uw bord ligt. In een coalitie met CDA en Christen Unie kan u als VVD-er geen vuist maken tegen religieuze organisaties. Dan het voorbeeld maar volgen van wat eerder ook heeft gewerkt. Gooi het probleem in de richting van de jehova’s getuigen. Doe net alsof het u iets kan schelen dat er duizenden kinderen door religieuzen misbruikt zijn en nog misbruikt gaan worden. Daarmee toont u politieke daadkracht (nou ja ?!?), voldoet aan uw verantwoordelijkheid en als er iets fout gaat is het de schuld van die anderen… politiek prima gespeeld. VVD 1 – Slachtoffers 0

Wel verband celibaat en seksueel misbruik

Uit het Nederlands Dagblad – 14 september 2017 – Hendro Munsterman

Volgens Australisch onderzoek is er een verband tussen het priestercelibaat en seksueel misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk. In het rapport staat dat tussen 1950 en 2000 zo’n 7 procent van alle priesters minderjarigen seksueel zou hebben misbruikt.

Melbourne
Het onderzoek, verricht door The Royal Melbourne Institute of Technology, baseert zich op 26 internationale onderzoeken die sinds 1986 zijn uitgevoerd, waaronder het Nederlandse rapport van de commissie-Deetman.

Maar in tegenstelling tot het Deetman-rapport, dat geen direct verband zag tussen celibaat en misbruik, spreekt het Australische onderzoek juist van een belangrijke verhogende risicofactor. In de katholieke kerken van de oosterse ritus, waar priesters kunnen trouwen, is het misbruikpercentage lager en vrijwel te verwaarlozen. Verder is volgens de onderzoekers ook de patriarchale structuur en de bijbehorende zwijgcultuur een belangrijke oorzaak.

Volgens de onderzoekers, die ook geconsulteerd werden door de Australische Royal Commission, die onderzoek deed naar het misbruik en die later dit jaar haar eigen conclusies zal presenteren, is in de katholieke kerk in Australië en andere westerse landen inmiddels veel vooruitgang geboekt, maar staat preventie elders in de wereld nog in de kinderschoenen.

Dat werd eerder deze week overigens bevestigd door de Duitse jezuïet Hans Zollner, lid van de pauselijke antimisbruikcommissie. Volgens hem is in meer dan 75 procent van de landen het seksueel misbruik in de kerk nog onder de radar gebleven.

Tijdens een lezing die hij in Brisbane hield voor Australische kerkelijk werkers zei Zollner tevens dat Australiërs hun vertrouwen in de katholieke kerk volledig hebben verloren. Volgens de priester en psycholoog, die aan het hoofd staat van een onderzoeks- en onderwijscentrum over seksueel misbruik aan de Gregoriaanse Universiteit te Rome, is dat een specifiek Australisch probleem, dat op deze schaal uniek genoemd mag worden.

Het gehele rapport is te lezen via:
https://www.rmit.edu.au/content/dam/rmit/documents/news/church-abuse/child-sex-abuse-and-the-catholic-church.pdf

The Keepers op Netflix

Vanaf vandaag vrijdag 19 mei start er een nieuwe serie op Netflix.

The Keepers’, van regisseur Ryan White (‘The Case Against 8’, ‘Good Ol’ Freda’), is een zevendelige, opzienbarende documentaireserie over de onopgeloste moord op een non in Baltimore in de jaren ’60.
Jaren na haar dood zijn er nog steeds onbeantwoorde vragen.
Twee gepensioneerde vrouwen zetten zich al jarenlang in om de zaak van zuster Cathy op te lossen. Welke geheimen gaan er schuil achter haar dood? The Keepers’ brengt het pakkende verhaal van misbruik, leugens en corruptie.

ZEMBLA – Afrekenen met de kerk

Woensdag 22 februari 2017 zond ZEMBLA de uitzending “Afrekenen met de kerk” uit.
Om deze terug te zien: ZEMBLA
 
Wat mij persoonlijk beviel aan de uitzending waren de sterke mensen die Zembla bereid gevonden had in de uitzending te praten over hun ervaringen met de katholieke kerk. Over hoe ze behandeld werden door het z.g. onafhankelijke meldpunt en de “managers” binnen de kerk (bisschoppen, hoofden van congregaties, e.d.). Sterke mensen, woedend, over hoe ze behandeld zijn. Hoe het misbruik zich herhaalde in de behandeling door het meldpunt en kerkelijk leiders. Over het belachelijke “menu” van de compensatiecommissie en over de nog steeds ongewillige katholieke kerk die de ellende die ze heeft laten gebeuren nog steeds niet echt wil opruimen.
Mijn bewondering en complimenten aan: Willem Thomas, Merapi Obermayer, Pascal Rademakers, Brigitte Kicken, Corrie van Nunen.
Wat zijn jullie een prachtmensen! Ik hoop dat jullie woede door heel veel mensen overgenomen wordt. Want het is tijd dat overheid én de mensen in de straat kwaad worden op die kerk. Heel kwaad !

Mooi ook het gesprek met Johan Verschueren, provinciaal overste van de Jezuïeten. Eindelijk een eerlijke geestelijke die open verteld over de hoe de slachtoffers door de vertegenwoordigers van de kerk gezien werden. Atheïsten, vijanden van de kerk, goudzoekers! En hoe hij, door het persoonlijke contact met de slachtoffers aan te gaan, tot inkeer kwam.
Hij heeft duidelijk meer innerlijke rust overgehouden aan zijn intensieve samenwerking met de slachtoffers. Omdat hij het goed gedaan heeft. Compliment !
Uit de persoonlijke verhalen van slachtoffers weet ik dat zij veel meer gerechtigheid en erkenning gevonden hebben in het mediatietraject met Verschueren dan ooit het geval geweest zou zijn als zij door de procedures van het meldpunt en compensatiecommissie waren gegaan.

Wat mij irriteerde?
In de inleiding wordt gezegd “Nederland nam maatregelen” na het rapport van Deetman. Dat is maar een halve waarheid.
Het zou moeten zijn “Nederland vroeg de kerk netjes om te gaan met de slachtoffers.” De overheid liet het over aan de kerk hun eigen ruïnes op te ruimen. Geloofde dat het (nogmaals: zogenaamde) onafhankelijke meldpunt tot de erkenning en gerechtigheid zouden leiden. Dan moet je naderhand niet teleurgesteld zijn als blijkt dat het misbruik zich daar herhaalde !

Kardinaal Eijk die wederom de slachtoffers misbruikt om niet te reageren in de uitzending. “Uit respect voor de slachtoffers” zoals hij aangeeft, want: “de ervaring is dat communicatie via de (massa)media als pijnlijk kan worden ervaren door de slachtoffers van seksueel misbruik”. Dat argument gebruiken ze voortdurend in de kerk, wereldwijd: om redenen van vertrouwelijkheid, de anonimiteit van de slachtoffers, reageren wij niet. Terwijl de slachtoffers niets liever willen dan dat er voortdurend en openhartig over ‘hun’ misbruik gesproken word, dat het uit de schaduw en in het volle licht komt !
Ik hoorde dat zelfde argument gebruikt worden door Gerard Dielessen van NOC NSF. Die hebben natuurlijk geleerd uit de ervaringen van de katholieke kerk dat je daar mee wegkomt…

Over leren. De woordvoerder van de bisschoppenconferentie: “bisschoppen en hogere oversten hebben de laatste jaren een leerproces doorgemaakt…”. Dit is klinkklare onzin en een leugen. Nog steeds worden mensen op hun weg naar erkenning door de kerk tegengewerkt en herhaald zich het misbruik. De verhalen van Pascal en Brigitte bevestigen dat ook.

Wereldwijd word er door de kerk naar buiten gecommuniceerd hoe men meevoelt met de slachtoffers en hoe alles beter word en tegelijkertijd verzandt iedere roep om gerechtigheid van de slachtoffers in een juridische strijd. Ik heb het al zo dikwijls gezegd, maar nog eens: de katholieke kerk wíl dit probleem niet netjes oplossen… Niet in Nederland en niet in heel de rest van de wereld. En dat gebeurt allemaal met de goedkeuring en in opdracht van die o toch zo goede en brave paus aan het hoofd !

En wie dat nog niet doorziet en nog steeds achter deze organisatie blijft staan als kerkganger, pastoraal medewerker of op andere manier zich direct verbind aan deze instelling is medeplichtig aan de instandhouding van een door en door corrupte en misleidende organisatie.

Australische bisschop zelf ook seksueel misbruikt

Hendro Munsterman

De Australische bisschop Vincent Long Van Nguyen is zelf ook door katholieke geestelijken seksueel misbruikt. Dat getuigde hij voor de Australische Royal Commission die onderzoek doet naar de omvang van seksueel misbruik in het land, onder meer in de Rooms-Katholieke Kerk.

Sydney

‘Ik was zelf ook slachtoffer van seksueel misbruik door geestelijken toen ik net in Australië kwam’, zei Long die als jong-volwassene per boot uit Vietnam vluchtte. ‘Het had een grote impact op me en op hoe ik … [korte stilte] … in de voetstappen wil treden van andere slachtoffers en er werkelijk alles aan wil doen om gerechtigheid te bereiken en hen hun waardigheid terug te geven’, zei Long. Sinds zijn aantreden ontmoette hij in zijn bisdom negen slachtoffers. ‘Ik kan hen in de ogen kijken en zeggen: ik deel je pijn en je lijden’

Long klaagde bovendien over de hiërarchische machtsstructuur van de kerk die misbruik en toedekking ervan in de hand werkt. De kerk is volgens hem nog te veel een koninkrijk met een aan de koning onderdanig volk en met hiërarchische graden en gesacraliseerde werkelijkheden. Deze kerk kende hij uit Vietnam, maar zij is volgens Long ook in Australië nog volop aanwezig. Hij noemde het een kerk van ‘titels en privileges, en met klerikaal superioriteitsgevoel en elitisme’.

‘Als gelovigen me ontmoeten, kussen ze mijn ring’, zei Long die in deze praktijken een ‘infantilisering van de gelovigen’ ziet. Deze machtsstructuren leiden er volgens hem toe dat iemand slechts verantwoording schuldig is tegenover degene boven hem in de hiërarchie. Volgens Long moeten gelovigen meer inspraak krijgen. Ook is hij voorvoor de afschaffing van het voor priesters verplichte celibaat, want ‘dat schept te veel scheiding tussen priesters en gelovigen’.

Long pleitte voor een kerk die zichzelf meer gaat zien als gemeenschap met een geordend netwerk van relaties die het volk helpen om het evangelie te verkondigen. Tijdens zijn getuigenis kreeg Long een paar keer applaus en nadien kwamen slachtoffers in tranen naar hem toe om te praten.

Bron: https://www.nd.nl/nieuws/geloof/australische-bisschop-zelf-ook-seksueel-misbruikt.2512011.lynkx

Paus schrijft voorwoord in boek over misbruik van ex-priester

Het boek van Daniel Pittet
Het boek van Daniel Pittet | beeld nd
De Zwitser Daniel Pittet (58) werd als kind vier jaar lang, in totaal meer dan 200 keer, seksueel misbruikt door een katholieke pater. Hij vergaf hem, schreef er een boek over – met een voorwoord van paus Franciscus en een verslag van het gesprek met de kapucijn die hem misbruikte.

Fribourg

Hij twijfelde lang of hij zijn verhaal aan het papier en de buitenwereld zou toevertrouwen. Maar een ontmoeting met paus Franciscus in 2015 trok hem over de streep. ‘Een noodzakelijk, waardevol en moedig getuigenis’ noemt de paus het boek van Pittet, die in 1979 zelf benedictijnermonnik werd, maar later uittrad, huwde en zes kinderen kreeg, en inmiddels als bibliothecaris werkt.

Het misbruik vond plaats tussen 1968 en 1972, in het klooster zelf en tijdens vakantiekampen. Pittet was tussen de 9 en 13 jaar en leefde in een gezin zonder vader.

De dader wordt in het boek met naam en voornaam genoemd. Pater Joël Allaz woonde in het kapucijnenklooster in Fribourg. Toen de eerste klachten kwamen, werd hij overgeplaatst naar het Franse Grenoble.

Volgens Pittet maakte Allaz meer dan honderd slachtoffers. Slechts 24 daarvan zijn bekend, maar vanwege verjaringstermijnen in Zwitserland en Frankrijk werd de pater slechts voor twee ervan veroordeeld. De Franse rechter legde hem in 2012 twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf op.

Sindsdien woont de pater afgezonderd in een Zwitsers klooster. Nadat Pittet zijn boek klaar had, zocht hij hem in de zomer van 2016 op. En schonk hem vergeving.

Pittet wilde niet alleen een relaas van de dramatische feiten schrijven, zonder omwegen of verhullend taalgebruik, maar ook van de weg van vergeving die hij is gegaan. Dankzij het geloof dat hij nooit verlaten heeft. Of beter: dat hem nooit heeft verlaten.

pijn

Paus Franciscus schrijft in zijn voorwoord dat ‘sommige slachtoffers zelfdoding pleegden’: ‘deze overledenen drukken op mijn hart en mijn geweten, en op die van de hele kerk. Aan hun families bied ik mijn gevoelens van liefde en pijn aan, en vraag ik nederig om vergeving.’

Volgens de paus zijn getuigenissen zoals deze nodig omdat ze ‘de beerput openen waarin het lijden verstikt’. De kerk is volgens hem inmiddels ‘uiterst streng voor priesters die hun zending misbruiken, evenals hun bisschoppen of kardinalen die hen beschermden, zoals dat in vroegere tijden gebeurde’.

Pittet verheugt zich over de vooruitgang die de Rooms-Katholieke Kerk onder Benedictus XVI en Franciscus gemaakt heeft in het bestrijden en voorkomen van misbruik: ‘Als iedereen evenveel zou doen als de katholieke kerk nu, zou er veel leed voorkomen worden.’

Zembla – Afrekenen met de kerk

Na decennia van zwijgen hebben de afgelopen jaren duizenden slachtoffers van seksueel geweld hun verhaal gedaan bij het Meldpunt Seksueel Misbruik Rooms Katholieke Kerk. Als kind werden ze vaak niet geloofd en nu hopen ze eindelijk op gerechtigdheid.

Zembla spreekt slachtoffers die vertellen dat ze door toedoen van de kerk opnieuw zijn getraumatiseerd. In plaats van een luisterend oor trok de kerk hun verhaal weer in twijfel en kregen de slachtoffers het gevoel dat zij in de beklaagdenbank zaten, in plaats van de daders. Zembla onderzoekt of de slachtoffers recht is gedaan.

ZEMBLA – Afrekenen met de kerk, woensdag 22 februari 2017 om 21:20 uur bij de VARA op NPO 2