Reclassering zet vrijwilligers in ter begeleiding pedofielen

Zie onderstaand. Ter info. (Tot mijn verbazing.) Groet, Monica Schmitz

Reclassering zet vrijwilligers in tegen pedofielen(Novum) – De reclassering zet vrijwilligers in om veroordeelde pedofielen te begeleiden. Daarmee moet de kans worden verkleind dat ze in herhaling vallen. In Canada gebeurt dit al langer en is de recidive met zeventig procent afgenomen. Ook een proef in Den Bosch was een succes, meldt Reclassering Nederland donderdag.

De vrijwilligers moeten voorkomen dat pedofielen in een sociaal isolement raken. Ook moeten ze signalen oppikken als een delinquent de verkeerde kant op dreigt te gaan. De vrijwilligers krijgen vooraf een training.

In Canada wordt al sinds 1994 met de methode gewerkt en in 2002 is het al geïntroduceerd in Engeland. Nederland gaat de aanpak nu zeker twee jaar lang uitproberen. De reclassering zoekt nog vrijwilligers. Bron: binnenland.nieuws.nl

En wat doen ze ondertussen in Afghanistan?

In Afghanistan today, in the midst of war and endemic poverty, an ancient tradition–banned when the Taliban were in power–has re-emerged across the country. It’s called Bacha Bazi, translated literally as “boy play.” Hundreds of boys, some as young as eleven, street orphans or boys bought from poor families by former warlords and powerful businessmen, are dressed in woman’s clothes, taught to sing and dance for the entertainment of male audiences, and then sold to the highest bidder or traded among the men for sex.

Dancing boys of Afghanistan

With remarkable access inside a Bacha Bazi ring operating in Northern Afghanistan, Najibullah Quraishi, an Afghan journalist, investigates this practice, still illegal under Afghan law, talking with the boys, their families, and their masters, exposing the sexual abuse and even murders of the boys, and documenting how Afghan authorities responsible for stopping these crimes are sometimes themselves complicit in the practice.Dancing boys of Afghanistan

Kerkelijke dwalingen zijn zaak voor overheid

Frans Jansen e.a.
Slachtoffers van seksueel misbruik binnen r.k. kerk
Binnen en buiten de Nederlandse grenzen is grote beroering ontstaan door de onthullingen over seksueel misbruik en fysiek geweld binnen de rooms-katholieke kerk, en dan vooral binnen de muren van de leer- en zorginstellingen die deze kerk in haar beheer heeft dan wel heeft gehad.

De rooms-katholieke kerk heeft een – weliswaar nog uiterst bescheiden boetekleed aangetrokken en beloofde dat de commissie-Deetman een begin zal maken met het openen van de doofpot waarin de kerk decennia lang haar zonden heeft weggestopt.
Intussen wordt het onderwerp breed uitgemeten in de media. Politici, zorgdeskundigen, geestelijken en slachtoffers verdringen elkaar op het podium voor aangrijpende verhalen. Daarbij wordt omgezien in verbijstering en worden bittere verwijten geuit.
Wij, enkele verontruste slachtoffers, stellen vast dat dit terugblikken, dit vergaren van feiten uit het verleden, nu ook de kernopdracht lijkt te worden voor de commissie-Deetman. Als dat zo is, baart ons dat zorgen.

Op zich is er al iets op aan temerken dat de commissie-Deetman is ingesteld door de kerk zelf, en niet door een onpartijdige overheid. Hoe lang wil de overheid doorgaan met het tolereren van een organisatie die zich buiten, ja zelfs boven de wet stelt? Inmiddels is onomstotelijk aangetoond dat er vele wandaden zijn gepleegd.
Rechtssysteem
We hebben in Nederland een rechtssysteem dat uitstekend geoutilleerd is om onderzoek naar en berechting van deze misdragingen uit te voeren. De scheiding van kerk en staat heeft nog steeds een verlammende invloed op het functioneren van de overheid in dezen. De rechten van de kerk – rooms-katholiek of anderszins – zijn in effect sterker dan de grondwettelijke rechten van het kind op bescherming tegen mis- bruik en fysiek geweld.
Onze zorg
Onze zorg nu, ligt bij de opdracht die de commissie-Deetman meekrijgt. Zij wordt door de betrokken instanties geregeld als verzoenings- commissie omschreven. Men spreekt over het blootleggen van feiten en het ter verantwoording roepen van
daders. Men spreekt over afrekenen en boetedoening en – ten slotte – over verzoening.
Het zijn stappen die gezet moeten worden om tot een verwerking van het verleden te komen. Toch ont-

Verzoening is niet belangrijkste taak voor de commissie- Deetman

breekt in de opdracht van de commissie-Deetman ons inziens het allerbelangrijkste, namelijk de vraag hoe herhaling van deze vergrijpen in de toekomst kan worden voorkomen.
Onze zorg is dat de commissie haar kostbare tijd zal besteden met het eindeloos in kaart brengen van casuïstiek. Maar is het niet veel be- langrijker om te onderzoeken welke mechanismen hebben geleid tot deze misstanden? Het gaat toch veel meer om de vraag waar het systeem faalt? Welke elementen in de leer- /zorginstellingen van de rooms-katholieke kerk dit mogelijk hebben gemaakt of zelfs onbedoeld actief veroorzaken?
Met die informatie kunnen we immers ons voordeel doen over de volle breedte van het onderwijs en de zorg in Nederland. Misdragingen door seksueel gestoorden komen niet uit- sluitend voor binnen de rooms-ka- tholieke kerk en zijn evenmin con- fessioneel bepaald. Seksueel mis- bruik komt helaas overal voor waar (jonge) mensen worden opgeleid, verzorgd of begeleid in een situatie van ongelijkwaardigheid – waar per definitie sprake is van niet-contro- leerbare machtsverhoudingen.
De commissie-Deetman moet de fouten van de rooms-katholieke kerk als opvoeder en verzorger niet alleen ontsluiten door verhalen van slacht- offers te verzamelen, maar ook door de fouten in het systeem te duiden. De commissie kan haar werk dan af- sluiten met concrete aanbevelingen aan de kerk. De kerk kan daarop la- ten zien hoe oprecht haar vertoon van spijt is en of zij bereid is om ook daadwerkelijk concrete stappen naar verandering te zetten – niet alleen in Nederland. De commissie zou daarnaast de fouten in het systeem zodanig moeten blootleggen dat we er maatschappijbreed van kunnen leren. Met andere woorden: de problematiek moet uit de kerkelijke ver- domhoek worden gelicht en moet in haar maatschappelijke context wor- den geplaatst.
Waar de commissie niet al dit onderzoek zelf kan doen, zou ze in ie- der geval op basis van haar bevindingen aanvullende onderzoeksvragen kunnen formuleren. Die kunnen vervolgens door de overheid worden op- gepakt en in onderzoeksopdrachten worden uitgezet. Wellicht dat de overheid langs die weg haar verantwoordelijkheid dan wel zal durven nemen.
Zo zal het werk van de commissie bijdragen aan een veiliger leer- en zorgomgeving voor de kinderen. Want hoewel blootleggen, verwer- ken, berechten en verzoenen nodig zijn, vooral uit respect voor de kinde- ren van toen, moet het de commissie toch vooral te doen zijn om de kinderen van nu en later.
Fons Akkermans, Marcel Hurkens, Frans Jansen, Mark Klabbers, Guido Klabbers, Henri Looymans

Nu is de tijd rijp

Het is nu de tijd.Mannen: het is nu of nooit!Kom met je verhaal en meld je niet alleen bij hulp en recht.Zet je verhaal ook op deze website. Je helpt niet alleen jezelf maar ook anderen.Mannen komen zo slecht met dit soort verhalen naar voren.Laat de kerk niet weer wegkomen met doofpot en bagatelliseren. Er is heel veel schade aangericht onder het gezag van de rk kerk. Laat de schade duidelijk worden.Naar mijn idee moet er een onafhankelijk onderzoek komen door een commissie die de overheid moet instellen.Daarbij moet ook gekeken worden naar wat Hulp en Recht inmiddels “professioneel” heeft afgehandeld.Peter John Schouten

de gnosis is medeoorzaak van het gedonder in de RK-kerk

Ik ontving een brief over het gnosticisme in verband met seksualiteit in het algemeen en de toestanden rondom seksueel misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk in het bijzonder.

Ik citeer de briefschrijver:
De grondslag van het gnosticisme is de scheiding van de menselijke ziel en het lichaam.Het lichaam van de mens wordt als zijnde de minderwaardige gevangenis van zijn edele, goddelijke ziel beschouwd. Die goddelijke ziel wordt geacht eeuwig te zijn, dat wil zeggen niet geschapen, maar door inbedding in het stoffelijke lichaam, in een vorm van vergetelheid gebracht.

Door middel van allerlei vormen van meditatie en cultische oefeningen tracht men de ziel los te maken van de geestelijke verbinding aan het lichamelijke. Die bewustwording is het zich terugplaatsen in de verborgen “in slaap zijnde kennis” (=gnosis).
Indien men teruggaat naar de bijbel, met name het eerste testament, wordt daarin geleerd dat de mens is “geest, ziel en lichaam.”
Er is in de schrift geen sprake van dat het lichaam de gevangenis van de ziel is.
De geest “=pneuma” is de levensadem, die ziel en lichaam bij elkaar houdt, tot eenheid in stand houdt. Men kan wel onderscheiden maar niet scheiden. Daarom is het lichaam evenwaardig aan de ziel en omgekeerd. De gnosis gaat ervan uit dat de gehele stoffelijke wereld minderwaardig is. Verlossing is naar gnostische begrippen zich ontdoen van de stoffelijke wereld, culminerend in het lichamelijke en dan, uiteraard ten top in het seksuele , waarin de fysieke ervaring optimaal is.

Met name in de Griekse filosofie is de gnosis prominent aanwezig, het is dan ook een Grieks woord.Het oorspronkelijke joodse denken, zoals te traceren in het eerste testament is niet gnostisch. Daarom dient het Christelijk geloof vrij te bljven van gnostische invloeden.

Het celibaat zoals dat zich in de rooms katholieke kerk manifesteert heeft haar basis meer in de gnosis dan in het evangelie. Er bestaat wel zoiets als de “gave van de onthouding”, maar dat is een gave, geen wettelijk opgelegde last.
De rk kerk stelt het celibaat boven het huwelijk. Zij draagt wel degelijk een anti-lichaams houding in haar stelsel , het hoogste wordt bereikt in anti-seksualiteit.
In de priesteropleiding wordt die antiseksualiteit door hersenspoeling erin gestampt.
Het minderwaardig stellen van des menschen lichaam leidt onherroepelijk tot spirituele hoogmoed.

De gnosis kent de indeling van vleesmensen, zielemensen en geestmensen. Die laatsten zijn uiteraard de vergevorderde gnostici.
de kennismens die zijn vermeende Godheid in zichzelf door training heeft leren ervaren. Hij leeft vanuit en in zijn spirituele ervaringskennis “=gnosis”, staat ver boven de vleesmens.
RK priesters stonden /staan dus hoog boven de gewone mensen, zo werd geleerd. Zij noemden zich alter-christus, een andere christus. Dergelijke titulatuur heeft echter geen bijbelse grondslag.

Vergeven en vergeving aanvaarden
Kunnen vergeven is een goede zaak , maar vergeving aanvaarden, zo blijkt steeds weer, is een inmens moeilijke opgaaf, zeker voor RK-ambtsdragers. De betrokken priesters zijn zelf ook de dupe van een stelsel waarin zij vaak jong verzeild zijn geraakt. Een stelsel dat van zichzelf leert onfeilbaar te zijn, kan niet correctief zijn. De rk kerk is zulk een stelsel. Als een priester spreekt en handelt, dan spreekt en handelt God zelf. Fouten konden niet bestaan. Het imago van de kerk ging boven het heil van het individu. Al wat contra een priester werd ingebracht, was heiligschennis. Daarom ging alles in de doofpot (of het heilige putje).

De mens moet niet meer willen zijn dan dat hij is: geen God, maar een feilbaar mens.

RK Kerk staat stil bij seksueel geweld

HOORN – door CONNIE VERTEGAAL

De katholieke kerk van Hoorn staat zondag in een dienst in de Huesmolen stil bij een gevoelig onderwerp: incest en seksueel geweld. Diaken Theo van Driel wil slachtoffers van incest en seksueel geweld een stem geven en ze aanmoedigen over hun probleem te praten.

Theo van Driel zegt dat hij binnen zijn kerk wat weerstand bij zijn collega’s moest overwinnen voor zij met zijn plan instemden. ,,Ik loop al vier jaar met dit idee rond en vraag ook al zo lang aandacht voor dit onderwerp. Nu heb ik het eindelijk voor elkaar, maar ik heb me lang roepende in de woestijn gevoeld.”

Van Driel is als diaken verbonden aan de parochies van Zwaag, Blokker en Oosterblokker, maar hij gaat ook regelmatig voor in andere kerken in Hoorn en omgeving. Van Driel doet de viering over seksueel geweld samen met Maddy de Bruin. Zij woont in Kraggenburg (Noordoostpolder), studeert theologie en vangt als pleegmoeder kinderen op die veel hebben meegemaakt.

De dienst is zondagochtend in cultureel centrum De Huesmolen in Hoorn om 9.30 uur. In november en december volgen nog twee bijeenkomsten van de Raad van Kerken in Hoorn over seksueel geweld.

Copyright: Noordhollands Dagblad